قانداسىم – قازاعىم!

قازاق­ستان – باق مەكەنىم. با­بالارىم و باستا تىك كو­تەرىلىپ بەل اس­قان جە­رىم, ءبۇ­گىن­دە ءوزىم­نىڭ كىن­دىگىمنىڭ قانى تامىپ, باۋىر باسقان جەرىم. ارعى تاريح­تى قوزعاسام, دادام قورقىت بىرىك­تىرىپ, بامسى بايرەك – الپا­مىس سىندى باتىرلار قو­رام­ساققا قول سالىپ قور­عاعان داڭقتى ەلىم. ازەربايجان مەن قازاقتىڭ ءتۇبىن الىپ قاراساڭ تۇركىلەردەن وربىگەن, ءبىر توسكەيدى ورىستەپ, زامانالار كوشىندە وعىز اتام بۇتاعى شالعاي قونىپ الىستاپ, تاۋ اسىپ, تاس باسىپ, كوشىنىڭ باسىن كاپ تاۋىنا بۇرعاندا وتاندا قالعان باۋىرىم. قازاق تۋعان كەڭپەيىل. ونىڭ داليعان دالاسىنداي دارحان كوڭىلى ءتۇبىرى ءبىر ءبىز ءتارىزدى تۋىسقا عانا اشىلمايدى, جانى جومارت جايساڭ جۇرتتىڭ جۇرەگى جالپىعا بىردەي, جىلىلىعى, توگىلگەن نۇرى كوپكە بىردەي. قاراپ وتىرساق, وسى قازاق جەرىندە قانشاما ەتنوس وكىلى بار. سولاردىڭ ءبىرى دە وگەي­دىڭ كۇنىن كەشپەيدى, قايتا جاق­سىلىعىن كورىپ, جانىنا جاقىن بالاعان قازاقتىڭ كەڭ قولتىعىندا ءار­قايسىسى ءوز ەتنو­سىنىڭ مادەنيەتى مەن ۇلت­تىق ءداستۇرىن دارىپتەيتىن ورتا­لىقتار اشتى. ءتىپتى, ەلدىڭ ەڭ جوعارى زاڭ شىعارۋشى ورگانى – پارلامەنتكە دەپۋتات سايلاپ, مارتەبەسى اتا زاڭدا دارىپتەلىپ وتىر. ەل بىرلىگى, تۇتاستىق – تاپتىر­مايتىن قازىنا. قازىنانى قادى­رىنە جەتكەندەر عانا ەسەلەپ تو­لىقتىرىپ وتىرادى, ءدال قازىرگى قازاقستان وسىنداي بىرلىكتى ورتاق قاسيەت, باعا جەتپەس قازىنا ەتۋدە. بىرلىككە سىنا تۇسپەسە, ەلىم دەگەن حالىقتىڭ الار اسۋى, باعىندىرار بيىگى, جەتەتىن جەڭىسى كوپ بولا تۇسپەك. بۇگىندە بىرلىككە ۇيىعان بار­شا قازاقستان جۇرتى الدىنا ناقتى ماقساتتار قويىپ, الار مەجەسىن بەلگىلەپ وتىر. وزىق ەلدىڭ قاتارىنا ەنگىزەر «100 ناقتى قادام» بىزدەردى العا جەتەلەيدى. گۇلحانىم اسلانوعلى, ۇشتوبە قالاسىنداعى ويان اۋىلدىق ورتالاۋ مەكتەبىنىڭ مۇعالىمى الماتى وبلىسى