• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
تانىم 13 مامىر, 2020

شەبەرلىكتى شەگىنەن اسىرعان شاندوز (تەاتر جانە كينو ونەرىنىڭ عاجايىپ سۋرەتكەرى نۇرمۇحان ءجانتورين تۋرالى بايان)

974 رەت
كورسەتىلدى

ءيا, كيەلى ونەردىڭ پاتشالىعىنا بارار جول وڭاي دەپ كىم ايتتى, ونىڭ التىن قاقپاسى تەك شىندىققا, تازالىققا, اششى تەرىن شەلەكتەپ توككەن شىنايى تالانتقا عانا اشىلاتىنىن تەرەڭ تۇسىنگەن ساحنا ساردارىنىڭ ءبىرى – نۇرمۇحان ءجانتورين ەدى. ادامدار نەگە ۇمىتشاق, نەگە عاپىل, وشپەس مۇرا قالدىرعان تالاي جاقسىلارىن كەيدە ۇمىتىپ كەتەدى.

ازبايتىن, توزبايتىن, ءاز ونەرى ۋا­قىت وتكەن سايىن قۇلپىرا تۇسەتىن, سامار­قاننىڭ كوك تاسىنداي جايتاڭ قاعاتىن ايگىلى دارىننىڭ 2018 جىلى اتالىپ وتۋ­گە ءتيىس 90 جىلدىق مەرەيتويى دا جوق­تاۋشىسى بولماعاسىن قۇمىعىپ قالدى. مۇنى ايتپاۋعا دا بولار ەدى, الايدا ءجان­توريننىڭ جۇرناعىنا تاتىمايتىن الدە­بىرەۋلەردىڭ تەاتر فەستيۆالدارى دۇ­رىلدەي ءوتىپ, بۇكىل رەسپۋبليكاعا ساۋىن ايتىلىپ, وعان بۇگىنگى كوزى ءتىرى تەاتر مەن كينونىڭ «پەرعاۋىندارى» اتتانداپ شابىسىپ, سىي-سياپاتقا بوگىپ قالدى.

ء«جانتورين شابىتتانعان ساتتەرىندە جاستىق حيكايالارىن, ءوز ءومىرىنىڭ قىزعى­لىقتى شاقتارىن مۇرتىنان كۇلكى توگىلە وتىرىپ اڭگىمەلەر ەدى. وسىنداي مەزەتتەردە سىرشىل دا جومارت, ال قىرسىعىپ قالسا تۇنجىراپ, ۇندەمەي قوياتىن. سوندىقتان دا ونىڭ ارالاساتىن ادامدارى دا سيرەك ەدى», دەيدى زامانداستارى.

ونى شابىت ۇستىندە, قولىنان كەل­مەيتىنى جوق سيقىر ونەرى ساف التىن ەرى­تىندىسىندەي تامشىلاپ, كوزىنەن قان ارالاس وت شاشىراپ, تاڭىرلىك بەينەگە ەنگەن ءساتىن كورسەڭ عوي, شىركىن!

قول جايىپ ەشكىمنەن ەشتەڭە سۇراماي­تىن, ءوز قادىرىن ءوزى بىلەتىن, تەرەڭ دارياداي ىرعالىپ اعاتىن, وتكىر كىشىرەك كوزىنەن تالانت­تىڭ, مول ءبىلىمنىڭ, اقىلدىڭ جال­قىن ساۋلەسى سەبەزدەپ تۇرۋشى ەدى-اۋ!

امال نە, قاشان دا ءار تالانتتىڭ تۇ­سىندا ونىمەن بىرگە ءبىر پەرعاۋىن, ءبىر سۇر­قىلتاي قوسا جۇرەدى.

«تالانت, قازاقشا ايتقاندا, بايگە اتى سەكىلدى, ونىڭ كۇنى ازاپپەن وتەدى. ازاپتىڭ قىزىعىن جالپاق جۇرت كورەدى», دەپ ەدى-اۋ ءبىر كەزدە تاكەن الىمقۇلوۆ.

