• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
ادەبيەت 24 تامىز, 2021

م.ماقاتاەۆتىڭ وتان تۋرالى تولعانىستارى

4490 رەت
كورسەتىلدى

ەلىنە ەمىرەنگەن, ەلدىكتەن ەڭسەلەنگەن نار تۇلعالى اقىننىڭ حالىقشىلدىعى ءار ولەڭ جولىنان ۇشىراسادى. سىرلاسى دا, مۇڭداسى دا – ەل-جۇرتى. سوعان يىق سۇيەيدى, سوعان سۇيەنەدى, سونى سۇيەدى, ەلىنە باس يەدى.

ەل, حالىق تۋرالى ولەڭدەر ءبىر سارىندى ەمەس. ءبىر-بىرىنە جالعاسقان, ساباق­تاس­قان سالماقتى ويلاردىڭ, جۇرەك­جار­دى سۇ­يىس­پەنشىلىك سەزىمىنىڭ ۇيلەسىمدى ۇن­دە­سۋى.

قايتەر دەيسىڭ قارا باستىڭ تولعاعى,

وتەر-كەتەر, شارۋا عوي قولداعى.

ابدىراساق ارقا تىرەر ايبىنىڭ,

اسقار تاۋىڭ كۇرسىنبەسە بولعانى.

كولەڭكەلى كۇندەردە حالقىنا مۇڭ-سىرىن جايۋعا قۇشتار اقىن الدەكىمدەر سياقتى قارا باستىڭ قامىنا الدانىپ قالمايدى. ارقا تىرەر ايبىنى, اسقار تاۋى تۋعان ەلىنە ارقا سۇيەيدى. ول كۇرسىنبەسە, قايعىلانباسا ەكەن دەپ تىلەيدى.

كوپ ويلانىپ, از كۇرسىنگەن حالقىما,

قارايمىن دا, قايراتتانام, شىدايمىن.

حالقىن تەرەڭ سۇيگەن ازاماتى ونىڭ قاسىرەتىن دە كورە بىلەدى. حالقىن كوپ ويلاۋى دا – ەرتەڭگى ەلدىگىن, ەركىندىگىن, ىنتىماق, بىرلىگىن بولجاپ تۇرعانداي.

«از كۇرسىنۋ» دەگەن پوەتيكالىق ۇعىم­نىڭ استارىندا حالىق توزىمدىلىگى, شى­دام­دىلىعى, قيىندىق كەزدەسسە دە, كۇيزەلىپ, كۇ­ڭىرەنبەي, قايسارلانىپ, قايراتتانىپ, الداعى كۇننىڭ جاقسىلىعىنا ۇمتىلعان ومىرشەڭ, ۇمىتكەر بولمىسى بايقالادى. «كوپ ويلانۋ» ۇعىمىنىڭ تەرەڭىندە حا­لىق­تىڭ ارمانشىلدىعى دا تۇنىپ قالعان.

(ەرىكتى ەلمىز, ب ۇلىنبەگەن قورعانى,

بارىمىزگە بەلگىلى عوي ول جاعى.)

قايتەر دەيسىڭ قارا باستىڭ تولعاعى,

تەك جۇرتىمىز كۇرسىنبەسە بولعانى.

وسى ولەڭنىڭ ەكى جولىنىڭ جاقشاعا الىن­ۋى دا بەكەر ەمەس. ەرىكتى ەلدىڭ بيلىگى دە, بايلىعى دا باسقانىڭ قولىندا ەكە­نىن اس­تارلاپ مەڭزەيدى. بوداندىق بۇ­عا­ۋى دە­گەندى ىشتەن تىنىپ, ءۇنسىز استار­لاعان. اقىن جۇرتىنىڭ قايعى-مۇڭ كەش­­­پەي, قاتاردان قالماي, ءومىر سۇرۋىنە تى­لەك­تەس. اقىن – ەل ازاماتى, ەل جۇرەگى, ەل تى­رە­گى. ۇلى دارىندار ءار كەز ءوزىن وسىلاي سە­زىن­گەن. ەلى­نىڭ كۇرەسكەرى, ارى مەن اي­بارى, مە­رەيى مەن ماقتانىشى.

تۋىڭ قايدا, تۋعان ەلىم؟

تابىنايىن, ارداقتاي.

جاۋىڭ بار ما, تۋعان ەلىم؟

اتىلايىن ساداقتاي.

