الا بولساق, اۋىزداعى كەتەدى

جاڭاوزەننەن جەتكەن سۋىت حاباردى ەستىگەندە كو­ڭى­لىمىزدى الاڭ كەرنەگەنىن جاسىرىپ قايتەيىك. ءومىر جولىن جاڭا باستاعان جاس­تار­دىڭ الدە­كىم­نىڭ ارباۋى­نا ءتۇسىپ, از­عىر­عانىنا ەرىپ تاعدىر­لارىن ويران ەتكەنى وكىنىش­تى. ونداي ازعىرۋ­شى­لاردىڭ, تىنىشتىعى­مىز­دىڭ شىنى­سىن شىتىناتقان ب ۇلىكتى ۇيىمداستىرۋشىلاردىڭ بار ەكەندىگى دە تايعا تاڭبا باسقانداي ايقىن. تاۋەلسىز كۇن كەشكەن 20 جىل­دىڭ ىشىندە ەلىمىزدىڭ ۇلكەن جەتىستىكتەرگە جەتكەندىگى, ءوز تىزگىنىن قو­لىنا الىپ, دەربەس ساياسات ءجۇر­گىزىپ وتىر­عاندىعى بۇگىندە بار­شا­عا ايان اقي­قات. مۇنداي جەتىستىكتەرگە جەتكەنىمىزگە سۇيىنەتىن دوس­تارىمىز دا جەتكىلىكتى, كورە الماي وتىرعان مىسىق­تىلەۋلى قاس­تا­رى­مىز دا جوق ەمەس. وندايلار ەگەمەن ەلى­مىز ەشقاشان اياعى­نان نىق تۇرا ال­ماسا, تاۋەلدىلىكتەن ارىل­­ماسا ەكەن دەگەن تىلەۋدە. جاڭا­وزەن­­دە­گى جاستار­دىڭ سون­داي­لاردىڭ وتىنا ماي قۇ­يىپ, قول­جاۋ­لى­عى­نا اينال­عا­نى­نا جانىم كۇيەدى. ارينە, بۇل جەردە ەڭبەك داۋى دا ورىن الدى. بىراق مۇنداي داۋ­دى شەشۋدىڭ دە زاڭدى جولدارى بار ەمەس پە؟ دۇكەندەر مەن بان­كو­ماتتاردى توناپ, اۆتوكولىكتەر مەن مەرەكەگە تىگىلگەن كيىز ۇيلەردى ءور­تەۋ, ءسويتىپ ازامات­تار­دىڭ تى­نىش­تىعىنا قا­تەر ءتوندىرۋ ەشقانداي قيسىنعا سىي­مايدى. سونىڭ سال­دارى­نان با­لا-شاعاسىن اسىراپ, بەي­بىت تىرلىك كەشىپ وتىرعان قانشاما قارا­پايىم ازاماتتار زارداپ شەكتى. مۇنىڭ اتى – قىلمىس. مەنىڭ ويىمشا, ەڭ الدىمەن سول قىل­مىس­تى ۇيىمداستىرۋشىلار قاتاڭ جازالانۋى ءتيىس. ءومىر ادامعا ءبىر-اق رەت بەرىلەدى. ويلانباي ىستەگەن ىسىڭنەن وپىق جەپ, تاعدىرىڭدى تالقان ەتۋىڭ دە وپ-وڭاي. سوندىقتان الدەكىم­دەر­دىڭ سوزىنە ەرىپ, با­سىڭدى قاۋىپ-قاتەرگە تىككەن ءجون ەمەس. تىعى­رىق­تان شىعۋ­دىڭ, تۇرمىستىق كىل­تي­پاندى شەشۋ­دىڭ دە زاڭ ايا­سىن­داعى مىڭ سان جولى بار. مۇنى ءومىر جولىن جاڭا باس­تاعان جاس­تار­دىڭ ەستە ۇستا­عاندارى ابزال. ەلىمىزدىڭ ەڭ باستى بايلىعى – تىنىشتىق ەكەندىگىن ەشۋاقىتتا ۇمىتپايىق. «تورتەۋ تۇگەل بولسا, توبەدەگى كەلەدى, التاۋ الا بولسا, اۋىزداعى كەتەدى» دەگەندە بابا­لارىمىز ىنتىماق كەرەكتىگىن ايت­قان بولار دەپ ويلايمىن. ەندەشە, وسى ىنتىماعىمىزدان ايىر­ماسىن. تۇرسىن ءابدۋالي, الماتى وبلىسىنىڭ قۇرمەتتى ازاماتى.