وسى ورايدا, حاديشا بوكەەۆا اپايدىڭ مىنا پىكىرىنە دە جولشىباي سوعا كەتكەن ءجون بە دەيمىن: «ونەردە نۇرمۇحان جانتوريننەن اسقان سەرىك بولعان جوق مەندە. ونىمەن بىرگە قىزمەت ەتكەن جىلدارىم – شىعارماشىلىعىمداعى ەڭ قىم­بات ۋاقىتتار. نۇرمۇحان ءجانتوريننىڭ تاعدىرى – ۇلكەن سۋرەتشى تۇلعاسىن, ەش­­كىمگە ۇقسامايتىن مىنەزىن تۇسىنبەۋ, مويىنداماۋدىڭ كلاسسيكالىق ۇلگىسى سەكىلدى. ول تەاتردان كەتكەن سوڭ, مەن دە رە­پەرتۋاردان شىعىپ قالعانداي بولدىم. سەرى­گىمدى, ونەردەگى ءھام ومىردەگى دوسىمدى جوعالتتىم عوي! بۇگىنگى كۇنى تەاتر ۇجى­مىندا نۇرمۇحانعا تالانتىمەن, مادە­نيە­تىمەن تەڭ كەلەتىن اكتەر جوق. وعان دەيىن دە بولماعان ەدى».

نۇرەكەڭمەن ونەر جازيراسىندا ۇزاق جىل قويان-قولتىق, ۇزەڭگىلەس جۇرگەن حا­دي­شا اپايدىڭ مىنا ءسوزىنىڭ ارعى جا­عىنان ءبىراز جايت «مەنى دە ايت, مەنى دە ايت» دەپ سىعالاپ تۇرعانداي.

ولگەن بۋرانىڭ باسىنان ءتىرى اتاننىڭ يمانى ۇشادى. مىنە, كول-كوسىر دارىن, جويقىن تالانتتى ۇمىتتىرۋ, ەلەمەۋ سياق­­­تى قوتيىندىقپەن توعىشارلار ءالى دە اي­­نالىسۋدا ەكەن-اۋ!

ازەربايجان رەسپۋبليكاسىن ءبىراز جىل باسقارعان گەيدار اليەۆ: ء«بىزدىڭ ەلىمىز­دىڭ ەكى بايلىعى بار: ونىڭ العاشقىسى مۇ­ناي دا, ەكىنشىسى – ءمۇسىلىم ماگوماەۆ»,  دەيدى ەكەن.

ءيا, ۇلت ماقتانىشىن وسىلاي اسپەتتەسە نە ايىپ؟

قۇدايعا دەگەن سۇيىسپەنشىلىك قۇشا­عىندا ءجۇرىپ, ءوز جەكە باسىنا دەگەن قۇش­تار­لىعىن جويعان پەندە عانا كەمەل دۇنيە تۋدىرا الادى. ۇزدىكسىز رۋحاني ىزدەنىس, توقمەيىلسۋدى بىلمەيتىن دامىلسىز ەڭبەك, بي­ىك پوەتيكالىق مادەنيەت, الەمدىك كلاس­سيكانىڭ تۇڭعيىعىنا بۇلقىعان, ەن­تسي­- ك­لو­پەديالىق ءبىلىمدى مەڭگەرگەن نۇرمۇ­حانداي اكتەر سيرەك ەدى-اۋ!

جالعاندا ەلدىڭ جان قىلىن تەربەۋدەن قيىن نارسە جوق. ونىڭ ۇستىنە, مى­نەزدى تالانتتار تارپاڭ كەلەدى. ءجانتو­رين­نىڭ تەاتر­دان كەتۋىنىڭ ءبىر سەبەبى – رەجيسسەرلەردىڭ كاسىبي بىلىمىنە كوڭىلى تول­ماعاندىقتان ەكەنى انىق.

ول – ەۋروپالىق پلاستيكا مەن دالالىق مادەنيەتتىڭ سۇلۋ سينتەزىن تاپقان سۋرەتكەر. ول باتىس پەن شىعىس ونەرىنىڭ قوسپاسىنان وزىندىك وي تۇيە بىلگەن حاس شەبەر ەدى.