ءوزىنىڭ كورگەن قورلىعى, تارتقان ازابى ازداي, ءومىرىنىڭ سوڭعى ساتىنە دەيىن ەل پا­رىزىن, ەل مۇددەسىن ويلاۋدان تارتىن­باي­دى. تاۋ تارلانى تاۋىنا تابىنادى. تولاعايداي قۋات الادى. تۋعان ەلىنە جاۋ تيسە, ساداقتاي اتىلۋعا دا ءازىر. قاي داۋىردە دە اقىندار ەل باسىنا كۇن تۋىپ, جاۋ شاپقان قان مايداندا, قارۋىن قولعا الىپ, جىرىمەن دەمەۋ بولىپ, ۇلتى­نىڭ رۋحىن كوتەرگەن, ەرلەرىنىڭ نامىسىن جانىعان, جەڭىسكە جىگەرلەندىرگەن. اقتامبەردى دە, قازتۋعان دا, شالكيىز دە, تاتتىقارا دا, ۇمبەتەي دە, ماحامبەت تە – مىنە وسىنداي تارلان تۇلعالار, باتىرلىق بول­مىس يەلەرى. مۇقاعالي دا ءوزىنىڭ وتكىر ۇنى­مەن سول كۇرەسكەرلىك, ەرلىك, باتىرلىق, قايسارلىق رۋحىنا باتىل قوسىلدى.

«ادامزاتتىڭ ءبارىن ءسۇي, باۋىرىم» دەپ اسقاق ازاماتتىق پاراساتىمەن پا­يىم­داۋ جاساعان اباي ءۇنىن جاڭعىرتادى.

تالاي نوسەر توگىلەر, بولار جاسىن,

الاپات كۇن ايتەۋىر جول الماسىن.

مىنا نۇرلى ومىرگە تىرەك بولعان,

ادامزاتتىڭ ۇرپاعى جوعالماسىن!

جەر دۇنيەنىڭ تىنىشتىعىن, ادام­زات­تىڭ اماندىعىن تىلەۋدەن تۋعان اق تىلەۋ. قازىرگى كۇندەرگە, كەلەشەككە امانات, وسيەت­تەي. الەمدە نەبىر داۋىل دا, سەل دە, تاس­قىن دا, الاپات اپاتتار دا بىرىنەن سوڭ ءبىرى بولىپ جاتىر. تابي­عات­تىڭ توسىن مىنەزى تىيىلار ەمەس. بىراق سۇم سوعىس, قاسىرەت, تا­بيعات, اپات زاردا­بىن شەكتىرمەسىن, ادام­زات ۇرپاعى جوعال­ماي, جەر بەتىندە ءتاتتى تىر­لىگىن ماڭگى جال­عاس­تىرسىن دەگەن تىلەك قان­داي پاك! اق پە­يىل­دەن, اق جۇرەكتەن اقتارىلعان تازا تىلەۋ.

ول جەر بەتىنىڭ گۇلدەنىپ, جايقالىپ, كەر­ە­مەتتەي تۇرلەنۋىن اڭسايدى. ارام­تا­ماق, از­عىن, اقىماقتاردى اقىلدىلاردىڭ ۇي­­رە­تىپ, سەزىم مەن سانانىڭ شاتتىققا كەنەلەر شاعىن كۇتەدى.

ادامزاتتى ماڭگى-باقي الديلەر,

اقىر ءتۇبى اقىل مەنەن پاراسات! – دەگەن عالامدىق عيبراتتى وي قورىتادى. قا­زىرگى زامانعا دا اقىل مەنەن پاراسات اۋا­داي قاجەتتىلىگى كۇن ساناپ ايقىندالۋدا. ونسىز مىناۋ الەمدى ز ۇلىمدىق پەن جا­ۋىز­دىق, ارامدىق پەن ازعىندىق بيلەپ بارادى.

باسىمدى ءيىپ, تىزەمدى بۇگىپ تۇرىپ,

اجارىمدا ايدىنداي شۋاق تۇنىپ.

وتانىمدى سۇيەمىن ك ۇلىپ تۇرىپ,

وتانىمدى سۇيەمىن جىلاپ تۇرىپ.

«اجارىندا ايدىنداي شۋاق تۇنۋى» – وتانعا ۇلى ماحابباتى, شەكسىز سۇيىس­پەن­شىلىگى. باسىن ءيىپ, تىزەسىن بۇگىپ تۇرىپ, وتا­نىنىڭ الدىندا تاعزىم ەتۋى دە ازا­ماتتىق اسىل قاسيەتى. ول وتانىن ءسۇيدى. حال­قىن ءسۇيدى. وتانىنىڭ الدىندا باسىن ءيدى. وتانعا دەگەن شىنايى قۇرمەت, ادالدىق, مەيىرىم مەن ماحاببات – اقىن ولەڭ­دەرىنىڭ ومىرشەڭ وزەگى. كەۋدەدەگى وت جا­لىنىن, جىر جالىنىن وتانىنا ار­نا­دى.

