• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
30 تامىز, 2012

مەنىڭ ەرەكەم

516 رەت
كورسەتىلدى

مەنىڭ ەرەكەم

بەيسەنبى, 30 تامىز 2012 7:16

بالا كەزدە كىسىنى بىلاي اتا دەپ ءجون سىلتەيتىن جاننىڭ جوقتىعىنان با (اكەم, ءۇش بىردەي نەمەرە اعام سوعىسقا كەتكەن, شەشەم ولگەن, اسىراۋشىمىز – اكەمنىڭ ەڭ ۇلكەن جەڭگەسى ەڭ كەنجەسى مەن ماعان تاماق تاۋىپ بەرۋ قامىمەن اۋرە) كىمدى بولسا دا جۇرتتان ەستىگەن ەسىمىمەن اتاۋعا داعدىلانىپپىن, وزىمنەن الدى وتىز, ارتى ەكى جاس ۇلكەندىگى بار نەمەرە اعالارىم مەن اپكەلەرىمنىڭ ءبارىن, باسقالارىن دا قاسقايتىپ قويىپ اتىمەن اتايتىنمىن. سول كورگەنسىزدىگىمدى وتىزدان اسقانشا قويا الماي ءجۇردىم.

 

بەيسەنبى, 30 تامىز 2012 7:16

بالا كەزدە كىسىنى بىلاي اتا دەپ ءجون سىلتەيتىن جاننىڭ جوقتىعىنان با (اكەم, ءۇش بىردەي نەمەرە اعام سوعىسقا كەتكەن, شەشەم ولگەن, اسىراۋشىمىز – اكەمنىڭ ەڭ ۇلكەن جەڭگەسى ەڭ كەنجەسى مەن ماعان تاماق تاۋىپ بەرۋ قامىمەن اۋرە) كىمدى بولسا دا جۇرتتان ەستىگەن ەسىمىمەن اتاۋعا داعدىلانىپپىن, وزىمنەن الدى وتىز, ارتى ەكى جاس ۇلكەندىگى بار نەمەرە اعالارىم مەن اپكەلەرىمنىڭ ءبارىن, باسقالارىن دا قاسقايتىپ قويىپ اتىمەن اتايتىنمىن. سول كورگەنسىزدىگىمدى وتىزدان اسقانشا قويا الماي ءجۇردىم.

ايتسە دە, نەگە ەكەنىن قايدام, ءبىر كىسىنى, وزىمنەن ءۇش-اق اي ءۇل­كەندىگى بار كىسىنى ءاۋ باستان «ەرەكە» دەپ نىسپىلادىم دا, ءالى كۇنگە سولاي اتاپ كەلەمىن. ول كىسى – بۇل كۇندەر عاسىردىڭ تورتتەن ءۇشىن ارتقا تاستاپ وتىرعان جۋرناليست, جازۋشى ەركىنباي اكىمقۇلوۆ.

سول كىسىنىڭ اتى-ءجونىن باجاي­لا­ۋىم­نىڭ ءوزى وقىس. 1958 جىلدىڭ جازىندا ۋنيۆەرسيتەتتىڭ ءبىرىنشى كۋرسىن ءتامامداپ, تابانداتقان 3 جىل بويى كورمەگەن تۋعان اۋلىما بەت الاتىن بولدىم. ساپارلاسىم ءوزىن «اقىنمىن» دەپ تانىستىرعان قانىبەك سارىباەۆ. اقىن بولعا­سىن, ارينە, تۇلەنى ءتۇرتىپ تۇرادى. جولشىباي «جاڭا جازعانىم ەدى» دەپ ولەڭدەرىن وقىدى. اۋىلعا جەتىپ, اعايىن-تۋعان, جولداس-جورامەن سالەمدەسىپ جۇرگەنىمدە «وڭ­تۇستىك قازاقستاننىڭ» ءبىر سانى قولىما تۇسە قالعانى. گازەتتىڭ ءتورتىنشى بەتىنەن باستايتىن كەزى­مىز عوي. ءۇش ولەڭ جاريالانىپتى. تانىس سارىن سياقتى. اياعىندا ەركىنباي اكىمقۇلوۆ دەگەن نىسپى تۇر. «وۋ, بۇلار قانىبەكتىڭ جولدا ماعان وقىپ بەرگەن ولەڭدەرى عوي» دەيمىن ىشىمنەن. «الدە ول وزىمدىكى دەپ باسقا بىرەۋدىكىن وقىپ بەرگەنى مە» دەگەن ءدۇدامال دا جاعالاسا كەتەدى.