ەگەر انگليا, گەرمانيا نەمەسە امە­ريكادا تۋسا, ءجانتورين جەر-جيھانعا ءماشھۇر جامپوز اكتەر بولار ەدى-اۋ! قاي­تەرسىڭ, قازاقي ورتادا, قىرقىلجىڭ قوعام­دا ءومىر سۇرسە دە, سابازىڭ وتتاي مازداپ ءوتتى-اۋ! دامۋ ديالەكتيكاسىنا سايساق, قىل­­تاناق تا ءوسىپ, الىپ بولادى. بويى ءجۇز مەتردەن ءارى سامعايتىن سەكۆويا اعاشى دا بارماقتاي داننەن تامىر تارتادى.

قاشان دا, قۇداي تاعالا جويقىن تا­لانت­­تاردىڭ جولىنا قيىندىق پەن قاسى­رەتتىڭ نەشە اتاسىن ءۇيىپ توگەدى. «اللا قول­داسا, الاپات ءورتتىڭ ىشىندەگى شۇيكەدەي ماقتا دا جانباي قالادى» دەگەندەي, ال­گىلەر الدىنداعى كەدەرگىلەردىڭ ءبارىن جاي­پاپ وتەدى. بىراق بۇل وزدەرىنە دە وڭاي­عا سوقپايدى.

اتا-اناسى بالا كەزىندە بەتحوۆەندى رويالدا ويناۋعا اشتىقپەن جازالاپ ۇي­رەت­كەن, جاس پاگانينيدى دە اكە-شەشە­سى ۇرىپ-سوعىپ, شولانعا قاماپ ماجبۇر­لەگەن. ايگىلى مايكل دجەكسوندى دا اكەسى بەل­بەۋمەن ءتىلىپ تۇرىپ, ءان ايتۋعا داعدى­لان­دىرعان.

شىڭعىس تورە دە بالاسى شوقاندى وم­بىداعى كادەت كورپۋسىنىڭ وقۋىنا ويبايلاتىپ, ارباعا بايلاپ اپارعان.

ال نۇرمۇحان اكەسىز ءوستى. «اكەسىز جە­تىم – ارلى جەتىم» دەگەندەي, ءومىر بويى ءوزىن ءوزى جانىن جالداپ, ونەر بيىگىنە سۇيرەۋمەن وتكەن ءتارىزدى.

ايگىلى اكتەر 1928 جىلى اتىراۋ (بۇ­رىنعى گۋرەۆ) وبلىسىندا ءومىر ەسىگىن اشىپتى. قىزى جاننانىڭ ايتۋىنشا, شەشەسى عازيز 16 جاسىندا نۇرمۇحاندى تۇيەنىڭ ۇستىندە تولعاتىپ, قيىندىقپەن دۇ­نيەگە اكەلەدى. وتباسىنداعى بەرەكە­سىزدىكتىڭ سالدارىنان بايعۇس كەلىنشەك ەمشەكتەگى بالاسىن ارقالاپ, ارىپ-اشىپ, توركىنىنە كەلىپ پانالايدى. اكەسى سەي­داحمەت تە «شۋ, قاراقۇيرىق» دەگەندەي, سول كەتكەننەن مول كەتىپ, حابارلاسپايدى. عازيز شەشەسى بالاسىن اتاسى جانتورەنىڭ اتىنا جازدىرىپ, جالعىز ءوزى تاربيەلەپ, ادام ەتىپ شىعارادى.

ەندى نۇرمۇحاننىڭ اكەسى سەيداحمەتكە جازعان حاتىن وقىپ كورەيىك: «كوكە, 45-كە كەلگەنشە مەن سەنىڭ اتىڭدى دا بىلگەنىم جوق. ءوزىڭدى دە ءبىر كورگەن جوقپىن. قالجان اپا بولماعاندا, مۇمكىن, ءبىر-ءبىرىمىزدى ءالى كۇنگە دەيىن كورمەي جۇرە بەرەر مە ەدىك...

