ونەر يەسى اڭگىمەسىنىڭ بارىسىندا مارقۇم اناسىن دا ەسكە الدى.
«انا دەگەندە كىم بولسا دا قاتتى تولقيدى. انام ەكەۋىمىزدىڭ قارىم-قاتىناسىمىز ەرەكشە بولدى. جالعىز ۇل بولعان سوڭ با وزگەشە ەركەلەتىپ ءوسىردى. ءتىپتى ءۇيدىڭ شارۋاسىن ارالاستىرمايتىن. اۋىلدا تويلاردا ونەر كورسەتىپ جۇرگەندە, تاڭعا جۋىق كەلەتىنبىز ۇيگە. سول كەزدە انام تاڭەرتەڭ ساباققا بارماي-اق قويسىن دەپ ايتاتىن. وسىلايشا اتا-انامىز ەركەلەتتى, ودان كەيىن حالىق ەركەلەتتى», دەدى ەركىن نۇرجانوۆ.
ول اكەسى تۋرالى دا اڭگىمەلەپ, «ەل الدىندا ءجۇرىپ, حالىقتىڭ ادامى بولعان سوڭ, ءوزىڭدى سالماقتى ۇستا» دەپ ءجيى ايتاتىنىن جەتكىزدى.
«سودان كەيىن ءوزىمدى ۇلكەن جىگىت سەزىنە باستادىم. انام ەركەلەتكەندە «ەركەلەتپەڭىز, مەن ۇلكەن جىگىتپىن» دەپ نامىستاناتىن ەدىم. بىردە ۇيىقتاپ جاتسام, انام اياعىمدى, قولىمدى ءسۇيىپ جاتىر ەكەن. «نە ىستەپ جاتىرسىز؟» دەگەنىمدە «سەن وياۋ كەزدە ەركەلەتتىرمەيسىڭ» دەيتىن. اناما ايتىلماعان كوپ نارسە بار. قۇشاقتاپ, ساعىنىشىمدى باسقىم كەلەدى. جىلى سوزدەردى ايتا الماي قالدىم», دەدى ءانشى.
