11 ناۋرىز, 2011

قايران, قازاق قىزدارى!

790 رەت
كورسەتىلدى
34 مين
وقۋ ءۇشىن
(تريپتيح) 3. اپكە وڭتۇستىكتە اپكە دەگەن ءبىر ادەمى ۇعىم بار. قازىر ادەبي اينالىمعا ىرگەسى كەڭەيىپ, جالپىقازاقتىق ۇعىمعا اينالا باستادى. شۇمەيتىپ “اپشە” دەيتىنىمىزدى قايتەرسىڭ؟! قازاقتىڭ ءار ءسوزى­نىڭ ءارىن كەلتىرىپ, ابىرويىن اسىرىپ, قول­دانىس اياسىن كەڭەيتە بەرگەنگە نە جەتسىن. ءتۇپ-تامىرى “اپا-ەكە...”-دەن قۇ­نار تارتاتىن “اپكە” كلاسسيك جازۋ­شى­مىز دۋلات يسابەكوۆتىڭ «اپكە» پە­ساسى مەن ول بويىنشا قويىلعان سپەكتاكلدەن سوڭ, قولدانۋىن قايدام, قابىلدانۋ اياسى مەيلىنشە كەڭي ءتۇس­كەن­دەي بولىپ وتىر. حالىقتىڭ وسى ءبىر ادەمى ۇعىمىن قازاقتىڭ ءبىر اياۋلى قىزى رۋحىنا جاسار رۋحاني دۇعاما تا­قى­رىپ ءھام مازمۇن ەتكىم كەلىپ وتىر­عانى. ول – قازاقتىڭ ءبىر عاجايىپ وقى­مىستى قىزى – الما قىراۋبايقىزى... المانىڭ اكەسى ءمۇتالىپ قىراۋ­باي­ ۇلى وڭتۇستىك, سىر وڭىرىنە ەداۋىر تا­نىل­عان حالىق اقىنى. سىردىڭ قىزى – الما جاستاي جىردىڭ قىزى بولىپ وسەدى. دارىندى قىز بالا اۋىلدا – ماق­­تانىش. مەكتەپتە – ماقتانىش. دوم­بىرا تارتادى. ءان سالادى. ولەڭ, ءاڭ­گىمە جازادى. بولساڭ – ءمۇتالىپ­قى­زىن­داي بول! – اتانىپ, جاستاي اۋىزعا ىلىگەدى. مەكتەپتە وقىپ جۇرگەن كەزىنىڭ وزىندە ول جونىندە اۋداندىق, وبلىس­تىق, ءتىپتى رەسپۋبليكالىق ءباسپاسوز بەتىندە ۇلكەندى-كىشىلى ماتەريالدار با­سى­لادى. ءوزىنىڭ ءتولتۋما اڭگىمەلەرى «قا­زاقستان ايەلدەرى» جۋرنالىندا ءال­دەنەشە دۇركىن باسىلىپ, الما جوعارى وقۋ ورنىنا دەيىن-اق ءتاپ-ءتاۋىر تانى­لىپ ۇلگەرەدى. ورتا بويلى, ءسال ەتجەڭدىلەۋ قارا­تو­رى ادەمىشە قىز بالا قازاق ۇلتتىق ۋنيۆەرسيتەتىنە وسىلاي تانىلا كەلىپ, تالابى جانىپ, وقۋعا ءتۇستى. بۇل – 1965 جىل ەدى. ول تۇسكەن ورتا قازاقتىڭ شىن مانىندە دارىندى ۇل-قىزدارىنان باس قۇراعان ادەمى كۋرس بولاتىن. ول – ساعات اشىمباەۆ, نۇرلان ورازالين, ءۇمىت توقماعامبەتوۆا, فاۋزيا ورازباەۆا, ادىلبەك تاۋاساروۆ, ءشاربانۋ بەيسەنوۆا, الدان سمايىل, اشىربەك كوپى­شەۆ, سايلاۋبەك جۇمابەكوۆ, ريزابەك ءادۋوۆ سەكىلدى دا­رىن­دى جاستار ورتا­سى! العاشقى جىل­دىڭ وزىندە ءبىرىنىڭ ولە­ڭى, ءبىرىنىڭ ءاڭ­گى­مە, نوۆەللاسى, تاعى ءبىرىنىڭ سىن ماقا­لا­سى جارىق كورە باستادى. الما قى­راۋ­­باەۆانىڭ نوۆەللا دەرلىك اڭگىمەلەرى! جاقسىنى نەگە جاقسى دەمەسكە؟! تۇ­تاس كۋرس ۇستازدار ماحابباتىنا ءبو­لەن­دى. ۋنيۆەرسيتەت جانىنان ىلگەرىدە پروفەسسور بەيسەمباي كەنجەباەۆ ۇيىم­داس­تىرعان, ت.نۇرتازين, ز.قابدولوۆ, س.سا­­دىرباەۆ ءار جىلدارى جالعاعان, كوزى كەتكەن سوڭ م.اۋەزوۆ اتىن العان ادەبي بىرلەستىكتى دە وسى كۋرس قولىنا الدى. ساعات اشىمباەۆ باسقاردى. ءبىرى قاۋىر­سىن قانات شىعارماسىن ورتاعا سالادى. قالعانى جابىلا تالدايدى. ءبارى دە جاقسى كەلە جاتتى. تەك ءبىر جاعداي بولماسا؟! ول جاعداي الماعا قاتىستى. اڭگىمە جازىپ, جاپ-جاقسى كورىنىپ كەلە جاتقان الماعا باعىتىن وزگەرتۋگە تۋرا كەلدى. بارىنە سەبەپكەر – پروفەسسور بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى! المانىڭ جاقسى ساباق ۇلگەرىمى, زەر­دەلىلىگى, تابيعي تاربيەسى تۋا ۇستاز, تا­باندى عالىم ىقىلاسىن اۋداردى. كا­فەدراعا شاقىرىپ الىپ, ءبىرسىپىرا ءاڭ­گىمەلەستى. اقىرى كەسىمدى ءسوزىن ايتتى. – قىزىم, تۇركىتانۋشى بولاسىڭ. – جازۋشى بولعىم كەلەدى, اعاي! – جازۋشى كوپ, تۇركىتانۋشى جوق. كوپتىڭ سانىن كوبەيتكەنشە, جوقتى جاسايىق, قاراعىم. «قازاق ادەبيەتى» كافەدراسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى, قارت پروفەسسوردىڭ ءتۇر­كو­لوگيا جايىنداعى جالىنىپ تا, قا­زىلىپ تا سويلەگەن سوزىنەن اكەلىك مەيىر, شىن ۇستازدىق بەيىل اڭعاردى. ەڭ باستىسى – ۇلت ادەبيەتىنىڭ تاعدىرى, ۇلت ادەبيەتىنىڭ التىن تامىرى جايلى اڭگىمەسى كوكەيىنەن كەتپەدى. كەلىستى اقىرى! شاكىرت شەشىمىنە ۇستاز قۋان­دى. مۇحتار, مىرزاتاي, قابيبوللا قا­تا­رىنا تاعى ءبىر تاباندى تۇركىتانۋشى قوساتىنىنا قۋاندى. «ەسكى» اتاپ, ەستەن شىعارعىسى كەلىپ جۇرگەن كونە داۋىرلەرگە ساياحاتىمىز ءساتتى بولار ينشاللا, دەدى ىشتەي. ءسويتتى دە اۋزىنان انا ءسۇتىنىڭ ءدامى جاڭا كەتكەن ۋىز ءشا­كىرت – ستۋدەنت جاسقا مۇحامەد حو­رەزمي­دىڭ «مۇحاببات نامە» داستانىن تاقىرىپ ەتىپ ۇسىندى. الما قىراۋبايقىزىنىڭ تەكتى ءتۇر­كولوگياعا بەتبۇرىسى وسىلاي باس­تا­لىپ ەدى... ...