الماتىعا نەمەرەلەرىڭدى كورۋگە نەگە كەل­مەگەنىڭدى سۇرادىم. ۇندەمەدىڭ. ءبىرىن­شى رەت جولىققانىمىزدا قازانعا سالاتىن مالدىڭ ءبىر قابىرعاسى تابىلمادى ما دەپ سۇرادىم. ۇندەمەدىڭ. جالعىز ۇلى الىس­تان كەلگەندە وعان ءبىر سۇر ءجىپ بەرەتىن ادەت بار عوي. ال سەن ۇندەمەدىڭ. بۇل ءبىزدىڭ ال­عاش­­قى كەزدەسۋىمىز ەمەس پە ەدى...

عازيز قايتىس بولدى. سەن ۇندەمەدىڭ. سەن ايەلىڭدى, مەن انامدى جوعالتتىم. سەن ۇندەمەدىڭ. جەتىم كۇيىمدە 50 جاسقا جەت­­تىم. بۇل تۋرالى گازەتتەرگە كوپ جازىل­دى, بۇكىل قازاقستان بىلەتىن. ال سەن ۇن­­دەمەدىڭ. سەنىڭ ۇلىڭ اكە اتاندى. ۇندە­مەدىڭ...

جانىن ازاپقا سالسا دا, مەنى ادام ەتىپ شىعارعان كىم؟ عازيز! وقىتىپ, توقىتقان كىم؟ عازيز! سوندىقتان كوكە, رەنجىمە, مەنىڭ اكەم دە, شەشەم دە عازيز بولدى.

ءيا, مەن اداي رۋىنانمىن. بىراق قان­داي بۋىننان ەكەنىن بىلمەيمىن. ونى ماعان كىم ايتىپ جاتىر؟ ادايلاردىڭ ارا­سىندا «مەن ادايمىن» دەپ ايتۋعا ۇيالاتىن ەدىم. سەبەبى قاي بۋىننان تارايتىنىمدى تولىق ايتا المايمىن... سەن 16 جاسىندا تالاق قىلعان عازيز دا مۇنى تارقاتىپ, تۇسىندىرمەدى. ال سەن ۇندە­مەدىڭ.

عازيز كەتتى. سەن دە كەتەتىن شىعارسىڭ... ءۇنسىز. ەشبىر شىندىقتى بىلە الماي, مەن دە سەندەردىڭ سوڭدارىڭنان بارارمىن. ورىسقا ۇيلەنگەنىم ءۇشىن ول جاقتا وتقا كۇيەتىن شىعارمىن. ەشتەڭە ەتپەس!

ەگەر سەنىڭ جورعاڭ تامۇقتىڭ قاسىندا جايىلار بولسا, ساعان حات جازىپ تۇرۋعا تىرىسامىن. ساۋ بول, امان بول, كوكە!

               نۇرمۇحان».

ياپىرماي, باقيعا اتتانار الدىندا شارت جۇگىنىپ, انتقا وتىرعانداي بۇل نەت­كەن اۋىر حات؟! سونشالىق ءبىر-بىرىنە تو­پىراق تا سالمايتىنداي, باستارىنا نە كۇن تۋدى ەكەن؟ بەتى اۋلاق, ءوز قانىنان جا­رالعان نۇرمۇحانداي بالاسىن سىرتقا تەپ­كەن مۇنداي دا قاتىگەز اكە بولادى ەكەن-اۋ!

اكەلەرىن سوعىس جالماپ, ءومىر بويى وكسىپ وتكەن كەشەگى اعالارىمىز اناۋ, ال اكەسى جەر بەتىندە ءدىن امان ءجۇرىپ, ءوزى ءتىرى جەتىم اتانعان نۇرمۇحان مىناۋ... ە, قا­نيزەسى كەڭ قۇداي- اي, پەندە شىركىندى ءتۇرلى كۇيگە سالاسىڭ-اۋ!

ەندى نۇرەكەڭنىڭ ءومىربايان سوقپاعىنا قايتا ورالايىق. ول ەڭبەك جولىن ەرتە باستايدى. مۇناي ونەركاسىبىندە وپە­را­توردىڭ كومەكشىسى بولىپ قىزمەت اتقا­رادى.

