شىعارماشىلىق الەم – كۇردەلى دە قىزىق قۇبىلىس. ءار قالامگەردىڭ شىعارماسى قانداي ەرەكشە بولسا, ونى جازۋ ۇدەرىسى دە سونداي ەرەكشە. ايتالىق, بالزاك پەن دوستاەۆسكي تۇندە جازسا, تولستوي تاڭعى ۋاقىتتى قۇپ كورگەن. حەمينگۋەي شىعارماشىلىق جۇمىسپەن تىزە بۇكپەي, تۇرەگەپ تۇرىپ اينالىسسا, ءبىزدىڭ اقىن عالىم جايلىباي ولەڭدەرىن ەتپەتىنەن جاتىپ جازعاندى ۇناتادى. مۇنداي ەرەكشەلىك جازۋشى ءازىلحان نۇرشايىقوۆتا جەتەرلىك. ءۇشبۋ ماقالامىزدا قالامگەردىڭ حاتتارى مەن ەستەلىكتەرىنە سۇيەنىپ, ونىڭ كوركەمدىك كەڭىستىگىنە ۇمتىلدىق. «ونىڭ قالامگەر بولۋىنا نە اسەر ەتتى؟», «كەيىپكەرلەردىڭ وبرازىن قايدان الدى؟», «ولاردى قانداي جاعدايدا قاعازعا ءتۇسىردى؟» دەگەن ساۋالدارعا جاۋاپ ىزدەپ كوردىك.
ولەڭشى بالا
ء«ومىرى مازمۇندى كىسىنىڭ شىعارماشىلىعى دا مازمۇندى» دەگەن يبسەن ءسوزىن تياناق قىلساق, نۇرشايىقوۆ شىعارماشىلىعىنىڭ اۋقىمى كەڭ, مازمۇنى تەرەڭ بولۋىنىڭ سەبەبى ونىڭ ءجۇرىپ وتكەن قيىر دا شيىر جولدارىنا بايلانىستى. جارما اۋدانىنا قاراستى شاعىن عانا اۋىل «كەلىنسۇيەگى» دەگەن جەردە تۋىپ-ءوسىپ, الماتىداعى تاۋ-كەن ينستيتۋتىنىڭ جۇمىسشى فاكۋلتەتىنە تۇسەدى. كەيىن سەمەيدەگى اباي اتىنداعى قازاق پەداگوگيكالىق ۋچيليششەسىنە اۋىسىپ كەتەدى. ونىسى جاي ەمەس, العاشقى ماحابباتىن تاۋىپ الامىن دەپ ادەيى اۋىسادى. بۇل جاعىن سوڭىرا ادىپتەپ ايتاتىن بولامىز. سودان كەيىن, بارىمىزگە بەلگىلى, سوعىس ءورتى شارپىپ, ءازىلحان مايدانعا ارالاسادى. امان-ەسەن ورالعان سوڭ ءتىلشى قىزمەتىن ءارى قاراي جالعاستىرىپ, ەڭبەگىنىڭ ناتيجەسىندە ىرگەلى باسىلىمداردا باسشىلىق ەتەدى. ادەبي ۇدەرىسكە بەلسەنە قاتىسادى. سول ارالىقتا جازۋشىنىڭ قولتاڭباسىن ايشىقتاعان كوركەم شىعارمالار دۇنيەگە كەلەدى. كىتاپتارى مىڭداعان تيراجبەن باسىلىپ, وداق كولەمىندە تارادى. ايتسە دە, ءوزىنىڭ مۇنشالىقتى تانىمال جازۋشى بولاتىن جارماداعى «ولەڭشى بالا» ءبىلدى دەيمىسىڭ؟
