ادەبيەت • 05 ءساۋىر، 2020

اسقار التاي. ۆيرۋس-مۋتانت (نوۆەللا)

769 رەتكورسەتىلدى

قابىرشاق مۇز قاناتىن جاپقان اۋە لاينەرىنىڭ بورت-جولسەرىك قىزى قولىنداعى دوڭگەلەكتى قارا چەمودانىن ءبىر بولمەلى ءۇيدىڭ كىرە بەرىسىندەگى بوساعا تۇبىنە جەتكىزىپ، بىراق توقتاتتى. بوساعا دا بۇل چەموداننىڭ ۇيرەنشىكتى ورنى ەدى. جالعىزباستى جولسەرىك كۇن مەن ءتۇننىڭ كەز كەلگەن ۋاقىتىندا ءبىر كيەرىن قارا چەمودانعا اپىل-قۇپىل اتىپ ۇرىپ، دىرىلداتىپ الا جونەلەتىن.  

كۇن كوتەرىلە جەتكەن سۇلۋ بويجەتكەن اس بولمەگە ءوتىپ، سالقىن سۋ ءىشتى دە، تەز قايىرىلىپ كەلىپ چەمودانىن اشتى. ىشىنەن يتالياندىق كويلەك-كونشەك، فرانتسۋزدىق ءيىسسۋ شىعارىپ، جاتىن بولمەگە ءوتتى. اۋە كومپانياسىنىڭ تىرتىسقان كيىمدەرىن ۇستىنەن تەز-اق سىپىرىپ تاستاي سالدى. انادان تۋماي اپپاق ءتانى ارشىعان جۇمىرتقاداي بولىپ شىعا كەلدى.

    چەمودان اۋزى تاپ بوساعادا اشىق قالدى...

    كۇنگە قىزدىرىنعان دەنەسى قىزىل توبىلعىداي نارتتانىپ، تىعىز بىتكەن مۇشە-مۇشەسى شيىرشىق اتىپ، ءتىپ-تىك ومىراۋى ۇشىنىڭ بارماقتاي بوپەشىك باسى دەرتىپ، الدە ءبىر ويناقى سەزىم ساناسىن قىتىقتاپ كەتتى. ويىنا قۇمدى جاعالاۋ مەن تۇزدى تەڭىز، قىمبات مەيمانحانا مەن جاتجەرلىك بەيتانىس ەركەكتىڭ سەرىپپەلى جاس تانىنە تيگەن شويىنداي قاپ-قارا قولدارى ورالىپ ءوتتى... ءبىر ءسات بالعىن ءمۇسىنىنىڭ سۇلۋلىعى مەن نازىك جانىنىڭ ءناپسى قۇمارتقان جۇيىرىكتىگىنە ەلتىپ، جاستىققا ءتان وي-سەزىممەن ءوز-وزىنە ەركەلەپ، كىسى بويى سوپاق اينا الدىندا كەرىكشە كەرىلىپ-سوزىلىپ،  ەمىن-ەركىن جالعىز تۇرىپ جاتقانىنا ءدان ريزا بولدى. ينە-جىپتەن جاڭا شىققان ءىش كيىمدەرىن كيىپ، جەڭىل جىبەك حالات جامىلدى.

    اۋەجايعا جاقىن سالىنعان شاعىن اۋداننان پاتەر جالداپ تۇراتىن قىز بالا – قارلىعاش-كارينا ءۇشىن بۇل تۇيىق مەكەن – قياندا قالعان قىستاق سياقتى جەكە-دارا، وتە ىڭعايلى. جىگىتى باۋىر-باۋەر دا «رايون اپپەنديتسيت» دەپ ات قويعان. ۇشاق قىزمەتكەرى ءۇشىن تاڭ بوزى نەمەسە ىمىرت كەزى، بولماسا «چاس-پيك» ۋاقىت پا – ءبارىبىر... كورشىسى تاكسيست ەسبەرگەنمەن جۇمىسىنا تەز جەتە قويادى.

    الىپ مەگاپوليستىڭ ىزىڭ-شۋىنان دا الىس، قالا ىرگەسىنە قونىس اۋدارىپ العان اكە-شەشە، اعا-باۋىر، جەگجات-تۋىستاردىڭ سۇق كوزىنەن دە جىراق. ءوزى مەن ءوزى. قالادا تۋىپ، قالادا وسكەن باۋەرمەن دە ەمىن-ەركىن جۇزدەسە الادى... «شانەلل» ءيىسى جەڭىل عانا اڭقىعان اققۋ موينىنا تاناۋىن تىعىپ، اق تاماعىن ايمالاپ، «مويا تساريتسا كارينا! مويا تساريتسا كورونا!» دەپ ءولىپ-وشەتىن ەركەكتىك ەركىن قىلىعىن دا ساعىنىپ، قۇمارتىپ جەتتى بۇگىن. ەشبىر جىگىت جەتپەيدى ونىڭ قۇلجاداي قۇمارپاز قارۋلىلىعىنا... شەتەلدە دە، وسى قالادا دا.

    ال بۇل كەزدە اشىق قالعان چەمودان ىشىنەن ءبىر سۇيرىك تاراقان اياڭداپ شىعىپ، مۇرتشاسىن كوتەردى. مۇرتشاسىمەن ءيىس الىپ، جان-جاعىنا مۇقيات زەر سالدى. كۇيدىرىلگەن ماي ءيىسى سىزدىقتاپ كەلىپ تۇرعان ەسىك جاقتاۋىنا قاراي جىلدام جىلجي جونەلدى. بوساعاداعى جالپاق اعاش جاپسارىنا ەلەۋسىز عانا ەنىپ كەتتى.

    بوساعا جاقتاۋىنان ەلەۋسىز ەنگەن سىلىڭعىر جاندىك جىڭىشكەلەپ ءجۇرىپ وتىرىپ، كورشى پاتەردىڭ قابىرعالاس اس بولمەسىنەن شىقتى. سەزىمتال مۇرتشاسى الداماپتى. ايشىلىق الىس شەتەلدەن ءاپ-ساتتە ۇشاق قاناتىنا بايلانىپ  جەتكەن تاراقان بىردەن-اق اس ۇيدەگى جات تۇقىمداستارىمەن ارالاسىپ كەتتى. مۇرتشالارىمەن ىمداسقانداي جاناسا ءتيىسىپ، ءيىس-قوڭىستارىمەن الماسىپ، العاشىندا ءوزارا توسىرقاسسا دا، تاندەرى ۇيرەنىسە كەلە جابايى قۇلانداي ۇيىرلەسىپ كەتتى.