مەيلى, مەنى شىعارسىن شىرىك قىلىپ,

مەيلى مەنى تاستاسىن لاقتىرىپ.

وتانىمدى سۇيەمىن ك ۇلىپ تۇرىپ,

وتانىمدى سۇيەمىن جىلاپ تۇرىپ.

اقىنعا ەڭ قىمباتى – وتان. وتانعا دە­گەن شەكسىز ماحابباتى جىردا جاسىنداي جارقىراپ تۇر. وتانعا دەگەن سۇيىس­پەن­­شىلىگىن ەش جوعالتپادى, كوز جۇمعانشا ساق­تادى.

«وتانىم جات كورمەسە ەكەن» دەپ تە مازا­سىزدىققا بەرىلەدى. سويتەدى دە, ءوزىن قايراپ: «قايسىبىر پەندەلەرگە بولا قاپا­لان­­عانىممەن, وتانعا وكپەلەۋىم بەتسىز­دى­گىم», دەپ تاعدىرىنىڭ اۋىرلىعىنا بولا, وتانعا رەنىش, وكپە ارتپايدى. وتان – اقىن جۇرەگىندەي اسقاق ۇعىم. قاسيەتتى ۇعىم. ول ونى ولە-ولگەنشە جۇرەگىنەن وشىر­گەن جوق. عاجايىپ جىرلارىندا كۇن­دەي جايناپ, ايداي شۋاقتانىپ تۇر. ەش­قاشان سونبەيدى!

وتان, وداق, دوستىق, ينتەرناتسيوناليزم تۋرالى كەڭەستىك كەزەڭدە اقىندار از جىر­لامادى. سول ولەڭدەردە قۇرعاق, ماداق, ما­راپاتتاۋ, اسىرەقىزىل لەپىرۋ بار. مۇقاعاليدىڭ «وتان» تۋرالى ولەڭى وتان­نىڭ قادىرىن شىن سەزىندىرەتىن, ونى ءسۇيۋ­دىڭ ۇلى كۇرەسكەرلىك مۇرات ەكەنىن پايىم­داتادى.

سەمسەرى بول وتاننىڭ قىنابىندا,

سەرتكە ۇستاسا, سەلت

ەتپەي جالتىلداعان.

ناعىز وتانسۇيگىش, ەلىم, جەرىم دەگەن پات­ريوت كەلبەتى كوز الدىعا كەلەدى. سەرتكە ۇستا­عان سەمسەردەي وتكىر بولۋ, سەلت ەتپەي جالتىلداۋ – شىنايى كۇرەسكەرلىك, پاتريوت­تىق بولمىستى سەزدىرەدى.

ءسۇي, وتاندى!

شىنىڭمەن ءسۇيىپ ءوت تە.

گۇل بوپ قادال ويىنا, قىرىنا دا! – دەپ اقىن جۇرەكتەن تولعانادى. گۇل بولىپ قادالۋ – ەلدىڭ ناعىز ارقاسۇيەر تىرەگى, قورعانى, قامقورى بولۋ. ەلدى گۇلدەندىرۋ, كوركەيتۋ, باقىتتى ومىرگە كەنەلتۋ, جايلى, جاقسى تۇرمىسقا جەتكىزۋ جولىندا جان-ءتانىن اياماعان اسىل ازامات كەلبەتى. وتان­دى شىن ءسۇيۋدىڭ اسقاق ماعىناسىن كوكەيگە تەرەڭ ۇيالاتادى. بىلىمىڭمەن, قا­بى­لەتىڭمەن, قاجىرىڭمەن, ويىڭمەن, ار­مان-مۇراتىڭمەن وتانعا قىزمەت ەت دەگەن ۇلاعاتتى وي جالىنداعان. وسى قانات­تى قاعيدا بۇگىنگە دە, ەرتەڭگە دە كەرەك.

«الا ءجىبىن ەشكىمنىڭ, باسا كوكتەپ, اتتامان» دەپ اقىن «وتانىم, ساعان ايتامىن» تولعاۋىندا تەبىرەنە وي تولعاي كەلە, ومىردەگى ارمان, مۇراتىن, ۇستانىمىن بىلدىرەدى. اقىننىڭ اسىل ماقساتى, بەرىك مۇراتى, كوڭىل كرەدوسى, جۇرەك الاۋى جىردا جۇلدىزداي جارقىرايدى.

مۇقاعالي پوەزياسىن, كۇندەلىگىن, پروزاسى مەن ەستەلىكتەرىن سارالاپ, ساراپتاپ, تانىم تالقىسىندا تارازىلاساق, ونىڭ ادال ءومىر سۇرگەنى, اقىندىق ونەرگە اق نيەتىن تانىتقانى, ادامدارعا اقجارقىن كو­ڭىلىن سىيلاعانى ايقىن اڭعارىلادى. ول تىرلىگىندە الا ءجىپتى اتتامادى, ونەردە ەش­كىمدى الالامادى, ادامداردى, ولاردىڭ ەڭبەگى مەن تالانتىن ايالادى.

