نەمەرەم بەس جاسقا تولعاندا سۇندەتكە وتىرعىزىپ كۇپىنىپ ءجۇرىپ, ءوزىمنىڭ مۇسىلمان بولعان كەزىم ەمىس-ەمىس ەسىمە ورالدى... اتامنىڭ ەكى ەزۋى ەكى قۇلاعىندا, اينالىپ-تولعانىپ كورىمدىكتەن جينالعان تيىن-تەبەنگە ءوزىنىڭ قالتاسىنا اتام زاماندا «ەنىپ كەتكەن» «كوكالا قويلارىن» قوسىپ: ء«بارى وزىڭدىكى, اپاڭدى الىپ اۋدان ورتالىعىنا بارىپ كەلىڭدەر. ارمانسىز ارالاڭدار, ءبارىن كورىڭدەر, كەرەگىڭدى ال, دەگەنىڭ بولسىن» دەگەن.
نە كەرەك, تالتاڭداۋىم تىيىلعان كۇنى ورتالىقتا ويران-اسىر سالدىم-اي كەپ... كينوتەاترعا بارىپ كەڭ ەكراننان «فانتاماستىڭ» ەكى سەرياسىن تاپجىلماي وتىرىپ كوردىم... بالمۇزداقتىڭ بەسەۋىن توعىتامىن دەپ تاماعىم قىرىلداپ قالعانى بار... باقانداي ەكى قاباتتى دۇكەننەن جارتى قاپ اۋىلدا قات دۇنيەنى ارقالاپ شىعىپپىن... ويحوي, جينالعان تيىن-تەبەن ۆەلوسيپەد الۋىما جەتكەندەگى قۋانىشىمدى ايتساڭشى...
كۇپىنىپ-جەلپىنىپ وتىرىپ نەمەرەمنىڭ الدىنا ءىش قالتامنان كوكالا «كوگەنكوزدىڭ» ءبىرازىن شىتىرلاتىپ تاستاپ:
– ءبارى وزىڭدىكى, ءبىز بارا المايمىز, اكەڭ مەن شەشەڭدى الىپ وبلىس ورتالىعىنا بارىپ كەلىڭدەر. وبلىس جاقىنداعى اۋدان ەمەس, نەمەرەم پويىزعا ءمىنسىن... كينوتەاتردان الگى شەتەلدىڭ مىقتى كينولارىن كورسىن... مىندەتتى تۇردە پارككە اپارىڭدار, ارمانسىز ارالاسىن. قاسقىر كورسىن, تۇيە ءمىنسىن, جولبارىستىڭ جانىندا سۋرەتكە ءتۇسسىن... قولىن قاقپاڭدار, الاتىنىن الىپ قايتسىن, – دەپ نەمەرەمنىڭ باسىنان سيپاپ ەدىم:
– اتا, اجەم دە, پاپام دا, مامام دا اقشا بەردى... – دەپ اڭگىمەسىن ايتتى. – وبلىس ەمەس, استاناعا بارامىن... پويىزبەن قايتاردا جۇك الىپ قايتامىز, باراردا ۇشاقپەن ۇشامىز... بىردەن «مەگاعا» بارامىن... – دەگەنىن تۇسىنبەي اكەسىنە يەك قاعىپ ەدىم: «مەگا» – بالاعا كەرەك-جاراقتى ىشىنە سىيعىزعان امبەباپ كەشەن» دەپ ءتۇسىندىردى.
– اتا, ويىن اۆتوماتتى شارشاعانشا وينايمىن... پاركتى, زووپاركتى تەلەديداردان-اق كورىپ العانمىن... كينونىڭ نەشە ءتۇرىن ۇيدەگى ۆيديكپەن-اق تاماشالاپ بىتكەنبىز... وزىمە لايىقتى, ىشىندە راديوسى دا, مۋزىكاسى دا بار ۇيالى تەلەفون الايىنشى..؟ – دەدى.
– الا عوي قۇلىنىم, – دەپ اكە-شەشەسىنە كوز تاستاپ ەدىم, بولادى دەگەندەي باس يزەپ كەلىسىم بەردى.
– اتا, ەندى ەكى جىلدان سوڭ مەكتەپكە بارامىن ءا؟ – دەيدى ريزا بولعان نەمەرەم.
– بارعاندا قانداي!
– ءارىپتى بىلەمىن, وعان دەيىن وقيتىن بولامىن, مەكتەپكە بارعانىما كومپيۋتەر اپەرەسىز بە؟
– اپەرەمىز, كۇنىم...
– بەسىنشى سىنىپتى كىلەڭ بەسكە بىتىرسەم, موتوتسيكل مىنگىزەسىزدەر مە؟
– مىنەسىڭ, ق ۇلىنىم.
– مەكتەپتى بىتىرگەندە ماشينا اپەرسەڭىز, اپام ەكەۋىڭىزدى استاناعا اپارىپ كەلەمىن.
– سول كۇنگە جەتكىزسىن, دەگەنىڭ بولادى...
...قايتەيىك, ۇرپاق ء«ۇنى» وسى, تەك امان بولىپ, شوبەرەمدى سۇندەتكە وتىرعىزىپ ونىڭ دا ء«ۇنىن» ەستىپ بارىپ الجىپ كەتسەك ارمان جوق-اۋ...
بەرىك سادىر