شاكىرت ىزدەنىسىن باستادى. باعىت بەرە وتىرىپ, شاكىرت الىمدىلىعىنا ۇستاز ءسۇيىندى. اڭگىمە اراسىندا سوڭى­نان ىزدەپ, سوناۋ قىزىلوردادان اكە­سى­نىڭ كەلگەنىن ايتتى. ۇستاز ويىنا كەنەت الدەنە تۇسكەندەي: – اكەڭنىڭ ەرتەڭ تۇستە ءبىزدىڭ ۇيدە قوناق بولۋعا ۋاقىتى قالاي ەكەن؟ ءبىلىپ, ايتارسىڭ, – دەگەنى. – جو, جوق, اعاي... اۋرە بول­ما­ڭىز­دار, ەرتەڭ اۋىلعا قايتادى, – دەدى اسىپ-ساسىپ شاكىرت. – جوق, قاراعىم, ولاي ەتپە! ەرتەڭ تۇستە ول كىسىنى ءبىزدىڭ ۇيگە ەرتىپ الىپ كەل. اناڭنىڭ ءشايىن بىرگە ىشەلىك. سولاي ەتكىن! كۇلان, سەن دە بىرگە بول. قو­ناقتى ەكەۋلەپ اكەلىڭدەر, – دەدى سوسىن كافەدراداعى كومەكشىسى لابورانتقا قاراپ. قىز بالا قىسىلماسىن دەگەنى. ەرتەڭىنە شويقارا ءمۇتالىپ پروفەسسور داستارحانىنان يمەنە ءدام تاتىپ وتىردى. پروفەسسور ءوزىنىڭ جەتىمسىز با­لالىق شاعىنان اڭگىمە شەرتتى. «اپىر-اۋ, مەنىڭ ومىرىمە ۇقساس ءورىم­دەر عوي مىناۋ», دەپ قوناق وتىر. قوناق اشىلسىن, قىسىلماسىن دەپ وقىمىستى اۋىل ومىرىنە جاقىن اڭگىمە ايتادى. اقى­رى, قوناق قارت پروفەسسوردىڭ قول­قالاۋىمەن تەرمە ايتىپ بەردى. ماڭ­داي­ىنان شىپ-شىپ شىققان تەردى الا­قانداي ورامالىمەن ءسۇرتىپ-ءسۇرتىپ قويا­دى. قاراپايىم دا قادىرلى ادامنىڭ ىقى­لاسىن كورگەن اكە اعىنان جارىلدى: «الما – ناعاشىلارى ەركەلەتىپ وسىرگەن ىرىمالدى پەرزەنتىم. ءسىزدىڭ جاقسىلىعىڭىزدى اۋىلعا ايتا كەلگەن. سىباعا اكەلۋىم كەرەك ەدى. شىنىن ايتقاندا, باتا المادىق. ءومىر بولسا, كورەرمىز. ال مىنا قىزىمنىڭ بويىنان تالاپ كورىپ, تاربيەلەيمىن دەسەڭىز, نيەتىڭىزگە جەتىڭىز! بۇگىننەن باستاپ ءسىزدىڭ قىزىڭىز!» – مەڭجامال, قىزدى بولدىڭ! – ونسىز دا ءبىزدىڭ قىزىمىز الما! انا مۇح­تار, رىمعاليلار وسى ءۇيدىڭ بالاسى. الما, سەن دە قىسىلماي كەلىپ ءجۇر, اينالايىن! انالىق مەيىر قاي تىلدە دە اقجارقىن عوي. تاتار ماقامىمەن ايتىلعان انالىق مەيىر ءسوز قوناقتاردىڭ كوڭىلىنە نۇر شۋاق قۇيىپ جاتتى. قارت پروفەسسور سول كۇنى كىتاپ­حانا­سى­نان سامويلوۆيچ باستىرعان «مۇحاببات نامەگە» باستاتىپ, كونە تۇركولوگياعا قا­تىستى قيماس كىتاپتارىنان «ەنشى» ءبولىپ بەردى... «قايتارىمى – جاقسى كانديدات­تىق ديسسەرتاتسيا!» دەدى نىعارلاپ تۇرىپ. شىنايى ۇستاز پروفەسسور بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى ءۇشىن تالانتتى شاكىرت تاپقان كۇن – مەرەكە! پروفەسسوردىڭ اتا­لىق مەيىرى شاكىرتتى ونان سايىن قاناتتاندىرا ءتۇستى. ستۋدەنت پارتاسىنان-اق المانىڭ ال­عاشقى ماقالالارى توبە كورسەتە باستادى. شاكىرت ىزدەنىسى جاندانا ءتۇستى. ۇستاز ءۇمى­تى جالدانا ءتۇستى. ءابىش پەن قادىردىڭ ال­عاش­قى اقىندىق الىمدى قادامدارىنا ءسۇي­سىنگەن, مىرزاتايىنا ديسسەرتاتسيا قور­عاتىپ, كوڭىلىن دەمدەگەن, ەندىگى كەزەك مۇحتار مەن قابيبوللانىكى دەپ قۋانىپ جۇرگەن ول تاعى ءبىر ۇكىلى ءۇمىتىم دەپ ءبىلدى المانى! ۋنيۆەرسيتەتتىڭ قاراپايىم ءتىلى «قازاق ۋنيۆەرسيتەتى» گازەتىنىڭ 1969 جىل­عى 13 ماۋسىم كۇنگى 16-شى سا­نىندا «ات تۇياعىن تاي باسار» دەگەن تاقى­رىپ­تا سويلەپ, ويىن بىلاي ءوربىتىپتى جا­رىق­تىق: «ەرتەدەگى جازبا ادە­بيەتتەردى زەرتتەۋدە كوپتەگەن عالىمدار اراسىندا ءبىر­جاقتى پىكىرلەر تۋىپ كەلگەن بولاتىن. مۇنى زەرتتەۋدە كوپ كەدەرگىلەر بولا بەرەتىن. ايتسە دە, جاس عا­لىم م.جول­داسبەكوۆ بۇل سالادا جەمىستى ەڭبەك ەتىپ ءجۇر. ول جۋىردا عانا ورحون-ەنيسەي جازبا­لارى­نىڭ قازاق ادەبيەتىنە قاتىس­تى­­لىعى ءجو­نىن­دە كانديدات­تىق ديسسەرتاتسيا قورعادى. سو­نىمەن قاتار م.ما­­­عاۋيننىڭ ء(حىV-ءحVى عا­سىر), ق.