ارادا قانشا جىل وتسە دە, سول تەرەكتەر ءالى كۇنگە دەيىن مەنىڭ كوز الدىمدا. جارقامىس ويعا ورالعاندا الدىمەن سول ينتەرناتتى, سول تەرەكتەردى ەلەستەتەمىن. الىستا قالعان بالالىق سەزىمدەردىڭ, ارمانشىل, قيالشىل شاقتاردىڭ بەلگىسىندەي بولعان, ءومىر جولىمدا جان دۇنيەمدى جىلى اسەرگە بولەگەن ساتتەردىڭ بەلگىسىندەي بولعان سول ءبىر تەرەكتەر مەن ءۇشىن جارقامىستىڭ ماڭگىلىك, ۇمىتىلماس بەينەسىندەي ەدى.
جارقامىستىڭ ءسۇمبىل تەرەكتەرى ەسكە تۇسكەندە, قازاقتىڭ ۇلى اقىنى وتەجان نۇرعاليەۆ تۇرادى كوز الدىمدا. جەم بويىندا تۋعان وتەجان اقىن – جارقامىس مەكتەبىنىڭ تۇلەگى. الماتىدان ۋنيۆەرسيتەت ءبىتىرىپ, ونىڭ دا سول كۇزدە جارقامىس مەكتەبىنىڭ جاڭا ۇستازى بولىپ كەلگەنىنە ءبىرىنشى جىل, ال مەن بولسام وسى مەكتەپتىڭ سول جىلى ينتەرناتىنا جاتىپ وقىپ جاتقان جاڭا شاكىرتىمىن. ەكەۋمىز دە بىلايشا ايتقاندا, جاڭامىز. ءتىرى اقىندى, جازۋشىنى ءبىرىنشى كورگەن سونداعى اسەرىمدى ءدال ايتسام, تاڭ-تاماشا ءبىر الەمگە تاپ بولعانداي كۇي كەشتىم-اۋ دەيمىن. وتەجاننىڭ كيىم كيىسىنىڭ ءوزى ونى دارالاپ تۇرعانداي ەدى.
سول كەزدىڭ «موداسى» بوكسەلىگى تىزەگە دەيىن تارلاۋ, كەڭ بالاق «ك ۇلىش شالبار», گالستۋك ورنىنا مويىنعا كوبەلەكتەپ بايلانعان بانت. ءجۇرىس-تۇرىسىنىڭ ءوزى بولەك, مۇعالىمگە ءتان داعدىلى ساليقالىلىق وتەجان –ۇستازدان اسا سەزىلمەيتىن. ايتسە دە جاس ۇستاز وتەجاننىڭ بىزگە ادەبيەت پانىنەن ءدارىس وقۋى ادەبيەتكە دەگەن مەنىڭ ەرەكشە ىنتامدى ورلەتكەننىڭ ۇستىنە ودان سايىن ورلەتە تۇسكەندەي بولدى. ادەبيەت ءپانى ساباعىنا ارنالعان ءاربىر 45 مينۋتتىڭ قالايشا وتكەنىن سەزبەيتىنمىن. قازىر ويلاپ وتىرسام, وتەجان ادەبيەتتىڭ مەكتەپ ءپانى رەتىندەگى ءداستۇرلى ادىستەمەسىنىڭ شەڭبەرىنەن شىعىپ كەتە-تۇعىن.
«ادەبيەت – عاجايىپ ءسوزدىڭ تۇنىق الەمى, ءسوز ونەرى», – دەپ باستاپ الىپ, بەينەلى سوزدەرىمەن ۇلى ابايدىڭ, ساكەن, ءىلياس پەن قاسىمنىڭ ولەڭ ولكەسىن شارلاپ, قاراسوزدىڭ قۇدىرەتىن مەكتەپ وقۋلىعىنداعى كلاسسيكتەرىمىز – مۇحتار, ءسابيت, بەيىمبەت, عابيتتەن ورنەكتەي ىزدەپ تولعاناتىن. وسى ساتتەردە قوڭىرلاۋ داۋسى ءسال عانا جۇمسارا ءتۇسىپ, وزىنە عانا جاراسار مىنەزبەن, مانەرمەن ءسوزدىڭ كوركەمدىك كەستەسىن توگەتىن, ءسوز قۇدىرەتىنىڭ ىشكى سىرىنا دەن قويا وتىرىپ, وزگەشە ءبىر سۇلۋ الەمنىڭ ىشىنە وزىمەن بىرگە بىزدەردى الىپ كىرۋشى ەدى.