تالانت تابيعاتى بەسىكتەن بەلگى بەرەدى. ونەرگە بەيىمى بار جاس ءازىلحان ەپوستىق جىرلار مەن شىعىس داستاندارىن ءسۇيىپ تىڭدايتىن-دى. «مىڭ ءبىر ءتۇن», ء«جۇسىپ-زىليقا», «رۇستەم-زوراب», «سەيپىلمالىك», «قالقامان-مامىر», «ەڭلىك-كەبەك», «تاۋكە باتىر», ء«تۇسىپحان» سەكىلدى اڭىز-اڭگىمە, جىر-قيسسالاردى جادىنا توقىپ, جاقىن-جۋىق تۋىسقاندارعا ايتىپ وتىرعان. كوپشىلىكتىڭ كوڭىلىن كوتەرەتىن ءازىلحان تۋعان اۋىلىندا «ولەڭشى بالا» اتانىپ كەتەدى. ءارى قاراي قالامگەردىڭ ءوزى ەسكە الادى: «جۇرت «ولەڭشى» دەگەننەن كەيىن مەن ءوزىمدى اقىن بولىپ كەتكەن ەكەنمىن دەپ ويلادىم. اقىن ءوز جانىنان ولەڭ شىعارۋعا ءتيىس. مەن دە ءسويتتىم. سونداعى العاشقى ولەڭىم مىناۋ ەدى. ول كەزدە ءبىزدىڭ جاقتا ء«تۇسىپحان» دەگەن ءبىر ەسكى قيسسا بولاتىن. ول بىلاي باستالاتىن.
قولىمدا ۇستاعانىم كۇمىس قالام, اۋەلi ءوزiڭ ساقتا حاق تاعالام!
وسى ولەڭنىڭ ۇلگىسىن مەن داپتەرىمنىڭ ءبىرىنشى بەتىنە بىلاي دەپ جازدىم:
قولىمدا ۇستاعانىم تەمىر قالام.
بۇلاي دەيتىنىم – ءبىزدىڭ بالا كۇنىمىزدە ەكى باستى تەمىر قالامدار بولاتىن. ونىڭ ءبىر جاعىنا قالامساپ, ەكىنشى باسىنا قارىنداشتىڭ تۇقىلى سۇعىلاتىن. ء«تۇسىپحاندى» جازعان اقىن «قولىمدا ۇستاعانىم كۇمىس قالام» دەسە, مەنىڭ «قولىمدا ۇستاعانىم تەمىر قالام» دەۋگە ابدەن حاقىم بار ەمەس پە؟ ونىڭ ۇستىنە, مەنىڭ ۇستاعانىم راسىندا دا تەمىر قالام. ءومىر شىندىعىنىڭ ءوزى وسى. ال قيسسانىڭ مىسالى ءدىني سوزدەردەن تۇراتىندىقتان, مەن ونى مۇلدە وزگەرتىپ جىبەردىم. ءۇشىنشى, تاربيەلىك جولدارىن دا ءسويتتىم. سوندا ول مىناداي بولىپ شىقتى:
قولىمدا ۇستاعانىم تەمىر قالام,
كوڭىلىم وقۋ دەسە بولار الاڭ.
وقۋدى جاقسى وقىپ, ءبىلىم السام
كەڭەسكە كەرەكتى ءبىر ادام بولام.
«كەڭەس» دەپ ول كەزدە «سوۆەت» دەگەن ءسوزدى ايتاتىن. ەندەشە مەنىڭ ايتايىن دەگەن ويىم ايدان انىق: وقۋدى جاقسى وقىپ, ءبىلىمدى ازامات بولىپ وسسەم. وتانىما كەرەكتى ادام بولامىن دەگەنىم بۇل. ەندى ءبىر كەمشىلىگى – بۇل ولەڭگە ات قويۋىم كەرەك. ويتكەنى اقىنداردىڭ ولەڭدەرىنىڭ ءبارىنىڭ جەكە-جەكە اتتارى بولادى. ارى ويلاپ, بەرى ويلاپ, ونى دا تاپتىم: «وقۋشى ويى» دەپ قويدىم دا, ارتىنان «شاكىرت ويى» دەپ تۇزەتتىم. وسىدان كەيىن مەن اۋىلدا «اقىن بالا» اتاندىم. ءبىر ساتى ءوستىم. بۇرىنعى «ولەڭشى بالا» دەگەن ەسكى اتىم دالادا قالدى». وسىلايشا, ولەڭ-جىرعا قۇمارتقان بالا ءازىلحان, ۇلكەن قالامگەر بولۋدى ارماندايدى.
