***
قاي جىلى ەكەنى ەسىمدە جوق. ايتەۋىر ءبىر كوكتەمدە, الماتىنىڭ جىلىمشى, جۇمساق سوقىر جاڭبىرى جاۋىپ تۇرعاندا ءبىر ءۇيدىڭ ىعىندا, اياق استىمدا جىلجىپ اعىپ بارا جاتقان سۋعا قاراپ ويلانىپ تۇرعانىم بار. اينالادا ەشكىم جوق, ءوزىم عانا. نە ىستەپ ءجۇرمىن, كىمدى كۇتىپ تۇرمىن, قاي ءۇيدىڭ جانىندا تۇرمىن؟ بىلمەيمىن.
***
مىنە, كۇزدىڭ جىلى كەشىندە اباي كوشەسىنىڭ بويىمەن كەلە جاتىرمىن. الدىمدا ەلۋگە تاياعان ءبىر ەركەك, قىرىقتان اسقان ءبىر ايەل جانە 5-6 جاستاعى ءبىر قىز بالا كەتىپ بارادى. جاقىنداي بەرە ەستىدىم, قىز بالا ەركەككە قاراپ, ۇستامايسىڭ دەپ, شەشەسىنىڭ قولىن وزىنە قاراي تارتىپ قالدى. ايەل ەركەككە قاراپ: «قىزعاناتىنى بار ەندى», – دەپ كۇلدى. ەر ادام دا قىزارىپ, «سويتە مە؟» دەپ, كۇلگەن بوپ جاتىر. مەن وزىپ كەتتىم. الىستان قاراعان ادامدار, قىزىن ەركەلەتىپ بارا جاتقان ەرلى-زايىپتى دەپ ويلاعان شىعار.
***
كورشى بولمەدە ءبىر وتباسى تۇردى. جيىرما بەس جاستاعى اسەل دەگەن قىزدارى بار. ونىڭ ەندى عانا جۇرە باستاعان, ءتىلى شىقپاعان ۇلى بار.
مەن مەكتەپتى ەندى ءبىتىرىپ, الماتىعا كەلگەن بەتىم. ءارى-بەرى وتكەن سايىن اسەلدەر تۇراتىن بولمەگە قارايمىن. ول ۇيدە باس-اياعى ءتورت ادام تۇرادى. باسقا ۇشەۋدىڭ كوزىنە تۇسپەي, اسەلگە قاراۋعا تىرىسامىن.
ول كوبىنە بالاسىنا دا قاراماي, وزىمەن ءوزى بولىپ وتىرادى نەمەسە ەسىككە تاياۋ جەردە تەلەديدار كورىپ جاتادى. كۇيەۋى قايدا ەكەنىن بىلمەيمىن, بىراق جوق ەكەنى انىق.
سەگىزىنشى ناۋرىز كۇنى گۇل الىپ, اسەلدى كۇتتىم. ول تۇسكە قاراي ۇيدەن شىعىپ, جۇمىستان ءتۇننىڭ ءبىر ۋاعىندا كەلەتىن. تەرەزەسى اۋلاعا قارايتىن اس ۇيدە وتىرىپ كۇتتىم. ەلدىڭ ءبارى الدەقاشان جاتىپ قالعان. ءبىر كەزدە اق پالتەسى مەن اق ەتىگىن كيگەن, شاشىن توبەسىنە ءتۇيىپ العان, جىلى تۇنگە ماسايىپ, اسىقپاي باسىپ اسەل كەلە جاتىر ەكەن. ەسىكتىڭ الدىنان كۇتىپ الدىم دا, گ ۇلىمدى بەردىم. قۋانىپ, بىراق ونىسىن بىلدىرمەۋگە تىرىسىپ قابىل الدى. مەن ەشتەڭە ايتپاستان بولمەمە كەتىپ قالدىم. اسەل قاتتى تاڭعالماعانداي كورىندى.
ودان كەيىن اسەلمەن سويلەسكەن دە جوقپىن.
جەر كەۋىپ, كۇن ىسىعاندا اسەلدەر ۇيدەن كوشەتىن بولدى. كوڭىل-كۇيلەرى دە كوتەرىڭكى. شەشەسىنىڭ اڭگىمەسىنەن تۇسىنگەنىم, اسەلدىڭ كۇيەۋى تۇرمەدەن شىققالى جاتىر ەكەن.