جەرگىلىكتى باسشىلاردىڭ ۇيعارۋى بويىنشا, گۋرەۆتىڭ جاس مۇنايشىسى نۇر­مۇحان 1946 جىلى 18 جاسىندا الما­تىعا التى ايلىق كينومەحانيكتەر كۋرسىنا كەلەدى. ەكراننان, ساحنادان كورگەن ارتىستەردىڭ ويىندارىن, ءىس-ارە­كەتتەرى مەن مىنەز-قۇلقىن اينىتپاي سال­عان نۇرمۇحانعا كۋرستاس دوستارى دا تاڭعا­لىپ جۇرەدى. ءوزى دە بۇعان «ەت پەن تە­رىنىڭ ارا­سىندا جۇرگەن, بالالىق اۋەس­تىكتەن تۋعان ۋاقىتشا نارسە شىعار» دەپ ءمان بەر­مەيدى.

ەگەر مىنا ءبىر وقيعا كەزدەسپەگەندە, نۇرمۇحان كينومەحانيكتەر كۋرسىن ءبىتى­رىپ, ەلگە كەتىپ قالار ما ەدى, قايتەر ەدى؟!

كەشكە قاراي اسحانادان تاماقتانىپ, جاتاقحاناعا قايتىپ كەلە جاتقان ءبىر توپ جىگىتتىڭ ىشىنەن كوشەدە كەزدەسكەن بەيتانىس جان نۇرمۇحاندى ءبولىپ الىپ: «مەن رەجيسسەر كوچەتوۆپىن. جىگىتىم, ءسىزدىڭ كينواكتەر بولعىڭىز كەلمەي مە, ەگەر كەلىسسەڭىز, تەز ارادا حابارلاسىڭىز», دەپ مەكەنجايىن جازىپ قالدىرادى.

ءسويتىپ نۇرمۇحان اياق استىنان كينو اكتەرلەر مەكتەبىنە قابىلدانادى. كەيىننەن ءجانتورين رەجيسسەر كوچەتوۆپەن كەزدەسىپ, ون جىگىتتىڭ ىشىنەن نەگە مەنى تاڭدادىڭىز دەگەندە, ول: «سەنىڭ سىناي قاراعان جاي كوزقاراسىڭنىڭ ءوزى ادامدى رەنتگەن ساۋ­لە­سىندەي ءتىلىپ وتەدى ەكەن. بۇل – ىلۋدە ءبىر كەزدەسەتىن ايرىقشا قاسيەت. كوز – كينو­اك­تەردىڭ جانى», دەپ شىندىقتى ايتىپتى.

ەندەشە, بار كىلتيپان – دۇنيەنى كىرپىك قاقپاي باعىپ وتىرعان, ويعا شۇپىلدەگەن وسى ءبىر قىسىڭقى كوزدە جاتپاسىن؟!

كسرو حالىق ءارتىسى, كينو پاتريارحى سەرگەي گەراسيموۆ: «مەن ءجانتوريننىڭ شوقاندى ويناعانىنداي, چەرنىشەۆكيدى دە ءدال وسىنداي ەتىپ وينايتىن ادام تابىلسا دەپ ارماندايمىن. ءجانتورين ەكراندا ءدال شوقاننىڭ ءوزى بولىپ كورىندى. بۇل ادامنىڭ جۇزىنەن, ءىس-ارەكەتىنەن, قيمىلىنان, جانارىنان حالىقتىڭ تاريحىن كورەسىڭ. مەن ءفيلمدى ەكى رەت تاماشالادىم. ءۇشىنشى رەت ونىڭ بەت-الپەتىن زەرتتەۋ ءۇشىن كوردىم. ءۋاليحانوۆ ەكراندا سونشالىق كەرەمەت بەرىلگەن. ءىرى. كەز كەلگەن كورىنىستەر, اسىرەسە شوقاننىڭ كوز­دەرى عاجاپ!» دەپ جازدى.

وسى ورايدا, كوسموستىڭ جالىنىنداي جالماپ تۇسەتىن ۋلتراكۇلگىن ساۋلەسىندەي اناۋ تۇنجىر دا تۇڭعيىق كوزقاراسقا ەرىك­سىز تاڭدانا قارايسىڭ.

