ءبىر كۇنى ويدا-جوقتا جولىعىپ قالعان سونداي تاپسىرماشىلاردىڭ ءبىرى:
– ءاي, مۇرات, الگى مەنىڭ تۇلكىم قايدا؟ – دەپ سۇراسا كەرەك. سوندا مۇكەڭ ابىرجىماستان:
– كاكە, تۇلكىڭىز امان-ساۋ, كۇيلى. ازىرشە دالادا جورتىپ ءجۇر, – دەپ جاۋاپ بەرگەن ەكەن.
*
بىزگە مەكتەپتە سۋرەت پانىنەن ساباق بەرگەن ءتىلى ءمىردىڭ وعىنداي دۇيسەك اعايىمىز تۋرالى مەنىڭ جازىپ جۇرەتىنىمدى تانىس جۇرت جاقسى بىلەدى. كەي ساتتە مارقۇمنىڭ كەيبىر قىلىقتارى ەرىكسىز ەزۋ تارقىزاتىنى دا شىندىق.
كەي ۋاقىتتا ازداپ قىزىپ جۇرەتىن دۇيسەك اعاي كەشكە تاياۋ جولىققاندا تاڭەرتەڭ امانداسقانىن ۇمىتىپ قالىپ, جاڭادان سالەم بەرەتىن ەدى.
– وي, اعاي, تاڭەرتەڭ امانداسىپ ەدىك قوي, – دەسەڭ, جالعاندا ابىرجىپ-ساسپايتىن اعامىز:
– جازدىگۇنى كۇن ۇزاق, سوندىقتان ەكى رەت امانداسۋ كەرەك, – دەپ جول تاۋىپ كەتەتىن ەدى.
*
نۇربولات دەگەن جىگىت تويعا بارسا ورىندى-ورىنسىز سىلتەپ, ەلدىڭ الدىمەن ماسايىپ قالادى ەكەن. جولداستارى امالداپ ۇيىنە جەتكىزىپ تاستاپ جۇرەتىن بولسا كەرەك. ءبىر كۇنى ىشكەندى قويعانىن ايتىپ, ۇرەمكەگە قول تيگىزبەي وتىرعان ول توي اياقتالىپ, سىرتقا شىققان سوڭ:
– جىگىتتەر-ەي, تويدا ەكىنشى ۇستەلدە ەت بەرەدى ەكەن عوي, – دەپ قاتتى تاڭىرقاپتى.
حاسەن زاكاريا
شىعىس قازاقستان وبلىسى