    بوساعادان ەنگەن بوسقىن بىراق سىرقات ەدى...

    ول ۆيرۋستى جاندىك بولاتىن. ۆيرۋس وعان ادامنان جۇققان. ەكىاياقتىلار جەپ، قوقىسقا تاستاعان استان جۇقتىرعان. ال بەيعام پەندەلەر تاراقاننىڭ دا تاسىمالداۋشى ەكەنىن سەزبەيتىن... سەنبەيتىن. جالپاق دۇنيەنى جالماۋىزشا جورتىپ جۇرگەن بەيمازا جۇرت شاتىر استىندا جاربيا ىلىنگەن جارعاناتتى جىلان بىتەۋ جۇتىپ، سول ەكەۋىنىڭ كىرىككەن سىرقاتىنان جۇمباق ىندەت جەر بەتىن جۇلدىزقۇرتشا جايلاي باستاعانىن عانا بىلەتىن.

    اس ۇيگە مۇرتشاسى سۇيرەڭدەپ جەتكەن كەلىمسەك بوسقىن كەشىكپەي-اق مۇرتتاي ۇشقان. ءتورت اياعى اسپاننان كەلىپ، جانى شىعا الماي تىپىرلاپ جاتىپ، اقىرى ءبىر بۇرىشتا سىرقاتتان تىراپاي اسقان. ول بىراق سىرقاتتان قۇربان بولسا دا، قۇرباندىق ميسسياسىن بەيعام قانداستارى الدىندا ادالدىقپەن اتقارىپ كەتىپ ەدى.

    از عانا ۋاقىتتا ءوزىنىڭ حيتين جامىلعىسى استىنا جاسىرىپ، امان-ەسەن جەتكىزگەن قاۋىپتى سىرقاتىن تالاي بايىرعى تاراقاندارعا جۇقتىرىپ ۇلگەرگەن. ەندىگى كەزەك ىزەرلەي جەتكەن ىندەتتىڭ جارعاناتشا جابىسا جۇعىپ العان تاراقاندار تىرلىگىنە سىن... ولارمەن الاڭسىز قاتار عۇمىر كەشىپ جاتقان ءپارۋايى پەندە اتاۋلىنىڭ تىرشىلىگىنە سىن... ەكەۋىنىڭ دە تىرلىك پەن تىرشىلىك ەتۋگە حاقىسى بار. ەكەۋى دە جاراتۋشى يەنىڭ جازعان تاعدىرىن كەشۋگە قۇقىلى.

    ال جاراتۋشى ءمىنسىز ەتىپ جاراتقان ۆيرۋستىڭ دا تىرشىلىك يەلەرىنە جۇعۋعا، سول ارقىلى جالپاق دۇنيەدە ءومىر سۇرۋىنە جول اشىق. قالاعا قاشقىننىڭ كۇيىن كەشىپ جەتكەن ۆيرۋس قانا بوسقىن ەمەس، قىبىرلاعان بارلىق جاندى اتاۋلى ءدۇن-دۇنيەدە بوسقىن... ءبارى دە بوسقىن جازمىشتارىنا تاۋەلدى. ال بوسقىن عۇمىرلارى قانشاعا سوزىلارى جۇمباق.

    ءبىر تاڭىرىگە عانا ايان! قۇبىر-قۇبىر بويىمەن پاتەردەن پاتەر قويماي ارالاپ كەتكەن تاراقان اتاۋلىنىڭ بويىنا ءسىڭىسىپ، ءۇيدى-ۇيگە قوجايىن بولىپ جۇرگەن ادامدارعا جۇقتىراتىنداي وزگەرمەلى مۋتاتسيا حالگە جەتكەنشە دە ءالى قانشاما ۋاقىت بار بىراق... ايشىلىق الىس جولدى ۇشاقپەن ءبىر-اق كۇندە ءبىر-اق اتتاپ جەتسە دە، ادام بالاسىنا تاراتۋشىلىق قابىلەتكە يە بولعانشا ۆيرۋس جانكەشتىلىگى مەن سىرىلىگى  تورەشى.  سوسىن ءبارىن دە ۋىسىندا ۇستاعان ءبىر ءتاڭىرىنىڭ قۇدىرەتتى كۇشى مەن كەڭىستىك پەن ۋاقىتقا باعىنباس قۇدىرەتى تورەشى.

    ول كەزدە بىراق بۇل ۆيرۋس مۇلدە ءوڭىن وزگەرتىپ، تۇرلەنگەن تۇرمەن ويانادى...  

    ازىرشە سەلدەي ساپىرىلىسىپ، سەڭدەي سوعىلىسقان جارتىكەش جۇرت – الكەۋدە ادامدار الاڭعاسارلىقپەن ءبىر-بىرىنە بىلدىرمەي جۇقتىرىپ، شارتاراپقا تاراتا بەرەدى.  سىرتتان كەلگەن سىرقات از ۋاقىتتا ءىشتى كەۋلەگەن سارىسۇزەكتەي سوزىلمالى ىندەتكە ۇلاسادى.

    سۇربويداق جىگىتتىڭ ء«تاج پاتشايىمى» كارينا-قارلىعاش تا الەمدى شارلاپ ۇشىپ جۇرمەك... ىستىق قۇبىر بويىمەن جارىسقان سىرقات تاراقاندار عانا بەلگىسىز جەندەت ىندەتتەن كەزەك-كەزەك مۇرتشالارى جىبىرلاپ، ءبىر-بىرىنە جۇقتىرىپ، مۇرتتاي ۇشىپ جاتىر.

                                    ***

    بوسقىن تاراقان ولگەن اس ۇيدە جۇماعا ارنالىپ بەيسەنبىلىك شەلپەك پىسىرىلگەن ەدى. ءتۇس الەتىندە جەتكەن كۇيەۋ بالاسى ەسبەرگەن ەنەسى تورعىنمەن قۇران وقىلعان ىستىق شەلپەكتەن اۋىز ءتيىسىپ، تۇسكى اسقا كىرىسكەن. تاكسيست ەسبەرگەن تاڭ قاراڭعىسىنان كەتىپ، ورازاسىن ەندى اشىپ وتىر.

