تالانتتى اقىن, اۋدارماشى, بىرنەشە ادەبي بايقاۋلاردىڭ لاۋرەاتى ابىلاي ماۋداننىڭ «دايديداۋ» اتتى جىر كىتابى قازاق, ورىس, اعىلشىن, تۇرىك تىلىندە وقىرمانعا جول تارتتى.
بۇل جيناققا اقىننىڭ وسىدان جيىرما جىل بۇرىن جازىلعان «دايديداۋ» اتتى پوەماسى ەنگەن. ونىڭ جازىلۋىنا حالىق ءانى – «دايديداۋدىڭ» اسەرى ەرەكشە تيگەن. كىتاپقا ءان اتاۋىن الۋى دا بەكەر ەمەس. اۆتور پوەمانى قازاقتىڭ عاجايىپ اقىنى ماعجان جۇماباەۆقا ارناپ جازعان. وعان قوسىلا الماعان عاشىقتاردىڭ ارمانى, مۇڭ-زارى, وكىنىشى ارقاۋ بولعان. شىعارما العاش رەت وبلىستىق «قوستاناي تاڭى» گازەتىنە باسىلعان.
بۇگىنگە دەيىن اتالعان تۋىندىنى حالىق ءانى دەپ بىلەمىز. الايدا كەيبىر زەرتتەۋشىلەر ونى جازعان ماعجان جۇماباەۆ دەسەدى. كىم بىلەدى؟ ءبىر جاعىنان, مۇڭلى دا سىرلى, اۋەزدى سۇلۋ شىعارمانى الىپ اقىندىكى دەگەنگە سەنەسىڭ.
قازىر بۇل ءان ديماش قۇدايبەرگەن ارقىلى ءدۇيىم ەلگە تانىلدى.
ابىلايدىڭ ءوزى ءدۇلدۇل ءانشى «دايديداۋدىڭ» باعىن اشقانىن ايتادى.
– ول ءاننىڭ بويىنداعى قۇدىرەتتى ءمىنسىز ەتىپ جەتكىزە ءبىلدى. بۇل – ۇلى دالا تۋعىزعان ءان. اندە تەك ىنتىزار عاشىقتاردىڭ وكىنىشى عانا ەمەس, باسى بۇعاۋعا تۇسكەن حالىقتىڭ مۇڭ-زارى, ەركىندىك اڭساعان ارمانى جاتىر. «دايديداۋ» مەنىڭ دە ابىرويىمدى اسىردى. كوپ ۋاقىت ەلەنبەي كەلگەن تۋىندىم «امانات» دەگەن اتپەن اقىن ماعجان جۇماباەۆتىڭ 130 جىلدىعىندا ەكى بىردەي رەسپۋبليكالىق جۇلدەنى قانجىعاما بايلاپ, مەرەيىمدى تاسىتتى. ادەبي ورتانىڭ نازارىنا ءىلىندىم. مەن ءوزىمدى ماعجان اتامنىڭ رۋحىنا, وسى ءبىر تاماشا انگە, ونى تامسانا تىڭداعان, قوسىلا شىرقاعان بارشا تىڭدارمانعا قارىزدار سەزىندىم. «دايديداۋ» ديماشتىڭ ورىنداۋىندا ۇلكەن ساحنالاردان بولەك, ماڭىزدى وتىرىستاردا دا شىرقالىپ ءجۇر. دەمەك بۇل ءان عانا ەمەس – ەلشى. بەيبىتشىلىك ەلشىسى. مەنىڭ كىتابىمنىڭ كوزدەگەنى دە ىزگىلىك, دوستىق, – دەيدى ول.
ءتورت تىلدە شىققان جيناق «مازمۇنداما» باسپاسىنان جارىق كوردى.