تاۋەلسىزدىگىمىزبەن بىرگە بوساعامىزعا ەنىپ, تورىمىزگە نىق ورنىققان ناۋرىز مەيرامى بۇگىندە بارشا قازاقستاندىقتىڭ جالپىحالىقتىق مەرەكەسىنە اينالدى. ال قوستاناي وڭىرىندە ناۋرىزدى قارسى الۋدىڭ ەرەكشە ءداستۇرى قالىپتاسقان. 22 ناۋرىزدا ورتالىقتاعى دوستىق ءۇيىنىڭ ماڭىنداعى الاڭدا ءوز ۇلتتىق كيىمدەرىن كيگەن ءتۇرلى ەتنوس وكىلدەرى باس قوسىپ, ۇلىستىڭ ۇلى كۇنى – ناۋرىزدى مەرەكەلەيدى.
ورتالىق الاڭعا وتاۋ تىككەن وبلىستاعى 15 ەتنومادەني بىرلەستىك پەن ءتۇرلى مەكەمە, كاسىپورىن قالا تۇرعىندارىنا ناۋرىزكوجە, ىستىق باۋىرساق, سۇمالاك, ۇيقىاشار, پالاۋ, قىمىز ۇسىنىپ, بىرلىك پەن ىنتىماقتى تۋ ەتكەن بەرەكەلى ەلدىڭ ىرىس-ىرىزدىعى مول تاتۋ-ءتاتتى تۇرمىسىن كورسەتەدى. بۇل كۇنى شىنايى جۇرەكتەن شىعىپ, كوڭىل ەرنەۋىنەن اسىپ-تاسىپ توگىلگەن اق تىلەكتەر جاراسىم تاۋىپ, بالۋاندار بەلدەسۋى, ارقان تارتىپ, گىر كوتەرىپ كۇش سىناسقان سپورتشىلار سايىسى مەن ساحنادا ءسان قۇرعان بيشىلەر مەن ءوڭىر ونەرپازدارىنىڭ ءان شاشۋى مەرەكە دۋمانىن قىزدىرا تۇسەدى.
مەن – كوپ بالالى وتباسىنان شىققان ورىس قىزىمىن. قوستاناي اۋدانىنداعى التىن دالا اۋىلىندا قازاق مەكتەبىن ءتامامدادىم. وتباسىمىزداعى اپا-ءسىڭىلى, ىنىلەرىممەن قازاقشا, اتا-اناممەن ورىسشا سويلەسەمىن, ويتكەنى اكە-شەشەم قازاق ءتىلىن بىلمەيدى. ماعان ءتىل ۇيرەتكەن – قازاق مەكتەبى, سىنىپتاس قۇربىلارىم. ۇستازىم جۇمابيكە نۇرسەيىتوۆا اپايدىڭ ارقاسىندا ءۇش جىلدىڭ ىشىندە قازاقشا سويلەپ كەتتىم. مەكتەپ قابىرعاسىندا ءجۇرىپ, وبلىستا وتكەن اباي وقۋلارى بايقاۋىندا بىرنەشە رەت جەڭىمپاز اتاندىم. ال سەمەيدە وتكەن رەسپۋبليكالىق بايقاۋدا جۇلدەلى ەكىنشى ورىنعا يە بولدىم. اباي اتامىزدىڭ 150, شاكارىمنىڭ 100-دەن استام ولەڭىن جاتقا بىلەمىن. مۇنى جاي ماقتان ءۇشىن ەمەس, وزگەلەرگە ۇلگى بولسىن دەپ ايتىپ وتىرمىن. ويتكەنى قازاق ءتىلىن مەڭگەرىپ, قازاقتىڭ ۇلتتىق سالت-ءداستۇرىن قۇرمەتتەگەن ادامنىڭ ءوزى دە قۇرمەتكە بولەنىپ, ومىردەن وزىنە لايىق ورىن تابا الاتىنىنا كوزىم جەتتى.
