– بىلەسىز بە, مەنىڭ كەيىپكەرلەرىم مىناۋ اپپاق ورماندا ءومىر سۇرەدى, – دەدى ول كەشەگى جاۋعان قالىڭ قارعا كومىلىپ, مۇلگىپ قالعان اعاشتارعا قاراپ.
ونىڭ ك ۇلىمدەگەن كوزىندەگى قۋانىش ۇشقىنى تاپ وسى ساتتە اينالانى نۇرعا بولەپ جىبەرگەندەي بولدى.
– ءيا, – دەدىم مەن باسىمدى شۇلعىپ. – ءسىز ءبىر تاماشا ەرتەگى جازاتىن سياقتىسىز.
ول ويلانىپ قالدى. ۇستىندەگى ۇلپىلدەگەن اق تونى قاسى-كوزى قيىلعان سۇلۋ بويجەتكەندى, راسىندا دا, تاڭ-تاماشا ەرتەگى الەمىنەن شىعىپ كەلە جاتقان حانشايىم سەكىلدى ەلەستەتەدى.
– جوق, – دەدى ول كەنەت باسىن پاڭدانا شايقاپ. – مەن كادىمگى سىنشىل رەاليزم باعىتىنداعى شىعارما جازباقپىن.
– وۋ, – دەدىم مەن ونىڭ پاڭدانا قالعان كەيپىن ۇناتىڭقىراماي. – ەگەر ءسىزدىڭ سيۋجەتىڭىز مىناۋ ورمانمەن عانا شەكتەلەتىن بولسا, وندا انا-ا-اۋ قالانىڭ شىندىعىنان شەت قالماي ما؟..
– نەگە؟ – دەدى ول تاڭعالعانداي قاسىن كەرىپ. – مەن ولاردان اشىق اسپاننىڭ, اپپاق قاردىڭ, ساف تازا اۋانىڭ بىرتە-بىرتە جىلىستاپ, تاۋ بوكتەرىنە قاشىپ تىعىلعانىن ايتپاقپىن. ەندى ءتۇسىندىڭىز بە؟ ودان وتكىر قانداي سىن, قانداي شىندىق بولۋى مۇمكىن؟..
الاتاۋدىڭ ەتەگىندەگى تۇنىق تابيعاتتى العاش رەت كورىپ تۇرعانداي اينالاعا تاڭدانا قارادىم. ويىم تازارىپ, سانام سەرگىپ, ءوزىمدى ءوزىم قۇستاي جەڭىل سەزىنە باستاعاندايمىن.
– ءبىز بانكتەن نەسيە الۋ ءۇشىن ەمەس, مىناۋ دۇنيەدەن ءلاززات الۋ ءۇشىن كەلدىك ەمەس پە! – دەدى ول شاتتانىپ.
– سولايى... سولاي-اۋ!.. – دەپ كۇمىلجىدىم مەن جاقىندا عانا نەسيەگە العان جاڭا ماشيناما جالتاقتاي قاراپ... – بىراق مىنا تىرشىلىكتىڭ قاراما-قايشىلىعى كوپ.
– جو-جوق, – دەدى ول اق كورپەگە ورانعان بيىك اعاشتىڭ ءبىر بۇتاعىن سىلكىپ قالىپ. – ونى ەشكىم تۇسىنە المايتىنداي قىم-قيعاش, قاراما-قايشى ەتىپ جىبەرگەن ءوزىمىز...
وسى ساتتە اعاشتىڭ ۇشار باسىنان ساۋ ەتىپ توگىلگەن اق ۇلپا ونى كومدى دە قالدى.
