ءار نارسەنىڭ ءجونى بار

«جيعان-تەرگەنىڭ تويعا شاشىلسىن» دەگەن تانىممەن قالىپتاسقان ۇرپاقپىز عوي. ەل ىشىندە ىندەت ەتەك الىپ, كارانتين, شەكتەۋ دەگەن شارالارعا مويىنۇسىنعانعا دەيىن ءبىز نەگىزى ءار نارسەنىڭ سەبەبىن ىزدەپ, سونىڭ ارتىن تويعا اينالدىرۋدى ادەت ەتكەن حالىقپىز. قازاق ءۇشىن ءار اپتانىڭ سوڭعى ەكى كۇنى دەمالىس كۇن ەمەس, توي كۇنىنە اينالىپ كەتتى. ۇيلەنۋ تويى, بەسىك توي, سۇندەت توي, مەرەيتوي, مۇشەل توي, ايتەۋىر ءبىر بىتپەيتىن توي.

بىراق ءار نارسەنىڭ ءوزىنىڭ رەتى, ءجونى بار. «قازدىڭ ءجۇرىسىن سالامىن دەپ, قارعانىڭ شاتى ايىرىلىپتى» دەمەكشى, جاعدايى بار, قالتاسى قالىڭ قازاقتاردىڭ وڭدى-سولدى شاشقان تويىن كورىپ, «مەن سولاردان كەممىن بە؟!» دەگەن جالعان نامىسپەن قارىز الىپ, قاۋعالانىپ توي جاساپ جاتاتىندار بار. مەن وسىعان قارسىمىن. اركىم قالتا­سىنا قاراپ كوسىلۋى كەرەك.

ەندى بىرەۋلەر ورىنسىز ءبىر سەبەپتەردى ويلاپ تاۋىپ, ساۋىن ايتىپ استا-توك توي جاساپ, ءوزى­نىڭ بارلىعىن, بايلىعىن كورسە­تىپ قالعىسى كەلىپ تىراش­تانىپ جاتقانى دا كوزگە ءتۇسىپ قالا­دى. وسىنداي كەلەڭسىز مىنەز­دەر­دەن ارىلاتىن كەز جەتكەن سياق­تى. ءداستۇردىڭ وزىعى بار, توزى­عى بار. وسى كۇنى قاراپ وتىر­ساڭ, قۇدالىق, قىز ۇزاتۋ سياق­تى قۋانىشتاردا ايتەۋىر رەتىن تاۋىپ ءومىرى ەستىمەگەن نەشە ءتۇرلى سالت-جورالعىنى ويلاپ تاۋىپ جا­تادى. ونىڭ ارتىنان سول بايا­عى ەسەپسىز ىسىراپ, ورىنسىز شا­شى­لۋ سياقتى داڭعويلىق ەرىپ جۇ­رەدى. وسىنى كورىپ كەيدە كۇيى­نە­سىڭ. ويتكەنى ءوزىمىز اۋىلدا, اتا-اجەلەرىمىزدىڭ ونەگەسىن كور­ىپ وستىك. بارعا قاناعات ەتىپ, ەتىن اسىپ, داستارقانىنا باۋىر­سا­عى مەن جەنتىن قويىپ-اق تويلا­عان­دار ەشكىمنەن كەم بولىپ قال­عان جوق. ۇلكەندەردىڭ باتا-تىلە­گىمەن باعى جانىپ, بۇگىندە ءۇبىر­لى-ءشۇبىرلى بولىپ, وزدەرى دە كە­لىن ءتۇسىرىپ, قىز ۇزاتىپ وتىر. ارينە قازىر ەشكىمگە اقىل ايتاتىن زامان ەمەس, اركىمنىڭ ەركى وزىندە. بىراق قازىر توي جاساعاندا ءار نارسەنى شاما-شارقىنا, ءسان-سالتاناتىنا, ءمان-ماعىناسىنا قاراي ولشەپ-ءپىشىپ, ىسىراپ پەن استامشىلدىققا بوي ۇرۋدان ساق بولۋىمىز كەرەك سياقتى.

ءاسيا بەركەنوۆا,

قازاقستاننىڭ حالىق اقىنى

قوستاناي