سارسەنبى, 19 جەلتوقسان 2012 0:01
ءومىردى تاني تۇسسەم, بىلە بەرسەم دەگەن ەرەكشە ءبىر قۇشتارلىق مەنىڭ رامزاي اعامنىڭ, قازاقتىڭ قادىرلى جازۋشىلارىنىڭ ءبىرى رامازان توقتاروۆتىڭ ويىندا وزگەشە كۇشپەن لاپىلداپ تۇرۋشى ەدى.
قالامگەردىڭ “عاسىر نانى” رومانىن جازىپ جۇرگەن جىلدارى… تۋىندىسىنا تۇسەر ءومىر سۋرەتتەرى كومەسكى تارتىپ, قيال كۇشى سارقىلا باستاعاندا ەلگە ساپارعا شىعۋدى عادەتكە اينالدىرعان جازۋشى التىن كۇزدە اقمولاعا كەلدى. استىق مول. قىرمان بىتكەن قىزىل داننەن مەلدەكتەپ تۇرعان كەز.
سارسەنبى, 19 جەلتوقسان 2012 0:01
ءومىردى تاني تۇسسەم, بىلە بەرسەم دەگەن ەرەكشە ءبىر قۇشتارلىق مەنىڭ رامزاي اعامنىڭ, قازاقتىڭ قادىرلى جازۋشىلارىنىڭ ءبىرى رامازان توقتاروۆتىڭ ويىندا وزگەشە كۇشپەن لاپىلداپ تۇرۋشى ەدى.
قالامگەردىڭ “عاسىر نانى” رومانىن جازىپ جۇرگەن جىلدارى… تۋىندىسىنا تۇسەر ءومىر سۋرەتتەرى كومەسكى تارتىپ, قيال كۇشى سارقىلا باستاعاندا ەلگە ساپارعا شىعۋدى عادەتكە اينالدىرعان جازۋشى التىن كۇزدە اقمولاعا كەلدى. استىق مول. قىرمان بىتكەن قىزىل داننەن مەلدەكتەپ تۇرعان كەز. سونىسىنا قاراي شارۋاشىلىق باسشىلارى دا كوڭىلدى, تابىستارىن ايتىپ, اقتارىلا جونەلەدى. كەڭشارلاردى ەركىن ارالاپ, ەل ەگىنشىلەرىمەن ءبىراز ديدارلاسقان سوڭ رامزاي اعامنىڭ ەلدەگى ەرەكشە مىنەز-ق ۇلىق يەلەرىمەن كەزدەسكىسى كەلدى. “ەندى ءوزىڭ ايتىپ جۇرەتىن قورعالجىن قىلجاقباستارىمەن اڭگىمەلەسەيىك”, – دەدى ول.
… ءبىرىن-ءبىرى جەتەلەپ, اسىعا جوڭكىلىپ, كوشىپ بارا جاتقان كۇزگى بۇلتتارعا كوز سالىپ, ءماشينە ىشىندە كەلە جاتقان رامزاي اعامىز اڭگىمەگە ايرىقشا ىقىلاستى. اندا-ساندا: ء“اي, ءومىر-اي”, – دەپ قويادى. مەن بولسام, ەل ءىشىنەن ءوزىم كورگەن-ەستىگەن, قىزىقتى دەگەن وقيعالاردى جازۋشىعا ءتىلىم جەتكەنشە سۋرەتتەپ, بايانداپ كەلەمىن. كىتاپتارىنىڭ بىرىنە سول كورىنىستەر كىرىپ قالار دەگەن ۇمىتتەن دە قۇرالاقان ەمەسپىن.
