ءوز باسىم قازىرگى كاسىبىمە ءبىرجولا ىنتى-شىنتى كىرگىزدىرتكەن سول ءبىر كۇنگە ريزامىن. سول كۇنى, ياعني جىلدىڭ سوڭعى كۇنى ۇناتىپ قالعان قىزىمدى قىدىرتىپ ءجۇرىپ ءتاۋىر ءدامحانانىڭ تورىنەن ءبىر-اق شىعاردىم. سودان تاپسىرىس بەرىپ تالتايىپ وتىرىپ, قىزىما نەبىر قىزىق-شىجىقتى ايتىپ ەزۋ جيعىزباي وتىر ەدىم, ءبىر مىلقاۋ كەلىپ ءبىر جاپىراق قاعاز بەن ءبىر-ەكى زات اكەپ, ۇستەلىمىزدىڭ شەتىنە قويىپ كەتتى.
الگىگە قىزىم كوز جۇگىرتىپ وتكەن سوڭ الىپ قاراسام, مۇگەدەك جان مۇساپىرلىگىنەن حابار بەرىپ جاڭا جىل قارساڭىندا قايىرىمدىلىق ءوتىنىپتى. ونداعىسى – قاعاز ۇستىندەگى قالام مەن شىرپىنى ساتىپ الساق بولدى ەكەن… ويلانباستان قاعاز ۇستىنە ەكى ەسە قۇنىن قويىپ – قالامدى قىزىما, شىرپىنى وزىمە بۇيىرتتىم.
مىلقاۋىم ءيىلىپ-بۇگىلىپ ريزاشىلىعىن ءبىلدىرىپ كەتە بارىپ ەدى, ءبىر كوكساقال كوكەم كەلىپ قارسى وتىردى دا, ءايدا كەپ قولىنداعى ويىن كارتاسىمەن بال اشىپ باقىلداسىن كەپ. ايتقاندارىنا اۋىز اشىپ, كوڭىلىمىزگە كوكتەم ورناپ, كولدەي اسىپ-تاسىپپىز…
كوكساقال كوكەمنىڭ كورىپكەلدىگىنە بەرەرىمدى بەرىپ, «ە, جارايدى» دەپ جەلپىنگەن شاقتا قولىندا ء«ازىر-ءمازىر» فوتواپپاراتى بار بالاڭ جىگىت «قالاي-سىزدار؟» دەپ قارسى كەپ تۇر…
ىلە بالاڭ جىگىت ءجىتى قيمىلداپ جارىعىن ەكى-ءۇش مارتە جارق-جۇرق ەتكىزىپ ەدى, ءازىر-ءمازىر سۋرەتىمىز الدىمىزدا جاتتى…
ىشىمنەن «پالەكەتتەر-اي-ءا!» دەپ, ولارعا كەتكەننىڭ ەسەبىن ءبىر تياناقتاپ, مۇنىمدى ىلدىم-جىلدىم ۇمىتىپ, بيكەشىمدى بيگە شاقىردىم.
ءبيدىڭ ءتۇبىن ءتۇسىرىپ جەلپ ەتىپ جايعاسقانىمىز سول, ورتامىزعا قاۋعا ساقال تاعى ءبىر كوكەم كەلىپ وتىردى دا باسىنداعى تاقياسىن تۇزەپ, قولىنداعى تاسپيىعىن تارتقىلاعان كۇيى: «باقىتتىڭ باعى الدارىڭدا. باقىت قۇسى بۇگىن-ەرتەڭ قونادى!» دەي كەلىپ, سوڭىن ەت جۇرەك ەڭىرەتەر باتامەن ءبىتىردى… ەلجىرەگەنى سونشا, قىز قاپشىعىن قارمانىپ جاتىر ەكەن, دەرەۋ الدىن وراپ ەلگەزەكتىك تانىتتىم.
نە كەرەك, بيدەن بۋىن بوساپ, ىشىمدىك «سىردىڭ سۋىن سيراعىمنان كەلتىرمەي» وتىرعانىمدا, ءبىر بيكەش بۋما گ ۇلىن كوتەرىپ كەلە قالماس پا. الىپ بەرىپ ارقا-جارقا بولدىق…
ءوستىپ وتىرىپ قىزدى-قىزدىمەن وركەسترگە تاپسىرىس بەرىپ ەدىم, قىزىمنىڭ اتىن اتاپ ويناپ كەپ بەرسىن. ءسويتىپ كولدەي كوسىلىپ وتىر ەدىك, ءبىر اپاي بالاسىمەن كەلىپ جانىمىزدا تۇرىپ سىبىزعىسىن سىزىلتسىن-اي كەپ… بىرەۋىن ءبىتىرىپ كەلەسىسىن كۇيلەي باستاعاندا, ەس جيناپ ەسەپ ايىرىسا قويدىم…
نە كەرەك, وسىندايلاردىڭ تاعى ەكى-ۇشەۋى ەمىس-ەمىس ەسىمدە, ءبارىن بازارلى ەتىپ, جىلدىڭ سوڭعى كۇنى ءدامحانانىڭ «قۇرمەتتى قوناعى» بوپ كەتە بارىپپىن.
ەرتەسىندە ەسەڭگىرەپ جاتىپ كەشەگىنى كوز الدىما كولبەڭدەتە ەسەپتەپ كورسەم, كولدەنەڭ كەلىپ «قىزمەت كورسەتكەندەرگە» دامحاناعا تولەگەنىمنەن كوپ ەسە شىعىندانىپپىن.
سودان كەشەگى قيلى-قيلى «قىزمەتتەر» وتىرسام ويىمنان, تۇرسام تۇلا-بويىمنان كەتپەي, «ساتىپ العان» اۋرۋ بولىپ جابىسقانى…
ءسويتىپ اۋرۋدان ايىعۋ كەرەك, ءارى ويلاپ, بەرى ويلاپ, مەن دە جىلدىڭ العاشقى كۇنى ءدامحانادان كاسىپ تاپتىم…
كاسىبىم – كوڭىلى كوكتەم ۇستەلگە بارىپ ء«جۇز ءبىر انەكدوت» اتتى جۇقا كىتابىمدى ۇسىنا قويام دا كوڭىلدەرى قوش كورگەندەرگە تاڭداعان تاقىرىبىنا وراي انەكدوتتى مايىن تامىزا سۋشا ساپىرامىن…
ماعجان دانيار
تالدىقورعان