ءازىلحان شىعارمالارىن وقىپ وتىرىپ, اۆتوردىڭ نارراتورلىق شەبەرلىگى انىق اڭعارىلادى. ياعني وقيعانى بايانداۋ ماشىعى وتە كەرەمەت. بۇعان بىردەن ءبىر اسەر ەتكەن دۇنيە – ارينە, جىر-داستاندار. «الپامىس تايشىق حانعا شابا بەرسىن, ءبىز گۇلبارشىننىڭ جاعدايىن بىلەيىك» دەپ كەلەتىن باتىرلىق جىرلارعا ءتان اۋىسىمدار نۇرشايىقوۆ شىعارمالارىندا قالامگەرلىك ءادىس رەتىندە ءساتتى قولدانىلادى.
العاشقى ماحاببات نەمەسە الماتىعا اۋىسۋ
«ماحاببات, قىزىق مول جىلدار» سىندى رومانمەن ادام سەزىمىنىڭ نازىك قاتپارلارىن اقتارعان قالامگەردىڭ ماحاببات ماشاقاتىن ەرتە سەزىنۋى زاڭدى. ءازىلحان بۇعان 14 جاسىندا تاپ بولدى. ول كەزدە كولحوز بريگاديرىنىڭ كومەكشىسى بولىپ, كانيكۋلدا جۇمىس ىستەپ جۇرگەن كەزى. تاپسىرمادان باسقا ەشقانداي ۋايىمى جوق بوزبالا الاڭسىز تابەل تولتىرىپ تۇر. ءبىر كەزدە ەكى اربانىڭ ۇستىندە كەلە جاتقان ءبىر توپ قىزدار كوزىنە تۇسەدى.
«تابەلدى لاقتىرىپ تاستادىم دا, قىزدارعا قاراي جۇگىردىم. ءجۇدا جۇيرىكتىگىمنىڭ ارقاسىندا زىمىراپ جەتىپ باردىم. دەتدومنىڭ قىزدارى ەكەن. شاشتارىن جەلكەدەن قيىپ تاستاعان. شەتىنەن ءبارى ادەمى. سونىڭ ىشىندە اپپاق قىز كوزىمە وتتاي باسىلدى. اپپاق بولعاندا, جۇمىرتقاداي. سول قىزعا بىردەن عاشىق بولا باستادىم». كوردىڭىز بە, جازۋشىنىڭ بايانداۋ ءستيلى دە وزگەشە. «قارسى بولماسا وسى قىزعا مەن عاشىق بولايىن دەپ ويلادىم». ەرىكسىز ەزۋ تارتاسىڭ. بۇل ءازىلحاننىڭ گازەتكە العاشقى ماقالاسى شىققان كەزى. قىز مۇنىڭ مەكتەبىنە اۋىسىپ كەلگەن ەكەن. اتى – ورىنكەش. ول بەسىنشى, ءازىلحان التىنشى سىنىپتا وقىپ جۇرەدى. جيىرەك جولىعىپ, اڭگىمەلەسىپ تۇرادى. ءبىر كۇنى بولاشاق جازۋشى سۇيگەنىنە حات جولدايدى:
«ورىنكەش! مەن سەنى جاقسى كورەم. ەكەۋمىز كەيىن قوسىلايىقشى. جاراي ما؟»