سى­ديى­قوۆ­تىڭ ء(حVىى-ءحVىىى عاسىر) ادە­بيەتى جايلى زەرت­تەۋلەرى – ءسوز جوق, اسا قۇندى ءدۇ­نيەلەر. ءسوي­تىپ, ادەبيەتىمىزدىڭ تا­ريحىن سوناۋ ورحون داۋىرىنەن باستاۋعا ءمۇم­كىن­دىك تۋدى. وسى­نىڭ ناتيجەسىندە قازاق ادەبيەتىن ار­ناۋلى كۋرستارعا ءبولىپ وقىتۋعا جاعداي تۋىپ وتىر. جوعارىدا اتالعان عالىمدارىمىز­دىڭ ءبارى دەرلىك وسى ءوز فاكۋلتەتىمىزدىڭ تۇلەكتەرى. ءاربىر ۇستاز لەكتسيا وقىپ قانا قويماي, ولار ءوز شاكىرتتەرىنىڭ ساپالى ءبىلىم الۋىنا, ولاردىڭ بويىنداعى عىلىمعا دەگەن قۇشتارلىقتى وياتىپ, وعان قام­قور­شى بولا ءبىلۋى كەرەك. ولاي بولسا, عى­لىمعا يكەمى, قابىلەتى بار جاستاردى ءبىز العاشقى كۋرستان باستاپ-اق قامقور­لىق­قا الىپ, اقىل-كەڭەستەر بەرىپ وتىرامىز. ستۋدەنتتەردىڭ جىل سايىنعى عىلىمي كونفەرەنتسيالارىندا باياندامالار بەرەمىز. ايتەۋىر, قايتكەن كۇندە دە ونداي ادامداردى جوعالتپاۋعا, قايتكەن كۇندە دە ونداي ادامداردى ءوسىرىپ شىعارۋعا تى­رىسامىز. ويتكەنى, ءبىزدىڭ بولاشاعىمىز­دىڭ ءوزى وسى جاستار ەمەس پە؟! فاكۋلتەتىمىزدە كەلەشەگىنەن ۇلكەن ءۇمىت كۇتتىرە­تىن جاستار از ەمەس. سولاردىڭ ىشىندە مەن اسىرەسە الما قىراۋباەۆانى اتار ەدىم», دەدى ول! مىنە, شاكىرتىن ءوز پەرزەنتىندەي كورىپ, ونىڭ ءاربىر ادىم-الىمىن ۇلكەن جەتىستىككە بالاپ, اقجارىلىپ قۋانا بىلگەن شى­نايى ۇستاز, فيدايى عالىم بولمىسى! ال بار عۇمىرىن ۇلت ادەبيەتى تاريحىن تە­رەڭ­دەتۋگە اياماي جۇمساپ كەلە جاتقان ۇلى ۇس­تاز-عالىمدى عىلىمداعى العاشقى اياق الىسىمەن قۋاندىرا بىلگەن تەگەۋرىنى مىق­تى تالانتتى شاكىرتتى ايتسايشى, شىركىن! ءسويتىپ, بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى الما قىراۋباەۆا بويىنداعى دارىن-قابى­لەتتى ستۋدەنت پارتاسىنان باستاپ تانىپ, ونى ۇكىلەي ۇشتاپ, ۇلت ادەبيەتى ءۇشىن اسا ءزارۋ تىڭ ارناعا دەر كەزىندە باعىتتاي ءبىلدى. 1970 جىلى ماقتاۋلى كۋرس وقۋىن ءتامامدادى. داڭقپەن كەلىپ, ءبىرسىپىراسى داڭقتى ءبىتىردى جوعارى وقۋ ورنىن. ۇس­تاز­دار ءۇمىتى الداماپتى. بۇل توپتان تالانت­تى­لار كوپ شىقتى. سونىڭ ءبىرى – الما قىراۋبايقىزى! المانى قازاق ادەبيەتى كافەدراسىنا قىزمەتكە قالدىرعىسى كەلدى بەيسەكەڭنىڭ. ۇستاز شىرىلداپ, جوعارىعا تەلەفون­دايدى. – ءبىر ورىن بەرىڭىزدەر, قىراۋباەۆانى كافەدراعا الىپ قالايىق. – ورىن جوق. بولمايدى, بەيسەكە! – اسپيرانتۋراعا ءبىر ورىن. – اتاماڭىز. بىلتىر ادەبيەتكە بەرگەنبىز ءبىر ورىن. بيىل كەزەك تىلدىكى! – تالانتتى بالا ەدى. ەندى قايتتىك؟ – مەكتەپكە بارسىن. ەشتەڭەسى كەتپەيدى. ءپىسىپ, جەتىلىپ ورالادى. – قىز بالا. بىرەۋدىڭ ەتەگىنەن ۇستاسا كەتە بارادى دا, عىلىمعا قايتىپ ورال­ماي­دى عوي... قاپ اتتەڭ-اي... قارت پروفەسسور قارا اسپاندى سۋعا الدىرىپ سويلەپ جاتقاندا ارعى بەتتەگى كىسى تەلەفون تۇتقاسىن ورنىنا قويا سالدى. «گۋك...گۋك...گۋك...» قارت پروفەسسور قاتتى شامىرقاندى. وتىرا قالىپ ۋنيۆەرسيتەت رەكتورى ومىربەك جولداسبەكوۆ اتىنا ءوتىنىش حات جازدى. الدىنا كىردى. «ۋنيۆەرسيتەت رەكتورى پروفەسسور ءو.ا.جولداسبەكوۆكە قۇرمەتتى ومىربەك! «قازاق ادەبيەتى» كافەدراسىن ۇزاق جىل باسقارىپ كەلەمىن. سەنىمدەرىڭىزگە تەك راحمەت ايتامىن. بىراق, بولاشاق – جاستاردىكى. ولاردى بىرتىندەپ عىلىمعا تارتا باۋلىپ, ءداستۇرلى تۇردە جەتىلدىرىپ, قاتارعا قوسىپ وتىرماساق بولمايدى. بىزدە ەجەلگى ادەبيەت اتالاتىن, قيىندىقپەن وقۋ پروگرامماسىنا قوسىم­شا ساعاتپەن كۇشتەۋمەن ەنگەن ءپان ءجۇ­رەدى. بيىلعى وقۋ جىلىندا ءتىل, ادەبيەت ماماندىعىن ۇزدىك بىتىرگەن قىراۋباەۆا المانى كافەدراعا الىپ قالساق دەگەن ەدىك, وعان مۇمكىندىك جوق ەكەنىن ايتىپ وتىرسىزدار. ساعات جوعىن مەن دە سەزەمىن. ءارى ويلاپ-بەرى ويلاپ ءبىر شەشىمگە بەكىنگەندەيمىن. مەن جاسىم كەلگەن كىسىمىن. مۇمكىندىگىنشە, مەنى نە جارتى ستاۆكاعا اۋىستىرىڭىزدار, ءتىپتى پەنسياعا شى­عار­ساڭىزدار دا قارسىلىعىم جوق. قالاي دەگەندە دە, ءسويتىپ مەنىڭ ساعاتىممەن قىراۋباەۆا المانى «قازاق ادەبيەتى» كافەدراسىنا الىپ قالىڭىزدار. قىراۋباەۆا المانىڭ سەنىمدەرىڭىزدى اقتايتىنىنا ەش ءشۇبام جوق. سىزگە دەگەن قۇرمەتپەن پروف. ب.