اۋىل ادامدارى ءبىر-بىرىنە ات قويعىش. ءمىنەزىنە, كۇندەلىكتى ءومىردەگى ءىس-ارەكەتتەرىنە ساي ءدوپ كەلىپ جاتاتىن تەڭەۋلەردى ءدال تاۋىپ ايتاتىندارىن قايتەرسىڭ! قاراشالعىن اۋىلىندا تاسماڭداي, تاپال شال, قىزىل شال, مايدا حاميت, بالا حاميت, بالتون قابىلدا, اتشى قابىلدا دەگەن اتالارىمىز بولدى. تاسماڭداي اتانعان قاريانىڭ مىنەزى شالت, شاقار ادام ەدى. بىردە شاقشاسى قىسقى ومىرتقاعا جينالعان اۋىلداستارىن ارالاپ كەتىپ, قولىنا ناسىبايدان بوساپ, قايتىپ كەلگەندە قاتتى اشۋلانعان اتامىز قۇتىسىن توردە وتىرعان قىزىل شالعا جىبەرىپ قالىپ, بۇكىل تىستەرىن قاۋساتىپ ءتۇسىرىپتى. تاپال شال بولسا, اۋىلدىڭ “قوڭىراۋلى ساعاتى” سەكىلدى-ءتىن. كوكتەم كەلىسىمەن قۇلقىن-سارىدەن تۇرىپ الىپ, “مالدى ورىسكە شىعاراتىن مەزگىل بولدى”, – دەپ ايقايلاپ, اۋىلدى وياتىپ جۇرەتىن. جىلى توسەكتىڭ ءيسى بۇرقىراپ, ماناۋراپ, ۇيقىلى-وياۋ سيىر ساۋىپ جۇرگەن جاس كەلىنشەكتەردى بۇيىرلەرىنەن تۇرتەتىن. مالىن جيناپ, اۋىل سىرتىنا ءوزى ايداپ اكەتەتىن. وسى ءبىر قىلىعىندا جۇمباق سىر جاتاتىنداي ەدى تاپال اتامىزدىڭ.
– بۇل كىسىڭىز قۋاتتى شاعىندا ايەل بالاسىنا ەرەكشە قۇمار ەدى, باۋىرى بوس بولمايتىن. كورىكتى دەگەن جان بالاسىن كوپ توڭىرەكتەيتىن. قايرات شىركىن بويدان كەتكەنىمەن, قۇشتارلىق جارىقتىق ويدان, كوڭىلدەن كەتپەسە, قايتسىن, قارتىڭىز, – دەپ وتىراتىن تاپال شالدىڭ وسى ءبىر تاڭعى قىلىقتارى اڭگىمە بولعاندا مايدا حاميت قاريا مايدالاپ قانا… نار تۇلعالى قىزىل شال قوناققا شاقىرعان ۇيگە مالىن جايلاپ ءجۇرىپ, كەلە بەرەتىن. قولىنداعى ايىر, نە كۇرەگىن بوساعاعا سۇيەي سالىپ, داستارحان شەتىنە وتىرا كەتەتىن. ەلدەن بۇرىن قوزعالىپ, كەبىستىڭ ەڭ جاڭاسىن, ءتاۋىرىن اياعىنا ءىلىپ جۇرە بەرەتىن. بالاسى جوق, قامكوڭىل قاريانىڭ وسى ءبىر ەركەلىگىنە ەل كەشىرىممەن قارايتىن. تاڭعى نامازىن كوكتەم-جاز ايلارىندا الابوتا ءوسىپ كەتكەن ءۇيىنىڭ توبەسىنە شىعىپ وقيتىن قىزىل شال بىردە قامىسى وپىرىلىپ كەتىپ, تورگى بولمەدە ساجداعا باس ءيىپ جاتقان كەمپىرىنىڭ ۇستىنە قۇلاپ, ونى مەرتىكتىرىپ العانى بار. “ەلدىڭ بۇكىل بالاسىن ارباسىنا مىنگىزىپ الاتىن اقكوڭىل اتامىز – اتشى قابىلدانىڭ, ۇنەمى جاق جاپپاي, اڭگىمەدەن اۋىزى بوسامايتىن, ءدىلمار اتامىز – بالتون قابىلدانىڭ ءوز تەاترى, فيلارمونياسى جوق اۋىلىمىزدىڭ ارتىستەرى بولعانى جادىمىزدا” – دەيمىن جازۋشىعا. قالامگەر اعامىز بولسا, ايتا ءتۇس دەگەندەي, ماعان ىقىلاسپەن قارايدى.
… تەڭىز كولىنىڭ ءبىر پەرزەنتى – اتاقتى اساۋبالىقتىڭ جاعاسىندا التىن كۇزدىڭ سۋرەتىنە تامسانا قاراپ وتىرمىز. قورعالجىن قورىعىنىڭ بىرقازان, شاعالا, قاز-ۇيرەكتەرى ۋلاپ-شۋلاپ, جىلى جاققا ۇشپاققا جينالىپ جاتقان مەزگىل. – رامزاي اعا, وسى اساۋبالىق كولىنىڭ ءۇستىن مۇك باسقان الىپ شورتاندارى سۋ ىشۋگە كەلگەن جىلقىنى شاشاسىنان قاپقاندا, تالاي قىلقۇيرىق اقساپ جۇرە الماي قالادى ەكەن, – دەدى قۇلانوتپەس كەڭشارىنىڭ ءبىزدى باستاپ جۇرگەن پارتكوم حاتشىسى بالعاباي ىبىرايىمبەكوۆ بالىق سورپاسى بۇلك-بۇلك قايناپ جاتقان قازان استىنىڭ شوعىن قولىنداعى شالا جانعان بۇتاقپەن ءتۇرتىپ.
