اقىلدى, ءبىلىمدى ادامدار الەۋمەتتىك جەلىگە جولاي قويمايتىن كورىنەدى. ومىردەن ءوز كەرەگىن تاپقاندار, ۋاقىتىن تەككە ولتىرگىسى كەلمەيتىندەر سولاي بولسا كەرەك. بۇعان قاراپ جەلىدە جەلدەپ جۇرگەندەر اقىماق دەۋدەن اۋلاقپىز جانە. دامىعان باتىس جۇرتتارى عالامتور كەڭىستىگىندەگى ىزى-قيقى بۇل الەمدى «اركىم ويىنا كەلگەنىن لاقتىرىپ كەتەتىن قوقىس ورنىنا» بالايدى دەسەدى. سولايى سولاي-اق بولسىن, الايدا قوعامدىق دامۋ ساتىسىندا مۇددەلەس ەل بەلگىلى ءبىر دەڭگەيگە جەتۋىنە بۇل دا سەپ دەگەن ويدامىز.
وسىدان كەمى بەس-التى جىل بۇرىن ء«جىپسىز بايلانعاندار» اتتى شىعارما وقىعانمىن. سمارتفونعا تەلمىرگەن ءبىز تۋرالى درامالىق دۇنيە. جازىلعان بويدا, ءالى ەش جەردە جاريالانباي تۇرىپ, اقىن-جازۋشى اعام «وقىپ كور» دەپ جىبەرگەن بولاتىن. جەلىدەگى الاياقتىق, ءبىر-ءبىرىن الداپ سوعۋ, اقىر سوڭىندا تۇزاققا ءتۇسۋى تۋرالى جاقسى دۇنيە. سول بەتى ەشقايدا جاريالانبادى عوي دەيمىن. ول كەزدە قازىرگىدەن گورى ەل كوبىرەك وتىراتىنداي كورىنەتىن الەۋمەتتىك جەلىدە. بۇگىندە بۇل «اۋرۋ» بىزدە دە سەيىلەيىن دەگەن سياقتى. باسقا ەلدەر دە باسىنان وسىلاي كەشكەن شىعار. ءبىزدىڭ قازاق قوعامى دا بۇل ساتىدان وتە شىعارىنا سەنەمىز.
بەرتىنىرەكتە كىسى كوپ جينالاتىن ورىندارعا كىرىپ بارساڭ, قىستىگۇنى شاتىردىڭ كۇنگەي بەتىندە رەتتى-رەتسىز, بەي-بەرەكەت كۇنەستەپ وتىرعان كوگەرشىندەردى ەسكە تۇسىرەتىن جەلىگە ءجىپسىز بايلانعاندار. جايشىلىقتا توپتالىپ نەمەسە جۇبىمەن ۇشىپ جۇرگەندە بايقالماعانىمەن, كوگەرشىندەردىڭ ەرەكشەلىكتەرى, ءبىر-بىرىنەن ايىرماشىلىعى الگىندەي بولىپ وتىرعاندا جاقسى بايقالادى. اراسىندا بىرەن-ساران اعى كەزدەسەدى. ءار-ءار جەرىندەگى سارعىش سەكپىلدەرىنە شەيىن سۇيكىمدى كورىنەتىن. كوك كوگەرشىندەردىڭ جاس-كارىسى دە سوندا بىلىنەتىن. ءتىپتى ەركەك-ۇرعاشىسىن دا اجىراتا الاسىز. كەيبىرىنىڭ جۇندەرى ءۇرپيىسىپ, سابالاقتانىپ, قاتارىنداعى باسقالارىنان ايبىندىراق كورىنەدى. سويتسە دە ءبارى بەيقام, كۇننەن تۇسەتىن قىزۋعا ءارى ءبىر-ءبىرىنىڭ مەيىرىمىنە جىلىنىپ وتىرعانداي سەزىلەدى. ءتىپتى مويىندارىنا مويىندارىن ايقاستىرىپ, قۇشاقتاسقانداي بولادى. قۇشاقتارى بولماسا دا ءبىر-بىرىنە سولاي جاقىنداسىپ, جىلۋ سىيلاسا كەرەك. قانات بىتكەنىمەن بۇلاردا قۇشاق جوق قوي. ال ادامدا قانات بولماعانىمەن, قۇشاق بار. بىراق ادام ادامنان الىستاعان كۇنى ول دا كەرەكسىز بولىپ قالماي ما؟ كىسى بالاسى الىستى كوكسەگەن سايىن جالعىز.
كۇنەستەپ وتىرعان كوگەرشىندەر ءوزارا جىلۋ الماسىپ قانا قويمايدى. ءبىر-بىرىنە سۇيەنىسىپ, ءبىرىنىڭ ۇستىنە ەكىنشىسى تۇمسىعىن قويىسىپ, تۇمسىقتارىمەن ارقالارىن قاسىسىپ جاتقاندا قاراپتان-قاراپ تۇرىپ قايران قالاسىڭ. قولدارى جوق بولسا دا ءبىر-ءبىرىن تۇمسىعىمەن تۇرتىنەكتەيدى. قولسىز دا قولعابىس قىلا بەرەدى. ءسويتىپ ۇزاق وتىرادى. شاماسى قاتتى بوران مەن ايازدان اشىلعان كۇندەرى وسىلاي ىستەسە كەرەك. ولار كوشەدە, جولدىڭ بويىندا جۇرسە دە ادامداردان مەيىرىم كۇتىپ, قامقورلىق تىلەيدى. جۇپتارىن جازبايدى كوبىنە. ەسىم ەندى كىرە باستاعان بالا كۇننەن بەرى جانىمنان وشپەي كەلە جاتقان وسى سۋرەت كوز الدىما ءجيى كەلەدى. اسپانداپ ۇشقان ولاردى ءجىپسىز بايلاعان نە قۇدىرەت؟ نە دە بولسا ناعىز قۇدىرەت سول!