ك.كەن­جەباەۆ» دەلىنگەن ەدى تىلدەي حاتتا. ەكى كوزى وت شاشقان ارىستان كەۋدەلى رەكتور پروفەسسوردىڭ جۇزىنە ءۇڭىلىپ قارادى, سىناي قارادى. «شىنى ما, كولگىرسۋى مە؟» «الدىما كىم كەلمەيدى؟! بىراق, مۇن­داي ۇسىنىسپەن كەلىپ وتىرعان ءبىرىنشى پرو­فەسسور! شىنىمەن, ۋنيۆەرسيتەتتەن ءبىرجولاتا كەتپەككە بەكىنگەنى مە؟ ءوز مەرەيىن, مانسابىن ويلاۋدىڭ ورنىنا, ءشا­كىر­تىن العا تارتىپ. ابىرويلى كىسى. ۇلى مۇح­تار اۋەزوۆ اينىماس دوس تۇتقان, ەرەك­شە ىقىلاستى بولعان دەسەتىن ەدى. ارلى باسىن قادىرلەگەنى-اۋ, شاماسى. راس بولعانى عوي. تەكتى كىسى ەكەن عوي بەيسەكەڭ. شاكىرتى ءۇشىن ءاربىر پروفەسسور وسىلاي شىرىلداسا عوي, شىركىن!؟» – كوكە, – دەدى سوسىن. – كوكە, اڭگىمە جوق, ءسىزدىڭ شاكىر­تى­ڭىزگە ءبىر ورىن تابارمىز. ال ءوزىڭىز كەتەمىن دەگەندى ايتا كورمەڭىز. كەرەك بولسا مىنا مەن دە سىزگە ارقا سۇيەپ جاڭا قىزمەتكە كەلىپ وتىرعان جوقپىن با!؟ – ونداي بولسا, راحمەت, ومىربەك. ال, جاڭا كەلىپ جاتسىڭ قىزمەتكە. سەنىڭ دە دوسىڭ, دۇشپانىڭ بار. ءسوز كەلەتىن بولسا, مەن بۇگىن كەتۋگە دايىنمىن, قاراعىم. – جو, جوق, كوكە, ءسوز كەلمەيدى. جىگىتتەرگە تاپسىرامىن. ءبارى دە ورىندالادى. قىزمەتىڭىزدى اتقارا بەرىڭىز! الما قىراۋبايقىزىنىڭ ۇلتتىق ۋني­ۆەر­سيتەتتەگى ءومىر جولى وسىلاي ساباق­تالىپ ەدى... پروفەسسور ءدارىس وقيدى. اسسيستەنت پراكتيكالىق ساباق جۇرگىزەدى. ۋاقىتىن عى­لىمعا مولداۋ ءبولسىن دەپ كەلەر جىلى ۇستاز شاكىرتىن اسپيرانتۋراعا اۋىس­تىر­دى. ۇمىتپاسام, 1973 جىلى «قازاقتىڭ حح عاسىر باسىنداعى دەموكرات جازۋشى­لارى» اتالاتىن كۋرستان لەكتسيا وقيتىن پروفەسسور بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى سىر­قات­تانىپ قالدى دا ەمتيحاندى ءبىزدىڭ كۋرس ستۋدەنتتەرىنەن ەكى اسپيرانتى – اراپ ەسپەنبەتوۆ پەن الما قىراۋباەۆا قابىلدايتىن بولدى. ەكى توپ. بىرىنەن اراپ قابىلدايدى, كەلەسىسىنەن الما... ستۋ­دەنت ءۇشىن باعا ۇلكەن ماسەلە! باعا ماسەلەسىندە اراپ دارقانداۋ دا, الما قاتاڭداۋ... مەنىڭ دە «بەيسەكەڭنىڭ شاكىرتى» اتا­نىپ, ماقالالارىممەن كورىنىپ قالعان كەزىم. بەيسەكەڭنىڭ ۇيىنەن تۇستىك ىشەمىن... شاماسى, داندايسۋ پايدا بولعان. بالكىم, ەمتيحاندى بەيسەكەڭنىڭ ءوزى الادى دەپ قالدىم با؟!.. ايتەۋىر, دايىندىعىم شا­ما­لى. ونى ءوزىم دە بىلەمىن. ونىڭ ۇستىنە اۋىر كۋرس. الما اپاي ءارى سۇرادى, بەرى سۇرادى. قوسىمشا سۇراق بەرىپ جەتەلەپ كوردى. جاۋابىم كوڭىلدەگىدەي بولمادى. «بەستىك» الارمىن دەگەن باسىم «ۇشتىكتى» توڭىرەكتەپ ءجۇرمىن. اڭگىمەگە اراپ ارا­لاستى. «تورتتىك» دەگەن باعا الىپ, باسىم سالبىراپ شىقتىم... باسىم سالبىراپ شىعىپ بارا جاتىپ, ەستىگەنىم «اعايدىڭ بالالارىمىز, ءبىز جاقسى وقۋىمىز كەرەك» دەگەن ءسوز بولدى. ادەبيەت الەمىندەگى الما قىراۋ­باەۆا­نى العاش جاقىن تانۋىم سول جولى. اراعا بىرەر جىل سالىپ الما كان­دي­داتتىق ديسسەرتاتسيا قورعادى. بەيسەمباي كەجەباي ۇلىنىڭ ول كۇنگى قۋانىشىن سوزبەن ايتىپ جەتكىزۋ مۇمكىن ەمەس. پەرزەنتتى بولعاننان ارمەن قۋاندى. كۇنى بويعى اڭگىمەسى كونە ادەبيەت جانە الما بولدى. «تاقىرىبى قيىن ەدى. تا­بان­دىلىعىمەن الىپ شىقتى» دەپ قويادى جارىقتىق, شاكىرتى ديسسەرتاتسيا قور­عاي­تىن كۇنى كىرپى ەتىپ قيعان شاشىن قولىمەن سيپاپ-سيپاپ جىبەرىپ. كەيىن ويلاسام, اقساقالدىڭ قۋاناتى­نىن­داي بار ەكەن. بۇعان دەيىن م.جولداسبەكوۆ, م.ماعاۋين, ق.سىديىقوۆتى قورعا­تىپ, ەرتە ءداۋىر ادەبيەتىن قۇلاققا ءسىڭىرىپ ۇلگەرگەن ول, قىراۋباەۆا ديسسەرتاتسيا­سىمەن عىلىمداعى دۇشپاندارىن ءبىرجولاتا تۇقىرتا جەڭگەن ەكەن. «التىن وردا ءداۋىرىنىڭ ادەبيەتى» اتالاتىن تىڭ تاقى­رىپتىڭ يگەرىلۋى – بەيسەمباي كەنجە­باي­ ۇلىنىڭ قازاق ادەبيەتى تاريحىن تۇركى­تا­نۋ ارناسىنا زەرتتەۋدىڭ تياناقتى, تىڭ­عى­لىقتى جۇزەگە اسۋى, جانسەبىل عالىم تاريحي مەكتەبىنىڭ تولىق قالىپتاسۋىنىڭ ايقىن كورىنىسى بولىپ شىقتى. دەسە دەگەندەي, الما قى­راۋ­باەۆا ەڭبەگى قا­زاق ادە­بيەت­تانۋ عىلىمى ءۇشىن عانا ەمەس, جالپى تۇركىتانۋ ءىلىمى ءۇشىن جاڭالىقتى دۇنيە ەدى. قۋانسا قۋانا­تىنداي بار بولاتىن. تۇركولوگيالىق ورتا­لىقتان الىستا ءبىر شالعايدا جاتىپ, قازاق ادەبيەتى تاريحىن ورتاق ارنالارعا قاراي قانشاما كەرىلگەن كەرمەگە قاراماي, تاباندى سۇيرەپ كەلە جاتقان ارىپتەسى – «بەيسەمباي كەنجەباەۆيچ» ارەكەتىنەن بىردەڭە شىعاتىنىنا ماسكەۋلىك دوستارى دا سەنە باستادى. اسىرەسە, كوز كورگەن دوستارى – س.