كۇز جاقىنداپ قالدى, تىڭ اس­تى­عىن جيناۋعا اتتاندىق. اي ءجۇ­رىپ ودان دا ورالدىق. وقۋ دا باس­تالدى. ىلە «ادەبيەت ۇيىرمەسىنىڭ جۇمىسى باستالادى, ەركىنباي اكىمقۇلوۆ ولەڭ وقيدى» دەگەن حابارلاندىرۋ دا ءىلىندى. «ەركىنباي اكىمقۇلوۆ دەگەن كىم بولدى ەكەن؟” دەگەن جاز كۇندەرىندە كوكەيىمدى تەسكەن سۇراق ويىما ورالا قالىپ, وزگەلەرمەن قاباتتاسا مەن دە باردىم. الدىمەن اۆتور تانىستىرىلدى. جۋرناليستيكا بولىمشەسىنىڭ بەسىنشى كۋرس ستۋدەنتى ەكەن. ولەڭ­دەرى ءتاپ-ءتاۋىر. قول سوقتىق-اۋ دەي­مىن. بىراق جاز كۇندەرىندە كوكەيگە ۇيالاعان تۇيتكىل تۇرتكىلەپ قويماي­دى. قاسىمداعى جولداسىم ءتۇرت­كىلە­سە دە تىكىرەيە قالاتىن جامان ادەتىم بار. سول ادەتتەن ارىلا قويۋ قيىن عوي دەيمىن, سونىڭ اۋىز­دى­عىن قارس-قارس شاينايتىندايمىن. جازدا گازەتتەن ولەڭدەر وقىعا­نىم­دى, ولاردى جازعان اقىندى بىلەتىنىمدى, قايسىسىنىڭ ولەڭى ەكەنىن انىقتاپ العىم كەلەتىنىن مىسقىل ارالاستىرا قاتقىلداۋ ايت­تىم عوي دەيمىن. ءتىپتى, تۇقىر­تىپ العىم كەلەتىندەي اۋەيىلىك تە جوق ەمەس.

ايتسە دە ولەڭدەرىن وقىعان, ءوڭى سۇستىلاۋ, دەنە ءبىتىمى تارامىستاۋ, تۋا ءبىتتى سابىرى بار سەكىلدى جىگىت ساسقان جوق, مەنىڭ ءىلىپ-قاقپامدى ەلەمەيتىن سىڭايمەن:

– ودان ءبىر اپتا بۇرىن سول گازەتتە مەنىڭ ءۇش ولەڭىم جاريالان­عان. رەداكتسيا جىگىتتەرىنىڭ سالاق­تى­عىنان بولار, سول ولەڭدەردىڭ اۆتورى قانىبەك سارىباەۆ دەپ كور­سەتىلىپ كەتىپتى. قاتەمىزدى تۇزەيىك دەدى مە, كەيىن جاريالانعان ونىڭ ولەڭدەرىنە مەنىڭ اتىمدى جاپسىرا سالىپتى. تەگى «مىنالار پالەن­شەنىڭ ولەڭى, قالاماقىسىن باسقاعا قويىپسىڭدار» دەپ تىقاقتايتىن تەكسەرۋشىلەر توقپاعىنان قايمىق­قان شىعار, – دەدى دە دوعاردى.

