«تاپتىم... عاشىق بولدىم... جوعالتتىم...» – ماحاببات پەن ونەردىڭ ماڭگىلىك جاراستىعىنىڭ جەمىسى, سۇلۋلىق جايلى سەرەنادا. قۇيرىقتى جۇلدىزداي كەلتە قايىرىلعان قىسقا عانا عۇمىرىندا ونەردىڭ – ءسوز ونەرىنىڭ سىرى مەن سىمباتىن كەمەلىنە كەلتىرە جىرلاعان قالامگەردىڭ ساحنا الەمىنە ورناتقان ولمەس ەسكەرتكىشى, شىعارماشىلىق شارىقتاۋ شىڭى.
ىستىقكولگە دەمالۋعا كەلگەن سۋرەتشى جاعالاۋدان ءوزىنىڭ قيالىنداعى سۇلۋىن جولىقتىرادى. الايدا ماحاببات بار جەردە قارسىلىقتىڭ دا قاتار جۇرەتىن اكسيوماسى بۇل وقيعادان دا اينالىپ وتپەيدى: سۇلۋدىڭ نەكەلى جارى بار ەكەن. بىراق سۇيگەن جان ءۇشىن بۇل دا كەدەرگى بولمايدى. شىنايى عاشىقتىق سەزىمنىڭ جالىنىنا شارپىلعان سۋرەتشى سۇلۋىن ءومىر بويى قيالىندا ساقتايدى. ماڭگىلىك ماحابباتتىڭ بەلگىسى رەتىندە ولمەس تۋىندىسىن ومىرگە اكەلەدى. ياعني اۆتور ونەردىڭ شىڭىن ماحابباتتان, شىنايى سەزىمنەن ىزدەيدى. رەجيسسەر دە اۆتوردىڭ ايتپاق ويىن ءدوپ تانىعان.
ماڭگىلىك ماحاببات تاقىرىبىن ارقاۋ ەتكەن ليريكالىق سپەكتاكلدەگى جۇرەك قىلىن شەرتەتىن اۋەزدى مۋزىكا, ۇتىمدى تابىلعان رەجيسسەرلىك شەشىم, اكتەرلىك شەبەر ويىن كوپ كوڭىلىندە جاتتالدى. قويىلىمدا باستى ءرولدى, ياعني سۇلۋ مەن سۋرەتشى بەينەسىن جاستار تەاترىنىڭ تالانتتى اكتەرلەرى – نازەركە سەرىكبولوۆا مەن مەيىرعات امانگەلدين تاماشا تۇرلەندىرىپتى. مۇندا باسى ارتىق ءسوز جوق. تەك اسەم قيمىل مەن اۋەزدى مۋزىكا عانا بار. ساحنادا سۇلۋلىق سالتانات قۇرادى.
شىمىلدىق اشىلعان ساتتەگى ايناداي تولقىپ جاتقان كولدىڭ ءمولدىر كەلبەتى – عاشىق جاننىڭ ءدىرىلشىل كوڭىلىنىڭ كورىنىسىندەي. سۇيگەن جۇرەكتىڭ كىرشىكسىز پەيىلىمەن, تاعاتسىز سەزىمىمەن جاراسا دا, جارىسا دا تولاسسىز تولقيدى. قويىلىمنىڭ تازالىعى سونداي, قىبىر ەتسەڭ, وسى ءبىر ءمولدىر الەمنەن اجىراپ قالاتىنداي, ءسال داۋىسىڭدى قاتتى شىعارساڭ, اسەمدىكپەن ماتالىپ, سۇلۋلىققا تۇمشالانعان مىناۋ اپپاق دۇنيەنىڭ كۇل-پارشاسى شىعىپ شاعىلارداي ءبىر ساعات بويى دەمىڭىزدى ىشىڭىزگە تارتىپ, ايالاي تاماشالايسىز. رەجيسسەر نۇرقانات جاقىپباي مەن ستسەنوگراف قابىل حالىقوۆ تاندەمىنىڭ ەڭ اۋەلگى ۇتقان تۇسى دا وسى. كولدىڭ تولقىنى مەن سەزىم تولقىنىن شەبەر شەندەستىرە الۋىندا. ساحنادا جەلكەندى كەمەدەن وزگە باسى ارتىق قارايعان دۇنيە جوق. سۋرەتكەر بار باسىمدىقتى كەڭىستىككە بەرگەنى بىردەن بايقالادى. سول ارقىلى اكتەرلەردىڭ ىشكى تىنىسىن اشىپ, قيال كەڭىستىگىنە ەركىن بويلاتىپ, پسيحولوگيالىق پاۋزالارعا ەكپىن تۇسىرگىسى كەلگەن جانە ول ۇيعارىمى بەينەلى تۇردە وتە ءساتتى شەشىلگەن بىزدىڭشە.
جالپى, قويىلىمنىڭ ەستەتيكالىق, رۋحاني قۋاتى مىقتى, كۇردەلى پسيحولوگيالىق سيتۋاتسيالاردى ۇتىمدى جەتكىزەدى. رەجيسسەردىڭ وزىنە عانا ءتان قولتاڭباسى, ليريكالىق, رومانتيكالىق تابيعاتى العاشقى كورىنىستەن-اق دارالانادى. ءبىز تاماشالاعان «تاپتىم... عاشىق بولدىم... جوعالتتىم...» ميۋزيكلىنىڭ ءون بويىندا سۇلۋلىق بار, تازالىق بار, سەزىم بار. جۇرەك تولقىتاتىن, سەزىمدى قوزعايتىن تۇستارى مول. قويىلىمدى بەيتاراپ, بەيقام وتىرىپ تاماشالاۋ مۇمكىن ەمەس. كوڭىل پەرنەلەرىنە باسىپ, ومىرگە قايتا عاشىق قىلاتىن ساتتەرى كوپ جانە ەڭ باستىسى, قويىلىم تۇرمىستىق ەمەس. قارابايىر سۋرەتتەۋ مەن قاراپايىم شەشىمدەر شىمىلدىقتىڭ ارتىندا قالعان دا, ساف سۇلۋ ونەر العاشقى ورىنعا شىققان. اۆتور دا, رەجيسسەر دە ماحابباتتىڭ ءمانىن وسىدان ىزدەيدى. ءبىر ساعات بويى سەزىم سىرىن جىر ەتكەن قويىلىمنىڭ ءمانى دە, سۇلۋ مەن سۋرەتشىنىڭ اراسىنداعى ماحابباتتىڭ دانەكەرى دە, بالكىم, وسى عانا – ونەرگە, سۇلۋلىققا دەگەن ىڭكارلىك...