قازىرگى كۇندەرگە شەيىن وتەجان اقىننىڭ پوەزياسىمەن وڭاشا قالىپ, وتەجان ولەڭدەرىنىڭ ولكەسىن شارلاعانىمدا, اقىننىڭ سول ءوزىم العاش كورگەندەي بەينەسى جادىما ورالادى. شىنتۋايتىنا كەلگەندە, وتەجان ءبىر كەزدەگى الىس اۋىلدىڭ مەن سياقتى شاكىرت بالاسىن ادەبيەت الەمىن سۇيۋگە ۇيرەتكەن ۇستاز بولىپ قانا قويعان جوق, جىلدار وتە كەلە قازاق ولەڭىندە وزگەگە ۇقسامايتىن شىنشىل, سىرشىل ليريك, ءتۇپسىز تەرەڭ ەپيك-اقىندىعىمەن, ءوزىنىڭ ومىرشەڭ جىر الەمىمەن حالقىنا دا رۋحاني ۇستاز بولىپ قالدى. وتەجان نۇرعاليەۆ ءبىر تۇكپىردەگى جارقامىس اۋىلىنان قازاق پوەزياسىنىڭ شىرقاۋ كوگىنە بوي سوزعان ءسۇمبىل تەرەكتىڭ ءبىرى دە بىرەگەيى ەدى!..
...وتەكەڭمەن كەيىن الماتى شاھارىندا جۇزدەسىپ ءجۇردىم. بۇل كەزەڭ اقىندىق كەمەلىنە كەلگەن بىرەگەي تۇلعانىڭ «سوعىستىڭ سوڭعى جازى» مەن «افينا مەكتەبىن» جازىپ جۇرگەن جىلدارى ەدى. شالقار شابىتتان تۋاتىن شىعارماشىلىق جۇمىستىڭ – ءتاتتى ازاپتىڭ تاۋقىمەتىن تارتۋ ەكىنىڭ ءبىرىنىڭ باسىنا قونبايتىن باقىت دەسەك تە, ەلدەن استاناعا ورالعان اقىننىڭ شەكەسى شىلقيتىنداي جاعدايى بولمادى, الدەكىمنەن قالعان ەسكى پاتەردىڭ قۇرقىلتايدىڭ ۇياسىنداي ءبىر جارىم بولمەسىنە تىعىلىپ كۇن كەشتى.
ول سول كەزدەگى فۋرمانوۆ كوشەسىنىڭ بويىنداعى سارى ءۇيدىڭ جارتىلاي جەرتولەسىندەگى (پودۆالىنداعى) (كالينين كوشەسىنىڭ قيىلىسىندا قىرقىنشى-ەلۋىنشى جىلدارى م.اۋەزوۆ تۇرعان ءۇيدىڭ) «اكادەمكىتاپ» دۇكەنىنە ءجيى باراتىن, وتەجان اعا ەكەۋمىز ۇنەمى جولدا, 9-شى تروللەيبۋستا ءجيى كەزدەسەتىنبىز. مەن – باسپا كوميتەتىندەگى جۇمىسىما, ول كىتاپ دۇكەنىنە اسىعىپ بارا جاتادى.