بۇلتارتپاس جاۋاپپەن الاڭ­عا­سار, ياكي پالەقور بىرەۋ داۋلاسار. جىم بولدىم. جيىننان كەيىن ارنايى قول الىسىپ, تانىسقانىم دا جوق. ۋنيۆەرسيتەتتى بىتىرگەننەن كەيىن ەرەكەڭ «لەنينشىل جاسقا» ورنالىسىپتى, مۇنى ماقالالا­رى­نان بىلەم, كەيىن سول گازەتتىڭ وڭ­تۇستىك وبلىستارداعى ءتىلشىسى بولدى. ونى دا جازاتىن حابارلارىنان, ماقالا, وچەركتەرىنەن بىلەم. بىراق سوندا دا ارنايى تانىسقان تۇسىمىز جوق. ديپلوم قولعا تيگەن سوڭ, مەن جەزقازعانعا كەتتىم, ودان تۇركىستانعا اۋىستىم. سول تۇستا اۋداندىق كومسومول كونفەرەنتسياسى ءوتتى دە, اۋكومولدىڭ شتاتتان تىس حاتشىسى, «كومسومول پروجەك­تو­رىنىڭ» باسشىسى بولىپ سايلانا قالدىم. «لەنينشىل جاستان» سونداي كونفەرەنتسيالاردان ەسەپتى وقىپ تۇرامىن, سول گازەتتە سايىن مۇراتبەكوۆ اڭگىمەلەرىنىڭ ەكىنشى جيناعى, شاكەن ايمانوۆتىڭ «الدار كوسەسى» حاقىندا, تاعى ءبىر­دە­ڭە-شىردەڭەلەرىم جاريالانعان. ولار داتكە قۋات. «كونفەرەنتسيا تۋرالى ەسەپ نەگە جازبايمىن؟» دەگەن وي كەلە قالدى. جازدىم دا. بىراق جۋىق ماڭدا جاريالانا قوي­مادى. «جاراتپاعانى عوي» دەدىم دە قويدىم. ايدان اسا, ءتىپتى ەكى ايعا جۋىق ءوتىپ كەتتى عوي دەيمىن, ءبىر كۇنى «لەنينشىل جاستان» حات كەلە قالعانى. «ە, نەگە جارات­پ­اعا­نىن حابارلاعان بولار» دەگەن جورامالمەن سامارقاۋلاۋ اشتىم. ادەت­تە حاتقا كىم قول قويعانى كو­زى­مىزگە الدىمەن كولبەڭدەيدى عوي, ەرەكەڭ قول قويىپتى. «نە دەپتىگە» سودان كەيىن كىرىستىم. «نۇرماحان, دەپتى, ەستىدىڭ بە, ەستىمەدىڭ بە, جاقىندا اپپاراتقا, كومسومول تۇرمىسى بولىمىنە اۋىستىم. حاتتار ءبىراز جينالىپ قالعان ەكەن, سولاردى اقتارىپ وتىرىپ, سەنىڭ جازعانىڭدى ۇشىراتتىم. بىردەن ايتايىن, ەسەبىڭ ەسەپ ەمەس, كادۋىل­گى تالداۋ ماقالا ىسپەتتى. جىگىت­تەر­دىڭ جاريالاۋعا نەگە ۇسىنباعانىن تۇسىنە المادىم. ەسەپ بەرۋ-سايلاۋ ناۋقانى ءوتىپ كەتتى عوي, ەندى ۇسىنۋ ورىنسىز. وعان رەنجىمە. جازىپ تۇر» دەگەن سىڭايدا. «ە, بۇل كىسى ەستى اعامىزدىڭ ءبىرى بولدى عوي» دەپ جورىدىم دا قويدىم. جاۋاپ حات تا جازعانىم جوق. كوپ ۇزاماي كەزەكتى دەمالىسىما شىعىپ, ال­ما­تىعا تارتتىم دا كەتتىم. كۋرس­تاس, سىيلاساتىن دوستار بار. قى­دىراسىڭ. ارعى جاعى بەلگىلى. كۇن­دەردىڭ كۇنىندە ەرەكەڭە كەزدەيسوق جولىعىپ قالدىم. «قايدان ءجۇر­سىڭ؟» جاۋابىم بەلگىلى. «مەن تە­مىرتاۋ, قاراعاندىدان تۇندەلەتىپ جەتىپ ەدىم, «كومسومول پروجەكتورى» جەتەكشىلەرىنىڭ رەسپۋبليكا­لىق ءماسليحاتى بولىپ, سودان ورال­ع­ان بەتىم. ءماسليحاتتا سەنىڭ دە اتىڭ اتالدى. ورتالىق كوميتەتتىڭ قۇرمەت گراموتاسىمەن ناگرادتا­لىپ­سىڭ. بىراق الۋعا شىقپادىڭ. ىزدەپ ەدىم, جينالعاندار تىزىمىندە جوق ەكەنسىڭ» دەدى. «دەمالىسقا شىعىپ ەدىم, حابار مەن ءجۇرىپ كەتكەننەن كەيىن جەتكەن بولار. ەستى­مەدىم» دەگەننەن باسقا نە ايت­پاقپىن. «مەنىڭ حاتىمدى الدىڭ با؟» دەدى. «الدىم. راحمەت». «جاز­­باي كەتتىڭ عوي» دەدى. «جازامىن عوي». اڭگىمەمىز وسىمەن ءتامام­دال­دى. الدىندا عانا كاكىمجان اعا­مىزعا (قازىباەۆ) كىرىپ شىققا­نىمدا «ەكىنشى سەنتيابردەن قال­ماي جەت. كەشىكسەڭ, ءوز وبالىڭ وزىڭە» دەگەن. ونى ايتقام جوق.