كەزىندە روزا تاجىبايقىزى باعلانوۆا اپاي دا («جاس قازاق», 4.10.2013 ج.) مىنا ءبىر كوپشىلىك بىلە بەرمەيتىن سىر ۇشىعىن ساباقتاي كەتىپتى: «مەنىڭ بىلۋىمشە, گۇل­فايرۋس مانسۇرقىزى يسمايىلوۆا ءومىر بويى اكتەر جانتورينگە عاشىق بولىپ ءوتتى. سونداي جانعا كوز سالماعان قانداي ەركەك, كىم بىلەدى؟ ايتەۋىر قوسىلا المادى. گۇلفايرۋس نۇرمۇحان بولماسا ءبارىبىر دەدى مە, وزگە ۇلتتىڭ جىگىتىنىڭ ەتەگىنەن ۇس­تادى. مەن ويلايتىنمىن, گۇلفايرۋس نەگە قى­زىقتى, سول «سىعىرايعان كوزىنە» عانا ما دەپ. مەن قاتەلەسىپپىن. ول ناعىز جىگىت­تىڭ سۇلتانى, اسقان تالانت يەسى, سول كوزى, ەكراندا ۇندەمەي تۇرعان بەينەسى, قاي­تالانباس دارا تۇلعا ەكەن, ونى ۋاقىت كورسەتتى. اسىل تۋعان گۇلفايرۋس «الگى كوزگە» تەگىن عاشىق بولماپتى-اۋ».

مىنە, روزا تاجىبايقىزى ايتقانداي, وسىناۋ تۇنجىر دا, تۇڭعيىق ءھام وتتى جانار ءجانتورين فەنومەنىنىڭ ءبىر بولشەگى دەسە بولعانداي.

ستسەناري ءماتىنىن جاتتاپ الىپ, ايتار ءسوزىڭدى تۋرالاپ توپەلەمەي, كوز شولاسىمەن سەزدىرۋ, قۇپيالاپ, تۇسپالداپ ايتۋ, يشارامەن ءبىلدىرۋ احۋالدى ودان ءارى قۇ­تىرتا, ىنتىقتىرا, ۇزدىكتىرە تۇسپەي مە؟

ىشكى مونولوگ, قاجەت جەرىندە ءسال-ءپال جادىراعانىمەن, ۇنەمى ويعا باتىپ وتىرۋ – دەدۋكتسيا ارقىلى ۇعىسۋ, ءار نارسەنىڭ مانىنە ءۇڭىلۋ – نۇرمۇحان ونەرناماسىنىڭ ەڭ باستى يمانشارتىنداي.

نەگىزىنەن, اكتەرگە كەرەگى, ءبىرىنشى – سۇڭعىلالىق, ەكىنشىسى – كەيىپكەر بەينەسىن قالىپتى جاعدايدان دا شىرقاتىپ, يم­پرو­ۆيزاتسيالىق شەبەرلىكپەن مازداتا ويناۋ, ءۇشىنشىسى – سوعان لايىق كوڭىل كۇي دەسەك, ءجانتورين ويىنى وسىلاردىڭ ورتاق كۆيتەسسەنتسياسى سەكىلدى.

قازاقتىڭ ويلى اقىنى دۇيسەنبەك قاناتباەۆتىڭ ء«رول» دەگەن نۇرمۇحان جانتورينگە ارناعان ولەڭى بار.

ماڭعىستاۋدىڭ جەرىندە...

توڭكەرىستى شاقتاردى,

كورسەتەتىن ءبىر فيلم ءتۇسىرىلىپ

جات­قان-دى.

ۇزاقتى كۇن باس اكتەر ءجۇردى وتىندە

اپ­تاپ­تىڭ,

رەجيسسەر ريزا, قويادى ونى

ماقتاپ تىم.

زاۋال اۋا توزاڭعا تولعان كەزدە

قارسى الدى;

– دەم الىڭدار! – دەپ جۇرتقا

رەجيسسەر جار سالدى.