قازىر وبلىستىق ءبىلىم باسقارماسىنداعى رۋحاني جاڭعىرۋ بولىمىندە سەكتور مەڭگەرۋشىسىمىن, «رۋحاني جاڭعىرۋ» باعدارلاماسى بويىنشا ءبىلىم سالاسىندا بەلگىلەنگەن 17 ارنايى جوبانىڭ جۇزەگە اسىرىلۋىن قاداعالايمىن. ءبىزدىڭ ءبولىمنىڭ ۇيىمداستىرۋىمەن 15 ناۋرىزدان باستاپ وبلىستىڭ ءبىلىم بەرۋ مەكەمەلەرىندە ناۋرىز مەيرامىنا ارنالعان «باۋىرساق پاتي» اكتسياسى مەن ء«داستۇر» چەللەندجى وتەدى. بۇعان وڭىردەگى قازاق, ورىس مەكتەپتەرىنىڭ ءبارى قاتىسادى. مىسالى, «باۋىرساق پاتي» اكتسياسىنىڭ ەرەجەسى بويىنشا مەكتەپتەردەگى ءار سىنىپ باۋىرساق پىسىرەدى. كورشى مەكتەپ وقۋشىلارىنان قۇرىلعان قازىلار القاسى باۋىرساقتان ءدام تاتىپ, باعا بەرىپ, ەڭ ءدامدى باۋىرساقتى انىقتايدى. ودان كەيىن وقۋشىلار سايىسى باستالادى. ءار سىنىپ پىسىرگەن باۋىرساق ورتاعا قويىلىپ, ودان ءدام تاتۋ ءۇشىن بايقاۋعا قاتىسۋشى شاكىرتتەر ناۋرىزعا قاتىستى الدىن الا ازىرلەنگەن سۇراقتارعا جاۋاپ بەرۋى كەرەك نەمەسە مەرەكەگە بايلانىستى ءان سالىپ, ولەڭ وقۋى ءتيىس.
ناۋرىز – ءبىزدىڭ وتباسىمىزدىڭ, اسىرەسە اكە-شەشەمىزدىڭ ەرەكشە اسىعا كۇتەتىن مەرەكەسى. ويتكەنى ۇيدەگى التى بالانىڭ ءبارى قالادا جۇمىس ىستەيمىز. ناۋرىز مەرەكەسىنە وراي بەرىلەتىن دەمالىس كۇندەرىندە ءبارىمىز ۇيدە باس قوسىپ, اتا-انامىزدى قۇتتىقتايمىز. شەشەمىز ءسۇر ەت اسىپ, باۋىرساعىن ءپىسىرىپ, داستارقانىنا قۇرت, ىرىمشىك, ءتاتتى تاعامدارىن قويىپ, ءبىزدى كۇتىپ وتىرادى. «جاڭا كۇن قۇتتى بولسىن, ۇلىس وڭ, اق مول بولسىن!» دەسىپ, ءبىر-بىرىمىزگە ىزگى تىلەگىمىزدى ارناپ, مارە-سارە بولىپ, قاراشاڭىراقتا ەكى-ءۇش كۇن اۋناپ-قۋناپ قايتامىز. بۇل كۇندەرى داستارقانىمىز جيىلمايدى, ىزگى تىلەكتەرىن ارقالاعان كورشى-قولاڭ, اعايىن-تۋىستارىمىز كەلىپ, شاڭىراعىمىز قۋانىش پەن شاتتىققا كەنەلەدى. ناۋرىز مەرەكەسىندە ۇستازدارىمنىڭ, قۇربى-قۇرداس, سىنىپتاستارىمنىڭ ۇيىنە بارىپ, ناۋرىزكوجە ءىشىپ, ءان ايتىپ, وتكەندى ەسكە الىسىپ ءبىر جاساپ قالامىز.
ۇلىستىڭ ۇلى كۇنى – ەلدىگىمىز بەن بىرلىگىمىزدى ارتتىراتىن ۇلىق مەرەكە. ناۋرىز جاڭارۋدىڭ, بەيبىتشىلىك پەن جارقىن ءومىردىڭ مەرەكەسى. بۇل كۇنگە ادامدار كوڭىلگە كىربىڭ ۇيالاتقان بارلىق رەنىشىن كەشىرىپ جانە جاماندىق اتاۋلىنى ۇمىتىپ, جاڭا جىلعا جۇرەگىن مەيىرىمگە, كوڭىلىن تازا نيەتكە تولتىرىپ اياق باسادى. بارشا قازاقستاندىقتاردى ءاز ناۋرىز مەرەكەسىمەن شىن جۇرەكتەن قۇتتىقتاي وتىرىپ, وتانىمىز جىلدان-جىلعا دامىپ, ءومىرىمىز گۇلدەنە بەرسىن دەپ تىلەيمىن! ۇلىق مەرەكە بارشامىزعا تەك جاقسىلىق اكەلسىن, ءار ۇيگە باقىت قۇسىن ۇيالاتسىن!
تاتيانا سيتنيكوۆا,
قوستاناي وبلىستىق ءبىلىم باسقارماسىنىڭ مامانى