– شورتان ۇزاق جاساسا, تۇلا بويىن مۇك باسىپ, سالماعى 40-45 كيلوگرامعا دەيىن جەتەتىنى راس, راكە, – دەيدى جازۋشىعا قاراپ, قورعالجىننىڭ قالام ۇستاپ جۇرگەن مۇعالىمدەرىنىڭ ءبىرى ەسىركەپ ءتاجين.
– ەساعا, “تورتەۋ ەدىك, بەسەۋ بولدىق” دەگەن اڭگىمەڭىزدى ايتىڭىزشى, – دەيمىز جەرگىلىكتى جازۋشىعا. قورعالجىن كەڭشارىندا سول كەزدە ورتا مەكتەپتىڭ ديرەكتورى بولىپ ىستەيتىن ەسىركەپ ءتاجين اعامىز ەل ىشىندەگى كوسەم سوزگە, شەشەن سوزگە قامشى سالدىرمايتىن جۇيرىك, تاپقىر, ەر مىنەزدى, گازەت-جۋرنال بەتىن بەرمەيتىن قالامى جۇيرىك ازامات ەدى. بەلگىلى اقىن انۋاربەك دۇيسەنبيەۆتىڭ دوسى بولاتىن.
– جاڭا اۋداننىڭ بىرىنە حاتشى بولىپ, حازين دەگەن ءىنىمىز سايلاندى. ەستيمىن, ەلگە قاتالداۋ! سونىسىن ەسىنە سالىپ, رايىنان قايتارىپ, جۇمسارتىپ كورەيىن دەپ كابينەتىنە كىردىم. “قۋانىپ كەلدىم, اينالايىن! بۇرىن تورتەۋ ەدىك, ەندى بەسەۋ بولدىق”, – دەدىم ءبىرىنشى حاتشىعا.
– بۇل سوزىڭىزگە تۇسىنبەدىم اعا, – دەدى حازين ءىنىمىز.
– ەندەشە تۇسىندىرەيىن! وسى كەڭەس مەملەكەتىندەگى حالىقتىڭ قامىن ويلاعان تاريحتا ءتورت ادام بولۋشى ەدى. ولار ءوزىڭ بىلەتىن لەنين, ستالين, مىنا اۋداندىق گازەتتىڭ رەداكتورى ابدين جانە مەن.
– ءتاجين ەدىك! ەندى وسى تورتەۋگە بەسىنشى بولىپ تاعى ءبىر “ين” ءسىز – حازين قوسىلدىڭىز. سوعان ەل قۋانىپ جاتىر, – دەدىم دە كابينەتىنەن شىعىپ جۇرە بەردىم. ءسويتىپ, حاتشى ءىنىمدى ساباسىنا ءبىر ءتۇسىرىپ ەدىم, – دەپ اڭگىمەسىن تۇيىندەدى ەساعاڭ. رامزاي اعامىز ءماز, ەكى يىعىن سەلكىلدەتىپ, راحاتتانا كۇلەدى.
… اۋداندىق گاي قىزمەتكەرى ءوزى تۇرعان بەكەت تۇسىنان سالدىر-كۇلدىر قۇيىنداتىپ ءوتىپ بارا جاتقان كارتاي شوپىردىڭ اۆتوكولىگىن توقتاتادى. قاتتى جۇرگەنى ءۇشىن كۋالىگىن الىپ قويادى.
– تۋىس ەدىك قوي, جىبەرسەيشى, – دەيدى كارتاي ساسپاي گاي-دىڭ قاتال لەيتەنانتىنا.
– قايداعى تۋىس! سەن – ءتىنالى, مەن – تەمەش ەمەسپىن بە, – دەيدى الا تاياعىن بىلەگەن ميليتسيا.
– ويباي-اۋ, ءسىزدىڭ فاميلياڭىز – بۇزاۋوۆ ەمەس پە, – دەيدى كارەكەڭ.
– ءيا, وندا نە تۇر, – دەيدى گاي.
– ەندەشە مەنىڭ فاميليام باسپاقوۆ قوي! كورمەيسىز بە, – دەيدى كارەكەڭ كۋالىگىن نۇسقاپ.