مالوۆ پەن ءامىر ءناجىپ. «التىن وردا» ءداۋىرى ادەبيەتىن ا.قى­راۋباەۆا تالماي زەرتتەپ, تالاي زەرتتەۋلەر جازدى. جان-جاقتى زەرتتەپ, كەڭ تانىتتى, كەمەل ەڭبەك بەردى. ءوزى «التىن وردا» ءداۋىرى ادەبيەتىنىڭ بىردەن-ءبىر ءبىلىمدى, تالانتتى زەرتتەۋشىسى رەتىندە موي­ىن­دالدى. «عاسىرلار مۇراسى» («مەكتەپ», 1988) اتاپ, تولىمدى ەڭبەك بەردى. ونى «بۇل ەڭبەگىمدى كەڭەسشى اعا, كەمەل ۇستا­زىم بولعان پروفەسسور بەيسەمباي كەنجە­باەۆتىڭ جادىمدا ماڭگى ساقتالاتىن جارقىن بەينەسىنە ارنايمىن! اۆتور» – دەپ كونە ادەبيەت كوشباسشىسى, ۇلى ۇستازى – بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى رۋ­حىنا باعىشتادى. ءارى «حش – ءحىV عا­سىر ەسكەرتكىشتەرى تۇپكى باستاۋلارى تە­رەڭدە جاتقان قازاق ادەبيەتىندەگى ەجەلگى داۋىرلەردىڭ ءبىر ارنالى بۇلاعى. ونى العاش بەيسەمباي كەنجەباي ۇلى «التىن وردا داۋىرىندەگى تۇرىك ادە­بيە­تى» دەپ اتاپ, بۇل ءبىر ءداۋىر ادەبيەتىنىڭ تۇبەگەيلى زەرتتەلۋى كەرەك ەكەندىگىن قازاق ادەبيەتتانۋ عىلىمىنىڭ الدى­نا پروبلەما ەتىپ قويىپ بەرگەن ەدى» (اتالمىش ەڭبەك, 3-بەت) دەپ ادالىن اي­تىپ, ۇستاز رۋحى الدىندا باسىن ءيىپ, تاعزىم ەتتى. راسىندا دا ا.قىراۋبايقىزىنىڭ بۇل كىتابى تىڭعا سالعان تۇرەن دەرلىك, زەرتتەۋ­سىز جاتقان تۇتاس ءبىر ءداۋىردى الدىمەن «قيسسا ءسۇل ءانبيا» مەن «مۇحاببات نامە» سەكىلدى ەكى ەسكەرتكىش ارقىلى تاريحي تالداۋ جاساپ, عىلىمي اينالىمعا اينالدىر­عان, كەيىن كەلە تۇتاستىرا زەرتتەپ ارنا­لاندىرا تۇسكەن, عىلىمعا قوسىلعان ۇلكەن ۇلەس دەرلىك عىلىمي ماڭىزدى ەڭبەك بولا­تىن. كوز جۇمارىنىڭ الدىندا اتالعان ەڭبەگىن قايتا قاراپ, تىڭ ادەبي ەسكەرتكىش­تەرمەن تولىقتىرا وتىرىپ «التىن وردا ءداۋىرىنىڭ ادەبيەتى» اتالاتىن تولىمدى عىلىمي ەڭبەك اياقتاعان بولاتىن. ۇمىت­پا­سام, كولەمدى ءۇزىندىسى «ەگەمەن قازاق­ستان» گازەتىندە «التىن وردا ءداۋىرىنىڭ ادەبيەتى» دەگەن اتپەن جارىق كوردى. ال تۇتاس عىلىمي ەڭبەكتىڭ كەيىنگى تاعدى­رىنان حابارسىزبىن. الماداي شاكىرتىنە ديسسسەرتاتسيا قور­عاتۋ جولىندا بەيسەكەڭنىڭ س.مالوۆ, ءا.ءنا­جىپ سەكىلدى سىيلاس ماسكەۋلىك عالىم­داردى تىلەكتەستىكپەن قولداۋعا شاقىرا جان­ۇشىر­عانىن جازىسقان حاتتارىنان, ءوزىنىڭ ايتۋىنان كەيىن ءبىلدىم. قالاي ايتقاندا دا «التىن وردا ءداۋىرىنىڭ ادە­بيەتى» – الما قىراۋبايقىزىنداي شى­نايى عالىمنىڭ باستى ەڭبەگى بولىپ قالا بەرمەك. ەڭبەكتىڭ تولىمدى نۇسقاسى ۇر­پاق­تارى قولىندا بولسا, تولىق كۇيىندە قايتا باستىرسا, نۇر ۇستىنە نۇر. قولجاز­باسى تابىلسا قولقابىس جاسار ەدىك. وقۋ ءبىتىرىپ ءبىز جايىمىزعا كەتتىك. الما اپايمەن قايتا جۇزدەسۋىمىز تاعى دا بەيسەكەڭنىڭ اينالاسىندا. ءبىز بالا بولىپ بەيسەكەڭ قولىنا كىردىك. الما, اراپ, زينول, جانعارا, جاقا, زينا, كەڭەس, كاتيا... دەگەندەي جاستار قاريانى قاۋمالادى. بەيسەكەڭ ءتالىمىن السىن دەپ ءبىز ولارعا ەسىكتى ەركىن اشىپ قويدىق. مۇحتار, رىمعالي سىندى ءتول شاكىرتتەرى ءوز الدىنا, جاراسقان مەن ءشومىشباي شالدىڭ كوڭىلىن سۇراي كەلىپ, شاراپ ءىشىپ ەركەلەپ اتتانادى... الما اپاي ءبىر كۇنى ۇيگە ءداۋ قارا شال­دى ەرتە كەلدى. بالا كوزبەن قاراپپىز. ءايت­پەسە ەلۋدىڭ ىشىندەگى كىسى بولسا كەرەك. الما اپايدىڭ اكەسى! ءمۇتالىپ قىراۋ­باەۆ! كوڭىلدى كىسى. حالىق اقىنى. دوم­بىرا­مەن تولعادى. اڭگىمە ايتتى. قارىق قىلدى. ەلدەن كەلگەن كىسى. قازاقشا سۇراس­تى. مەنىڭ اعام بولىپ شىقتى. قىز الى­سىپ, قىز بەرىسپەيتىن جاقىن اعايىن. ءاۋ باس­تاعى كەلىسى – قىزىنا كانديداتتىق ديس­سەرتاتسيا قور­عاتقانى, تاربيەلەگەنى