(ەلباسى ن.نازارباەۆقا)
ولەڭى مەن ءانىن جازعان
مارفۋعا ايتحوجينا, اقىن, مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى.
جارقىلداپ جانارىڭدا جالىن ويناپ, جۇرگەنىڭ قالىڭ جۇرتتىڭ قامىن ويلاپ. «ەلباسى, امان بولسىن», دەپ تىلەدى, ايبىندى – قازاق ەلى, ارۋ – ايماق! قايىرماسى: ەلباسى, تاۋەلسىز ەل, بايتەرەگى, بۇل دالا, بايتەرەكسىز قايتەر ەدى؟! تاۋەلسىز كۇنمەن بىرگە بار الەمگە, تانىلدى قازاعىمنىڭ قايسار ەلى! تەبىرەنتىپ تاۋلارىمدى اسقارالى, تەربەيدى ءان, الماتى مەن, استانانى! قولداسىن ارۋاعى, ەر-باباڭنىڭ, تاۋەلسىز – عاسىر سىزبەن باستالادى! قايىرماسى: جاڭارتىپ دالاسىن دا, قالاسىن دا, ەلىڭدى باستاپ ءجۇرسىڭ جاڭا شىڭعا. امان بول, بار قازاقتىڭ باقىتى ءۇشىن, زاماننان اسىپ تۋعان, دارا تۇلعا!
