ب.مومىش ۇلى 1928 جىلدان 1982 جىل ارالىعىندا ءوز باسىنان وتكەن ءاربىر قيلى ءساتتى قاعازعا ءتۇسىرىپ, قولجازبالارىن مۇقيات ساقتاعان. ءسويتىپ, ول جازعاندارىن (اراب, لاتىن, كيريلل ارپىندەگى) مايدانعا بارعان جازۋشىلارعا بەرىپ, 1943 جىلى ەلگە دەمالىسقا كەلگەندە دە شەتىنەن ارحيۆكە وتكىزىپ وتىرعان. 1961 جىلى مەكەمتاس مىرزاحمەت ۇلى باتىردىڭ 3000-نان اسا قۇجاتىن جۇيەلەتىپ ء(بىراز قۇجاتتارىن ءۇي ارحيۆىندە قالدىرىپ), الماتىداعى ورتالىق ارحيۆكە ءوز قولىمەن وتكىزگەن.
مىنا «مەن جازعان حاتتار» دەگەن ءبىر بەتتىك جازبا – ءالى ەش جەردە جاريالانباعان سونى قۇجات. باۋىرجان اتامىز ورتالىق ارحيۆكە قۇجاتتارىن وتكىزەر الدىندا 1942–1943 جىلدارى قازاقستانداعى وكىمەت باسىندا ءتۇرلى قىزمەتتەردە وتىرعان ج.شاياحمەتوۆ, ن.وڭداسىنوۆ, م.ابدىحالىقوۆ جانە قازاقستان جازۋشىلارىنا ارناپ جازعان حاتتارىن ءبىر بولەك توپتاپ, ارحيۆكە وتكىزەردە جازعانىن اڭعارۋعا بولادى.
باۋىرجان اتامىز سوناۋ سۇراپىل جىلداردىڭ وزىندە قولىنان قارۋىن, قالامىن تاستاماي, ۇلكەن ماسەلەلەر كوتەرىپ, ونى وكىمەت باسشىلارى مەن بەلگىلى اقىن-جازۋشىلارعا ارناپ حات رەتىندە جولداعان ەكەن. سول حاتتارىنىڭ تولىق ءماتىنى باۋىرجان مومىش ۇلىنىڭ 100 جىلدىعىنا وراي «ونەر» باسپاسىنان م.مىرزاحمەت ۇلىنىڭ باسقارۋىمەن «باۋىرجان مومىش ۇلى ححI عاسىر كوگىندە» اتتى عىلىمي-زەرتتەۋ ورتالىعى دايىنداعان 30 تومدىق شىعارمالار جيناعىنا ەندى.
ءالىمباي نايزاباەۆ,
م.ح.دۋلاتي اتىنداعى تاراز وڭىرلىك ۋنيۆەرسيتەتى, «باۋىرجانتانۋ» عىلىمي-زەرتتەۋ ورتالىعىنىڭ اعا عىلىمي قىزمەتكەرى