ءۇشىن العىس ايتۋ سەكىلدى. ءمۇتالىپ قاريا ءسوزىنىڭ اۋەنى – «اۋەل باستا قۇداي ال­دىندا سۇراۋسىز – ءسىزدىڭ قىزىڭىز دەگەم. سول ءسوزىم – ءسوز! قىز – سىزدىكى, مەن انشەيىن اعاسى رەتىندە قولىڭىزدى الىپ, العىس ايتىپ شىعايىن دەگەنىم عوي...» الما اپاي بەي­سە­كەڭنىڭ ءحالىن بىلۋگە كەمى اپتاسىنا ءبىر رەت كەلىپ كەتەدى. ايەل ادام. بالالى-شاعا­لى. دۇشپانىڭا تىلەمەيتىن, مىنەزى ءبىر­تۇر­­لىلەۋ ەرى بار. ولەڭ جازادى. ولەڭ دۇرىس قونباسا كىسىنى قيالي ەتىپ جىبەرەدى دەۋشى ەدى. سول راس بولماعاي دەپ ويلاپ قويامىن الما اپاي­دىڭ ەلىرمە مىنەز ەرىنە قاراپ. ادامعا اللاتاعالا بار با­قىتتى بىردەي بەرە بەر­مەيدى ەكەن-اۋ دەيمىن تا­عى دا ىشتەي. اتتىلى كىسى دەرلىك اياۋلى المانىڭ كۇيەۋى جاياۋدان ءارمان. ءتىپتى قاي جاعىنان دا. وت باسىندا تولىپ جاتقان وسىنداي قيىندىقتارى بار الما اپاي اكەسىندەي بولعان ۇستازدىڭ ءحالىن بىلۋگە اپتاسىنا ۋاقىت تاۋىپ جاتادى. ادال­دىعى. شىنىندا الما – بوياماسى جوق, بولمىسى تازا, شىنايى جان ەدى. بايان ەكەۋمىز (مەنىڭ جارىم) الما اپايدىڭ ۇيىنە سيرەك تە بولسا بارىپ تۇرامىز. اپايدىڭ كوڭىلىنە قا­رايمىز. ءۇيدى ۇقساتا ۇستاپ وتىرعان – الما. ايتپەسە, كۇيەۋى – قۇداي امانات جان! ءسويتىپ ءجۇرىپ قاز مۋ-دا ساباق بەرەدى. ءسويتىپ ءجۇرىپ ءۇش قارعاسىنا قارايدى. ءسويتىپ ءجۇرىپ عىلىم جاسايدى. ءسويتىپ ءجۇ­رىپ قازاق قىزدارىن ۇلتتىق داستۇردە ءتار­بيەلەيتىن تۇرپاتى – ۇلتتىق, بولمىسى بولەك مەكتەپ پە, ليتسەي مە, ايتەۋىر ءبىر كىشى وقۋ ورنىن اشتى. ءسويتىپ ءجۇرىپ كو­گىل­دىر ەكراننان ءان سالادى تامىلجىتىپ. جامبىلدىڭ جى­راۋ­لىق اۋەنىن «جامبىل سازى» اتاپ كىتاپ جازىپ, تەوريالىق تۇرعىدان دايەكتەپ, ءوزى دومبىرادا ورىنداپ تىرىلتەتىنىن قايتەر­سىڭ؟! ابىسىن-اجىندارىنىڭ اتىن اتاپ, ءتۇسىن تۇستەپ «جامبىلدىڭ كەلىندەرى» اتاپ تولقىعان وي, توگىلگەن ءتىلدى وچەرك كى­تا­بىن جازىپ اياقتادى. ابىسىندارى تۋ­رالى كەلىن تولعامى. قانداي ءتالىمدى! نە ايتسا ۇلتتىق داستۇردەن تۋىنداتا ايتا­دى. نە نارسە جازسا – ۇلتتىق بولمىستان تۋىنداتىپ تامىلجىتىپ تاماشا جازادى.تاباندى تابيعات, ماقساتتى ادام. ايەل باسىمەن وسىنداي ەرگە بەرگىسىز ءىرى ىستەر­دىڭ باسى-قاسىندا جۇرەدى. باسى-قاسىندا جۇرەدى ەمەس-اۋ, ءزىل-باتپان مىندەتتى موي­نىنا ارتىپ ءبىر ءوزى ارقالايدى. تۋعان ەلى ءۇشىن تاۋ كوتەرگەن تولاعاي قىز... ارمانى اسقاق ەدى الما اپايدىڭ. كەيدە كوزىنە جاس الا ويعا العان ار­ماندارىن ايتىپ وتىراتىن. ارمان جەتكەن جەرگە عۇمىر جەتپەسىن ءبىلدى مە؟! كەيدە ءوزى باستاعان ىستەرى العا جۇرمەي, كوزىنە دۇنيە شەر بولىپ بايلانعان پەندەلەر جۇرگىزبەي قيىن قىلعاندا دىقارت بولىپ جاسىپ وتىراتىن. جاسىنداي جارقىلداپ عۇمىر كەشۋگە ءتيىستى ۇلكەن ويلى, جۇپار جۇرەكتى ءازيز جاننىڭ جاسىپ وتىرعانىن كورگەندە بىرگە جاسىپ قالۋشى ەدىك. ونەرلى, ويلى جاننىڭ بار ارمان-مۇراتىن تىزبەلەپ وتىرۋ ورىندى بولا قوي­ماس. ارمان تۇتىپ, العا مەجەلەپ قوي­ىپ جۇزەگە اسىرعان, اسىرا باستاعان ىستەرىن اتاپ-اتاپ وتسەك تە از بولماس بىزگە. تۇرمىس اۋىرتپالىعىمەن تايتالاسا ءجۇ­رىپ تىندىر­عان ءىسىنىڭ سالماعى قانداي الما اپايدىڭ؟ ۇستازى ۇسىنعان تاقىرىپ دارىندى شاكىرت ءۇشىن اۋىر بەينەت بولۋمەن بىرگە ابىرويمەن اتقارعان مىندەت تە بولىپ شىقتى اقىر كوگەنتۇپتە. الما تاقىرىپ­تى ارنالاندىرا ەڭبەك ەتتى. «عاسىرلار مۇراسى» مونوگرافياسى, «ەجەلگى ادە­بيەت» وقۋلىعى, اقىن تورەگەلدى تۇياق­باەۆ­پەن مويىنسەرىكتە تارجىمالاعان «ما­حاببات نامە» – الما قىراۋباي­قى­زىنىڭ تۇركى­تانۋ سالاسىنداعى تىندى­رىم­دى ۇزاق جا­سايتىن باياندى ەڭبەكتەرى. ن.كونرادتىڭ شىعىستانۋشى ي.كراچكوۆسكي تۋرالى ايتاتىن ادەمى باعالاۋى بار. شى­عىستانۋشى بولۋ – ءھام ءتىلشى, ءھام ادە­بيەتشى, ءھام تاريحشى بولۋ­دى قاجەت ەتەدى دەگەن. الما اپاي ءوزىنىڭ جوعارىدا اتالعان ەڭبەكتەرىندە شىعىس­تانۋشىعا قاجەتتى الگى قاسيەتتەردى تال بويىنا تابيعي جيناقتاعان ءىرى عالىم! المانىڭ بۇل سالاداعى ەڭبەكتەرىن م.