…ۋاعدالاسقان (كاكەڭمەن) ۋا­قىت جاقىنداپ قالدى. رەداكتورىم تۇراباي مىرزاحمەتوۆ اعامىزعا كىردىم ءوتىنىشىمدى ايتىپ. شورت كەتتى. «نە دەپ تۇرسىڭ؟ سەنى ماعان وبكوم جىبەرگەن. رايكومداعى قۋلار سوزباقتاپ ءجۇرىپ العانسىن ءوزىم بارىپ, ءوزىم ايتىسىپ ءجۇرىپ العا­نىم­دى ەستىگەنسىڭ, كورگەنسىڭ. بار دا جۇمىسىڭدى ىستە, ميىمدى اشىت­پاي» دەپ شورت كەستى. اۋپارت­كومعا بارىپ ەدىم, ماڭايلاتپايدى. اقىرى, كۇندە كەلە بەرۋ قىزمەت­تەگىلەردى جالىقتىرادى-اۋ دەيمىن كەلىسىمىن الدىم-اۋ ايتەۋىر. بىراق كاكەڭ ايتقان مەرزىمدى وتكىزىپ بارىپ. نە كەرەك, الماتىعا قىر­قۇي­ەك­تىڭ 12-سىندە جەتتىم. ۋاعدادان ون كۇن كەشىگىپ. كاكەڭ رەنجىدى. «ەڭ بولماسا وسىلاي دا وسىلاي دەپ تەلەفون سوقپايسىڭ با», – دەدى. ول ويعا كەلمەپتى. «ۋاقىتىلى جەت. ۇلگەرمەسەڭ وكپەلەمە دەگەنىم, ءتىپتى جەتە الماساڭ, كىمدى الاتىنىمدى ايتقانىمدى ۇمىتتىڭ با؟ ورنىڭا ادام الىپ قويدىم. ون كۇننەن سوڭ وعان «ورىن بوسات» دەيمىن بە؟» دەپ تاعى شۇقشيدى. نە دەيىن, كىنا وزىمنەن. سودان كەيىنگى «ساندالبايىمدى» سارالا­ماي-اق قويايىن, باس سۇعار قۋىس تابىلار ەمەس. كۇندەر زىمىراپ ءوتىپ بارادى. قىركۇيەگىڭ بىتۋگە تاقادى.

كۇندەردىڭ كۇنىندە تۋرا الدىمنان ەرەكەڭنىڭ ساپ ەتە قال­عانى. «قايدان ءجۇرسىڭ, – دەدى بايا­عى ادەتىمەن. كوڭىلىڭدى تورلاعان وي سالماعى پەندەنى قالجىراتىپ قانا قويماي, ەڭسەڭدى ەزىپ, ءجۇنجى­تىپ جىبەرەدى ەكەن. سەرگەلدەڭىمنىڭ تۇگىن قالدىرماي اقتاردىم.