«تيمە, نامىسىما» ولەڭى اقىننىڭ نامىس­تىلىعىن, نامىسقويلىعىن اڭعار­تادى. «ەردى نامىس ولتىرەدى» دەگەن حالىق­تىق قاعيدانى ويعا نىق تۇيگەن اقىن نا­­مىستىڭ تۋىن كوتەرگەن وتكەن داۋىر­دە­گى اتا-بابالارىنىڭ رۋحىنا, ورلىگىنە سۇيە­نەدى.

جاقىنىنان, جاۋىنان,

جولداستاردان,

اتا-بابام نامىسىن قورعاپ قالعان.

مومىن قازاق نامىسىن جىبەرمەگەن

جوڭعار, شىڭعىس, ءجويت

پەن قالماقتارعا.

مۇندا ءجويت ءسوزى ورنىندا ءشۇرشىت تۇرۋى كەرەك سياقتى. ويتكەنى قازاق حالقى ىر­گە­لەس ەلدەرمەن ۇزاق جىلدار شاپ­قىن­شى­لىق سوعىستارعا تايسالماي توتەپ بەر­گە­نى ايان. اقىننىڭ ەل, ۇلت اتىنان سويلەۋى دە زاڭدى. بۇل ۇلتشىلدىق كوزقاراس ەمەس. ۇلت­­جاندىلىق, ۇلتتى سۇيۋدەن تۋعان نا­مىس­­تىڭ الاۋى. كەڭەستىك كەزەڭدە قازاق حال­­قىن كەمسىتۋ, قورلاۋ وقۋلىقتاردان باس­­تاپ باسپاسوزدە ءجيى ورىن العاندا, بۇ­لا­­­عى­نان سۋ ءىشىپ, نانىن جەپ جۇرگەن باسقا ۇلتتاردىڭ كەيبىرەۋلەرى تالاي نا­مىس­قا تيگەن. سوندايدا اقىن:

سول قازاقتىڭ مەن دە ءبىر جاپىراعى,

ارقاسى بار, الماتى, اتىراۋى.

ار-نامىسىن اياققا تاپتاتپايدى,

قاشاننان دا قازاقتىڭ توپىراعى, – دەپ قازاق جەرىنىڭ كەڭدىگىن مەدەت تۇ­تا­دى دا, باتىل دا بايىپتى بايلام بىلدىرەدى. كەڭەستىك كەزدەگى ۇلتىمىزدى تومەن­شىك­تە­تىپ, توبەدەن باسىپ, ەڭسەسىن ەز­گى­سى كەلگەن كەردەڭدەگەن كەلىمسەكتەردىڭ كەي­بىر ەرسى قىلىقتارىنا وسىلاي وتكىر جاۋاپ بەرەدى. بالكىم وسى ولەڭدەر 1986 جىلعى جەلتوقسان وقيعاسىندا جاستاردىڭ ۇلتتىق نامىسىن مازداتىپ,

سانا-سەزىمىنە ۇشقىن تاستاعان دا بولار. ويتكەنى 1976 جىلدان باستاپ اقىن كىتاپتارى ءار قازاقتىڭ قىم­بات تا قۇندى قازىناسىنا اينالىپ كەتتى, اركىم مۇقاعالي ولەڭدەرىن ىزدەپ ءجۇرىپ وقىدى.

ۇلتتى ءسۇيۋ, وتاندى ءسۇيۋ اقىننىڭ ازا­مات­­تىق, الەۋمەتتىك ليريكالارىندا بىر­شوعىر. مۇقاعاليدىڭ وتان, تۋعان ەل, اتامەكەن جايلى ولەڭدەرى كوپ اقىن­دار­عا ءتان سحە­ماتيزمگە, تاقىرىپتىق تار شەڭبەرگە, جا­لاڭ ديداكتيكاعا, ۇرانشىلدىق پەن اسىرە­­قىزىل, اسىرەلەۋ, ماراپاتتاۋلارعا ۇرىن­بايدى. اقىن حالىقپەن ەمىن-ەركىن سىر­لاسادى, اق كوڭىلىمەن مۇڭداسادى. سول ارقىلى ەلىن سۇيەتىندىگىن, مۇڭ-ازابىنا كۇيەتىندىگىن تانىتادى.