جولداسبەكوۆتىڭ, م.ماعاۋيننىڭ قادىرىنە جەتە باعالاعانىن بىلەمىز. تاقىرىپتاس ادامدار – تاعدىرلاس ادامدار. ولاردىڭ اراسىندا ءبىرىنىڭ ەڭبەگىن ەكىنشىسىنىڭ قادىرىنە جەتە باعا­لاۋى دا, باعاسىن بىلە تۇرا قىزعانىپ, ءادىل ءسوزىن ايتپاۋشىلىق تا كەزدەسەدى. بەيسەكەڭ شاكىرتتەرى ءبىر ءۇيدىڭ ۇيەلمەن-سۇيەلمەن­دەرى سەكىلدى عوي. اتى اتالعان عالىم­داردىڭ ءوزارا ىنتى­ماعىنا سۇيسىنەمىز. ارقايسىسىنىڭ ەڭبە­گىن دەربەس باعالاپ مەرەيلەنەمىز. ءبىر وكىنىشى – سوڭعى جىلدارى العاش بەيسەكەڭ باعىتتاعان, شاكىرتتەرى تىندىرىمدى ءىس تىندىرعان ەجەلگى ادەبيەتكە قازىرگى جاستار زەرتتەۋگە بارمايتىن, باسپايتىن بولدى. وكىنىشتى. ون التى اقىننىڭ ايتىسىن كولەمدى العىسوزبەن كىتاپ ەتىپ باستىرعان الما اپاي «حيسسا-داستاندار» تاقىرىبىندا دوكتورلىق ديسسەرتاتسيا قورعادى. ءتۇرلى سەبەپپەن كەشىكتىرىپ قورعاعانى بولماسا ءساتتى عىلىمي ەڭبەك جاسادى. الما اپاي ءومىرىنىڭ سوڭعى كەزدەرىندە تۇرىك قاعاناتى تاريحىنان جەكەلەگەن ءاڭ­گىمەلەر جازىپ, جاريالاي باستاعان ەدى. تۇرىك حالىقتارىنا ورتاق ەجەلگى ادە­بيەتتى زەرتتەگەننىڭ ءبىر پاي­داسى! تاريحتى دەرەكتى بايانداپ, اڭگىمە جازۋ – ورىس ادەبيەتىندە س.­الەك­سەەۆتىڭ تىنباي اتقارعان, بار ءومىرىن باعىشتاعان سۇيىكتى ءىسى. بۇرىن ازا­ماتتىق تاريحىمىزدا اي­تىل­ماي كەلگەن, ايتتىرماي, ۇمىتتىرىپ جىبەرە جازداعان قىمبات تاقىرىپتا بالالار پسيحولوگياسىن ەسكەرىپ, ولاردىڭ قا­بىل­داۋ مۇمكىندىگىنە ورايلاستىرىپ دە­رەكتى اڭگىمە دەرلىك دايەكتى دۇنيە­لەر جازۋ – الما اپايدىڭ عالىمدىعى­مەن بىرگە شىنايى ۇستازدىعىنان دا تۋىنداپ جات­قان مىندەت بولاتىن. (الماداي كۋرستاسى­نىڭ دەرەكتى اڭگىمەلە­رىن ادەمى كىتاپ ەتىپ شىعارىپ بەرگەن اشىربەك كوپىشەۆكە ءوز باسىم ريزاشى­لىعىمدى ايتا-ايتا وتىرامىن.) ول شىنايى ۇستاز بولاتىن. جان جاك رۋسسونىڭ «ۇستازدىق ەتۋ – ۋاقىت ۇتۋ ەمەس, ءوز ۋاقىتىڭدى اياماۋ, ءوز­گە­نىڭ باقىتىن ايالاۋ» (ز.قابدولوۆ قازاق­شا­لاۋى) دەگەن ۇلاعاتىن الما ءمۇتا­لىپ­قى­زىنا ارنايى ايتساڭ ابدەن جارا­سا­تىن ەدى. شاكىرتتەرى جانىنا جاقىن جۇرەتىن. شاكىرتتەرى سەنىسىپ اڭگىمەسىن ايتىپ, اشىق سىرلاسار ەدى الما اپايمەن. ءتىپتى ت ۇلىمشاعى جەلبىرەگەن قىزدار, بۇرىمدى بويجەتكەندەر مەن بوزبالالار اناسىنداي كورەر ەدى الما اپايدى. الما اپاي دا ءشا­كىرت­تەرىن باۋىرىنان تاراعان بالا­سىنان كەم كورمەس ەدى. ولاردىڭ كوڭىل-كۇي قۇبى­لىس­تارىن باقىلاپ, كۇن­دە­لىكتەرىن ءجۇر­گىزەتىن. اقىل-كەڭەسىن اياماي سىر­لا­سا وتىرىپ, جۇرەكتەرىنە نۇر قۇيىپ بەرەتىن. تۇرمىستا باقىتتى بولا ال­ماعان مۇڭدىق ۇستاز شاكىرت-قىز­دا­رى­نىڭ باقىتتى بولۋىن بار جان-تانىمەن تىلەۋ­شى ەدى انابەيىل الما! كىسى «جانىم ساداعا!» دەپ زارىعىپ كورگەن, قوراسان­عا قوي ايتىپ ءجۇرىپ, موينىنا مونشاق تىلەپ, قۇدايدان سۇراپ العان تۋعان بالاسىنا عانا ايتار بولار. شاكىرتتە­رىنىڭ باقىتىن ايالاۋمەن وتكەن الما ۇستاز ولاردىڭ ءومىرى­نەن الىنعان ءتۇرلى شتريح, دەتالدەردى پايدالانا وتىرىپ جازعان پۋبليتسيس­تيكالىق كىتابىن «جانىم ساداعا!» اتاپ ەدى-اۋ! «جانىم ساداعا»... الما­نىڭ وسىلاي اتالاتىن ەڭبەگى قازاق تاربيە مەكتەبىندە سيرەك كەزدەسەر ءتالىم-تاربيەلىك ونەگەسى بوي­ىن­دا تۇ­نىپ تۇرعان اسا قىزعىلىقتى, اسا ءبىر تا­عىلىمدى ەتنوپە­دا­گوگي­كا­لىق پۋب­لي­تسيس­تيكالىق ەڭبەك. بىردە تورىمىزدە مۇڭدانىپ وتىرىپ: «ۇستاز بو­لىپ ساباق بەرگەن سوڭ بالالار ءبىلىمدى, با­قىتتى بولسا دەگەن ويمەن بارىڭدى بەرەسىڭ. كەيدە ولار اقىل سۇراپ الاڭدايدى. تاپقانىڭدى اي­تا­سىڭ. كەي­دە ويلايمىن: «وسى مەن با­لالارعا كىتابي تاربيە بەرىپ ءجۇر­گە­نىم جوق پا؟ مەن ايتار اقىل-كە­ڭەس مىنا قۇبىلعان زاماناعا جارار ما؟ ادال تاربيەلەنگەندىكتەن ولار مىنا تەڭگەنىڭ سىلدىرىنا دەن قويعان زىرىلداق قوعام ۇدەرىسىنە ىلەسە الماي قالىپ قويىپ جۇرمەي مە؟ – دەپ پۇشايمان بولامىن» – دەگەنى بار. كوردىڭىز بە, شاكىرتتەرىنىڭ تاعدى­رىنا قالاي الاڭدايدى الما اپاي؟! كەيدە «اعىلشىن مەكتەبىندە تاربيە جولى بىلاي», «فرانتسۋز مەكتەبىندە ءدارىس ىڭعايى مىناداي» دەپ الەمدىك العى مەكتەپتەر تاجىريبەسىن اڭگىمەلەپ وتىرۋشى ەدى. وقىعانى-توقىعانى بار, ءوز تاجىريبەسىنەن تۇيگەنى بار, سولاردى جۇزەگە اسىرماق بولىپ, قاسكەلەڭنەن جەر الىپ, قىزدار ۇلتتىق ليتسەيىن اشتى. جۇمىسى ءجۇرىپ كەپ بەردى. بالالار ىقىلاستى. بالالارمەن بىرگە ولار­دىڭ اتا-اناسى ىقىلاستى بولدى الما اشقان مەكتەپكە. بۇرىن اشىلعان, ابدەن قالىپتاسقان مەكتەپتەر جابى­لىپ قالىپ جاتقاندا جاڭا مەكتەپتىڭ – جاڭا ءتيپتى مەكتەپتىڭ اياعىنان تۇرىپ, جۇمىس ىستەپ كەتۋى ەكىتالاي ۋاقىتتار كەلدى دۇنيەنى اۋدارىپ-توڭكەرىپ. بىرەر رەت سارا الپىسقىزى جاردەم ەتتى. ساتىمپازدىق ارەكەت, پايداكۇنەمدىك پسيحولوگيا يەكتەدى اكىم-قارالاردى. اقىرى الما اپاي اشقان ۇلتتىق مودەلدى مەكتەپ جابىلىپ تىندى. ءۇيىن ەرىنە قالدىرىپ, بالالارىن جەتەكتەپ شىعىپ كەتىپ, پاتەر جالداپ كۇن كەشكەندە قاباعىن مۇڭ شالماعان, رەنىشكە بوي الدىرماعان الما اپاي مەكتەبى جابىلعاندا كۇيىپ كەتتى. كىسىسى ولگەندەي كۇيىككەشتى تىرشىلىك كەشتى... الما اپاي, 1997 جىلى بولار, ەلۋ جاسقا تولدى. الماتىدا «عالىمدار ۇيىندە» ادەمى كەزدەسۋ بولدى. ءۇي حان­شايىمى عاينەكەن بيباتىروۆا تۋعان اپاسىنا اينالىپ, باۋىرمالدىقپەن قىز­مەت ەتتى الما اپاي تويىنا. توردە تۇر­سەكەڭ – پروفەسسور تۇرسىنبەك كا­كىش ۇلى وتىردى. كەشتى مەن جۇرگىزدىم. ءشا­كىرت­تەرى الما اپايدىڭ قۇرمەتىنە كوگەرشىن ۇشىردى. اقشامدا توي «پيونەرلەر ۇيىندە» جالعاستى. تويدى ءومىرحان ءابدى­مانوۆ جالعاي جەتەلەدى. تويعا اناسى قا­تىستى. كۋرستاستارى ءبىر ءۇيدىڭ بالا­سىن­داي ءۇيىرىلىپ وتىردى, ءيىرىلىپ بيلەدى. وي, ءبىر تاماشا توي بولىپ ەدى. «ءبىر تويىم بولارى ءسوزسىز مەنىڭ...». قىرشىن تولەگەن عوي. المانىڭ دا ءبىر تويى ءوتتى سولاي! ش.ىبىراەۆ ۇشەۋمىز مەكتەپكە ارناپ وقۋلىق جازباق ەدىك. تۇرىمتاي تۇسىمەن, ءبىز تۇركىستانعا كوشىپ كەتتىك. شاكىر – تۇركيەگە! سول وي اياقسىز قالدى. الما اپايدى 2000 جىلى تۇركى­ستان­دا اشىلعان ق.ا.ياساۋي اتىنداعى حالىقارالىق قازاق-تۇرىك ۋنيۆەرسيتەتىنە وقۋ بىتىرۋشىلەردىڭ ەمتيحان ءتور­اعا­لىعىنا شاقىردىق. 12 مامىر كۇنى كەلدى. الاقانعا سالىپ ايالاي كۇتتىك. تۇركىستان جەرىندە الما اپاي سول جولى كوپ شاكىرت تاپتى. كىسىنى تابيعي باۋراپ الا جونەلەتىن كىشىپەيىل, ءبىلىمدار, ونەرلى جان ەدى عوي الما اپاي. اۋديتوريادا ءدارىس تە وقىدى, مادەنيەت سارايىندا كەزدەسۋ-سىرلاسۋ ءان-كەشىن دە وتكىزدى الما اپاي! جۇرت ءتانتى. الما اپامىزدىڭ ومىرگە قۇشتار كوڭىلىنە ءدان ريزا بولىستىق. ومىردەگى قيىن­دىق­تاردى جەڭىپ, ءومىردى قۇشتارلانا ءسۇيىپ ءوتىپ كەلەدى ەكەن-اۋ دەپ ويلادىم ءوز باسىم. المادايىن عازيز جۇرەكتى اسىل ادامنىڭ تەكتى ۇستانىم, تەبىرەنىستى تىرشىلىك كەشۋىنە سونشاما قۋان­دىم. ءبىر اي شاماسى تۇركىستاندا بولىپ الما اپاي الماتىعا قايتتى. ارىپتەس اعاسى مىرزەكەڭ – مىر­زا­تاي جولداسبەكوۆ شاقىرىپ, الما اپاي جاڭا وقۋ جىلىنان ەۋرازيا ۋنيۆەرسيتەتىنە پروفەسسورلىق قىزمەتكە اۋىس­تى. كوپ ۇزاماي سىرقاتقا ۇشىرادى. ايىق­پاس دەرت. ارنايى بارىپ كوڭىلىن سۇرا­دىم. ارۋاققا اينالعان كەيپىن كورىپ جىلاپ قوشتاستىم. ۇلىن ءۇي­لەن­دىردى. تويىنا بارا المادىم. ۇزاماي تۋعان اپكەمدەي بولعان اياۋلى جان دۇنيەمەن ءبىرجولاتا قوشتاستى. سوندا ويلايمىن-اۋ, تۇركىستانعا توركىندەي كەلگەندەي بولعان ەكەن-اۋ دەپ. سوندا ويلايمىن, تۇركىستانعا توركىندەۋگە عانا ەمەس, بوي جاساۋعا دا كەلگەندەي ەكەن-اۋ دەپ. قازاقتا اپكە دەگەن ادەمى ۇعىم بار. اسا دارىندى ادەبيەتشى عالىم, دارىندى ءانشى الما قىراۋبايقىزى تۋ­عان اپكەمدەي بولعان عازيز جۇرەك جان ەدى. «اقىننىڭ تويى تارقامايدى...». كىم ايتقانى ەسىمدە جوق. ومىردە كۇر­سىنىسى كوپتەۋ عۇمىر كەشىپ, جاستاۋ كەتكەن الما اپاي دا تويى تارقاماس قا­زاق­تىڭ اقىنجاندى عالىم قىزى ەدى, شىركىن! قايران, قازاق قىزدارى!.. قۇلبەك  ەرگوبەك. تۇركىستان.
سوڭعى جاڭالىقتار