– ءتۇسىندىم, – دەدى ەرەكەڭ مەنىڭ بارىنشا قىسقارتىپ ايتۋعا تى­رىسقان حيكاياتىمدى ەداۋىر ۋاقىت تىڭداپ بارىپ. – ءبىر قاربالاسقا تاپ كەلگەنىڭ-اي. دەمالىستا ەدىم. «قازاقستان پيونەرىنەن» ابىلپەيىس وقىس بوساتىلىپ, ورنىنا سەيداحمەت, ونىڭ ورنىنا قالداربەك, ونىڭ بولىمىنە ماتكارىم بارادى دەگەندى ەسىتىپ, «كەلىپ-كەتىڭىز» دەگەن سوڭ كەلە جاتقانىم ەدى. ءمات­كەرىم مەندە عوي. الگى سىبىس راس بولسا, «ورىن دايىن» دەپ ەسەپتەي بەر. ەرتەڭ ەمەس, بۇرسىگۇنى مىندەت­تى تۇردە سوق, قايتكەندە دە الامىن,– دەدى اسىعا قويمايتىن سابىرلى ۇنىمەن.

ويپىر-اي, ءساتىن سالسا ادام­نىڭ جولى بولا بەرەدى ەكەن عوي. ءجۇنجىپ كەتەردەي بولعان جۇدەۋ كوڭىل جاپىراق جايىپ سالا بەردى.

ەرەكەڭ ايتقانىن ورىندادى. جۇمىسقا كىرىستىم. الدىما ءبىر توپ حات قويدى. قوستاناي, شىعىس قا­زاقستان وبلىستىق گازەتتەرىندە ءتورت ايداي پراكتيكادان وتكەندە دە, اۋداندىق گازەتتەردەگى قىزمە­تىم­دە دە حات قورىتۋعا قۇنىعا كىرىسەتىنىم مۇنداي ابىروي بولار ما؟! قورىتىپ, باستىرىپ الدىنا قويدىم. وقىپ شىقتى دا:

– وسىنىڭ ءبارى حات يەلەرىنىڭ وزدەرى جازعان نارسە مە, الدە؟.. – دەدى.

وزدەرى جازعانى دا, ايتارىن ءدال جەتكىزە الماي كىبىرتىكتەپ, وي-پىكىرىن پىشىراتىپ العاندار دا بار.

ەرەكەڭ جارتى ساعاتتاي تاپجىلماي وتىرىپ, قالعانىن تۇگەل وقىپ شىقتى دا:

– بۇدان بىلاي قورىتقان حاتتارىڭدى سەكرەتارياتقا تىكەلەي بەرە بەرۋىڭە بولادى ەكەن. مەنىڭ دە جۇگىم جەڭىلدەيتىن سەكىلدى. ءبو­لىمگە كەلگەلى كومانديروۆكاعا شى­عا الماي ءجۇر ەدىم, ەل ارالاۋدى ساعىنىپ قالعاندايمىن,– دەدى. شىق­تى دا, جازدى دا. ناسيحات ءبو­لى­مىنىڭ مەڭگەرۋشىسى تاۋپيق سار­باقانوۆتىڭ ءبىر ىلەزدەمەدە:

– وسى ءبىزدىڭ ەركىنبايدىڭ بىلاي قاراعاندا ءتۇسى سۋىق. ال ءجۇ­رەگى جىلى, كوڭىلى نازىك ەكەنىن جاز­عانىن وقىعاندا عانا اڭعارا­سىڭ, – دەگەنى ەستە.