وتكەننەن ونەگە الۋ بار دا, ونىڭ قۇن­­دى­لىقتارى مەن جاقسىلىقتارىن ۇل­­گىلەپ, با­عالاۋ دا – زور ىزگىلىك. مۇنى تا­­نىم-تۇي­سىگى تەرەڭ, كوكىرەك كوزى كورە­گەن, وت­كەن­نەن مول ءورىس العان, رۋحاني كە­مەل­­دەن­گەن تالانت قانا ۇعىنىپ, ۇلاعات­تايدى. وسىناۋ جىردىڭ زاڭدى جالعا­سىن­داي اسا ءبىر ريزاشىلىقپەن جازىلعان «با­با­لارىم, راقمەت سەندەرگە» اتتى ولەڭى م.ماقا­تاەۆتىڭ بيىك اقىندىق تالانتىن ايقىن­دايدى.

بابالاردى قۇرمەتتەپ باعالاۋ – قازاق ادە­بيە­تىندە بايقالماعان ءۇردىس. اقىن ال­دى­مەن بابالار قالدىرعان اسىل قازىنا­لار­دى, مادەني قۇندىلىقتاردى ەكشەپ, ەرەكشەلەيدى.

بابالارىم, راقمەت سەندەرگە,

بالالارىم بولماسىن دەپ كور كەۋدە,

قوبىزىڭمەن قوسىپ ءان مەن ءتىل بەردىڭ,

ومىرگە مەن مىلقاۋ بولىپ ەنگەندە.

بابالارىم, راقمەت سەندەرگە!

جىراۋلاردىڭ جازباي كەتكەن

جىرلارىن,

ارۋلاردىڭ ايتپاي كەتكەن سىرلارىن,

قورقىتىڭنىڭ قورقىنىشتى

مۇڭ-زارىن,

قوبىزىڭنىڭ شاناعىنان تىڭدادىم.

سوناۋ داۋىرلەردە كۇڭىرەنتە تارتقان قو­بىز­داعى قوڭىر كۇيلەرىمەن بىرگە ءانى مەن ءتىلىن دە باعالايدى. بابالار ۇر­پاق­تارى ونەرسىز قالماسىن, ياعني كور كەۋدە بولماسىن دەپ وسىنى مۇرا ەتىپ قال­دىرعانىنا ريزاشىلىق تانىتادى. قا­سيەت­­تى قىل قوبىزدىڭ اتاسى قورقىت جايلى بىلەتىنىن ءارى كونە قوبىز شاناعىنا وتكەن زاماننىڭ مۇڭ, زارىن, ارمان-اڭسارىن جەتكىزگەن كۇيلەرىن تىڭداعانىن تەبى­رەنىسپەن ەسكە الادى. جىراۋلاردىڭ جاز­باي كەتكەن جىرلارىن, ياعني ەلى, جەرى جايلى وي-تولعانىستارىن, ارۋلاردىڭ اش­پا­عان سىرىن, ياعني ماحاببات حيكاياتتارىن قوبىز سارىنىنا قوسىپ جىرلاعانىن دا قۇرمەتتەيدى.

قۇلازىعان سەنىڭ قۇلا تۇزدەرىڭ,

He بىلمەگەن, نە كورمەگەن, ىزگى ەلىم.

جازىلماعان تاريحىمنىڭ

جولدارىن,

اۋىزەكى اڭىزىڭنان ىزدەدىم.

وسىلايشا, ويدى حالىقتىڭ ەجەلگى ادە­بي مۇرالارىنا اۋدارادى. قۇلازىعان قۇلا ءتۇز تۇنعان تاريح بەتتەرىن اۋىز­ەكى اقىن­­داردان ىزدەۋى دە عىلىمي بىلىم­دى­لىگىن, حالقىمىزدىڭ تاريحىنا, مول اۋىز ادە­­بيەتىنە جەتە قانىقتىعىن اڭعار­تادى. وسىناۋ ولەڭنەن بۇگىنگى ەلىمىز­دە جۇر­گى­زىلىپ جاتقان «رۋحاني مۇرا» مۇرات­تا­رى­مەن ۇندەستىك سەزەمىز. ادەتتە تاريحىمىزدى, داڭقتى قايراتكەرلەرىمىزدى زەرتتەۋدە سول داۋىردەن قالعان, بۇگىنگە اۋىزشا جەت­كەن اڭىز-اڭگىمەلەر مەن تاريحي جىرلار, تولعاۋلاردان سول كەزەڭدەگى باستى تاريحي وقيعالاردىڭ تىنىسىن سەزىندىك, ۇلى قولباسشى, باتىر بابالارىمىزدىڭ ەرلىك ونەگەسىمەن قۋاتتاندىق. اقىنعا بۇل ولەڭدى جازۋعا اتاقتى عالىم ءا.مارعۇلان ەڭبەكتەرىن وقۋ اسەر ەتتى مە ەكەن؟ ءتىپتى كونە ادەبي مۇرالاردى قولداۋ ارقىلى م.اۋەزوۆ اتىنداعى ادەبيەت جانە ونەر ينستيتۋتى عالىمدارى ازىرلەگەن 100 تومدىق «بابا­لار ءسوزىن» بولجاپ كەتكەندەي كورى­نە­دى. وسىناۋ ۇلتتىق باعا جەتكىزگىسىز باي­لى­عىمىز حالقىمىزدىڭ ءسوز ونەرىنىڭ الەمدە جوعارى تۇراتىنىن اڭعارتادى. سويتسەك, مۇنىمىز دا از ەكەن. ولەڭدى وقى­­عاندا اقىن كورگەندىلىگى تاعى دا الدى­مىز­دان شىعادى.

