سوڭعى ۋاقىتتا قازاق جازۋشىلارىن قايتالاپ وقۋعا دەن قويدىم. تولەن ابدىك جەتپىس بەس جاسقا كەلدى دەگەندە, كىتاپتارىن قايتا پاراقتاپ شىقتىم. جاقىندا عانا «پاراسات مايدانىن» وقىدىم.
ۋاقىتتىڭ الدىنا شىعىپ, زاماننان وزىپ وتىراتىن شىعارمالار بولادى. قاي كەزەڭدە وقىساڭ دا سول كەزدە جازىلعانداي اسەر بەرەدى. جانە وسى ەسكىرمەيتىن شىعارمالار قايتالاپ وقىساڭ دا جالىقتىرمايدى. «پاراسات مايدانى» – وسى ساناتقا كىرەتىن شىعارما. ادام قارتايعان كەزدە ۋاقىتىنا كوپ الاڭداي باستايدى ەكەن. جاسىراتىنى جوق, ءومىردىڭ كوپ قيىندىعى جاس كەلگەندە تۇككە تۇرعىسىز بوپ قالادى. ءبىر كەزدەرى سول قيىندىقتارمەن جان اياماي كۇرەسكەنىڭدى ويلاعاندا, كەيبىرىن ك ۇلىپ, كەيىن جىلاپ ەسكە الاسىڭ. كۇلەتىنىڭ: بايانسىز دۇنيەنى باعالى دەپ ويلاپپىز; جىلايتىنىڭ: ەڭ اياۋلى قۇندىلىقتار ءۇشىن كۇرەسىپ, ءبىردى-ەكىلىسىنە عانا قول جەتكىزىپپىز.
سوندا قارتايعان اقىن نە تۋرالى ويلاۋ كەرەك؟ ارينە, ءومىر تۋرالى. ال «پاراسات مايدانى» كۇندەلىك يەسى مەن بەيتانىس قۇربى اراسىنداعى ءومىر تۋرالى تاڭعاجايىپ اڭگىمە. زۇلىمدىق پەن ىزگىلىكتەن تۇراتىن مىنا الەم اق پەن قارانىڭ شايقاسى عوي. تولەن جالپى ادامزاتتىق كەڭىستىكتە وي قوزعاسا, مەن ءوز ۇيشىگىمە كىرىپ الىپ, «پاراسات مايدانى» ارقىلى ءوز عۇمىرىمنىڭ اق-قاراسىن اجىراتۋعا تىرىسامىن.
ىزگىلىك نۇرى سونبەۋگە ءتيىس. وعان تولەن ابدىك سياقتى قالامگەرلەردىڭ شىعارمالارى كوپ كومەك كورسەتەدى.
جاركەن بودەش, اقىن