ءاربىر كۇنى قىزىق-دۋمان, ساۋىق-سايرانمەن وتكەندەي كورىنەتىن ستۋدەنتتىك جىلدارداعى دوستاردى ساعىنىپ, سونا-ا-اۋ ءبىر قيىردا قالعان جاستىق شاقتى اڭسايتىن ساتتەرىڭ بولادى.
بۇل ارينە, كۇندەلىكتى كۇيبىڭ-كۇيبىڭ تىرشىلىكتەن شارشاپ, تورىعا باستاعان كوڭىلدىڭ كەنەتتەن ءبىر سەرپىلىپ, قۇس سەكىلدى سامعاپ, كەزەڭ-كەزەڭدەردى شولىپ, سەرگىپ قايتاتىن كەزى بولار-اۋ, ءسىرا.
مىنە, قاراڭىزشى, بۇگىن دە سول ەسكى دوستاردىڭ ءبىرى ەسىمە ءتۇسىپ, بۇدان قىرىق جىل بۇرىنعى وقيعالار كوز الدىمنان ءتىزىلىپ ءوتىپ جاتىر.
...جاس كەزىمىزدە عالىم وتە ادەمى جىگىت ەدى. ءبىزدىڭ كۋرستىڭ قىزدارى ونى ساكەن سەيفۋللينگە ۇقساتاتىن. ارينە سۋرەتىنە قاراپ قوي, ايتپەسە ولاردىڭ ىشىندە ساكەن اقىندى كورگەن كىم بار دەيسىز.
ءبىر قىزىعى, عالىم دوسىمىزدىڭ ءجۇرىسى وتە شاپشاڭ. ەتى ءتىرى. ويى ۇشقىر. تاڭەرتەڭگىلىك توسەكتەن كەرىلىپ-سوزىلىپ تۇرىپ جاتقانىن ءبىر كورسەك, كوزدى اشىپ-جۇمعانشا جۋىنىپ-شايىنىپ, كيىنىپ ءال-فارابي داڭعىلىنىڭ بويىنداعى ايالدامادا اۆتوبۋس كۇتىپ تۇرعانىن ءبىر-اق كورەتىنبىز.
بىردە, جاڭا جىلدىڭ قارساڭىندا-اۋ دەيمىن ءسىرا, ماڭعىستاۋ جاقتان وعان ءبىر قوراپ «پوسىلكا» كەلە قالدى. باقىتجان ۇشەۋمىز ونى پوشتادان جاتاقحاناعا دەيىن كەزەكتەسە كوتەرىپ كەلدىك تە, ءاي-شايعا قاراتپاي اشىپ كەپ جىبەردىك.
الگى قوراپتىڭ ىشىنەن قۇرت, ىرىمشىك, ءسۇر ەت سەكىلدى ازىق-ت ۇلىكپەن بىرگە وبلىستىق گازەتكە مۇقيات ورالعان جاپ-جاڭا قىستىق باتىڭكە شىقتى.
باتىڭكە بولعاندا دا, باقىتجان ەكەۋمىز كيىپ جۇرگەندەي اناۋ-مىناۋ «باقا باس» ەمەس, شەتەلدىك, ياعني يمپورتنىي! قولىڭا الىپ, سالماقتاپ قاراساڭ جەپ-جەڭىل, جۇپ-جۇمساق. تاپ-تازا تەرىدەن تىگىلگەن. ءبىر عانا ايىبى, الگىنىڭ ءتۇسى ءبىزدىڭ كوزىمىز ۇيرەنگەندەي قارا, ءيا بولماسا, قوڭىر دا ەمەس, باجىرايعان ساپ-سارى.
عالىم ەداۋىر ويلانىپ, باسىن شايقاپ وتىردى دا, كەنەت بىرەۋ قولىنان تارتىپ الىپ قوياتىنداي اسىعىپ-ۇسىگىپ, اپىل-عۇپىل اياعىنا كيىپ الدى. سول سول-اق ەكەن ءبىزدىڭ دوسىمىزدىڭ بۇرىنعى شاپشاڭدىعىنا تاعى دا بىرنەشە ەسە شاپشاڭدىق قوسىلىپ, تىكۇشاق سەكىلدى «ۇشىپ كەتەتىن» بولدى.
* * *
بىردە عالىم, باقىتجان ۇشەۋمىز الماتى-ءىى تەمىرجول ۆوكزالىنان ءبىر اي مەرزىمگە اۋىلشارۋاشىلىعى جۇمىسىنا اتتانىپ بارا جاتقان بولاشاق دارىگەر قىزداردى شىعارىپ سالدىق. بىرتە-بىرتە الىستاي تۇسكەن پويىزدىڭ سوڭعى ۆاگونى كوز ۇشىندا بۇلدىراي باستاعان كەزدە عالىم دوسىمىزدىڭ جانارىنا مولتىلدەپ جاس ءۇيىرىلدى. سەبەبى ول پويىزدىڭ ىشىندە ونىڭ اق ماحابباتى – بولاشاق جارى بيبىگۇل كەتىپ بارا جاتقان-دى.
كەنەت عالىم كۇبىرلەپ:
قارادىم كوككە ەلتۋمەن,
قاناتىن قۇستىڭ ارمانداي.
جۇرەگىم مەنىڭ سەن مىنگەن,
ۆاگوندا كەتىپ قالعانداي, – دەدى.
اتقان تاڭداي جارقىراپ جاڭا عانا تۋىپ كەلە جاتقان ولەڭ جولدارى ءبىزدىڭ كوڭىلىمىزدى ەلەڭ ەتكىزدى.
* * *
سودان بەرى دە قىرىق جىلعا تاياۋ ۋاقىت ءوتىپتى ارادا...
نۇرعالي وراز,
«ەگەمەن قازاقستان»