– مەنىڭ اداسپاي باراتىن جۇمىس ورنىم – «اكادەمكىتاپ». مەنى وسى كوشەنىڭ بويىندا وقتا-تەكتە كورىپ قالاتىن جەك كورەتىن اتاقتى تانىستارىم مەن «دوستارىم» «وتەجان جازۋشىلار وداعىنا قاراي ەمپەلەڭدەپ كەتىپ بارا جاتىر» دەپ ويلايدى. مەنىڭ جاعدايىمدى ولار وزدەرىنشە جاقسى بىلگەنسيدى عوي باياعى... جۇباننان ءۇي سۇرايدى, قىزمەت سۇرايدى, قالا بەردى, ماراپات پەن اتاق الىپ بەرۋدى سۇرايدى دەيدى عوي. قايدان ءبىلسىن, ونداعىلارعا قۇلدىق دەپ باسىمدى يمەيتىنىمدى, باسىمدى قانشا يسەم دە ونداعىلاردىڭ ماعان ونىڭ ءبىرىن دە قيمايتىنىن. ودان دا وزىمە وسى «اكادەمكىتابىم» نەمەسە گوگولدەگى بۋكينيسىم جاقىنىراق, كەلسەم, ماعان ەسىگى قاشان دا ايقارا اشىق. ال مىنا دۇكەن بار عوي, ءبىلىپ قوي, ادام اياعى سيرەك باراتىن جەر. قالانىڭ قاق ورتاسىندا بولسا دا, كوپ ەشكىم بارا بەرمەيدى, سوندىقتان با قولعا تۇسپەيتىن نەبىر كىتاپتار سودان تابىلادى. الگى اتاقتى ءۇندى ءبۋدديسى, ءدىن ءىلىمىنىڭ رۋحاني مىقتىسى وشونى (چاندرا موحان دجەين) بىلەسىڭ عوي, سونىڭ ء«ومىر قۇپياسىن» ىزدەگەنىمە كوپ بولعان, سونى تاپتىم وتكەندە...
– اپىر-اي,ءا؟! – دەيمىن وزىمشە تاڭدانىس بىلدىرگەندەي بولىپ...
وشونىڭ اتىن عانا ەستىگەنىم بولماسا, وسىعان دەيىن سول مىقتىڭىزدىڭ ەشتەمەسىن وقىماعانىما ىشتەي قىسىلىپ تا تۇرعان سىڭايىمدى سەزدى مە:
– وشونى جۇرتتىڭ ءبارى جاپا-تارماعاي وقي بەرمەيدى عوي, ارينە. ونىڭ كىم ەكەنىن جانە ءوزىڭنىڭ كىم ەكەنىڭدى ءتۇسىنۋ ءۇشىن دە كەيدە وسىنداي مىقتىلاردى وقۋ قاجەت. ءوزى قىڭىر بولعان ادام, ايتقانىنان قايتپايتىن, ناعىز ويشىل-بىلگىر بولعان ادام. شىندىق ىزدەپ, اقيقاتتان كەيدە اداسىپ جۇرگەنىمدە وسى وشومەن ىشتەي اقىلداسىپ وتىرۋدى ۇناتامىن. اقيقات پەن ادىلدىك ىزدەپ وداققا بارعاننان گورى التىن ۋاقىتىمدى كىتاپقا ولتىرگەنىم دۇرىس قوي, سولاي ەمەس پە! – دەيدى دە, وتەكەم وزىنە كەرەك ايالدامادان ءتۇسىپ قالا بەرەدى.
كىتاپ ىزدەۋ – ونىڭ ستيحياسى ەكەنى وتەجانعا قاتىستى ەستەلىكتەردە كوپ جازىلىپ ءجۇر. دالىرەك ايتقاندا, ول جان دۇنيەسىنە ۇدايى مازا بەرمەيتىن «شاتىناعان شار ايناداي شىندىعىن», ءوز اقيقاتىن وزىنشە, وتەجانشا ىزدەپ جۇرەتىن جانە ونىڭ وسىنداي «قىڭىرلىعىن» ەكىنىڭ ءبىرى تۇسىنە بەرمەيتىن تۇلعا بولاتىن. سونىسىمەن دە وتەكەڭ قازاق اقىن-تۇلعالارىنىڭ قايتالانباس بىرەگەي قاتارىندا قالدى.