    كەمپىر جاپ-جاس كۇيەۋ بالاسىنىڭ جۇدەۋ وڭىنە قاراپ قويادى. ۇيەلمەندى-سۇيەلمەندى ءۇش بالاسىن ەسكى «توەتا» كولىگىمەن تاكسي بولىپ اسىراپ، پاتەر اقىسىن ءولدىم-تالدىم دەگەندە ارەڭ تاۋىپ جۇرگەن ەسبەرگەن ءابىرجىپ-اق كەتىپتى. نامىسقا تىرىسىپ جۇرگەنى كورىنىپ-اق تۇر. بالالارىنىڭ الدى مەكتەپكە ەندى ىلىگىپ، سوڭعىلارى جارى جادىرا جايالىق جۋاتىن بالاباقشادا...

    تورعىن دا قالا ىرگەسىندەگى ۇلىنىڭ ۇيىنەن كۇيەۋ بالاسىنىڭ جالدامالى پاتەرىنە قۇرت-ماي، كىلەگەي-ىرىمشىك، قانت-كامپيت – سالەم-ساۋقاتىن كوتەرىپ  كەشە كەلگەن. ءبىر ايلىق زەينەتاقىسىن دا پاتەردىڭ جالدامالى قۇنىن تولەسىن دەپ قىزىنىڭ قولىنا ۇستاتقان ەدى. وسى كەنجە قىزىن اكەدەن ەرتە قالدى عوي دەپ، شولجىڭ ءوسىرىپ، جوعارى وقۋ دا وقىماي، ەرتە بايعا ءتيىپ كەتتى. قۇدايعا شۇكىر بىراق، قىز كەزىندەگى ەركە مىنەزى تەز باسىلىپ، جاپ-جاقسى انا بولدى.   

    ءۇنسىز اسىن الىپ وتىرعان ەسبەرگەن ويدا جوقتا وقىس ءسوز ايتتى.     

– ء«ولى تىنىشتىق ورناتامىز! ولەسىڭدەر!» دەيدى.

– نە دەيت!؟ قايداعىنى ايتپا، قاراعىم! جاماندىق شاقىراسىڭ.

– اپا، مەن ەمەس... مىنالار شاقىرىپ وتىر. بۇرسىگۇننەن باستاپ ء«ولى تىنىشتىق ورناتامىز!» دەپ جاتىر عوي... قالاي كۇن كورەمىز؟! قالاسىز كۇنىمىز قاراڭ!

– قوي! جوقتى ايتپا! ءبىر ءمانىسى بولار... كوپپەن كورگەن – ۇلى توي. و، نەسى اي!

    تورعىن كەمپىر باسۋ ايتتى. كۇيەۋ بالاسى ىشىنەن تىنىپ ۇندەمەي قالدى. سۋىي باستاعان ءشايىن كومەيىنە بىراق قوتارا سالىپ، ورنىنان تۇرىپ كەتتى. ەنەسىنىڭ بايەك بولا ءشاي ءىش دەگەنىنە دە قارامادى. كۇندەگى ادەتىنشە بىرەر ساعات كوز شىرىمىن الۋعا جاتىن بولمەگە بەتتەدى.

    مىنا ءبىر «كورونوۆيرۋس كەلدى» دەپ ەل دۇرلىككەلى ارقانى كەڭگە سالىپ جۇرگەن ەسبەرگەن بۇگىن شىنداپ قورىققان. قالادان شىعام دەگەندەرگە ەكى كۇن ۋاقىت بەرىپتى، سوسىن مۇلدە جاۋىپ، قۇمىرسقاشا قايناپ جاتقان ساپىرىلىسقان تىرشىلىكتى توقتاتپاق. ونىڭ اقىرى نە بولماق سوندا؟! ويلاۋدىڭ ءوزى قورقىنىشتى!

    كوزىن جۇمىپ، ۇيىقتاپ كەتكىسى كەلدى. قاراكولەڭكە بولمەدە دوڭبەكشىپ جاتىپ، كەنەت قور ەتە ءتۇستى. تۇياق سەرىپپەستەن ءبىر جارىم ساعاتتاي جاتقان ەسبەرگەندى ۇيگە سالدىرلاي كىرگەن قايناعاسى الماسبەك پەن ونىڭ ايەلى نۇركاش وياتىپ جىبەردى.

– اپا، ەرتەڭ اۋىلعا قايتاسىز! 

– ەە، نە بوپ قالدى؟ سۋ شىقتى ما مىنا ۇيدەن؟ كەلگەنىم كەشە...

– سۋىڭىز نە، ۆيرۋس شىقتى، اپا! - دەپ نۇركاش كەلىنى ارالاسا كەتتى.

– اپا دەيمىن، قىرسىقپاڭىزشى! سۇمدىق سور كەلە جاتىر... – الماسبەك اناسىنا قاتقىلداۋ ايتتى.

– ءتايت، ءارى! ءبىرىڭنىڭ اۋزىڭا ءبىرىڭ تۇكىرىپ قويعانسىڭدار ما، تۇگە! 

– اپا دەيمىن، كارى ادامدارعا قاۋىپتى!.. مەن دارىگەرمىن عوي. ۇلكەن ادامدار كوتەرە المايدى. يتاليادا قارتتار كەتىپ جاتىر... بارىنەن دە ءسىزدى ويلاپ كەلدىم.

– يتالاقاز دەگەن بولۋشى ەدى. ەلىنىڭ اتى قانداي جامان ەدى! ونداي ەلدە بولادى، يت دەپ، بيت دەپ ات قويىپ السا... و، نەسى اي!

    دانتيست الماسبەك قايناعاسىنىڭ شىر-پىر بولعان داۋىسىن انىق ەستىپ جاتقان ەسبەرگەن ورنىنان تۇرىپ كەتتى. ەنەسى داۋىسى تاعى جالعاستى.

– اجال كەلسە، قالا نە، اۋىل نە – ءبارىبىر. اناڭدى التىن ساندىققا جاسىرساڭ دا الىپ كەتەدى. دۇرلىكپە! و، نەسى ەي! ودان دا قۇران وقىلعان شەلپەكتى جەپ، ءشاي ىشىڭدەر. ازىرەيىل سەندەرسىڭدەر عوي مىنا تۇرلەرىڭمەن... قايت دەسەڭ – قايتام. تەك مىنا نەمەرە جيەندەرىمدى دە الا كەتەم. اكە-شەشەسى قالام دەسە، قالا بەرسىن! ەمشەكتەگى بالالار ەمەس قوي... جۇمىستارىن ىستەي بەرسىن.