مەن بىلمەيمىن.

باسىڭا الدە ورناپ باق,

شاھار سالىپ, جاسادىڭ با

جاننات-باق.

...الدەقالاي تاسقا تۇسكەن تاڭبانى

تابىنامىن, تاريحىمداي ارداقتاپ.

ارينە, باسىنا باق ورناپ, داڭقى دۇ­بىر­لەگەن داۋىرلەردە بەيبىت ءومىر باقى­تى­نا بولەنگەن بابالارىمىز نەبىر شاھارلار سالعان. ءدال يران باعىنداي بولماسا دا جاننات باق جاساعانىن تاريحشىلارىمىز جاڭا دالەل, دايەكتەرمەن انىقتاپ ءجۇر. مۇقاعالي كورىپكەل تاسقا تۇسكەن تاڭبالاردى تاريحىنداي ارداقتاپ تا­بىنۋمەن بۇگىنگى ۋاقىتتا كەڭ كولەمدە جۇر­­­گى­زىلىپ جاتقان «ماڭگىلىك مۇرا» مەم­­لە­كەت­تىك باعدارلاماسىنا نۇسقاپ تۇر­عانداي. قا­زىر­گى ۋاقىتتا تاستاعى تاڭ­­با­لار, جا­زۋ­لار, سۋرەتتەر ارقىلى تا­­ريح­شىلار تا­­ري­حى­مىزدى جاڭا زەرتتەۋ, دەرەك, دايە­ك­­تەر­مەن تۇگەندەپ, تو­لىقتىرۋدا.

اقىن تاريح تەرەڭىنە ويدى تارتا كەلە, ۇلت­تىق قۇندىلىقتارىمىزدى قاستەرلەپ, قا­سيەتتەيدى.

سىر اشپايدى سەنىڭ قۇلا تۇزدەرىڭ,

سىر اشپايدى تاۋ-تاستاعى ىزدەرىڭ.

سەنىڭ بۇكىل بولمىسىڭنىڭ تاعدىرىن,

دومبىراڭنىڭ پەرنەسىنەن ىزدەدىم.

ىزدەدىم دە, ساتتەرىمدە, تۇڭىلگەن,

تاستاپ كەتكەن اڭىزىڭا جۇگىنگەم.

جۇگىنگەم دە, قايتا تۋعام, تىرىلگەم:

تاريحىمدى جازۋدامىن بۇگىن مەن,

بابالارىم, سەنىڭ انا تىلىڭمەن!

قۇلازىعان قۋ دالاڭ, تاۋ-تاستاعى قو­نىس مەكەنىڭ, ىزدەرىڭ دە تاريحتان سىر اشپايدى. سەنىڭ بۇكىل تاريحي تاع­دىرىڭ, بول­مىس-ءبىتىمىڭ, تىرشىلىك, تىنى­سىڭ دوم­بى­رانىڭ پەرنەسىندە دەگەن تاعى­لىم­دى تۇجىرىم تۇيەدى.

مۇقاعالي – تەرەڭ ءبىلىمدى اقىن. ۇنەمى ىز­دەنگەن, ىزدەنگەنىن كوكىرەك قازىنا­سى­نا ساقتاعان. دومبىرا ارقىلى سوناۋ زامانداردان حالقىنىڭ نەبىر با­سى­نان كەشكەن الاساپىران تاريحي وقيعا­لا­رى, بابالارىمىزدىڭ ەرلىك ىستەرى مەن دانالىق ونەگەلەرى, ءداستۇر-سالتتارى دا­رىپ­تەلىپ بۇگىنگە جەتكەنىن زەرەك زەردەمەن زەيىنگە زەردەلەگەن. وسىناۋ جىرلاردى وقىعان ساتتە «ماڭگىلىك مۇرا», «رۋحاني جاڭعىرۋ» باعدارلامالارىمەن تىعىز ساباقتاستىق تابامىز.

