كورە الماۋشىلىق پا دەيمىن

مەن كەزىندە جو­عار­عى كەڭەستىڭ 12-ءشى شا­قى­رىلىمىنىڭ دە­پۋ­تاتى بولعانىمدا, تاۋەلسىزدىك دەكلاراتسياسىنا داۋىس بەرىپ, ونىڭ قابىل­دا­نۋىنا بەلسەنە قاتىس­قان ادامنىڭ ءبىرىمىن. سول كەزدە ءبىز قازاق­ستاننىڭ كوكباي­را­عىنا, ءانۇرانى­نا, ەلتاڭ­با­سى­نا, پرە­زي­دەنت نۇرسۇلتان نازار­باەۆ­قا داۋىس بەرگەن ەدىك. ەندى, مىنە, سودان بەرى تاۋەلسىز ەلىمىز ءۇل­كەن جەتىستىككە جەتىپ وتىر. ەلىمىزدە 20 جىلدا بەيبىتشىلىك پەن كەلىسىم ورناپ, قازىر بۇكىل الەم سوعان قىزىعا قارايتىن جاع­داي­عا جەتتى. ال جا­ڭا­وزەندەگى وقيعا­داع­ى قىل­مىستىڭ ءبارىبىر اشىلا­تى­نىنا سەنەمىن, وعان كۇ­مانىم جوق. قازىر بىزگە وسىنداي وقيعالاردان سا­باق الىپ, بىرلىگىمىزدى نى­عايتۋىمىز كەرەك دەپ وي­لايمىن. مەن ءوزىم اكۋشەر-گينەكولوگ دارىگەر رەتىندە ءسا­بي­لەردىڭ دۇنيەگە كەلگەندە قانداي ءتاتتى بو­لاتىنىن جاقسى بىلەمىن. بالا ءومىر ءۇشىن, ءومىردىڭ قىزىعىن كورۋ ءۇشىن كەلەدى. بيىل تاۋەل­سىز­دىكتىڭ 20 جىلدىعى. وسى ۋاقىت ىشىندە تاۋەلسىزدىكپەن قۇر­داس بالالار ءوسىپ, جەتىلدى. قازىر ولار وڭ-سولىن تانيتىن جىگىت جا­سىنا كەلدى. بۇل بالالار ءححى عا­سىردا ەلىمىزدى وركەندەتىپ, دا­مى­تاتىن ازاماتتار. سوندىقتان بىزگە وسكەلەڭ ۇرپاقتىڭ تاربيەسىنە كوپ ءمان بەرگەن ءجون. ءار وتباسى – كىشىگىرىم مەم­­لەكەت. تاربيەنىڭ ءبارى وتب­ا­سى­نان باس­تا­لادى. ءبىز با­لا­لارعا «بۇل سەنىڭ وتا­نىڭ, بۇل سەنىڭ جەرىڭ, بۇل سەنىڭ ءۇيىڭ» دەگەن اڭگى­مە­لەردى ءجيى ايتىپ, بوي­لارى­نا وتانسۇيگىشتىك سەزىم قا­لىپ­­تاس­تى­رىپ, تاربيەلەپ ءوسىرۋىمىز كەرەك. سو­سىن ەلدە رۋحاني قۇندى­لىق­تاردى دارىپتەپ, ۇلكەن يدەو­لو­گيا­لىق جۇ­مىستار جۇرگىزىل­سە جاقسى بولار ەدى. قازىر ءبىزدىڭ ەلدە ساياسي تۇراق­تىلىق, حالىقتار اراسىندا بىرلىك پەن دوستىق بار. جاڭاوزەندەگى جاع­داي ءبىزدىڭ ەلدەگى وسى ساياسي تۇ­راقتىلىقتىڭ, بىرلىكتىڭ بولعانىن كورە الماعانداردىڭ ارەكەتى مە دەپ تە ويلايمىن. نينا كايۋپوۆا, «قازاقستان ايەلدەرى وداعى» قوعامدىق بىرلەستىگىنىڭ ءتورايىمى.