– ءسوز تاپقانعا قولقا جوق! ءما, ال كۋالىگىڭدى, – دەگەن ەكەن سوندا گاي قىزمەتكەرى بۇزاۋوۆ اعامىز.
… بىردە ەسىركەپ ءتاجين اعامىز قاسىنداعى دوسىمەن كۇزدىڭ قاراڭعى تۇنىندە قوناقتان قايتىپ كەلە جاتادى. جارىعى جوق كوشە. جولداسى باكەنە بويلى, الاسا ادام ەكەن. سوندا ەسىركەپ اعامىز: ءاي, شۇكە, سەن اياق استىمىزدى بايقاپ, بارلاپ ءجۇر. تەمىر-تەرسەككە ءسۇرىنىپ كەتپەيىك! سەن جەرگە جاقىنداۋسىڭ عوي, – دەگەن ەكەن.
… رامزاي اعامىز تاعى دا ءماز! كەڭ ماڭدايى جارقىراي, راحاتتانا, كەڭكىلدەي كۇلەدى. جانى جايساڭ, جۇرەگى تازا ادامنىڭ كۇلكىسى… اساۋبالىق كولىنىڭ بالىعىن جەپ, تازا اۋا, تابيعات قۇشاعىندا كەڭ كوسىلە دەمالىپ, سول كۇنى ەسىلە اققان جاقسىكوڭ وزەنىنە جەتىپ, بارشىن اۋىلىنداعى ىدىرىس قاريانىڭ شاڭىراعىنا كەلدىك. بۇل كىسى ارقا جۇرتىنا جامان اعاڭ دەگەن اتىمەن ءمالىم كىسى بولاتىن.
قوجاناسىرلىعىندا, اقكوڭىلدىگىندە شەك جوق. بارشىن اۋىلىنا جەتكەنشە جازۋشىعا وسى كىسىنىڭ ەل ىشىندەگى قىزىقتارىن بايان ەتتىم.
… سوعىستان كەيىنگى ەلدىڭ ەندى ەس جيا باستاعان شاعى. مايداننان ورالعان ىدىرىس اعاسى جۇمەكەننىڭ جاڭا كۇپىسىن, ساپتاما ەتىگىن, ءساندى بوركىن كيىپ, اۋىلداعى جەسىر كەلىنشەكتەرگە قىرىنداپ كەلە جاتىپ, مال قوراسىنىڭ قاسىنداعى شەگەندەلمەگەن قۇدىققا قاراڭعىدا بايقاماي ءتۇسىپ كەتەدى. شىڭىراۋدان شىعا الماي, ورمەلەي بەرىپ, قايتا قۇلاپ, سۋدى شالپىلداتىپ جاتقاندا, قوي قوراسىن كۇزەتكەن ءالى قۇرداسى كەلىپ: “بۇل كىم-ەي؟ جىنسىڭ با, پەرىسىڭ بە؟” – دەپ ايقاي سالادى.
– الەكە-اۋ, بۇل مەن, جامان اعاڭ عوي, قاتىن ىزدەپ قۇدىققا قۇلاپ جۇرگەن, – دەگەن ەكەن سوندا ول. سودان جامان اعاڭ اتانىپ كەتىپتى.
