سول كۇنى نيكيتا ەرتەرەك جاتىپ قالدى. نەگە ەكەنى بەلگىسىز, ءتۇن ورتاسى اۋا شوشىپ وياندى. ورنىنان تۇرعىسى كەلگەنىمەن, اياق-قولى ءزىل باتپان, كوتەرتپەيدى. باسى اۋىرىپ, كوزى قاراۋىتا باستاعانىن, جۇرەگى لوقسىعانىن سەزدى. ءال-دارمەنى قۇرىپ, بەلگىسىز ءبىر كۇش ءتۇپسىز تۇڭعيىققا سۇيرەلەپ بارا جاتقانداي. ماۋجىراپ, ۇيقىسى كەلگەندەي كەرەناۋ كۇيگە ەنە بەرەدى. تىستەنىپ الىپ, سوڭعى كۇش-قايراتىن بويىنا جيناعان كۇيى ورنىنا تۇرماققا ۇمتىلدى. ءۇيدىڭ ءىشى كوكالا ءتۇتىن. ءوڭ مەن ءتۇستىڭ اراسىندا ءجۇرىپ, الدىمەن شىرت ۇيقىدا جاتقان اتاسى مەن اكەسىن جۇلقىلادى. تىرلىكتىڭ نىشانى بايقالمايدى. قاتتى شوشىعاندىقتان با, جىندى ادام قۇساپ, ەكى قولىن ەربەڭدەتە بەردى. ودان جان ۇشىرىپ, اجەسى مەن اناسىن جۇلمالادى. تاس ءمۇسىن سىقىلدى. نە ىستەرىن بىلمەي دالاعا اتىپ شىقتى. اينالا تاس قاراڭعى. تازا اۋا تىنىسىن ءسال كەڭىتىپ, ءوز-وزىنە كەلگەندەي بولدى. كورشى ۇيدە تۇراتىن جاماعايىنى ەسىنە ساپ ەتە قالدى. جۇگىرىپ سوندا باردى. ەسىكتى, تەرەزەنى ۇرعىلاپ ءجۇرىپ وياتتى. ونداعىلار بىزگە قاتىسى جوق ماسەلەلەرگە ارالاستىرماڭدار دەگەندەي كەيىپ تانىتىپ, جىلى توسەكتەرىنە ورالعانشا اسىقتى. ۇيگە قايتا كىرگەنى سول, قويۋ ءتۇتىن قولقانى قاۋىپ, باسى اينالىپ, كوزى قاراۋىتىپ كەتتى. اۋپىرىمدەپ ءجۇرىپ, اناسىنىڭ ۇيالى تەلەفونىن تاۋىپ الدى. جەدەل جاردەم ديسپەتچەرىنە قوڭىراۋلاتىپ, جاعدايدى بايانداۋعا عانا شاماسى جەتتى… ءورت ءسوندىرۋ قىزمەتكەرلەرى ايتىلعان مەكەنجايعا جەدەل جەتىپ, زارداپ شەگۋشىلەردى شۇعىل تۇردە اۋرۋحاناعا جەتكىزدى. نيكيتا ەسىن بىرنەشە كۇننەن كەيىن جيدى. قىزمەتتىك تەكسەرۋ بارىسىندا پەش جاعۋدىڭ قاۋىپسىزدىك ەرەجەلەرىن ساقتاماۋ سالدارىنان ۋلى گاز ءبولىنىپ, تۇتاس وتباسى ءيىس ءتيىپ, ۋلانعانى بەلگىلى بولدى. جاقىندا وبلىستىق توتەنشە جاعدايلار دەپارتامەنتىنىڭ باسشىلىعى №44 مەكتەپكە ارنايى كەلىپ, تۇتاس وتباسىنا ءومىر سىيلاعان ەرجۇرەك وقۋشىنى العىس حاتپەن ماراپاتتاپ, ۇيالى تەلەفوندى سىيعا تارتتى. ءبىزدىڭ قىزمەتكە قيىن جاعدايدا ەشتەڭەدەن تايسالمايتىن, قولۇشىن بەرۋگە اركەز دايار ءوزىڭ سياقتى باتىل ادامدار قاجەت. مەكتەپ بىتىرگەننەن كەيىن قۇتقارۋشى بولامىن دەسەڭ, قۇشاق جايا قارسى الامىز, دەدى دەپارتامەنت باستىعىنىڭ ورىنباسارى نۇرلان اتىعاەۆ سالتاناتتى جيىندا. نيكيتا كۋكۋشكين ءۇشىن ەڭ قىمباتى – تۋعان-تۋىستارىنىڭ اماندىعى. قارشاداي بالانىڭ كوڭىل تۇكپىرىندە قاتارىمنان كەم قالماي ءوسىپ-جەتىلسەم, قاباعىمدى كىربىڭ شالماسا دەگەن اسىل ارمان مەنمۇندالايدى.
ءومىر ەسقالي, «ەگەمەن قازاقستان»
پەتروپاۆل