– اپا، اقىلىڭىزدان اينالدىم! – نۇركاشتىڭ كەمپىردى قۇشاقتاي الىپ، بەتىنەن شوپىلدەتىپ سۇيگەنى سەزىلدى.

    ەسبەرگەن اس ۇيگە دەرەۋ جەتىپ كەلىپ، امان-ساۋلىق جوق دۇرسە قويا بەردى.

– بالالار ەشقايدا بارمايدى! وزىمىزبەن بولادى. ولار جەتىمەك ەمەس!

تورعىن كەمپىردەن باستاپ ءبارى اڭتارىلدى دا قالدى... الدىمەن ءتىل قاتقان اۋلەت اناسى بولدى.

– ءيا، شوشىپ وياندىڭ با، بالام؟! ەشكىم سەنىڭ بالاڭدى الايىن دەپ جاتقان جوق. اركىم ءوز بالاسىن قايدا سيعىزارىن بىلمەي ءجۇر. و، نەسى اي!

ەسبەرگەن دە بالاجان، قىزعانشاقتىعىنان ارتىق كەتكەنىن ءبىلىپ قاپ، توسىلىپ قالدى.

– ءاي، ەسبەرگەن! سەنىڭ بالا-شاعاڭدى ءبىز جەپ قويمايمىز... اۋىلدى جەردە ۇيدە قامالىپ وتىرمايدى، اۋلا ىشىندە ويناپ جۇرەر دەپ وتىرمىز. ىشتەرى دە پىسپاس. – الماسبەك قايناعاسى ءجون ءسوز ايتتى.

– جو-و-وق! ءبارىمىز ءبىر جەرگە جينالمايىق دەگەنىم... – ەسبەرگەن كۇمىلجىپ قالدى.

– مىنا ءبىر بولمەدە ءۇش بالا تۇرماق، وزدەرىڭ دە قايدا بارارلارىڭدى بىلمەي قالارسىڭدار... بۇل – كارانتين. – نۇركاش تا باسۋ ايتتى.

– چەرنوبلدە كورگەنمىن... ەرتەڭ مىنا ۆيرۋس كەنەشە قاپتاعاندا ۇيدەن شىعارمايتىن جاعدايعا بارادى. ءبارىن جاۋىپ، تۇمشالاپ تاستاۋعا تۋرا كەلەدى ءالى... كورەسىڭدەر! بۇل اتوم جارىلىسىنان دا جامان. ۆيرۋس – قۇرت. تاراقانشا تارايدى.

    قايناعاسى ءوزىنىڭ سوناۋ چەرنوبلدە اسكەردە بولعانىمەن سالىستىردى.

– قاراقتارىم، اسپاننان قار ەمەس، قان جاۋسا دا، سابىر ساقتاڭدار! ەنەم وتىز ەكىنشى جىلدىڭ اشتىعىندا شەشەكتەن امان قالدىم دەۋشى ەدى... جۇزىندە قوراسان داقتارى سول زاماننان قالعان-دى. مارقۇم التى بىردەي اعامدى اشتىق پەن ىندەت جالماعاندا، اللا تاعالا ءبىر مەنى تۇقىمعا قالدىرىپتى دەيتىن. بۇدان دا ەل بوپ، جۇرت بوپ، امان وتەرمىز. ەل ىرگەسى بەرىك قوي. ءدارى-دارمەك كۇشتى. ۇكىمەت باي. اۋىرشىلىققا ۇشىراتا قويماس. ۇرەيلەنە بەرمەڭدەر! ادامدى جاۋ المايدى، ۇرەي الادى.

    تورعىن كەمپىر بالالارىنا توقتاۋ ءسوز بايلادى. ءبارى دە ءبىر ءسات ۇندەمەي وتىرىپ قالدى.

    كۇتپەگەن جەردەن ەسىك قوڭىراۋى قاعىلدى. ەلەڭ ەتىستى. كورشى ۇيدەگى بادەندى ستيۋاردەسسا قارلىعاش ەكەن.

– وي، سالاماتسىزدار ما؟ اپام كەلىپ قاپتى عوي...

 – كىر، كارينا، كىر! شەلپەكتەن اۋىز تي!

  – راحمەت، اپا! - دەي بەرىپ، تاپ كىرە بەرىستەگى اس ءۇيدىڭ ەسىك جاقتاۋىنا سۇيەنە جوتەلىپ-جوتەلىپ قالدى.

  – اسىقپا، قىزىم!

  – اپا، شەلپەككە شاشالىپ...

 – قىزىم-اۋ، وتىرشى! قازاق ەمەسپىز بە؟! ءشايدان ءىش، شەتەلدەگى جاڭالىعىڭدى ايت!

 – كارينا، نە بولىپ جاتىر ءوزى؟! سەن ۇشىپ ءجۇرسىڭ عوي... مىنا سۇمدىق بىزگە دە كەلدى مە؟ جۇرت «بىزدە جوق! بيلىكتىڭ ەلدى باسىپ ۇستاپ وتىرۋ ءۇشىن ىستەپ جاتقانى... تاعى دا پرەزيدەنت اۋىسادى» دەسەدى... «يتاليا قايدا، ءبىز قايدا؟» دەپ شۋلاسىپ، سەنبەيدى، - دەپ نۇركاش كەلىنى كيلىگە كەتتى.

– جەڭەشە، مەنى ون كۇندىك دەمالىسىمنان شاقىرىپ الدى... ىستىق جاقتىڭ تەڭىزىنە شومىلىپ، اسپاندا العان رادياتسيامنان ارىلايىن دەپ... جەتى-اق كۇن بولدىم. ول جاقتاردا دا دۇرلىگۋ... ادامدار قورقىپ، كەيبىرەۋىسى ەلدەرىنە قايتىپ جاتىر. بىراق كوپ جۇرت «كاك گريپ، نەچەگو بوياتسيا!» دەپ جايباراقات ءجۇر.