ۇمىتتى ما كەيىپكەر,

جۋىپ-شايماي گريمىن,

قاقپاسىنا تاياندى شۇباتى بار

ءبىر ءۇيدىڭ.

سالەم بەردى اجەگە,

ارىپ-اشقان «قۇر­باشى»...

– ءتىرى مە ەدىڭ, اعاتاي...

توقابايدىڭ قۇرماشى؟!

كەيۋانا بىلمەدى باۋىرىنا نە دەرىن,

جىلاپ تۇرىپ ۇسىندى...

شۇبات تولى زەرەڭىن...

مىنە, كوردىڭىز بە, بارلىق ءتۇيىن وسى سوڭعى شۋماقتاردا! بالەنباي جىل بۇ­رىن وپات بولدى دەگەن اعاسىن جازباي تانىپ, قارىنداسى ءۇنسىز وكسيدى. تانىپ تۇر. تاڭعالىپ تۇر. ءاي, نۇرەكەم-اي, زاڭ­عارىم-اي! كىمدى سومداساڭ دا اينىتپاي كەسكىندەيسىڭ-اۋ!

«جاراتقان يە ءوز دەگەنىن اسا دارىندى ادامداردىڭ اۋزىمەن يشارالاپ, سولاردىڭ قيمىل-ارەكەتىمەن, اعىل-تەگىل ايت­قان سوزىمەن سەزدىرەدى», دەيدى دانالار.

تابيعاتتا مورگان ساعىمدارى دەگەن بولادى. ول كەيدە ونداعان عاسىر بۇرىنعى وقيعالاردى قاز-قالپىندا قاس-قاعىم ساتكە كوز الدىڭا اكەلەدى دە, ىلە-شالا عايىپ بولىپ كەتەدى. مۇنىڭ قۇپياسىن ءالى كۇن­گە جان بالاسى بىلگەن ەمەس.

ەندەشە, نۇرمۇحان دا جۇزدەگەن جىلدار بۇرىنعى بەيبارىس باباسىنىڭ ءدال كەسكىنىن بىزگە مۇراعا قالدىرعان شىعار, كىم ءبىلسىن؟!

كينواكتەرلەر مەكتەبىن بىتىرگەننەن كەيىن جاس دارىن العاش رەت 1949 جىلى «موسفيلم» تۇسىرگەن «الاستالعان الي­تەت» كينوفيلمىندەگى تۋماتۋگەنىڭ ەكران­دىق كەيپىن سومدادى. وسىدان كەيىن ءوزىنىڭ اكتەرلىك قابىلەتىمەن كوزگە تۇسە باستاعان ءجانتورين 1950 جىلى تاشكەنتتىڭ تەاتر ينستيتۋتىنا وقۋعا ءتۇسىپ, ونى ءۇش جىل ىشىندە ءبىتىرىپ قايتتى جانە كوپ كەشىكپەي قازاقتىڭ اكادەميالىق دراما تەاترىنىڭ ترۋپپاسىنا قابىلداندى. ايگىلى اكتەر دراما تەاترىندا ەڭبەك ەتە ءجۇرىپ, قاشان كەتەر كەتكەنشە 32 ءرولدى شەبەرلىكپەن سوم­داپ شىعىپتى. ال كينو سالاسىندا 72 رولدە ويناپ, ونىڭ كوپشىلىگىندە باس­تى كەيىپكەرلەردى تاڭداي قاقتىرا بەينەلەپ, كورەرمەندەرىنىڭ شەكسىز العىسىنا يە بولدى.

قاراپ وتىرساق, ءجانتورين 6 رەت «قىر­عىز­فيلمدە», 5 رەت «موسفيلمدە», 2 رەت «لەن­فيلمدە», 3 رەت «سۆەردلوفيلمدە», 6 رەت «وزبەكفيلمدە», 1 رەت «موڭعول­كينو­دا», 1 رەت دوۆ­جەنكو اتىنداعى كينوستۋديادا, 1 رەت گوركي اتىنداعى كينوستۋديادا, 1 رەت ودەسسا كينوستۋدياسىندا, 1 رەت «قا­راقالپاقكينودا», 1 رەت «ەكران» ورتالىق تەلەديدارىندا باستى رولدەردى اسقان شابىتپەن كەسكىندەدى.