تاعى بىردە كەڭشار ديرەكتورىنا ءشوپ اكەلگەن جىگىتتەر ءۇي يەسى جايعان داستارحانعا جينالادى. ورتاسىندا جامان اعاڭ! مايلى قۋىرداقپەن اق اراق ىشىلە باستاعاندا جىگىتتەر جامان اعاڭا دا قۇيىپ: ء“ىشىڭىز”,– دەپ قيناي باستايدى. “ناماز وقىپ ءجۇرمىن, ىشپەيمىن, – دەيدى جامان اعاڭ. بىراق جىگىتتەر كەتكەن سوڭ ديرەكتور ايتەكەڭمەن جەكە قالعان ول ونىڭ: “ەندى ەشكىم كورىپ تۇرعان جوق”, دەگەن سوزىنە مالدانىپ, 100 گرامدى تاستاپ-تاستاپ جىبەرەدى. تاڭەرتەڭ باس جازۋعا قايتا جينالعان ەرىككەن جىگىتتەر جامان اعاڭدى قايىرا قولعا الادى. “كەڭشار ديرەكتورى ءۇشىن قالاي ءىشپەيسىز, جامان اعا”, – دەپ قينايدى قۋلار. سوندا ساسىپ قالعان قوجاناسىر اعامىز: ء“وي, ديرەكتور ءۇشىن تۇندە ءىشىپ ەدىم عوي”, – دەگەن ەكەن…
… كۇنبەك جايلاۋىندا قوي باعىپ وتىرعان جامان اعاڭ ۇزىن جولدىڭ ۇستىنەن ماشينە كورىنسە, الدىنان دالاقتاي شاۋىپ شىعىپ توقتاتىپ, تانىسىن-تانىماسىن قارا قوستان ءدام تاتقىزادى ەكەن. اسىقپاعاندارىنا قوي سويىپ, ۋاقىتى جوقتارىنا قىمىز بەرگىزىپ, ريزا قىلىپ شىعارىپ سالادى. سوندىقتان جامان اعانىڭ دوسى كوپ. سولاردىڭ اراسىندا ءتىپتى كەڭەس اسكەرلەرىنىڭ ارقاداعى قۇپيا پوليگوندارىنداعى ءىرى شەندى وفيتسەرلەر, دالادان قازىنا, كەن ىزدەگەن گەولوگ, ارحەولوگتار دا كوپ بولۋشى ەدى. سايىن دالادا قوي مەن وي باققان جامان اعانىڭ ارقاسىندا ەل ادامدارى الماتى مەن ماسكەۋگە تالاي سىيلى قوناق بولىپ قايتقانى ەسىمىزدە.
– جامان اعا, بۇل كىسى رامازان توقتاروۆ دەگەن جازۋشى, الماتىدان! ءوز تۇستاستارىنىڭ ىشىندە “ەرتىس مۇحيتقا قۇيادى” اتتى تۇڭعىش رومان-ديلوگيا جازعان. “تۇلپاردىڭ سىنى”, “جەردىڭ ۇلگىسى” سەكىلدى تاماشا كىتاپتارى بار, – دەيمىن جامان اعاعا رامازان توقتاروۆتى تانىستىرىپ.
– ءسىز تۋرالى كوپ ەستىدىم. تانىسقانىما قۋانىشتىمىن, اعا, – دەيدى جازۋشى دا شوپاننىڭ كۇن ءيىسى ءسىڭگەن, جەل قاققان بەتىن بەتىنە باسىپ, قۇشاقتاپ تۇرىپ. سول جولعى ساپارىندا رامزاي اعامىز جامان اعانىڭ قاسىندا ءبىر جەتى جاتىپ, سوعىس كەزىندەگى, تىڭ يگەرۋ جىلدارىنداعى ۋاقىتقا قاتىستى اڭگىمەلەرىن مولىنان تىڭدادى. جازۋشى بلوكنوت, قاعازعا ەشتەڭە جازبايدى ەكەن. ءبارىن زەردەسىنە, جادىنا تۇيە بەرەتىن سەكىلدى. رامازان توقتاروۆتىڭ ءبىر اۋىلدىڭ مەكتەبىندەگى فرانتسۋز ءتىلىنىڭ مۇعالىمىمەن فرانتسۋز تىلىندە ەركىن ءسويلەسىپ كەتكەنىن كورىپ تاڭقالدىق. ءسويتسەك, كەزىندە ول كىسى شەتەل تىلدەرى ينستيتۋتىندا وقىعان ەكەن عوي .
