1997 جىلى سەمەي وبلىسى شىعىس قازاقستان وبلىسىنا قوسىلعاندا, سەمەيلىكتەردىڭ جاندارى جۇدەپ, جابىرقاپ, توقىراعانداي كۇي كەشىپ ەدى. ءارى سول جىلدار حالىقتىڭ دا جاعدايىنىڭ السىرەگەن تۇسى, ايدالادا قاڭىراپ قالعانداي ابىرجىپ, قوسىلعان وبلىسقا جاتىرقاي قاراي ءجۇرىپ, بىرتە-بىرتە ۇيرەنىسكەن-ءتىن.
ال قازىر... باۋىر باسىپ كەتتىك. جاڭا قوسىلعان وبلىستىڭ جاقسىسىن ۇيرەندىك, تانىستىق, تابىستىق.
ەندى, مىنە, تۋعان وبلىسىمىز قايتا ورالدى. قازاق حالقىنىڭ «تۋعانىن تاپتى» دەيتىنىندەي, بوركىمىزدى اسپانعا اتا قۋاندىق. قۋانباعاندا شە؟! وبلىسىمىز جاڭارىپ ورالدى, جاڭعىرىپ ورالدى. دانىشپان اقىن, ۇلى اقىن ابايدىڭ اتىن الىپ ورالدى. ابىرويدى اسقاقتاتا كەلدى. ءوز اۋداندارى, قالالارى ءتۇپ-تۇگەل قايتا كەلدى, قايتىپ كەلدى. «سۋ ىشكەن قۇدىعىڭا تۇكىرمە» دەگەندەي, شىعىس قازاقستانعا دا قارايلاي بەرەدى ەكەنبىز. ۇلى اقىن ابايدى جەڭگەلەرى «تەلقارا» دەپ اتاعانداي, ءبىز دە ەكى وبلىسقا قاناتىمىزدى قاتار جايىپ, قيماستىق سەزىممەن قول سەرمەپ كەتىپ قالا المايتىندايمىز.
اندەگىدەي «قيماي كەتىپ بارامىز», بىراق سىيماي كەتپەدىك. كەڭىستىگىمىزدى, كەرەگەمىزدى كەڭەيتىپ بارا جاتىرمىز. كوپتەگەن جانمەن تانىستىق, جۋرناليسپەن دوستاستىق.
بىزگە ءبارى ورتاق. قازاقستان ورتاق, ەل ورتاق, جەر ورتاق. ەكى وبلىستىڭ باسىلىمدارى دا, ءباسپاسوزى دە ورتاق.
ەگىزدەي بولعان قوس وبلىس قاتار دامىپ, قارىشتاپ اتتاپ, قازاقستاندى وركەندەتە, كوركەيتە بەرسىن! قالامىز دا, دالامىز دا جايناي بەرسىن! جاسارا بەرسىن! جاڭارعان قازاقستاننىڭ, جاسارعان قازاقستاننىڭ الەۋەتى, قۋاتى ارتىپ, كۇشەيە بەرسىن.
اباي وبلىستىق ءماسليحاتىنىڭ حاتشىلىعىنا «شالاباي» جشس-نىڭ ديرەكتورى, قازاقتىڭ اقباس سيىرى تۇقىمىن ءوسىرىپ, ەلىمىزدىڭ دامۋىنا ەلەۋلى ۇلەس قوسىپ جۇرگەن جەرلەسىمىز قۋانىش سۇلەيمەنوۆتىڭ سايلانعانىن دا ايتا كەتەيىك.
جۇماباقىت راحمەتوۆا,
ارداگەر ۇستاز
اباي وبلىسى,
جارما اۋدانى