وتكەن جىلدار جىلناماسىن اقتار­عاندا, ءجانتورين جايلى جەرگىلىكتى ونەر قايراتكەرلەرىنەن گورى, شەتەلدىك ونەر ساراپشىلارى, اسىرەسە رەسەيدىڭ تەاتر مەن كينو الىپتارى كوبىرەك قالام تەربەپتى.

كسرو-نىڭ سوڭعى مارشالى, گكچپ-عا قاتىسۋشى دميتري يازوۆ ءوز ەستەلىگىندە: «الماتى – تەاترالدى قالا. ونەر وردالارىندا جاڭادان قويىلاتىن دۇنيەلەردەن قالماۋعا تىرىساتىنمىن. بۋلگاكوۆتىڭ «مولەرىن» ساحنالاعاندا مولەر ءرولىن ويناعان نۇرمۇحان ءجانتوريندى كورۋگە ماسكەۋدەن ارنايى ادامدار ۇشىپ كەلگە­نىن دە بىلەمىن», دەگەن ەدى.

سۇلتان بەيبارىس وبرازى – نۇرمۇحان ءجانتوريننىڭ اكتەرلىك شەبەرلىگىنىڭ شىر­قاۋ شىڭىنا اينالعانى بەلگىلى. ءفيلمنىڭ دىبىسىن جازۋ ساتىندە داڭقتى رەجيسسەر سەرگەي بوندارچۋكتىڭ ءوزى: «نە دەگەن اكتەر, نە دەگەن كەرەمەت تۇلعا! ونىڭ ءۇنىن جازۋدىڭ ءوزى ءبىر عانيبەت قوي!», دەپ تاڭ­داي قاققانى ەسىمىزدە.

مىنە, «سۇلتان بەيبارىس» فيلمىن­دەگى نۇرمۇحان سومداعان ادامدار تاعدىر­لارىنىڭ, ءومىر, تىرشىلىك كورىنىستەرىنىڭ عاجايىپ پانوراماسى تەربەتىلە كوشكەن كەرۋەندەي كوز الدىمىزدان ءوتىپ جاتىر...

ءالدىسى ءالسىزىن تالاپ جەپ, قانىن سۋداي شاشىپ جاتقان ورتا عاسىرلىق داۋىردە ءزىلماۋىر حيكمەت, مەحناتتار ەڭسەسىن ەزىپ, تۇڭعيىق ويعا باتقان, بەتى قاقتالعان مىس قاڭىلتىرداي بوپ كۇرەڭىتكەن بەيبارىس بەينەسى...

وسى فيلمدەگى وي مەن سيمۆوليكاعا ورالايىقشى. ۋاقىت پەن كەڭىستىك, دۇلەي كۇش پەن دارمەنسىزدىك, ءبىر ۋىس عۇمىر, باق پەن سور, ءۇمىت پەن ۇرەي, داڭق پەن مۇ­سا­پىرلىك, جارتى الەمدى جامباسىڭا باس­ساڭ دا, تۇبىندە كۇللىسى تۇلدىرلانىپ, ءبارى بەكەر, قۇر ءراسۋا اۋرەشىلىك ەكەنى نۇرمۇ­حاننىڭ وي اعىستارى, ىشكى مونولوگتارى ارقىلى تۇلا بويىڭدى قالشىلداتادى. ءيا, ول تىرشىلىكتىڭ ۇڭعىل-شۇڭعىلىن, ادام جانىنىڭ يىرىمدەرىن قاپىسىز مەڭگەرىپ, رۋحاني ماكسيماليزمگە قول ارتتى.

ءجانتوريننىڭ سومداعان بەيبارىسى, شوقانى, باتۋى... سيقىرلى بوياۋمەن بەدەرلەنگەن الەمدىك كارتينالار گالەرەياسىنا قوسىلدى.

 

جۇماباي قۇليەۆ

 (جالعاسى بار)

سوڭعى جاڭالىقتار