«سوعىستىڭ سوڭعى جازىنىڭ» ءبىرىنشى كىتابىنداعى «باقىت دەگەن نە؟» دەگەن باللادادان («ەكى قاپشىق ۇن كوتەرگەن كوك ەسەك») «مەنىڭ جىرىم كوتەرەدى مايىسىپ, سول كەزەڭنىڭ شاتىناعان شىندىعىن» دەگەن جولداردى وقىعاندا اقىن ءوز بولمىسىنىڭ اقيقاتىن سول جالاڭاياق, اشقۇرساق كەزىنەن تاني باستاعانىن يلاندىرا جەتكىزەدى.تۇتاس ءبىر كەزەڭنىڭ ەپيكالىق بەينەسى جازىلعان وسى پوەتيكالىق پانورامانىڭ وزەگى – ادام بولىپ ءومىر ءسۇرىپ, ادام بولىپ قالۋدىڭ مەحناتى, قيىندىعى, تارتىسى, تالان-تاعدىرى ارقىلى اقتامنىڭ, توبەگوڭنىڭ, جارقامىستىڭ عانا ەمەس, بارشا قازاق اۋىلىنىڭ پسيحولوگياسىنا, جالپى تىرشىلىگىنە ءتان نەشە الۋان وبرازداردىڭ گالەرەياسى جاسالىپ, كوز الدىڭىزعا كەلەدى. «الا كۇزدىڭ (!) جىرتىق كويلەك بۇلتتارىنا» بالا وتەجاننىڭ كوزىمەن تاعى دا ءبىر قاراپ, اپپاق قۇمى تابانىڭىزدىڭ استىندا سۋسىعان جەم بويىنداعى تىرشىلىك, ءومىر تىرشىلىگى ءوز قويناۋىنا قاراي ەلىكتىرە بەرەدى. بۇل وبرازدا كۇزدىڭ ءوزى ءجاي كۇز ەمەس, سول قيىن كەزدىڭ جاداۋ بەينەسىندەي بولعان «الا كۇز» عوي, بايقاساڭىز...
ءۇش كىتاپتان تۇراتىن «سوعىستىڭ سوڭعى جازىنىڭ» العاشقى تومى شىققان جەتپىسىنشى جىلدارى وتەجاننىڭ وسىنداعى ءبىراز كەيىپكەرى ءالى كوزى ءتىرى, اۋىلدا تىرشىلىگىن جاساپ امان-ەسەن ءجۇرىپ جاتقان بولاتىن. بۇلاردىڭ وتەجان اقىن تانىعان تاعدىرى ءومىردىڭ ناقتى شىندىعى ەكەنى قانشا اينا-قاتەسىز بولسا دا, اركىم مۇنى ءوز تۇسىنىگىنىڭ دەڭگەيىندە باعالاپ, ءارتۇرلى قابىلداعانىنىڭ دا كۋاسى بولۋعا تۋرا كەلدى.
«مۇنىسى نەسى, قاي-قايداعى قىرىق جىلعى وقيعانى جازىپ, پالەنشەكەڭدى دارىپتەگەنى مە, الدە مازاق قىلعانى ما» دەگەندەي سوزدەر اركىم-اركىمنەن ەستىلىپ قالاتىن. «ولەڭ قىلۋعا ەشتەڭە تاپپاعاسىن سوعىس جىلدارى جەمنىڭ ارعى بەتىندە قاراتوبە كولحوزىنىڭ بەس ءجۇز قويانىن باققان شوڭدى بىلاي دەپ جازىپتى: «...ءتۇنى بويى ويلانساڭ دا سەن مەيلى, سول ءبىر كۇندەر تۇسىڭە دە ەنبەيدى, شاتىبايدىڭ جىرىعىندا شوڭ كەمپىر قويان باقتى دەسەڭ اۋىل سەنبەيدى».
ءتىپتى ونى قويىپ ءوزىنىڭ ناعاشىسى, سول جىلدارى باسقارما بولعان جاقيانى دا وڭدىرماپتى, مايداننان ورالعان ساعىندىقتىڭ وعان جاس تا بولسا, باسشىمىزسىڭ, باسقارماسىڭ دەپ كەرماننان اكەلگەن سىيى – سۇرىك بەشپەتتى كيگىزگەنىن ولەڭگە قوسىپتى: «باسقارما تۇر بىلعارىعا مالىنىپ, بۇرىنعىداي تىعىلمايدى تارىلىپ. اق كويلەكتى جاعاسى تىك باستىقتان قاتىندار تۇر سوعىم سۇراپ جالىنىپ». بۇل قاتاردان ۇستا كەمەلباي مەن كانتوج بولىپ, ءبىر كوزىن سوعىستا قالدىرىپ, ورنىنا اينەك كوز سالدىرىپ ورالعان, اۋداننىڭ زاگاتوپشىگى بالابي دە قالماپتى: «...ءبىر جامانى – كەمەلبايدىڭ ءتىلى ۇزىن, ءبىر تىنبايدى اڭگىمەدەن كۇن ۇزىن, ايت كوزىڭنىڭ تاريحىن دەپ كەمەلباي ساپىرادى قايتا-قايتا قىمىزىن». مىنە, قايتالانباس كوركەم وبرازعا اينالىپ, قازاق پوەزياسىنىڭ جاۋھار ۇلگىسىنە ۇلاسقان شىندىقتىڭ كەيىپكەرلەرىن اينىتپاي سول تابيعي قالپىندا ولەڭ تىلىمەن كوركەم سومداپ جىرلاعان وتەكەڭنىڭ ەل اۋزىنداعى, بۇگىنگىشە ايتساق, ءيميدجى, بەدەلى سول جىلدارى جەم بويىنداعى الىس اۋىلدا وسىلايشا دۇركىرەپ-اق تۇردى.
