جۋىردا بۋرابايعا قىدىرىپ باردىق. بولەكتاۋعا شىعىپ ەدىك, سول جەردە ورىس ءتىلدى ەكسكۋرسيا جۇرگىزۋشى الدىندا تۇرعان ادامدارعا وسى ءوڭىر تۋرالى اڭىزدار ايتىپ جاتىر ەكەن.
ءبىر كەزدە كەزەك جۇمباقتاسقا كەلدى. ەكسكۋرسيا جۇرگىزۋشى جىگىت اڭگىمەسىن بىلاي دەپ باستادى: «ۆى زناەتە كالمىكسكۋيۋ اۆتونومنۋيۋ رەسپۋبليكۋ ۆ روسسي, ۆوت وتتۋدا ودين بوگاتىي چەلوۆەك حوتەل وتدات سۆويۋ دوچ زا كازاحا...». سول كەزدە مەنى ءوز توبىمنىڭ ادامدارى شاقىرىپ, قالماق بايدىڭ نە سەبەپتى قازاققا قىزىن بەرمەگەنىن ەستي الماي قالدىم. ال ءارى قاراي ول بىلاي دەدى: «تاك ۆوت كاجدىي باتىر حوتەل ۆزيات سەبە ۆ جەنى ەتۋ كراساۆيتسۋ...».
ەكسكۋرسيا جۇرگىزۋشى جىگىتتىڭ ودان كەيىنگى ايتقاندارىندا اڭىزداعىدان كوپ ايىرماشىلىق بولعان جوق. مەنى تاڭداندىرعانى «كالمىكسكايا رەسپۋبليكا ۆ روسسي» دەگەن سوزدەرى بولدى. بۇل نە؟! جىگىت اڭىزدى دۇرىس بىلمەي مە, الدە ادەيى بۇرمالاپ تۇر ما؟! مۇنداي شالا ساۋاتتى ادامدى ەكسكۋرسيا جۇرگىزۋشى رەتىندە جىبەرگەن كىم؟! الدە ول ءوز بەتىمەن حالىقتى سەرۋەندەتىپ جۇرگەن بىرەۋ مە؟! مۇنداي سوراقىلىقتى بۋراباي پاركىنىڭ اكىمشىلىگى نەگە بىلمەيدى؟!
قىسقاسى, ونىڭ باسقا سوزدەرى مەن اتاۋلارىندا دا قاتەلىكتەر بولدى. مىسالى, ول «وزەرو بوروۆوە», «مالوە ي بولشوە چەباچە», «گورا سينيۋحا», «تري سەسترى» دەپ ايتتى. ال كولدەردىڭ اتاۋلارى «اۋليەكول», «ايناكول», وسى جەر «بۋراباي», تاۋ «كوكشە» ەمەس پە ەدى؟! بۇل – وسى ولكەنىڭ عانا ەمەس, قازاق جەرىنىڭ تاريحي, مادەني, رۋحاني قازىنالارىن بۇرمالاپ, نۇقسان كەلتىرۋ, مازاق ەتۋ عوي!
بۋراباي پاركىنىڭ اكىمشىلىگىنەن ەكسكۋرسيا جۇرگىزۋشىلەرىن دۇرىس تاڭداپ, دۇرىس وقىتقانىن تالاپ ەتەمىن!
جامال سماعۇل,
ارداگەر مۇعالىم,
ى.التىنسارين توسبەلگىسىنىڭ يەگەرى
اقمولا وبلىسى,
ءبىرجان سال اۋدانى