– ايتتىم عوي انە... بىزدە دە دىم جوق. بيلىك ەلدى دۇرلىكتىرىپ... ميلليونداپ، ميللياردتاپ ءبولىپ... تاعى دا سونى جەۋدىڭ قامى. انە كەلدى، مىنە كەلدى! قايدا؟ كانى؟ مىنە، كارينا ۇشىپ كەلدى عوي. كەلگەندەردى ۇستاپ جاتقانى قايدا؟

    – ەي، قاتىن! قىسقارت! پروۆوكاتار! كارينا – بورت-پروۆادنيتسا. ونى نەسىنە ۇستايدى... ۇكىمەت اقىماق پا ساعان؟ ءوز-ءوزىن دارعا اسىپ... قالانى جاۋىپ، جۇمىستى توقتاتىپ، ەلدى قاماپ، دۇنيەنى قاڭىراتىپ... بانكروت بولادى. امالسىز، سەن سەكىلدى سۋمي قاتىندار ساناسىنا جەتپەسە دە، جەلكەلەرى ۇزىلمەسىن دەپ ىستەپ جاتىر. سەندەر بىراق «بيلىك ءويتتى، بيلىك ءبۇيتتى» دەگەن بايبالامدارىڭدى قويار ەمەسسىڭدەر وسىنداي قاۋىپ تونگەن ساتتە دە. كارانتينسىز حالىق قىرىلادى... وڭشەڭ ەسەك مي. ۆيرۋسقا جاپون مەن قىتاي، نەمىس پەن امەريكان ەرىككەننەن ەسىگىن جاۋىپ جاتىر دەيمىسىڭ. ءبىز ونسىز دا ءبىر ورىندا قويشا ۇيەزدەپ، قوڭىزشا ءورىپ ءجۇرمىز. جۇمىسسىزدىقتان جەردى كەزىپ... ەرتەڭ قاپتايدى ولار... كورەياسى بار، ەميراتى بار. سوندا قازىرگى ون-ونبەس اۋرۋ جۇزدەپ بالالايدى. ءبىر ۋاق بايىڭ مەن وكىمەت شاراسىنا قۇلاق اسساڭشى!

    دارىگەر ايەلىنە زەكي سويلەدى. ۇلىنا قارسى سويلەي بەرگەن كەلىنىنە تورعىن كەمپىر توقتاۋ سالدى.

– ءاي، كەلىن! توقتا! و، نەسى اي، بايىنا قاراي شاپىلدەپ!.. كاندەنشە بوساعادان شاۋىلدەپ... سەندەردىڭ نيەتتەرىڭ... دۇنيەدەگى جوق پالەنى باسىمىزعا شاقىرعان.

– اپا، ءبىز ەمەس، ولاردىڭ ءوزى... ايتپەسە الەمدە قىدىرىپ جۇرگەن باي-باعلانداردى الدىرىپ نەسى بار؟ ولار تاعى سولاردىڭ قىز-قىرقىن، قاتىن-قالاش، قىدىرماش ەركەگى مەن ۇلدارى... - دەپ نۇركاش شىداماي كەتتى.

– ەي، نۇركاش! قوي بولدى! - دەپ الماسبەك ايقايلاپ جىبەردى.

    كىرۋىن كىرىپ قالىپ، قالاي شىعىپ كەتەرىن بىلمەي ساسقان قارلىعاش:

– اپا، مەن كەتەيىن! جادىراعا ء«ولىپ قالماسىن، سۋ قۇيىپ تۇرشى» دەپ تاستاپ كەتكەن گۇلدەرىمدى الايىن.

– الا عوي. ەسبەرگەن بىلەدى عوي. مەن دە قوناقپىن.

    ەسبەرگەن تەرەزە الدىندا گۇلدەپ تۇرعان قىش ىدىستاعى باكەنە جاپون وسىمدىكتەرىن كوتەرىپ اكەلدى. قارلىعاش سىپايى قوشتاسىپ، ەسىكپە-ەسىك پاتەرىنىڭ ەسىگىن كىلتپەن اشتى دا، كورشى تاكسيست جىگىت جاپون گۇلدەرىن كىرگىزىپ بەردى.

    ول اشىق قالعان پاتەرى ەسىگىن جاۋىپ كىرگەندە كورونوۆيرۋس تۋرالى داۋ دا باسىلعانداي ەدى. ۋاقىت تا جىلجىپ كەتىپتى. ىمىرتقا شەيىن جولاۋشى «اۋلاپ» قايتقىسى كەلىپ اسىعا تۇسكەن.

– ەسبەرگەن، جاعداي ەۆروپاداعىداي ۋشىقپاسىن!.. وندا ءبىزدىڭ ەلدە دە «كومەندانتتىق چاس» ەنگىزەدى... سوعان دايىن بولۋىمىز كەرەك. ايەلدەر ونىڭ نە ەكەنىن تۇسىنبەيدى... سەن ەركەكسىڭ عوي، بارىنە دايىن بول!

– اعا، باسقا سالعاندى كورەرمىز!

– كورەرمىز ەمەس... بەتكە ماسكا كيۋمەن ماسەلە شەشىلمەيدى. قاتاڭ رەجيم، قاتال ءتارتىپ كەرەك. جۇرت سويۋز ىدىراعاننان بەرى بەتىمەن لاعۋدى ونەر كورىپ الدى. تەمىر ءتارتىپ عانا تەگەۋرىندى تويتارىس بەرەتىنىن قىتايلار دالەلدەدى عوي... ايتپەسە باتىستاعى ەلدەردەي بىلىققا باتامىز.

– قويشى، الماس! قورقىتا بەرمەشى! يتالياداعىداي مورك جەتپەي قالماس... دالا كەڭ. اياعىمىز جەتكەن جەرگە قاشارمىز! - دەپ كۇلدى نۇركاش.

– كۇلمە، كەلىن! بايىڭنىڭ ايتقانىنا مويىنۇسىن! و، نەسى اي!

– بايىنا ەمەس، كوروناۆيرۋسقا مويىنۇسىنادى... مىسقىل مەن كۇلكى سوندا تىيىلادى.

– استاپىراللا! جامان ايتپا، ۇلىم! و، نەسى ەي!

 – اعا، مەن جۇرە بەرەيىن!

– باۋىرىم، بىلاي ىستەيىك! بالا-شاعاڭدى ىرگەدەگى اۋىلعا الىپ كەتەيىن. جادىرا ەكەۋىڭ سوسىن كەلەرسىڭ، ونىڭ جۇمىسى توقتاپ جاتسا... ەرتەڭ اۋرۋلارىمدى سوڭعى رەت قابىلداپ، تىستەرىن سالىپ بەرىپ، ءوفيستى جابام. بىزگە دە قيىن تيەيىن دەپ تۇر. قازىر اپاممەن بالاباقشاعا سوعام، ەرتەڭ قول تيمەيدى.

    قىزۋقاندى قايناعاسى ءبىر-اق كەستى.

– جادىراعا تەلەفونمەن ءتۇسىندىرىپ ايتارسىڭ، - دەپ قالدى نۇركاش.

