قازىرگى جاستار باقىتتى. اتا-اناسى قارىزدانىپ, قاۋعالانىپ تويىن جاساپ بەرەدى. توي بولعاندا قانداي؟! ءتۇرلى تاعام قويىلعان داستارقاندا قۇستىڭ سۇتىنەن باسقانىڭ ءبارى بار.
ۇلتتىق ءداستۇر دە تۇرلەنىپ كەلەدى. جاعدايى تولايىم جەتىپ تۇرعان توي يەسى قانشا قىمبات بولسا دا ونەرپازداردى مۇرنىنان ءتىزىپ شاقىرادى-اق. ەڭ قىزىعى بەتاشار. تۇنەۋكۇنى توننىڭ ىشكى باۋىنداي ارالاساتىن اعايىننىڭ ءبىرى كەنجەسىن ۇيلەندىردى. بارىن كيىپ, بايلاۋىن تاققان توق جۇرت. ءسال كەشتەتىپ كەلدىك. وقاسى جوق, ءبىزدىڭ كوكشەتاۋدا شاقىرعان ۋاقىتتان ەكى-ءۇش ساعات كەشىگىپ كەلە بەرەدى. وسى ۋاقىتقا دەيىن ايتىلعان ساعاتىندا باستالعان تويدى كورمەپپىن.
بۇل جولى دا سولاي بولدى. پالەنشەكەڭ كەلمەي جاتىر, تۇگەنشەكەڭ جول ۇستىندە ەكەن دەگەن حابار ەمىس-ەمىس جەتىپ جاتىر. الدەكىمدەردى سارىلا توستىق. قوناقتىڭ دەنى جينالعان. شىدامىمىز تاۋسىلا باستاعان كەزدە بەتاشار باستالدى. ايتپاقشى, سەكسەنىنشى جىلدارى كوكشەتاۋدا بەتاشار سيرەك ايتىلاتىن. ءتىپتى بەت اشاتىن ءانشى تابا الماي اپالاقتاعانداردى تالاي كورگەنبىز. قازىر ءتاپ-ءتاۋىر جوندەلىپ قالدى. ەكىنىڭ ءبىرى بولماسا دا, دومبىراسىن سابالاپ بەت اشىپ بەرەتىن ونەرپاز تولىپ جاتىر جانە وزدەرى تويعا جينالعان اعايىندى ناعاشى, جيەن, ارىپتەس دەگەن سياقتى توپ-توپقا ءبولىپ, ەسىمدەرىن قاعازعا جازىپ الىپ, ايتىپ شىعادى. اتى اتالىپ تۇرعان سوڭ تاباققا تەڭگە سالماۋ ۇيات. ۇيالعاندارىنان ۇلتتىق ۆاليۋتانىڭ بىرەر تەڭگەسىن تاستاپ, پارىزىنان قۇتىلادى. اۋپىرىمدەپ تاباق تولادى. ءانشىنىڭ دە كوڭىلى توق.
مىنە, بەتاشار باستالدى. اۋەلى اتاسىن تانىستىرعان. شاماسى ەسكى ءماتىن بولۋى كەرەك, «كەۋدەسىنە وردەن تاققان» دەپ ءبىر قويدى. ءبىزدىڭ بىلۋىمىزدە توي يەسى وردەن تۇگىل مەدال تاقپاعان جان ەدى. راس, ەل قاتارلى جۇمىس ىستەيدى. قايىن ەنەسىن تانىستىرعاندا دا قاعىس كەتتى.
كەلىن قاراعىم ءيىلىپ سالەم بەرمەدى. ءتىپتى مەزىرەتىن دە جاساعان جوق.
– مىنانىڭ اياعى اعاش قۇساپ قاتىپ قالىپتى عوي, – دەدى اۋىلدان كەلگەن جەڭگەسى, – ءتىپتى باسىن دا يگەن جوق!
– شارۋاڭ قانشا, جاستار ءوز بىلگەنىن ىستەي بەرسىن, – دەپ جانىندا تۇرعان اپاي باسۋ ايتتى.
– وسى كەلىننىڭ تۇسكەنىنە ءتورت-بەس اي بولىپ قالدى-اۋ دەيمىن. ەندى بەتاشار ايتىپ تۇرعانى نەسى؟! – دەدى ءبىر اپاي.
– جايىڭا تۇر, – دەدى ەكىنشىسى, – ءداستۇرىمىز ەمەس پە؟..
– نەگىزى بەتاشاردى كەلىن بوساعادان اتتاعان ساتتە, وسىدان بەس اي بۇرىن وتكىزگەن دۇرىس ەدى, – دەدى جىگىت اعاسى, – سوندا الدەقايدا جاراسىمدى بولار ەدى.
بۇل كەزدە ءانشى جىگىت اششى ىشەكتەي جۇباتىلعان بەتاشارىن ايتىپ بولىپ قالىپ ەدى. ەندىگى داۋ جايپاق تاباققا شۇپىلدەي تولعان اقشانى كىمنىڭ الاتىندىعى تۋرالى داۋعا جالعاستى.
– جاستارعا بەرۋ كەرەك! – دەدى ءبىر بىلگىش, – ۇيلەنۋ تويلارىنا سىيلىق.
– ءانشى الۋ كەرەك, – دەدى ەكىنشىسى, – اتام زاماننان سولاي. بۇرىنعىلار ات مىنگىزىپ, اتان جەتەكتەتكەن. ەڭبەگى بار ەمەس پە؟!
تويدىڭ شىرقى باستالماي جاتىپ بۇزىلدى. شىنىندا دا قالاي ەدى ءوزى, قاپ! بەت اشامىز دەپ ءجۇرىپ...