پىقىپ زەينەتكەر, مەنەن ءبىر مۇشەل جاس كىشى بولسا دا ەكەۋىمىز ۇنەمى كەزدەسىپ, سىرلاسىپ وتىرىپ اڭگىمەنىڭ ءارىن كىرگىزەتىن ادەتىمىز بار.
بۇل كەلگەنىندە اڭگىمە وزەگى «kaspi» بانكى توڭىرەگىندە بولىپ, ونىڭ مىنا زامانعا وراي ءتاۋىر دۇنيە بولىپ, جاقسىلىعىن شيىرلاۋمەن بولدىق. اسىرەسە, قولما-قول اقشادان قۇتقارعانىنا قۇلدىق ۇردىق.
پىقەكەڭ بۇل كەلگەنىندە – قۇداي بەرە سالعان ءۇبىرلى-ءشۇبىرلى نەمەرەلەرىنىڭ الدى ەر جەتىپ, ەكى ۇلدىڭ ەڭ ۇلكەندەرى توعىز جاستان اسىپ, ولارعا اكەلەرى «kaspi gold»-تان شوت اشىپ بەرگەنىن تىلگە تيەك ەتتى.
– ەكى ۇلدىڭ ۇلكەندەرى, اينالايىن ەكى نەمەرەم حابارلاسىپ, «kaspi gold»-تان كارتىشكە العاندارىن ايتىپ ءسۇيىنشى سۇراعاندا قۋانعانىمدى ايتساڭشى! «مىنە, ەر جەتتىڭدەر, كارتىشكەلەرىڭ قۇتتى بولسىن!» دەپ, سۇيىنشىسىنە ون مىڭ تەڭگەدەن, العاشقى ساۋداسىنا دەپ بەس مىڭنان اۋدارىپ مارقايىپ قالدىم, – دەدى.
كەزىكپەگەنىمىزگە كوپ بولعان, ءبىر باس قوسىپ باقۇلداسىپ وتىرعانىمىزدا پىقىپ:
– ە, انا نەمەرەلەردىڭ باقانداي جەتەۋى قوسۋ-الۋ امالدارىن مەڭگەرگەن مەزەتىندە الگى بانكىدەن شوت اشىلعان ەكەن... نەمەرەلەرىمنەن نەمدى ايايىن, ءبارىن ريزا ەتتىم, – دەپ كۇمىلجىگەنى بار.
سودان, كەلەسى كەزىككەنىمىزدە:
– و باستاعى قۋانعانىم بار بولسىن, نەمەرەلەردىڭ اقشا سۇراۋى كوبەيدى... – دەپ كۇمىلجيدى. – ءبىر پەنسيانى قايسىسىنا جەتكىزەيىن, قۋلىققا بارىپ: «اكەلەرىڭ رۇقسات ەتسە...» دەپ ەدىم, اكەلەرى: «بالاسىنا اكەسىنىڭ پارمەنى جۇرمەيدى» دەپتى. ە, وتكەندە, قۇرداستارمەن كوڭىلدى وتىرعان ساتىمدە حابارلاسىپ... ءتۇبىم ءتۇسىپتى...
تاعى ءبىر باسىمىز قوسىلعاندا پىقىپقا ءسوز رەتى كەلگەندە:
– نەمەرەلەرىڭ... – دەپ قالىپ ەدىم:
– پالەكەتتەر, قازىرگىنىڭ بالالارى پالە, العاشىندا امانداسىپ قانا اقشا سۇراۋعا كوشىپ, مەن دە سىلتاۋ ايتىپ سىتىلىپ كەتۋشى ەدىم, قازىر «حال سۇراۋدى» قۇيقىلجىتىپ, اتاسىنان وتكەن ارداقتى دا اسىل ادام جوق ەكەنىن ايتىپ, ماقتاۋ سوزدەردى توعىتقاندا... ەت-جۇرەك ەلجىرەپ... قالاي عانا سۇراعانىن جىبەرىپ سىمپيا قالاتىن بولدىم, – دەپ كۇمىلجىگەن بولدى.
سودان, پىقەكەڭمەن كەزىككەن سايىن اڭگىمەمىزدە نەمەرەلەرىنىڭ «kaspi gold»-ىن قالىس قالدىرمايمىز. ول نەمەرەلەرىنىڭ شوتىنا اقشا اۋدارامىن دەپ ارىپ-ارشىعانىن مويىندادى... قايتسىن, ىشتەن شىققان شۇبار جىلان, و باستا اقشاعا ۇيرەتكەن ءوزى, ءوز قولىن ءوزى كەسسىن بە, ءار نەمەرەسىنىڭ اقشا سۇرارداعى «ەرەكشە قىلىقتارىن, ءدامدى دە ءارلى سوزدەرىن» ايتا وتىرىپ, اقشا سالماسقا امال قالدىرمايتىن ءادىس-تاسىلدەرىن كەلتىرىپ, كەيىنگى كەزدە ولارعا جىبەرەتىن پەنسياسى جەتپەي جەلكە قيىلىپ, امالسىز كەمپىرىنىكىنە اۋىز سالىپ جۇرگەنىن ايتتى.
سودان, پىقىپپەن كەزىكپەگەلى التى ايدان اسقان, تەلەفونىنا حابارلاسسام «ۋاقىتشا ءسوندىرۋلى» دەي بەرگەن سوڭ: «پىقەكە, كەزىكپەيمىز بە؟» دەپ حابارلاما جىبەرسەم, ەكى كۇننەن سوڭ ودان: «ايىپ ەتپە, وزىڭنەن ەش نارسە جاسىرماۋشى ەدىم عوي, مەن قازىر قالادان ءبىرجولا كوشىپ كەتكەنمىن. سەبەپ, انا «kaspi» تۇبىمە جەتتى... تۋراسىن ايتسام, قۇدايعا شۇكىر بەرە سالعان وننان اسا نەمەرەمنىڭ ءبارى ەسەيىپ, ءبارى شوت اشقان سوڭ نەمەرەلەرگە جىبەرەتىن قاۋقار بولماي... قىسقاسى, «kaspi gold» تۇرماق, تەلەفون اتاۋلىنى قابىلدامايتىن سوناۋ تۇكپىردەگى ەلسىز مەكەنگە كوشىپ كەتكەنمىن...» دەگەن حابارلاما الدىم...
سودان, ءبىراز جىلدان سوڭ مەندە پەنسياعا شىعىپ, بارەكەلدى دەپ وتىرعانىمدا نەمەرەلەرىمنىڭ ۇلكەن ەكەۋى حابارلاسىپ: «اتا, ءبىز «kaspi gold»-تان شوت اشتىق» دەپ ءسۇيىنشى سۇراپ, ولاردىڭ ەسەيگەنىنە قۋانىپ, بىردەن سۇيىنشىسىنە دەپ, العاشقى ساۋداسىنا دەپ اقشا جىبەرىپ مارقايىپ... سالدەن سوڭ باياعى پىقەكەڭنىڭ كەيپى ەسىمە ءتۇسىپ ەسەڭگىرەپ وتىرمىن...
بەرىك سادىر
