اقىن, «دارىن» جاستار سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى ەرلان ءجۇنىستىڭ «الماتىعا بارسام مەنى...» ولەڭى وقىرمانداردىڭ جىلى ىقىلاسىنا يە بولدى. وسى ولەڭدەگى سەزىمدى الاتاۋ باۋرىنا بارعاندا ءالسىن-ءالسىن كەشەتىن اقىن ۋاقىت جەتەگىندە كەتكەن بوزبالا بەينەسىن ساعىنادى. بۇگىنگى سىر دا, ولەڭ دە وسى جايلى.
ولەڭدى وقىعان – قر ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, اكتەر نۇركەن وتەۋىل.
***
الماتىعا بارسام مەنى ەرلان ءجۇنىس قارسى الادى, كوزدەرىنەن بىلىنەدى قاجىعانى, شارشاعانى, بالا سىندى قالبالاقتاپ, الىپ-ۇشىپ مəز بولادى, قۋانعانى - ءتىپتى مەنى جىلاتا دا جازداعانى, مەنى كۇتىپ تۇرعان سىندى جىلدار بويى سول ءبىر ماڭدا, كوشىپ كەلگەن كەزى مە ەكەن استانا ما, جامبىلدان با؟!. الاتاۋدان اۋعان بۇلتپەن قالا ىشىندە بىرگە كوشىپ, شاشتارىنا قۇس ۇيا ساپ, يىعىنا گۇلدەر ءوسىپ ۇلگەرىپتى! ۇلگەرىپتى شاتتانىپ تا, شەرلەنىپ تە, «بالقىبەككە بارمادىق پا, زەيىپحاندى كورمەدىك پە؟», (دەيدى ماعان, بىلمەي مە ەكەن ولار كەتىپ قالعاندىعىن, بىلمەي مە ەكەن اقىندارعا جالعان – ەكى جالعاندىعىن؟!.), مəيحاناعا ەرتىپ بارىپ, ماسايراعان كۇيگە ەنەدى, «الماتىدا قالام – دەيدى – ماعان – دەيدى – ءۇي بەرەدى», بىلمەي مە ەكەن تالاي جىلدى – تالاي جىردى كەشكەندىگىن, كەشكەندىگىن, ءوزىنىڭ دە جەتىسۋعا كوشكەندىگىن؟!. گەگەل مەن بەكوندى ايتىپ, «وي ءمəنىسىن تاپشى» دەيدى, وقىعانىڭ – جامان ەمەس, جىر جازعانىڭ – جاقسى دەيمىن. سۇلۋلاردى ساناپ شىعىپ, «ەڭ سۇلۋىن تاپشى» دەيدى, سۇلۋلار دا – جامان ەمەس, سۇيگەن جارىڭ - جاقسى دەيمىن, اقىنداردى ءتىزىپ بەرىپ, "ەڭ ۇلىسىن تاپشى" دەيدى, ۇلى اقىندار – جامان ەمەس, جاس اقىندار – جاقسى دەيمىن, كوزدەرىمە تىكتەپ قاراپ, كەيىن ك ۇلىپ جىبەرەدى, سول كۇلكىدەن ەسكە تۇسەر لەرمونتوۆتىڭ ءبىر ولەڭى... «ەي, دانىشپان ەرلان ءجۇنىس, ءپəلى, عاشىق ەرلان ءجۇنىس, قالعان جۇمىس – جامان ەمەس, جاقسى – دەيمىن – بارعان جۇمىس», مەن كەتەمىن, ول قالادى, بەيمəلىم نە اڭساعانى, Əلدەنەگە تامسانادى, əلدەنەدەن تومسارادى… كوزدەرىنەن بىلىنەدى قاجىعانى, شارشاعانى, الماتىعا بارسام مەنى ەرلان ءجۇنىس قارسى الادى…
ماتەريالدى دايىنداعاندار:
باعاشار تۇرسىنباي ۇلى
جانبولات كەنجەعۇل