جەر ۇيدەگى كورشىممەن وتە سيرەك كەزدەسىپ قاۋقىلداساتىنىمىز بار. ءوزى ءدوي جەردە, ۇكىمەتتە قىزمەت ىستەيدى. كوپ كورىنە دە بەرمەيدى. ال كەيدە اۋلاسىندا شاشلىق ءپىسىرىپ شالا ب ۇلىنگەنىندە ىمداپ مەنى دە شاقىرىپ الادى.
بىردە پىسىرگەنىنەن اۋىز ءتيىپ وتىرىپ: «جاڭا ۇكىمەت باسشىسى قالاي ەكەن؟» دەپ قالدىم.
– پالەكەت فۋتبول دەسە ىشكەن اسىن جەرگە قويادى ەكەن. ءوزى دە مىعىم, قولى قالت ەتسە بولدى فۋتبول الاڭىنان تابىلادى. اق تەر, كوك تەر دىڭكەلەگەنشە دوپ تەبۋدەن جالىقپايدى... «باستىعىڭ سوقىر بولسا ءبىر كوزىڭدى قىسىپ وتىر» دەگەن, بىزدە الا دوپ قۋىپ الاشاپقىن بولۋدامىز, – دەدى.
سودان اۋلاسىندا الا دوپ كوبەيىپ, شاعىن قاقپا دا پايدا بولىپ, ءوزى دە ناعىز فۋتبولشىنىڭ فورماسىن كيىپ الىپ كۇندە تاڭەرتەڭ ارسالاڭداپ تارعىل دوپتى تەبەدى دە جاتادى.
بىردە ۇكىمەت باسشىسى اۋىسقان كۇننىڭ ەرتەسىندە كورشىم دوپ تەبۋىن كۇرت قويىپ دامىل تاپتى.
كوپ وتپەي كورشىمنىڭ اۋلاسى استان-كەستەڭ بولدى دا قالدى. باياعى دوپ قاقپاسى سىپىرىلىپ, ول الاڭ تاقتايداي تەگىستەلىپ, ەكى-ءۇش كۇننىڭ كولەمىندە مۇندا تەننيستىڭ الاڭى ورناپ شىعا كەلدى... سويتسەك جاڭا تاعايىندالعان باسشىسىنىڭ كىندىگى تەننيسپەن بىرگە جاراتىلعان ەكەن... بۇرىنعى بۇرىنعى ما, بۇل باسشىسى كۇنىنە ەكى مارتە شۇعىل جيناپ شار ۇرعىلاپ شيىرشىق اتقىزباسا ىشكەنى بويىنا تارامايتىن كورىنەدى.
كورشىم كوبىنە مەنى ىمداپ شاقىرىپ, مەنى قارسىلاسى ەتىپ قۇيىن-پەرىن جاتتىعادى. «باسەكەڭمەن ءوستىپ جاقىنداسامىز. ءتاۋىر ويىنشىنىڭ قىزمەتتە دە بەدەلى وسەدى» دەپ ءىش پيعىلىن ايتىپ تا سالدى.
كورشىممەن ءبىر مەزگىل تەننيس ويناپ مەندە اجەپتەۋىر بولىپ قالىپ ەدىم, ءبىر كۇندە بۇل ەرمەگىمىز ساپ تىيىلدى. سويتسەم, ۋاقىتى كەلىپ ۇكىمەت باسشىسى اۋىساتىن بولىپتى...
اۋىس-ءتۇيىس قىس مەزگىلىندە بولعان. كوپ وتپەي كورشىم اياعىنا شاڭعى بايلاپ شىتىناپ شىعا كەلدى... سويتسەك, جاڭا باسشى شاڭعىنىڭ شاباندوزى ەكەن.
كورشىم:
– پالەكەتتى اياعىما بالا كەزدە ازداپ بايلاعان ەدىم, باسقا تۇسسە باسپاقشىل, قايتا كيۋگە, ەرتەلى كەش ۇيرەنۋگە تۋرا كەلدى, – دەپ كەيىگەنى بار.