قىزدان جاۋاپ كەلمەي قالادى. بوزبالانىڭ عاشىق كوڭىلى الابۇرتىپ, ۋايىمداي باستايدى. ءبىراز كۇن ءوتىپ كەتەدى. ورىنكەش نە دەر ەكەن دەپ جۇرگەندە قىزدان تىلدەي حات كەلەدى. ءازىلحاننىڭ جۇرەگى جارىلىپ كەتە جازدايدى. حاتتا ءبىر-اق اۋىز ءسوز: «جارايدى». وسىدان كەيىن ەكەۋى ءبىر-ءبىرىن ءسۇيىپ وتۋگە سەرت بەرەدى. مەكتەپتى اياقتاعان سوڭ ءازىلحان الماتىعا, ورىنكەش سەمەيگە وقۋعا تۇسەدى. ءبىر جىلداي حات الماسىپ جۇرەدى. ءبىر كۇنى قىزدان حات كەلمەي قويادى. كوڭىلى الاي-دۇلەي بولىپ ۋايىمعا سالىنعان ءازىلحان بارلىعىن تاستاپ, سەمەيگە, سۇيگەنىنىڭ وقۋ ورنىنا اۋىسىپ كەتەدى. جاتاقحاناسىنىڭ الدىنا بارىپ, بەيتانىس قىزدان ورىنكەش دەگەن قىزدى سۇرايدى. قىزىق بولعاندا الگى قىز سۇيگەنىمەن ءبىر توپتا وقيتىن بولىپ شىعادى. «قازىر, شاقىرىپ كەلەمىن» دەپ جاتاقحاناعا كىرىپ كەتەدى. شىقپاي قويادى. ءبىر كەزدە الگى قىز قۇربىسىمەن ەمەس, ءوزى جالعىز اياعىنا تاس بايلانعانداي اۋىر باسىپ ازىلحانعا كەلەدى.
– كەلە مە؟ – جوق, كەلمەيدى. «مەنى بۇدان بىلاي ىزدەمەسىن. كورمەسىن. مەنەن اۋلاق ءجۇرسىن», دەپ ايتتى.
سول جاعدايدى قالاي سەزىنگەنىن ءازىلحاننىڭ ءوزى ايتسىن. «بالامىن عوي. كوتەرە الماي جىلاپ جىبەردىم. مەن جىلاپ تۇرعاندا الگى قىز مەنىمەن قوسا جىلاپ تۇر ەكەن. كورىپ كۇلكىم كەلىپ كەتتى. «سەن نەگە جىلاپ تۇرسىڭ؟» دەدىم. «سەنى اياپ تۇرمىن» دەدى. مىنە, ءدال سول ساتتە وسى قىزعا عاشىق بولدىم. قوسىلدىق. بۇل جارىم – حاليما ەدى».
ماحاببات جولىنداعى وسى سەكىلدى بەينەتتى بەلەستەر قالامگەردىڭ بىرقاتار شىعارماسىنا ارقاۋ بولىپ, ونى ومىرشەڭ ەتە ءتۇستى.
«ماحاببات, قىزىق مول جىلدار» قالاي جازىلدى؟
ءبىر توپ جازۋشى-عالىمدار «گورنىي گيگانت» اتالاتىن اۋداندا ءۇي جالداپ تۇراتىن ءايتىم ءابدىراحمانوۆ دەگەن عالىمنىڭ ۇيىندە قوناق بولادى. قوناقتار ىشىندە تۇرسىنبەك كاكىشەۆ, مىرزابەك دۇيسەنوۆ, راحمانقۇل بەردىباەۆ, عافۋ قايىربەكوۆتەر ايەلدەرىمەن كەلگەن. ىشىندە, ارينە, ءازىلحان نۇرشايىقوۆ جارى حاليمامەن بىرگە وتىر.