ال سول تاعدىرلى جىلداردىڭ بەينەلى شەجىرەسىنىڭ باس كەيىپكەرى – اقىننىڭ ءوزى, باسقارما ءۇيىنىڭ «بوتاسىن باققان اقىن», «سەلسوۆەتتىڭ سەكسەن جىلعى حاتشىسى اقمولدانىڭ اۋدانعا, باستىققا اسىعىپ اتپەن شاۋىپ بارا جاتقاندا وڭىرىنەن اعىتىلىپ ءتۇسىپ قالعان «ۆارشاۆانى العانى ءۇشىن» مەدالىن بەستوبەنىڭ جۋساندى كەڭ جازيرا قىرقاسىن كەزىپ, ءار جۋساننىڭ ءتۇبىرىن اياعىمەن تۇرتكىلەپ ىزدەگەن مەكتەپ شاكىرتى – بولاشاق اقىن وتەجاننىڭ ءوزى: «بەستوبەدە ادام ءىزى, اڭ ءىزى, بەستوبەدە سارى شىلدەنىڭ تامىزى, بەستوبەدە كوك جۋساننىڭ ىشىندە قىدىرىپ ءجۇر اقمولدانىڭ اڭىزى» دەيدى.
البا-جۇلبا ءۇستى-باسىن «كارمەنمەن» ءيىسسۋلاپ, باسى اينالىپ, ەلتىپ ايدالادا قۇلاپ قالعان بالا وتەجان ءوزىنىڭ كەيىپكەرىن, ياعني ءوزىن: «... ولگەن قۇستاي تۇلكى ج ۇلىپ قاناتىن, الا جارعاق جىرتىق تونىم بولاتىن, «كارمەنىمدى» شاشتىم سوعان اسىعىس, الدەنەگە تاپپاي تاعاتىم. تەرىسى بار – «كارمەن» قۇيعان لاقتىڭ, ۇستىمدە تون – ءيسى بولەك بىراق تىم, «كارمەنىمنىڭ» قۋ شىنىسىن قۇشاقتاپ قار ۇستىندە ايدالادا قۇلاپپىن» دەپ سول جىلدارداعى ءوزىنىڭ ءسال قوجاناسىرلاۋ, ءسال اسىرە ارمانشىلداۋ, بىراق سوعان قاراماستان جۇدەۋلەۋ جەتىم بالا كەيپىن كوز الدىڭىزعا اكەلەدى. ءومىر ايناسىنان وتەجان كورگەن سول ءبىر شىندىقتاردىڭ كورىنىسى وسىنداي ەدى.
اقىن سول شىندىقتان جارالعان ءوز بولمىسىن ەل تاعدىرىمەن تۇتاستىرادى. «قالاي عانا اقتار ەكەم ونى مەن, قايتسەم عانا ساقتار ەكەم ونى مەن – قايتسەم عانا بىرىگەدى جولدارىم بىزدەر ءۇشىن جانكەشكەندەر جولىمەن؟!» دەگەن «سوعىستىڭ سوڭعى جازىنىڭ» باس كەيىپكەرى وتەجان اقىننىڭ ەڭ زور ادامي ءتۇيىنى دە, مىنە وسىندا ەدى!