ەرەكەڭنىڭ رەداكتسيالىق القا مۇشەسى رەتىندە بىردە «ءاربىر ءبولىم ايىنا ءبىر پروبلەما, ەلدى, جاستاردى ەلەڭ ەتكىزەتىن پروبلەما كوتە­رىپ وتىرسا, گازەتىمىز جاقسارا ءتۇ­سەدى» دەگەن ۇسىنىستى قاداپ ايت­قانى دا ەستە. سونى قولداۋ رەتىندە مونۋمەنتتىك ناسيحات ماسەلەسىن, وبلىستارىمىزدىڭ مادەنيەت مەكە­مەلەرىندە قازاق وقۋ ورىندارىن بىتىرگەندەر جوق ەكەنىن اڭدادىم. بىتىرگەندى قويا تۇرىڭىز, وسى سالادا جوعارى ءبىلىم بەرەتىن وقۋ ورنى دا جوق ەكەن قازاقستاندا. سول جازعاندارىمنىڭ ىقپالىن «اكە­لەر داڭقى جولىمەن» جورىعىنىڭ رەسپۋبليكالىق ءىىى سليوتىندا ءوز كوزىممەن كوردىم, الاپات سوعىستا وپات بولعان بوزداقتاردىڭ وزدەرى بولماسا دا, ەسىمدەرى ءتىرىلىپ, جەر-جەردە ورناتىلعان ەسكەرتكىشتەرگە جازىلعانىنىڭ كۋاسى بولدىم, كوپ ۇزاماي شىمكەنتتە مادەنيەت ينستيتۋتى اشىلدى, ارناۋلى ورتا ءبىلىم بەرەتىن وقۋ ورىندارىنىڭ جۇمىسى اناعۇرلىم جەتىلدىرىلدى.

تالاي تاقىرىپتاردى بىرلەسىپ تە جازدىق. ولار كوبىنە گازەتتىڭ ءبىر بەتىن, كەيدە ءتىپتى ەكى بەتىن الىپ جاتاتىن. وندايدا قايسىمىز قاي ءبولىمىن جازاتىنىمىزدى اقىل­داسىپ الاتىنبىز.

ۋاقىت ءوتىپ جاتتى. شەرحان اعامىز مەنىڭ كەلگەنىمە ءبىر جىلعا جەتەر-جەتپەس ۋاقىتتا مادەنيەت ءبولىمىنىڭ مەڭگەرۋشىسى ەتىپ تاعا­يىنداعان. بولمەدە كۇندىز سىنالاپ كىرەتىن جەر دە جوقتىڭ قاسى. ءبىر كۇنى جۇمىس اياعىنان سوڭ ەرەكەڭ كىردى.

– تاۋپيق كانديداتتىعىن قور­عاپ الدى عوي, سونىڭ ورنىنا مەنى قولاي كورەتىندەي سىڭايلى. مەنىڭ ورنىمدى شاكەڭ ساعان ۇسىنسا, قارسى بولمايسىڭ با؟ – دەگەنى. ۇيرەنىپ قالعان ءبولىم عوي, نەگە قارسى بولايىن.

ەرەكەڭنىڭ ايتقانى كەلدى. قاي­تا­دان ءبىر بولمەدە, قاتار ۇستەلدە وتىرىپ جۇمىس ىستەيتىن بولدىق. قىلجىڭ-قالجىڭىمىز جوق, كوبى­نە پىكىرلەسەمىز. تاعى دا ءبىر جىلداي باسىمىز ءبىر بولمەدە. كومسو­مولدىڭ ەسەپ بەرۋ-سايلاۋ ناۋقانى تاعى دا كەپ قالعان. سىڭبىرۋگە مۇرشام جوق شاق.

– كورىك دوس ساعان قۇدا تۇسكىسى كەلەدى, – دەدى جاي عانا. «كورىك» دەپ وتىرعانى كومسومولدىڭ ورتا­لىق كوميتەتىنىڭ مەڭگەرۋشىسى, كە­يىنىرەك ۇلكەن ورتالىق كوميتەتتە ىستەگەن, 1987 جىلى «سوتسياليستىك قازاقستان» گازەتىنىڭ باس رەداكتورى بولىپ تاعايىندالعان ءدۇي­سە­ەۆ. ەرەكەڭمەن كۋرستاس, بىرگە وقى­عان. ەرەكەڭ مەنىڭ كەڭسە جۇمى­سىنا زاۋ­قىم ونشا ەمەستىگىن اڭع­ا­را قوي­مايتىن سەكىلدى. – ءباسپاسوز سەكتورىنا. ءتورت گازەت, ەكى جۋرنال عوي, قينالا قويماسسىڭ, – دەدى. ايتىپ وتىرعانى «لەنينشىل جاس» پەن «لەنينسكايا سمەنا», «قازاق­ستان پيونەرى» مەن «درۋجنىە رەبياتا», «ءبىلىم جانە ەڭبەك», «بال­دىرعان».