...مەنىڭ مىنا قايتا تۋعان كۇنىمدە,

سويلە, وركەستر, دۇرىلدە ءبىر, دۇرىلدە!

سويلە, موتسارت, مەنىڭ انا تىلىمدە,

سويلە, دانتە, مەنىڭ انا تىلىمدە.

كەڭەس وكىمەتى كەزىندە ۇلت تاريحىن شى­نايى جازۋ قاتاڭ يدەولوگيالىق زاڭدى­لىق­تا مۇمكىن بولمادى. فولكلورلىق مۇرالار جاريالانبادى. اقىن ەل تاريحىن, وتكەن زامان بولمىسىن دومبىرانىڭ پەرنەسىنەن ىزدەۋى ازداي, ەندى ۇرپاققا قالدىرعان نەبىر اڭىز-اڭگىمەلەرىنەن, جىر-تولعاۋلارىنان ىزدەۋدى, سوعان جۇ­گى­نۋ­­دى ۇسىنۋى تاۋەلسىزدىك تالاپتارىمەن ۇندەسەدى.

دومبىرا, قوبىز سارىندارىمەن ساق­تال­عان ءارى تاستاعى تاڭبالار, جازۋ­لار­مەن جەتكەن اڭىز-قيسسا, جىرلاردا جال­عاس­قان, تا­ريحقا جۇگىنۋمەن ەلدىگىمىز­دىڭ قايتا تى­رىل­گەنىن پاش ەتەدى.

مۇقاعالي ۇلى عوي, ۇلى. ۇلىلىعىن قا­لاي مويىندامايسىڭ. وسىناۋ جولدى وقىپ وتىرعاندا, ءدال ءبىر تاۋەلسىزدىكتى بول­جاپ, بىلگەندەي, ء«سال مىزعىپ الىپ», بۇگىن قاتا­رىمىزعا قوسىلىپ اقسيا ك ۇلىپ, الشاڭ­داي باسىپ كەلگەندەي-اق.

«بابالار سوزىندە» قانشاما قۇندى اڭىز-اڭگىمە بار. ءبىزدىڭ فولكلو­رى­مىزدىڭ بايلىعىن وقىپ, تانىسقاندا كەۋدەنى ماقتانىش كەرنەيدى. 100 توم قاي ەلدە بار ەكەن. جوق بولسا, الەم عا­لىم­دارىنا ءسوز ونەرىنىڭ بايلىعىمەن قازاق­تار ەڭ الدىندا تۇرعانىن دالەل­دەيىك. وعان كەدەرگى نە؟ ءتىل مە؟ دالامىز قان­داي كەڭ, بايتاق بولسا, وي-تانىمىمىز دا سونداي كەڭ, سونداي شالقار, كەرەمەت. مۇنى سەزىندىرەتىن باي دا بەرەكەلى ءتىلىمىز بار. مۇقاعالي ساۋە­گەي كەزىندە قازاق ءتىلىنىڭ قانداي قيا­نات, قورلىق كورگەنىن جاقسى بىلەدى. عا­لا­مات پوەزياسىندا عاجايىپ ءتىلىمىزدىڭ بايلىعى مەن قۇندىلىعىن, بىلىمدىلىگى مەن ىلىمدىلىگىن, اباي, مۇحتار عۇلاماداي اي­شىقتاپ ايعاقتاپ كەتتى ەمەس پە؟! ال مۇقاعالي «تاريحىمىزدى جازۋدامىن ءبارىن مەن, بابالارىمنىڭ انا تىلىندە!» دەپ قالاي شاتتانا جار سالادى. اپىر-اۋ, مۇقاعالي ءومىر سۇرگەن كەزەڭدە تاريحىمىز كەڭەستىك ساياسات قۇرساۋىندا, كوممۋنيستىك يدەولوگيانىڭ قاتاڭ, قاتال شارتىمەن جۇپ-جۇقا جازىلعان ەدى عوي. ەندى مىنە, بابالارىمىز تىلىندە, اقىن ماقتانىشپەن اي­شىقتاپ كورسەتكەندەي, انا تىلىمىزدە جا­زىلۋدا.