عافۋ ءان شىرقاپ, راحمانقۇل مەن مىرزابەك قاتارلاسا كۇي تارتادى. اڭگىمەنىڭ قىزعان تۇسىندا جيىلعان قاۋىم ءازىلحاننىڭ اۋىزشا ايتاتىن اڭگىمەلەرىنىڭ ءبىرى «قىزىل كورپەنى» ايتىپ بەرۋىن قولقالايدى. كەيىن بۇل «ماحاببات, قىزىق مول جىلدارعا» ەنگەن ەدى. وسى وتىرىستىڭ ءوزىن ىقتياتتى ءاز-اعاڭ كۇندەلىگىنە ءتۇسىرىپ قويعان:
«مەن ول اڭگىمەنى بارلىق دەتالدارىمەن مانەرلەپ, جارتى ساعاتقا جۋىق ايتتىم. وتىرعاندار ۇيىپ تىڭدادى. اڭگىمەم اياقتالعاندا ءبارى ءماز بولا ك ۇلىپ, تەگىس الاقان سوقتى. ءبىرىنشى رەت ەستىگەن ول اڭگىمەنى عافۋ قىزارا بەرىپ, بار ىنتاسىن سالىپ تىڭدادى. ەكى كوزى وتتاي جايناپ, ماعان ىقىلاستانا قاراپ وتىردى.
– ازىرگە, بۇل اڭگىمەڭىز قاعازعا تۇسكەن بە؟ – دەدى ول الاقان سوعۋ توقتاعاننان كەيىن. – جوق, – دەدىم مەن. – جازاسىز با؟ – جازسام دەگەن ويىم بار. – ەندەشە, تەز جازىڭىز. ايتپەسە, بۇل اڭگىمەڭىزدى مەن ەكى كۇندە پوەما ەتىپ جازىپ تاستايمىن. دايىن تۇرعان پوەما عوي مىناۋ! – جازايىن وندا, عافۋجان. – اكەلىڭىز, قولدى. مىناداي اڭگىمەنى قاعازعا تۇسىرمەۋ – ادەبيەتكە وبال».
كەلەسى كۇنى ءازىلحان ەڭبەك دەمالىسىنا ءوتىنىش جازىپ ءبىر اي بويى تاپجىلماي جازادى. اياقتاي المايدى. سول كەزدەگى باسشىسى مۇحامەتجان قاراتاەۆتان سۇرانىپ كەلەسى جىلدىڭ ەڭبەك دەمالىسىن الادى. ءسويتىپ, بار بولعانى ەكى-اق ايدا تۇتاس رومان دايىن بولادى. 1970 جىلدىڭ 19 قاڭتارىندا, كۇندىزگى ساعات 14-تە سوڭعى نۇكتە قويىلادى. كەيىن ءاز-اعاڭ عافۋ قايىربەكوۆ جاقسى شىعارمانى جازۋعا قامشىلاعانى ءۇشىن العىس ايتادى. ال ول بولسا قازاق ادەبيەتىنە وسىنداي ولجا سىيلاعان ءاز-اعاڭا راحمەتىن جاۋدىرادى.
شىعارماشىلىق ۇدەرىس
ءازىلحان نۇرشايىقوۆ شىعارماشىلىعىن عىلىمي اينالىمعا العاش ەنگىزگەن عالىمداردىڭ ءبىرى – فيلولوگيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور راقىمجان تۇرىسبەك. ول جازۋشىنىڭ ىزىنەن ءىنى بولىپ ەرىپ ءجۇرىپ, ونىڭ شىعارماشىلىق زەرتحاناسى حاقىندا بىرقاتار ىرگەلى ەڭبەك جازدى. عالىممەن ومىردەگى بايلانىسى, وعان دەگەن قۇرمەتى ءاز-اعاڭنىڭ كۇندەلىگىندە دە كورىنىس تاپقان.