    بۇل دا ولارمەن ءۇنسىز كەلىسىپ، ەشكىممەن قوشتاسپاستان شىعا جونەلدى. كوز الدىنا كىشكەنە قىزىنىڭ ءتاتتى قىلىقتارى كەلە بەردى...

    قالادا تىرباڭداعان پەندەلەردىڭ تاراقان تىرشىلىگى قىزا تۇسكەن ەدى.

                                         *  *  *

    كورشى پاتەرگە كىرىپ-شىققان قارلىعاش ەشكىم كۇتپەگەن قاۋىپتى ءبىر-اق رەت جوتەلىپ قالىپ، كەمپىرگە سىرقات جۇقتىرىپ العانىن سەزگەن دە جوق. گۇل كوتەرىسىپ سوڭىنان ەرگەن ەسبەرگەن ىستىق دەمى جاقىننان شارپىعان جاس سۇلۋدىڭ سىلقىلداي ءۇن قاتقانىنان جۇقتىرعانىن بىلگەن دە جوق.

ء– سىز قالاعا شىعاسىز با؟

– قازىر كەتەم.

– مەنى كۇتە تۇرىڭىز! ورتالىققا بارايىن دەپ ەم.

    ەندى مىنە، ەكەۋى دە قالانىڭ ورتالىعىنا قاراي اينالما شەڭبەر جولمەن ۇشىرتىپ كەلەدى. ەسبەرگەن كوپ سويلەمەيتىن ادەتىمەن ءۇنسىز. قارلىعاش قانا قولتەلەفونى قۇلاعىنا جابىسىپ، الدەبىر قۇربىلارىمەن ءماز-ءمايرام تىلدەسىپ كەلەدى.

    ناۋرىز باسى بولسا دا، بۇگىن كۇن ەرەكشە شۋاقتى ەكەن. اۋا عانا تىمىرسىق. كوك ءتۇتىن ارالاس اۋىر ىس قاراۋىتا تۇمانىتىپ تۇر. قالاعا اياق استىنان تاۋ مەن دالادان ءتۇز ادامى كەلە قالسا، قولقاسىن قابادى... بىراق تاكسيست پەن ستيۋاردەسساعا اسەرى بىلىنبەيدى. ولاردىڭ جاس وكپەسى وقتا-تەكتە دەمىگىپ قاپ سىر بەرسە دە، ەلەگەن ەمەس.

    قالا ورتالىعىنا جاقىنداعاندا ۋىس-قۋىس شولاق كوشەلەرمەن سىنالاي ءجۇرىپ، جولاۋشىسىن ءۇش-ءتورت قاباتتىق سۋپەرماركەت الدىنا جەتكىزىپ تاستادى. قولىنداعى قىمبات تەلەفون ارقىلى جىلدام ەسەپ ايرىسقان بويجەتكەن دە ەسىكتى تارس جاۋىپ، تاكسيست ءوز جونىمەن كەتتى.

    قارلىعاش تاكسيدەن تۇسەر-تۇسپەستە تاعى بىرەر مارتە جوتەلىپ، تاماعىن جوتكىرىنىپ الدى. سول-اق ەكەن وڭەشىن قازان قىرعىشتاي الدە قالاي سەزىم قىرناپ ءوتتى. وعان بىراق ءمان بەرگەن جوق. تەز-تەز باسىپ، ماركەت ىشىنە كىردى.

    ماركەت تولى ءنوپىر جۇرت ەكەن. ۇلكەن-كىشى دەمەي، بۋتيك-بۋتيكتى جايباراقات ارالاعان كوپشىلىك. كوبىسى قۇر بوسقا ۋاقىت ءولتىرىپ جۇرگەنگە ۇقسايدى. ەكىدەن-ۇشتەن ەرىگىپ جۇرگەن جاستار مەن ايەلدەر ءتىپتى مول. بەيبىت ءومىردىڭ بەرەكەلى تىرشىلىگى، مامىراجاي مەزگىلى.

    ءارتۇرلى جەردە ىستەيتىن بويداق قۇربى-قۇرداستارى كەشكىلىك جۇمىستان بوساعانشا، بۋتيك ارالاپ جۇرە تۇرۋدى ءجون كوردى. قولىنا بالمۇزداق ۇستاپ، تەربەتىلە باسادى. جاستىق جالىن قۋات پەن تالماس سەزىم ءۇيىرىپ، كوڭىلىن كوكتەمگى كوگەرشىندەي الىپ-ۇشتىرىپ العان ەدى.

    جاقىن اۋىلداعى اكە-شەشەسىنە تەلەفون سوعۋعا وقتالدى دا، سوعىپ كەت دەپ اۋرە قىلار دەپ توسىلدى...

    ءىرى قالا ماڭىنا قۇداي دا ۇمىتا باستاعان تۇيىق اۋىلدان بىلتىر عانا كوشىپ كەلىپ العان تۋعان شاڭىراعىنىڭ ءتۇتىنى دە ءتۇزۋ ۇشۋدا... اكە-شەشەسى ۇستازدىعىن اتقارىپ، اعاسى مەن باۋىرى ونى-مۇنى ماماندىقتارىمەن كىشىگىرىم قىزمەتتەرىن ىستەپ ءجۇر. جالعىز ءسىڭىلىسى مەكتەپتە.

    ال ءوزى شەت تىلدەرى ۋنيۆەرسيتەتىن ءبىتىرىپ، اعىلشىن ءتىلىن جەتىك ءبىلۋى مەن قاعىلەزدىگى ارقاسىندا بورت-جولسەرىك ماماندىعىن تەز يگەرىپ، زەرەكتىگى مەن پىسىقتىعى سىناقتاردان سۇرىنبەي وتكىزىپ، ناعىز مامان بولىپ شىقتى. وسى ستيۋردەسسا بولۋ ءۇشىن اق جۇرەگىن ۇسىنىپ، اتا-اناسىنا كەلىن تۇسىرەم دەپ قۋانتىپ، جاھۇتتاي ساقتاۋلى پاك لاعىلىن قىزىل رەڭگە بوياعان العاشقى ماحابباتى – ستۋدەنتتىك جىگىتىمەن دە سەرتىن بۇزدى...

    Cەرت بۇزعالى كوپ وزگەردى. باۋەردىڭ تىلىمەن ايتقاندا، «پۋتانا بولماسا دا مۋتانتكا» بولعانداي.