اقىن انا ءتىلى دەگەندە ويىن اعىل-تەگىل اقتارادى. سوڭعى شۋماقتا انا ءتىلىمىز­دىڭ دانا, بابا ءتىلىمىزدىڭ ءورىس, وركە­نىن ونەگەلەپ تۇرعانى دا انىق. كو­رەگەن كوڭىل تۋعان ءتىلىمىزدىڭ ءتۇپتىڭ تۇ­بىن­دە مەملەكەتتىك مارتەبە الارىن سەزگەندەي. «مىنا مەنىڭ قايتا تۋعان كۇ­نىمدە» دەپ اقىن بولاشاقتى بولجاپ, ءوزىنىڭ ەكىنشى ءومىرىنىڭ ەل ەگەمەندىگىمەن, تاۋەلسىزدىگىمەن ۇلاساتىنىن قالاي سەزىنىپ, تۇيسىنگەن!وركەستردى انا تىلىندە سويلەتىپ, دۇرىلدەپ ۇلى ءدۇبىر دۇرمەگىندە دۇبىرلەپ قوسىلۋىنا تىلەۋلەستىك تانىتادى. بۇ­رىن وبلىستاردى ايتپاعاندا, جالعىز قۇرمانعازى اتىنداعى حالىق-اسپاپتار ور­ك­ەسترى بولسا, بۇگىندەرى «وتىرار سازى», باسقا دا كامەرالىق, سيمفونيالىق وركەسترلەر حالقىمىزدىڭ ۇلى مۇرالارىن, كۇيلەرىن دۇنيەگە دۇبىرلەتۋدە. موتسارت پەن دانتەنى انا تىلىندە سويلەتۋى دە – ۇلت ءتىلىنىڭ ابىرو­يىن اسىرۋ. ءوزى دە ءبىرىنىڭ «رەكۆيەمىنەن» جان دۇنيە تولعانىسىن توعىستىرسا, يتاليا كلاسسيگىنىڭ «قۇدىرەت­تى كومە­ديا­سىن» انا تىلىندە ءساتتى اۋداردى. اري­نە, موتسارت شىعارمالارى ۇلتتىق ور­كەس­تر­لەرىمىزدىڭ رەپەرتۋارىنان بە­­رىك ورىن السا, دانتە جانە كۇللى دۇنيە تا­لانتتارىنىڭ تۋىندىلارى انا تىلى­مىز­دە كەڭىنەن ءتارجىمالانۋدا. بۇل دا – تاۋەلسىزدىكتىڭ جەمىسى. قالاي دەسەك تە, كورەگەن مۇقاعالي انا ءتىلىن باس ارىپپەن كورسەتۋ ارقىلى ەلىمىزدەگى ەڭ باستى, ەڭ ءبىرىنشى ءتىل ەكەنىن ءارى تۋعان ءتىلىمىزدى تۇ­لەتىپ, ۇلتتىق قۇندىلىقتارىمىزدى جا­­ھانعا جارقىراتا كورسەتىپ, تەرەڭ تانى­تۋعا بارشامىزدى مىندەتتەپ وتىر. كوزى تىرىسىندە انا ءتىلىنىڭ بايلىعى مەن بەرە­كەسىنە كەنەلگەن اقىن قازاق ءتىلىنىڭ عالامدىق عاجاپ ءتىل ەكەنىن ۇلى شىعار­ما­لا­رىندا, تاعىلىمدى اۋدارمالارىندا دا دالەلدەپ كورسەتتى.

«كۇي قالسا عوي» ولەڭىندە حالىق ارا­سىن­­­داعى ىسمەر, شەبەر, اعاشتان نەبىر بۇ­­يىم جاساپ شىققان ءارى دومبىرا­شى احمەت شالدى بەينەلەيدى. سەكسەنگە كە­لىپ ومىردەن وتكەن قاريانىڭ ونەرىنە قۇر­مەت سە­زىمدەرىن بىلدىرە كەلىپ: «كۇي قالسا عوي ار­تىندا بۇزىلمايدى, ەسكىر­مەي­دى, توزبايدى, سىزىلمايدى», دەپ دوم­بى­راشىلىق قابىلەتىن ۇرپاقتارىنىڭ جال­عاستىرۋىنا تىلەۋلەستىك تانىتادى. اقىن قازاقتىڭ كۇي ونە­رىنە اسا زور سۇيىس­پەنشىلىگىن ءبىلدىردى, حا­لىق باردا, ۇرپاق باردا ماڭ­گىلىك ۇزىل­مەي, ۇزدىكسىز وركەندەي بەرە­تىنىنە سە­نىم­دى. وسى جىردى وقىپ وتىر­عاندا بۇ­گىن­گى «رۋحاني جاڭعىرۋ» باعدار­لا­ماسىن بولجاپ, بىلگەندەي, ۇلتتىق كۇي ونەرى­مىز­دىڭ قا­دىرىن ارتتىرۋعا جاناشىرلىعىن دا باي­قاتادى.

 

 

ءانۋار تاراقوۆ,

ءال-فارابي اتىنداعى قازۇۋ-دىڭ فيلولوگيا جانە الەم تىلدەرى فاكۋلتەتىنىڭ پروفەسسورى, ف.ع.د.

سوڭعى جاڭالىقتار