«7 اقپان. پروفەسسور راقىمجان تۇرىسبەكوۆ تەلەفون سوقتى. مەنىڭ كۇندەلىكتەرىمە قاتىستى كانديداتتىق تاقىرىپ بەكىتپەك ەكەن. ەرتەڭ كەلەتىن بولدى» نەمەسە «23 ءساۋىر. مەنىڭ وردەن الۋىممەن بۇگىن بىرنەشە ادام تەلەفون سوعىپ, قۇتتىقتادى. پروفەسسور راقىمجان تۇرىسبەك قۇتتىقتاپ, شاپان جاپتى. بۇل قۇتتىقتاۋ بارلىق قۇتتىقتاۋلاردان وزگەشە, عاجاپ بولدى» دەگەن سياقتى جازبالار اعا مەن ءىنى اراسىنداعى ءىلتيپات-قۇرمەتتى ايعاقتايدى. راقىمجان تۇرىسبەكتىڭ ەڭبەكتەرىنىڭ ىشىندە ء«ازىلحان نۇرشايىقوۆتىڭ شىعارماشىلىق مۇراسى» اتتى مونوگرافياسىنىڭ ءجونى بولەك. وندا جازۋشىنىڭ كوزقاراسى مەن قولتاڭبا مانەرى, شەبەرحانا سىرلارى مەن قالامگەرلىك مۇراتى زەردەلەنگەن. ەرەكشە اتاپ وتەتىن جايت – مۇندا شىعارمانى جازباستان بۇرىنعى جازۋشىنىڭ دايىندىعى تۋرالى سۇحبات جاريالانعان. سول سۇحباتتى نەگىزگە الا وتىرىپ, ءاز-اعاڭنىڭ جازۋ ماشىعىن قىزىقتاپ كوردىك.
راس, جازۋ ۇستەلىنە ءوزىڭدى قاڭتارىپ قويۋ – قيىننىڭ قيىنى. جازۋشىنىڭ سابىرى مەن شىدامى سىنالاتىن تۇس – وسى. كوپ قالامگەر وسى ازاپتان باسىن الا قاشادى. سايكەسىنشە, كولەمدى شىعارمالار سول كۇيى قوبىراپ جازىلماي قالادى. ال ءازىلحان نۇرشايىقوۆ بۇل تۇرعىدا ەڭبەككە ەتى ۇيرەنگەن. «كەيدە جۇمىس ىستەپ وتىرعان ورنىڭنان تۇرىپ كەتسەڭ, ەرقاشتى بولعان جىلقى سياقتى ورىندىقتان قاشقالاقتاي بەرەسىڭ. قايتا وتىرعىڭ كەلمەي قالادى. ءوزىڭدى-ءوزىڭ زورلاپ, ارەڭ وتىراسىڭ. ال وتىرىپ جازا باستاساڭ, تۇرعىڭ كەلمەي قالادى. ونداي ساتتە اسقا شاقىرىلساڭ «قازىر, قازىر» دەپ ۇزاعىراق وتىرىپ قالعانىڭدى اڭعارمايسىڭ. باستاعان ويىڭدى تياناقتاپ قاعازعا ءتۇسىرىپ بولعان سوڭ عانا ورنىڭنان تۇراسىڭ. كوڭىلىڭ كوتەرىلىپ, ماداق سەزىمگە بولەنەسىڭ. ەڭبەك راحاتىن سەزىنەسىڭ», دەيدى جازۋشىنىڭ ءوزى.
قاپيادا كەلگەن ويلاردان ايىرىلىپ قالماۋ ءۇشىن وزىمەن ۇنەمى قويىن داپتەر ۇستاپ جۇرەدى. ال تاماشا ويلار ۇيىقتار الدىندا نەمەسە تاڭ الدىندا كەلىپ قالسا, ءاز-اعاڭ ونىڭ دا جولىن تاپقان. ول كولەمى 30*23 سم بولاتىن, جۇقا تاقتايدان جاسالعان ۇستەلشە جاساتقان. ورايلى تۇستا ۇستەلشەنى كەۋدەسىنە قويادى دا, جازا بەرەدى.