نە كەرەك, بالالارى سۇيەمەلدەپ, اتپەن سۇيرەتىپ ءجۇرىپ كورشىم كوپ وتپەي-اق قاتارعا قوسىلىپ ىزعىتىپ بارا جاتادى.
بىزدەر پرەمەر-مينيستر اۋىستىرۋدان الەمدە الدىڭعى ورىندا ەمەسپىز بە, جاز سالىم كورشىم: «كومەگىڭىز كەرەك بولىپ تۇر» دەپ كۇمىلجيدى. بىلسەم – جاڭا باسشىسى بۇرىنعىلاردىڭ «بۇرالقى قىلىعىنان» ماقۇرىم, بۇنىڭ «ەرمەگى» – ماقالا جازىپ مايىن تامىزۋ ەكەن. كورشىمنىڭ كۇمىلجۋىن قۇپ الىپ, ماماندىعىمنىڭ ءبىر قاجەتىنە جاراعانىن مىسە تۇتىپ, ايدا كەپ كورشىمە ماقالا جازۋدىڭ قىر-سىرىن ۇيرەتەيىن كەپ... نە كەرەك, بەكەر ادام ۇكىمەتتە ىستەمەيدى, ءبىر-ەكى ماقالاسىن باستاپ تا, قىرلاپ-جونىپ تا بەرىپ ءجۇرىپ كورشىمنەن ءتاپ-ءتاۋىر جۋرناليست شىعارىپ الدىم.
بۇرىنعىسى بار, بۇنىسى بار, كورشىمنىڭ باعى جانىپ قىزمەتىندە اجەپتەۋىر جوعارىلاۋ بولدى.
تۇراقسىز دۇنيە, كورشىمنىڭ كەلمەي كەتكەنىنەن ۇكىمەتتىڭ تاعى دا تايعاناقتاپ كەتكەنىن ەلدەن بۇرىن سەزدىم.
كورشىمنەن حابار-وشار بولماي تىم-تىرىس بولىپ قاراسى دا كورىنبەي كەتكەن سوڭ اۋلاسىنا اياق باسىپ ۇيىنە كىرسەم, كورشىم اياق-باسى تاڭۋلى توسەكتە جاتىر...
مەنى ىمداپ قاسىنا وتىرعىزىپ, ايتەۋىر تىلگە بار ەكەن, مەن سۇراماي-اق بولعان جاعداياتتى بايانداي جونەلدى...
سويتسەم, بىزدەگى ۇكىمەتكە كىمدەر كەلىپ, كىمدەر كەتپەگەن, جاڭا باسشىسى اپەرباقان «ونەر» يەسى بولىپ, ەستىمەگەن ەلدە كوپ, ول يوگانىڭ شەبەرى بولىپ شىعىپتى. ءسويتىپ, بۇلارعا دا ءيىلىپ-بۇگىلۋ, اياعىڭدى موينىڭا اسۋ, باسىڭدى باشپايىڭا جەتكىزۋ «ونەرى» بۇيىرىپتى.
«بۇيرىقتى» بۇلجىتپاي ورىندايمىن دەپ, بولماسا دا ۇقساپ باعامىن دەپ بارىن سالا بۇگىلىپ-يىلەمىن دەپ كورشىمنىڭ بەلى قيرالاڭ كەتىپ توڭقالاڭ اسىپتى...
ارتىنىڭ قايىرىن بەرسىن دەپ, نە كورمەگەن باس, جەتپەگەنى يوگا ەدى, مۇمكىن الدىدا «ونەرى» بۇداندا ءوتىپ كەتەر «كەرەمەتتەر» كۇتىپ تۇرعان شىعار دەپ ويلاپ, ءوز باسىم – كورشىمنىڭ كەلەسى ۇكىمەت اۋىسقانشا جاتا تۇرىپ, قۇلان-تازا ساۋىققان مەزگىلىندە قىزمەتىنە قايتا شىعۋىن تىلەپ ءجۇرىپ جاتىرمىن...
بەرىك سادىر
نۇر-سۇلتان