1968 جىلدىڭ اقپانى ەدى. ارتىنشا كورىك شاقىردى. باستىعى­مىز عوي. تانىسپىز. سىرتتاي بولسا دا ءبىر-ءبىرىمىزدى سىيلايتىن سى­ڭايلىمىز. ىستىق بوتقاداي جا­­­بىس­­تى. «قالەكەڭ دە (قالاۋبەك تۇر­­سىن­قۇلوۆ), وزەكەڭ دە (وزبەكالى جانىبەكوۆ) سەنى ماقۇل كورىپ وتىر. بىرگە ىستەيمىز», – دەيدى. «كورىك-اۋ, جاس بولسا وتىزىڭدى تولتىرىپ تاس­تادى. 28-ىندە قوش ايتىسىپ جاتادى ەمەس پە كومسومولمەن؟ بول­دىق قوي كومسومولەتس, كەزىندە. ەندى مەنەن قاي ءبىر كومسومول قايرات­كەرى شىعار دەيسىڭ», دەيمىن. كورىك ەستىمەگەندەي سىڭاي تانىتادى. اقىرى كوندىردى. سودان كەڭسە قىزمەتكەرى بولىپ مەن كەتتىم, كوپ ۇزاماي ەرەكەڭ ادەبيەت بولىمىنە اۋىستى, ارتىنان پارتيا قىزمەتىنە كەتتى. مەن بولسام ەكى جىلدان كەيىن كومسومولمەن قوشتاسىپ, «سو­تسياليستىك قازاقستانعا», ودان پارتيا تاريحى ينستيتۋتىنا, ودان قازتاگ-قا, ودان قاراعاندىعا كەتكەم, قاۋىشۋ قايدا, حابارلاسۋدىڭ ءوزى مۇڭ بولدى. ەرەكەڭدى قايدام, ءوز باسىم كوزىمە تۇسسە, جاز­عاندا­رىن وقۋمەن قاناعاتتانام. 1991 جىلدىڭ اياعىنا قاراي الماتىعا ورالعان سوڭ ازدى-كوپتى جولىعى­سىپ تۇراتىن بولدىق. ەرەكەڭ كور­كەم ادەبيەت اۋلىنا ءبىرجولا كوشىپ الىپتى. ونىڭ بۇل سالادا تىن­دىر­عان شارۋاسى, ارينە, مامان ادە­بيەتشىلەردىڭ, سىنشىلاردىڭ ەگى­نى. ولارمەن قاباتتاسارلىق ءدار­مەن مەندە جوق.

جالعىز-اق نارسەنى ايتسام دەي­مىن. «قولىڭنان كەلسە – جاقسىلىق جاسا» دەيتىن تاپتاندىلاۋ بولىپ كەتكەن ءبىر ءسوز بار عوي. وسىدان 47 جىل بۇرىن وڭاشادا ايتقان ءبىر ءسوزىم بار: «اكەم جاساي الماعان ءبىر جاقسىلىقتى ءسىز جاسادىڭىز, ەرەكە!» دەپ, سول ءسوزىمدى ەشقاشان ۇمىتقان ەمەسپىن. وسى كۇنگە دەيىن «ەرەكە» دەيمىن ءۇش ايلىق ۇلكەن­دىگى بار اعاما. ەرەكەمنىڭ جاساعان جاقسىلىعى «اشارشىلىقتا جەگەن قۇيقانىڭ دامىندەي» مەن ءۇشىن بۇگىنگە دەيىن.

نۇرماحان ورازبەك,

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن مادەنيەت قىزمەتكەرى.

سوڭعى جاڭالىقتار