*مىسال-مىسقىل
الدا بايعۇس-اي
گۇلدەردىڭ ءنارىن جيناپ, قاناتى تالىپ, شارشاعان اراعا ىزىڭداپ ماسا جولىقتى.
– تىربىڭداۋمەن كۇن وتكىزگەن بايعۇس-اي, – دەپ مۇسىركەدى ول ارانى. – سونشا الىسقا بارىپ, قانات تالدىرىپ... قورەك تابۋدىڭ جەڭىل ءادىسىن مەڭگەرگەن مىنا مەنەن ۇيرەنبەيسىڭ بە, – دەپ, كوتەرىلە قالىقتاپ, اراعا ەستىرتە ىزىڭداپ بارىپ ومارتاشىنىڭ بىلەگىنە جابىسا كەتتى.
... كۇرەكتەي الاقان ۇستىنەن سارت ەتە قالعاندا ءتىل تارتپاي كەتكەن ماسانى اياعان ارا:
– الدا, بايعۇس-اي! كۇن كورىستىڭ جەڭىل ءتاسىلى جەتتى-اۋ, تۇبىڭە, – دەپ بال شەلەككە قاراي بەت الدى.
ايۋ مەن شوشقا
ايۋ: « بال شەلەك بولسا, شىركىن».
شوشقا: «بال شەلەكتىڭ كەرەگى نە, اۋناپ-قۋناپ راقاتقا باتاتىن باتپاق بولماعان سوڭ...»
قي وتىن مەن اعاش
قي: «وسى سەنىڭ جەڭىلتەكتىگىڭ-اي, تۇتانساڭ بولدى لاۋلاپ ءجۇرىپ بەرەدى ەكەنسىڭ».
اعاش وتىن: «قوڭىرسىپ, بىقسىپ – قولقانى اتقانشا, جانار بولساڭ لاۋلاپ جانعانعا نە جەتسىن».
پورشەن مەن شاتۋن
پورشەن: «موتوردان دىبىس شىقسا, مويىن-باسىڭ بىلقىلداپ ءجۇرىپ بەرەدى ەكەنسىڭ».
شاتۋن: «جالعىز ءتسيليندىردىڭ ىڭعايىن تاپپاي جوعارى-تومەن زىرلاپ ءجۇرىپ, سەن دە بىرەۋگە كۇلەسىڭ-ءا!»
جۇك ماشينەسى مەن ەسەك اربا
جۇك ماشينەسى: «قالاقتاي بولىپ قالقيىپ, مازۋتقا جارىماعان بايعۇس-اي, شيقىلداپ مازانى الدىڭ عوي».
ەسەك اربا: « مازۋتقا جارىماعان ەش نارسە ەمەس-اۋ, بارىنەن دە, تۇتىنىمەن قولقانى بىتەپ, وزگەنىڭ كوزىنە توپىراق شاشقاننان ساقتاسىن».
ەت تۋراعىش پەن پىشاق
ەت تۋراعىش: «جۇپ-جۇقا بولىپ الىپ, سەنىڭ وسى تۋرا كەسەتىنىڭ جامان ەكەن؟»
پىشاق: « اينالدىرا مىجىپ, ءسولىن اعىزىپ ەزگەننەن دە تۋرا كەسكەنگە نە جەتسىن».
ءتوس پەن شەگە
ءتوس: «مەن قانداي سالماق بولسا دا قالقيىپ قارسى تۇرام».
شەگە: «اۋىر بالعانى كورگەندە, ءتىپتى تاسقا دا بولسا كىرىپ كەتكىم كەلەدى».
مىسىق پەن جىلان
مىسىق: «مەن قاس جاۋىمدى كورسەم – تۋرا بەتىن تىرنايمىن».
جىلان: «كوزگە كورىنىپ كەرەگى نە! جىمىن بىلدىرمەي جىلجىپ كەپ ۋلى ءتىلىڭدى سۇعىپ المايسىڭ با؟».
ماعريپا جىلقىباەۆا