«جاڭا كىتاپقا جوسپار قۇراسىز با؟ تاقىرىپ, يدەيا, كەيىپكەر, سيۋجەت قالاي جۇزەگە اسادى؟» دەگەن سۇراققا قالامگەر بىلاي دەپ جاۋاپ بەرەدى:
«جوسپار جاسامايمىن. سيۋجەت ويلامايمىن. حاراكتەر سومدامايمىن. سونىڭ ءبارى جازۋ ۇستەلىندە وزىنەن-ءوزى كەلەدى. شىعارمام بىتكەننەن كەيىن وسىنىم كەرەمەت بولدى-اۋ دەپ ويلايمىن. بىراق جامان بولىپ شىقپاعانىن ءىشىم سەزەدى», دەيدى ءوزى.
الايدا مۇندا ءبىر كىلتيپان بار سياقتى. اناداي كولەمدى دۇنيەنى جازار الدىندا اۆتور قالايشا جوسپار قۇرمايدى؟ قالاي حارەكتەر سومدامايدى؟ بىزدىڭشە, بۇل جازۋشىنىڭ ايتقىسى كەلمەگەن قۇپياسى. باياعىدا كۇيشى تۇسكەن ۇيگە اۋىلدىڭ تىڭدارماندارى مەن قۇيماقۇلاق جاس تالانتتارى جاپا-تارماعاي بارادى. قاراپايىم حالىق كۇيدى جان راقاتىمەن تىڭداي بەرەدى. ال ونەرگە قابىلەتى بارلار كۇيشىنىڭ ساۋساقتارى مەن قاعىسىن قالت جىبەرمەي قاراپ وتىرادى. ونىسى ايدىك كۇيدىڭ ءادىسىن مەڭگەرۋ. ونى بىلەتىن كۇيشى ادەيىلەپ جەڭى كەڭ شاپان كيىپ الاتىن كورىنەدى. بىراق ىزدەنگەن جانعا تۇساۋ بولا ما؟ كەي اككى جىگىتتەر كەرەگەنىڭ سىرتىمەن ورلەپ, كۇيشىنىڭ قاعىسىن شاڭىراقتىڭ توبەسىنەن قاراپ الادى ەكەن.
نۇرشايىقوۆتىڭ «جوسپار قۇرمايمىن» دەگەن ءسوزى دە وسى مىسالدىڭ كەبى. بىراق مىنا جايتتى دا ەسكەرۋىمىز كەرەك. ءازىلحان نۇرشايىقوۆ جازۋشىلىقتى جۋرناليستيكامەن قاتار العانىن, ونىڭ قالىپتاسۋىنا ءباسپاسوزدىڭ اسەرى ەرەكشە بولعانىن ماقتانىشپەن ايتادى. «مەنىڭ نەگىزىم – جۋرناليست قوي. ال جۋرناليست كورگەنىن عانا جازادى» دەيدى ءوزى. ولاي بولسا, نۇرشايىقوۆ ءوزىنىڭ كورىپ-بىلگەنىن كوركەم شىعارماعا اينالدىرعاننان كەيىن, وعان كۇردەلى جوسپار قۇرۋدىڭ راسىندا, قاجەتى بولماي قالادى.
ماقالامىزدىڭ باسىندا ايتقان يبسەننىڭ ء«ومىرى مازمۇندى ادامنىڭ شىعارماسى دا مازمۇندى» دەگەن ءسوزى وسى تۇستا جاندانا تۇسەدى. سوندىقتان قالامگەرىمىز جازۋ ۇستەلىنە وتىرعاندا جوسپار قۇرماۋىنىڭ سەبەبىن ومىرلىك تاجىريبەسىنىڭ ونسىز دا دراماعا تولۋى بولۋمەن بايلانىستىرا الامىز. ايتسە دە, باعاناعى كۇيشى سەكىلدى قالامگەردىڭ ءبىر بارماعى بۇگۋلى وسى جەردە. بىراق بۇل ءۇشىن نۇرشايىقوۆتى ايىپتاي المايمىز. ويتكەنى بۇل ونىڭ ىشكى زەرتحاناسى بولعاننان كەيىن, بارلىق سىرىن اشپاۋعا قاقىسى بار عوي؟