جاسىراتىن نە بار, وسى جاقسى اسەر, كوتەرىڭكى كوڭىل جازۋشىنى ءوزىمنىڭ تۋعان اۋىلىم – قاراشالعىنعا اكەلگەندە ءنىلدەي بۇزىلدى. ەل ىشىندە نەشە ءتۇرلى ادامدار كەزدەسەدى. سول كۇن كۇزدىڭ ميزامى ۇشقان, نۇرلى شۋاعى مولىنان توگىلگەن, ساف اۋاسى كەۋدەگە قىمىزداي قۇيىلعان تاماشا تاۋلىگى ەدى. اكەيدىڭ ساماننان قۇيدىرىپ سالعىزعان ەڭسەسى بيىك, تىنىسى كەڭ ۇلكەن ۇيىندە رامزاي اعامىز قوس جاستىقتى قولتىعىنا باسىپ, راحاتتانا دەمالىپ جاتقان. اكەي دە اڭگىمەشىل! شەشەيدىڭ قايماق قاتقان ءشايىن ەندى الا بەرگەنىمىزدە اۋىل اقىنى كىرىپ كەلدى. اۋداندىق, وبلىستىق گازەتتەردە ولەڭدەرى, ماقالالارى ءجيى جاريالاناتىن, ەستى, ويلى دەگەن جىگىتتەرىمىزدىڭ ءبىرى بولاتىن. كەلە رامازان توقتاروۆتى سول كۇننىڭ كەشىنە قوناققا شاقىردى. ايتۋىنشا, تاڭەرتەڭ ءبىر قويىن ورىستەن ادەيى الىپ قالىپتى. “جەردىڭ ۇلگىسىن”, “تۇلپاردىڭ سىنىن” وقىپتى, ءتانتى ەكەن. كورشى كەڭشاردى ارالاپ كەلگەن سوڭ, اۋىل اقىنىنىڭ ۇيىنەن قوناقاسى جەمەكشى بولدىق. رامزاي اعامىز كۇندىز شارۋاشىلىق بريگادالارىن مولىنان ارالاپ, كەشىندە كەڭشار ديرەكتورىنىڭ ەكى جەردە سويعىزعان قويلارىنا, جايعىزعان كەڭ داستارحاندارىنا قاراماي, راحمەت ايتىپ, قاراشالعىنعا اتباسىن تىرەدى. ء“وزىمىزدىڭ قالامداسىمىز, ەل اقىنى قولىن قۋسىرىپ, قويىن سويىپ كۇتىپ وتىرعاندا, كەشىككەنىمىز ابەستىك. اقىن ادام, كوڭىلىنە قاياۋ الار”, – دەيدى جازۋشى ەلپىلدەپ. سونىمەن سول كۇننىڭ كەشىندە الگى ەل اقىنىنىڭ ۇيىنە كىرسەك, مەيمان كۇتكەن داستارحان دا, شاڭىراق يەلەرى دە كورىنبەيدى. ءبىر ۋاقىتتا بارىپ تورگى ۇيدەن كۇيەلەش-كۇيەلەش اقىنىمىز شىقتى. ايەلى ەكەۋى ءۇيىنىڭ پەشىن بۇزىپ جاتسا كەرەك. جەر جارىلسا, ءتۇسىپ-اق كەتەر ەدىم! ۇيالعانىمىزدان رامزاي اعامىزدى جەتەلەپ, ۇيدەن شىعىپ جۇرە بەردىك ول بولسا, اۋەلگى ادەتىمەن: ء“اي, ءومىر-اي”, – دەدى دە قويدى.
ۇل-قىزدارى جەتىلگەن, داۋلەتى مول, اسىپ-تاسىپ جاتقان ازاماتىمىزعا سول جولى نە كورىندى ەكەن, دەپ وسى كۇنگە دەيىن ويلايمىن. قوناقتان قايتۋىمىز تەز بولعانىن كورگەن اكەي: “قاپ, ەز نەمە, كەلىننەن اسا الماعان ەكەن-اۋ!” ,– دەپ ءورىپ وتىرعان قامشىسىنىڭ ءورىم تۇيىنىنە ءبىر تۇكىردى…
… ۋاقىت وتە كەلە رامازان توقتاروۆتىڭ ارقايسىسى 35 باسپا تاباقتىق “عاسىر نانى”, “تاڭبالى جارعاقتىڭ قۇپياسى” سەكىلدى ۇلكەن روماندارى قولعا تيىسىمەن بىرگە جۇرگەن سول كۇندەردىڭ سۋرەتتەرىن ءار بەتتەرىن پاراقتاپ, شۇقشيا قاراپ ىزدەدىم. كەيىپكەرلەر بەينەلەرىنەن, ءىس-ارەكەتتەرىنەن, ومىرلىك پايىم-تۇيسىكتەرىنەن تانىس مىنەزدەردى, شارپىسقان سيتۋاتسيالاردى بايقادىم. بىراق, نەگە ەكەنى بەلگىسىز, ءوزىمىزدى جەرگە قاراتقان اۋىل اقىنىنىڭ سول پەندەشىلىك مىنەزىن اڭعارتاتىن بىردە-ءبىر سۋرەتتى, ويدى تابا المادىم.
ادامگەرشىلىگى مول, جانى جارىق جازۋشى, مەنىڭ ارداقتى رامزاي اعام ادۋىن ايەلىنەن اسا الماعان سول ءبىر اقكوڭىل جىگىتتى كەشىرگەن بولار دەپ ويلادىم…
سماعۇل راحىمبەك,جۋرناليست.
استانا.
22 ناۋرىز 2003 جىل.