    قازىر قالاۋىمەن كۇن كەشىپ كەلەدى. كوكەيىندە وكىنىش جوق، بىراق سول پاك ساتتەردەن  سۇلۋ ساعىنىش پەن بەلگىسىز كىرەۋكە مۇڭ قالدى. ءوزى ەلەمەۋگە تىرىسسا دا، «قاتەلىك جاسادىم با؟!» دەگەن جاسىق وي كەيدە قۇيىنداي سوعىپ وتەتىن. سول-اق ەكەن ءوز-ءوزىن قايراپ، وتكەننىڭ ءبارىن ۇمىتۋعا تىرىسىپ، ءشاۋلى قىرانشا سىلكىنىپ، الىس شەتەلدەرگە ۇشىپ جۇرگەنىن كوڭىلىنە مەدەۋ تۇتا بەرەتىن.

    اقىل دەسە – اقىلى، كورىك دەسە – كوركى بار، قولىنان ءىس تە كەلەتىن، ۇرپاق كوبەيتەر كۇش تە بار – وزىندەي قىزدار قازاقتا بىراق از با؟! كورەتىن كوز جوق جىگىتتەردە... ايتپەسە قالادا قانشا قىلىقتى بيكەشتەر ەرىككەندەردىڭ بەلىن بوساتۋدان اسا الماي ءجۇر. بۇعان كىم كىنالى؟ ارينە، الدىمەن ەركەكتەر. ەگەر سولار بۇركىتتەي تەگەۋرىندى بولعاندا، بۇلار قۇتىلا الماس ەدى. ەزدەر كوبەيىپ، مۇنىڭ قياندا قيراپ قالعان اۋىلىنداعى جامان ساۋرىكتەي ەزۋلەنىپ، مەكەرلەنىپ كەتتى عوي.

    نە ىستەرىن بىلمەي، ءىشى پىسا باستاعان قارلىعاشتىڭ ويىنا ارنە ورالا بەرگەن سوڭ، سۋپەرماركەت جەرتولەسىنە ءتۇستى. جەرتولەدە كوفە ءىشىپ، ارالاس-قۇرالاستارى كەلگەنشە كوليان تۇتىندەتىپ وتىرۋدى ءجون سانادى.

    مۋزىكا داۋىسى باسەڭ كافە ءىشى كۇڭگىرت. ادام دا از. قارلىعاش تۇكپىردەگى جۇمساق ورىندىقتى ۇستەل باسىنا بارىپ وتىردى. كوفە مەن كاليانعا تاپسىرىس بەردى.

    اۋزىنا كوفە الا بەرگەنى سول ەدى، تەلەفونى شىر ەتە ءتۇستى. باۋەر ەكەن. وعان وسىندا بولاتىنىن ايتىپ، قويۋ كوفەنى سىزدىقتاتا ۇرتتادى. ماڭدايى ءجىپسىپ، قانقىسىمى قالپىنا كەلىپ، ارقاسى كەڭىدى. شالقايا بەرىپ جانارىن جۇمدى.

    داياشى ۇستەلگە كالياندى تامىزىپ اكەپ قويدى. قارلىعاش الىستان ۇشىپ كەلگەندىكى مە، كوزى ءىلىنىپ كەتتى. مۇنىڭ سۇلۋ ءوڭى مەن جۇمعان كوزىن انادايدان بايقاپ وتىرعان جىگىت اعاسى كوفەسىن كوتەرىپ قاسىنا كەلىپ، وتىرۋعا رۇقسات سۇراعاندا عانا سەلك ەتىپ ويانىپ كەتتى.

– ...كەشىرىڭىز، قارىنداس! شوشىتىپ الدىم با؟

– وقاسى جوق. وتىرىڭىز! قۇربىلارىم كەلگەن سوڭ، بوسسىز.

– البەتتە! وتىرماي جاتىپ قۋعانىڭىز قالاي؟

– امال جوق، اعاسى! جىگىتىم قىزعانشاق ەدى...

– ونداي جىگىتپەن سىزدەي سۇلۋ قىز سويلەسە مە ەكەن؟! وندايلاردى ماڭايىڭا جولاتپاۋ كەرەك قوي.

– سۇيەمىن!

    قارلىعاش قالاي وتىرىك سوعا سالعانىنا ءوزى دە ىشتەي تاڭداندى.

– وكىنىشتى-اق! مەندەي سورلىعا قىزعانشاق ايەل جولىققان... پارودوكس. سەندەي پەرىشتەگە قىزعانشاق جىگىت كەز كەلگەن. قۇدايعا نە جازدىق!؟

    كوزىنە جاس العانداي قالىپ تانىتتى. قارلىعاش اياپ كەتتى.

– اعا، نالىماڭىزشى! كەتىپ قالىڭىز!

– كەتۋ وڭاي ەمەس، قالقام! كۇرشەككە ىلىنگەم... بالام بار. قيمايمىن! ءۇي دە، ماشينا دا ايەلدىڭ اتىندا عوي. مەن جۇرگەن ءمۇساپىر!

    قارلىعاش ءۇنسىز قالدى. بەيتانىس تا ءۇنسىز... قارلىعاش كوفەسى ءتۇبىن سارىقتى دا، كوليانعا كوشتى. ءوشى قالعانداي قۇشىرلانا سوردى، بۋداقتاتا ءۇردى. بەيتانىس ينتەلليگەنت ورنىنان تۇرا بەردى.

– جۇمباق جان... جۇمباق قىز اتىڭ كىم؟

– كارينا.

– جاسبولات. تانىس بولدىق. ۆيزيتكام. اعاڭدى ۇمىتپاسسىڭ... مەن جالعىزبىن. جالعىزسىرايمىن، قالقام! قانداي ادەمى ەدىڭ! اتتەڭ!

    قارلىعاش بوتا كوزىن توڭكەرىپ، قولمەن قوشتاسۋ يشاراتىن جاسادى. ۆيزيتكانى الاقانداي عانا سومكەسىنە مۇقيات سالىپ قويدى. «بولاشاقتا وڭاشا پاتەردە ءبىر سىرلاسۋعا تۇرارلىق ادام ەكەن، - دەپ قويدى ىشتەي. – ءىشىپ-جەپ قاراعان كوزقاراسىن-اي!..»

    وسى ساتتە ەسىك جاقتان باۋىر-باۋەر باستاعان قۇربى قىزدارى دا كورىندى. ولار مۇنىمەن قۇشاقتاسا، سۇيىسە امانداسىپ جاتتى. ءبارى ساعىنىسىپ قالىپتى.