ادەبي باسىلىمداردا اراگىدىك جازىلعان بىرەر شولۋلاردا, بىرەر ماقالالاردا عانا اتالىپ وتكەنى بولماسا, «سوعىستىڭ سوڭعى جازى» كەزىندە وزىنە لايىقتى بيىك باعاسىن العان جوق, قازاق ادەبيەتىنىڭ, سونىڭ ىشىندە قازاق پوەزياسىنىڭ وتكەن عاسىردىڭ 70-80 جىلدارىنداعى تاريحىندا وزگەشە قۇبىلىس بولعان بۇل شىعارمانىڭ سيپاتى تولىق مانىندە اشىلماعانى وكىنىشتى. ويتكەنى وزگەگە ۇقسامايتىن اقىننىڭ سول «دۇرىس» ورتادان بولەكتەۋ دارالىعى, «وزىمە-ءوزىم پلاتون بوپ, وزىمە-ءوزىم سوكرات, جار باسىندا جالعىز ءوزىم تۇرىپ قالدىم توقىراپ» دەگەن ادامي اقيقاتى ءوزى عۇمىر كەشكەن كەزەڭنىڭ اياسىنا سىيمادى, سول ۋاقىتتىڭ ء«تۇزۋ» جولىمەن جۇرۋگە كونبەدى. ونىڭ جان دۇنيەسىن شىنايى تۇسىنەتىن دوستارىنان گورى, ونى تۇسىنبەيتىن, مويىندامايتىنداردىڭ قاتارى كوبىرەك بولعان ءتارىزدى, سوندىقتان بولار «جار باسىندا جالعىز ءوزىم تۇرىپ قالدىم» دەگەن جاعدايىنان ءوز شىندىعىنىڭ الەمىندە ءومىر ءسۇرىپ, كەتە-كەتكەنىنشە اينىماي ءوتتى.
اقىننىڭ «مامونتتارعا اپاراتىن جول» دەگەن پوەماسىنىڭ كەڭەستىك باسپاگەرلەر رەداكتسيالاماعان اۆتورلىق تۇپنۇسقاسىنىڭ سوڭعى شۋماعى «اقيقاتتىڭ جولىنداعى تۇلپار شەرتكەن تۇياقپەن, قورقىت اتا قولىنداعى قوبىز شەرتكەن قياقپەن, سۇڭقار شەرتكەن قاناتپەن, مۇڭلىق توككەن كوز جاسپەن قارتايعاندا بوز دالاعا... باس يەسىڭ... بوز باسپەن» دەپ ءتامامدالادى...
...وتەجان اقىن دۇنيەدەن وتەرىنەن شاماسى ءبىر جىلداي بۇرىن جارقامىسقا, جەم بويىنا جالعىز, ەشكىمدى جانىنا ەرتپەي, ەلەۋسىزدەۋ عانا كەلىپ سانالى عۇمىرىندا ءومىر بويى جىرلاپ وتكەن تۋعان جەرىنىڭ, وسكەن جەرىنىڭ قۇمشاعىلدارىن, وزەگىن, ساي-سالاسىن, جۋساندى قىر-بەتكەيلەرىن اسىقپاي ارالادى دەپ ەسكە الىسادى اۋىلداس اعايىندار.
تۋعان ءۇيىنىڭ ەسكى جۇرتىنا بارىپ, وي مۇنارتقان كوز جانارى جاساۋراعان اقىن سول جەردە بىرەر ءسات ءۇنسىز تۇرىپتى مۇڭعا باتىپ. اقتىق ساپارعا اتتانار ءساتىنىڭ جاقىن قالعانىن سەزىنگەندەي, جۇرەگىندە ماڭگى ساعىنىشقا اينالىپ, دايىمدە وزىنە قاراي تارتىپ تۇراتىن ىستىق مەكەنىنە – بوز دالاعا سول جولى اقىن بوز باسىن ءيىپ سوڭعى تاعزىمىن جاساپتى.
...وتەجان اعا انەبىر جىلدارى ماعان ۇستاز بولعان سول مەكتەپ, سول ينتەرنات, جارقامىستىڭ سول سۇلۋ دا ءسۇمبىل تەرەكتەرى مەنىڭ جادىمدا, جۇرەگىمدە قالعان ماڭىلىك ساعىنىشتىڭ بەينەسىنە اينالىپ ءومىر ءسۇرىپ كەلەدى. وي-سانامداعى, كوڭىل-زەردەمدەگى قىمبات ەستەلىكتى – كوككە بوي سوزىپ, مىڭ سان جاپىراعى سىبدىر قاعىپ تۇراتىن سول تەرەكتەردى ۇمىتا الماي ءجۇرمىن. ال سول ءسۇمبىل تەرەكتەردىڭ بىرەگەيى – شار ايناداي شىندىعىنىڭ جاسامپاز جىرىن بولاشاقتىڭ دا ۇشار بيىگىنە جەتكىزە الاتىن وتەجان تەرەك!..
ءمادي ايىمبەتوۆ