    باستارى قوسىلىسىمەن ۇستەلدى جايناتىپ، كولياندى قايناتىپ جىبەردى. «ۆيسكي» مەن قىزىل-سارى ءتۇس شاراپ سۋشا اعا باستادى. سالقىن سىرا مەن ىستىق ءشاي، ءتۇرلى سالات پەن قىزدىرىلعان ۇيرەك، قابىرعا كاۋەپ كەۋ-كەۋلەسىپ قوسارلاي كەلدى. تامىر-تانىستار دا كوبەيە بەرىپ، قىزۋ اڭگىمە ارقانى قىزدىرا ءتۇستى.

    ءبىر-ءبىرىنىڭ اۋزىنان تالاسا تارتىپ الىسىپ، كولياندى تاڭدايلاتا سورىستى. ءسۇيىر ەرىندەرىنەن سۋماڭداتا ءتۇتىن شىعارىسىپ، شەڭبەرلەتە ۇشىرعاندارىنا قۋانىپ، ءوزارا ءماز بولىستى. كوليان اۋزىنداعى سىلەكەي اۋىزدان اۋىزعا كوشە بەردى...

    قارلىعاش بۋىنىنا «ۆيسكي» بۋى ءتۇسىپ، ءباۋىردىڭ باۋىرىنا تىعىلا بەردى. ول دا البىراعان ەرنىنەن سورىپ، ومىراۋى ۇشىنىڭ بوپەشىگىنە ساۋساق جۇگىرتىپ، بويى بۋسانىپ، جانى جاي تاپپاي تىنىشسىزداندى.

    اقىرى ەكەۋى سەزىمگە شىداي الماي دالاعا شىقتى دا، «اپپەنديتسيت» تۇيىق اۋدانعا قاراي تارتىپ وتىردى. باۋىر رولگە وتىرىسىمەن سابىرعا بوي الدىرىپ، وگىزدەي وڭكيگەن كولىگىن باپپەن ايدادى. تۇنگى جول بويى دا بوساپ قالىپتى. قارلىعاش تا بويىن جيىپ وتىردى.

    ەكەۋى دە پاتەرگە كىرەر-كىرمەستەن ءبىر-بىرىنە بوساعادا قۇمارتا ۇمتىلىستى...

– باۋ-ە-ەر! باۋ-ە-ەر! سلادكي موي!..

– تساري-ي-تسا كورو-و-نا-ا! ميلايا مويا!..

    ولاردى نازىك سەزىم بيلەدى. تويىنباس ءناپسى جەڭدى.

                                   * * *

...سانسىز كۇندەر مەن تۇندەر كىرپىك قاققانشا وتە شىقتى. سانسىز ايلار سىناپتاي جىلجىپ جاتتى. سانسىز جىلدار جىلعاداعى سۋداي جىلاپ اقتى.

    ۇزاق-ۇزاق مەرەز مەزگىل جوڭكىلىپ ۇزاي جونەلدى...

    جۇپارلى جاھاندا گۇلدەر سولىپ، شىمىرلاپ شەشەك اتتى...

    عاپىل دۇنيە دوڭگەلەنە اۋدى. شار تاباق كۇن التىن قاس ەرىن جالتىلداتا اۋنادى. كوكمۇنار عارىش كوش-كوش كەرۋەنمەن كوشە بەردى... كوشە بەردى. جۇلدىزدار جارىعى دا سونە بەردى.

    تاعاداي اي عانا تۋرالا سولىپ، شەرميە تولدى...

                                    * * *

    قىناداي قىزارىڭقى كۇن كوكتەگى كىندىك تورىنەن تاپجىلمادى. ۇرشىقتاي جۇمىر جەر شەڭبەر بويىمەن سايتان كوبەلەكشە اينالىپ ءجۇر. قۇلاققا ۇرعان تاناداي عارىشتىق تىنىشتىق تا بۇزىلار ەمەس.

    چەمودان ارقىلى بوساعادان ەنگەن، تۇتقيىلدان كەپ تيگەن ءتۇر-ءتۇسى جات، سۇلۋ ءتاجدى ۆيرۋستان سان ميلليونداعان تاراقان وپات بولىپ، تەك بىرەۋىسىنىڭ ءسىرى جانى ءتوزىپ، اۋپىرىمدەپ امان قالدى. سول جاندىك قالاداعى كوپقاباتتى الدە ءبىر بيىك ءۇي استىنداعى ساسىق، سالقىن جەرتولەسى تۇبىنەن جىبىرلاي شىقتى. ول ۇزىن-سونار ۋاقىتتا اتى جامان بۇزىق ىندەتتى ءوز ءتانىنىڭ نارىنە اينالدىرىپ، مەنشىكتەي ءسىڭىرىپ العان ەدى.

    تاراقان تالتىرەكتەگەن كۇيى تىلەرسەگىنە ءىلىنىپ، كۇن ساۋلەسىن ىزدەدى. جانتالاسا جارىققا ۇمتىلدى. ەندىگى كەزەك – جۇمباق مۋتاتسياعا ۇشىراعان جاڭا ۆيرۋس-مۋتانت وسى جاندىكتەن تاراماق... تاراقان دا قانداستارىنان ايىرىلىپ، قان قۇسىپ قالعان تۇلدىر جەتىمەك.

    بايلاۋلى بۇقاداي بۇزىق جەتىمەك ۇزىن كەلگەن مۇرتشالارى جىبىرلاپ، توڭىرەگىن سيپاپ سەزىپ، توپان سۋدا تال قارماماق بولعان جانداي جان-جاعىنا قاراندى. قارعا ادىم ۋاقىت قۇبىلماستان قۇبىلا اسىپ بارادى ەكەن.

    الىپ مەگاپوليس قاراڭ قالعانداي تىنىشتىقتا ايرانداي ۇيىيدى. كەنەت مەڭىرەۋ تىنىشتىقتى بۇزىپ، وقىس داۋىس شىقتى.

– قارق! كا-ا-ار! كو-و-ور!

    مىڭجىلدىق قارعا ءۇنى قۇمىعا جەتتى.

 

اسقار التاي

                                                                                                         الماتى

                                                                                                        ناۋرىز، 2020 ج.

                                                                                                                                                                                                                                                       

                     

 

 

 

 

سوڭعى جاڭالىقتار

پاۆلوداردا ەكوبازار اشىلدى

ايماقتار • بۇگىن، 17:09

ۇقساس جاڭالىقتار