مەديتسينا • 08 ماۋسىم, 2018

باسىرە قانداي سالت؟

4030 رەت
كورسەتىلدى
7 مين
وقۋ ءۇشىن

جالى قۇلاعىمەن بىردەي, وڭ جاق جامباسىندا بۇرشاق تاڭبالارى بار قۇلا تاي اتام بەرگەن باسىرە ەدى. ق ۇلىن كۇنىنەن قانت بەرىپ ۇيرەتتىم. تاڭعى شاي ۇستىندە اپ­پاق, ءدامدى شاقپاق قانتتىڭ ەكى-ءۇش ءتۇيى­رىن قالتاما سالا سالاتىنمىن. قۇلا تاي وزگە جىلقىلاردان بولەك, قايىڭ سىر­عاۋىلدارمەن قورشالعان بۇرىشتا تۇرادى. مەن كىرىپ بارعاندا قوس قۇلاعىن قاي­شىلاپ, الدىڭعى اياقتارىمەن جەر تارپىپ وقىراناتىن. كوزدەرىنە قاراساڭ, ك ۇلىپ تۇرعان ءتارىزدى. جىلقى بالاسى كۇلۋدى بىلە مە, جوق پا, ول اراسىن اجىراتا المايمىن. ايتە­ۋىر, قولىمنان قانت جەپ ۇيرەنگەن قۇ­لا تاي مەنى كورگەندە قۋاناتىن ءتارىزدى ەدى. 

باسىرە قانداي سالت؟

اتام بەرگەن باسىرە. ءوزىن مەن دە جاق­سى كورەمىن. مال جايلاعاندا اتام جىلقىنىڭ ال­دىنا قويدان قالعان, سيىردان قالعان قىر­قىندىنى تاستاي سالادى. كىسى بويى اق قار دالانىڭ قولات-قويناۋىن كەپتەپ تولتىرىپ تاستاعان كەزدە تىسىنە تيەر ءبىر تال ءشوپ تابا المايتىن جىلقى جارىقتىققا قىرقىندى دا جارايدى دەيتىن شىعار. ال مەن بولسام باسىرە تايىما تولدەرگە دەپ ساقتاپ قويعان جوڭىشقادان ءبىر قولتىق اكەلىپ تاستاي سالامىن. ەرىگىپ تۇرعان قۇلا تاي ءيىسى بۇرقىراعان جوڭىشقانى كۇتىرلەتىپ ءاپ-ساتتە تاۋىسادى. سودان سوڭ باسىن كوتەرىپ تاعى قارايدى. جوڭىشقا تىلەپ تۇرعانى. 
بىلتىر جاباعى كۇنىندە مىنۋگە ۇيرەت­كەنمىن. ەر سالماي, جايداق. وسىنداي قىستىڭ كۇنى ەدى. قورانىڭ الدىنداعى قالىڭ, جۇمساق كۇرتىكتىڭ جانىنا الىپ كەلدىم دە, اۋىزدىعىن سالىپ قارعىپ ءمىندىم. قۇلا جاباعى موڭكىگەن جوق, ءتىپتى ايدالاعا الىپ قاشپادى دا. بىرەر مارتە تۋلاپ, توڭقاڭدادى دا قويدى. سالدەن سوڭ باس بىلگەن. اۋىل ورتاسىنداعى قۇدىق­قا دەيىن بارىپ كەلدىم. كۇن سۋىقتا ۇيلە­رىنەن شىقپايتىن سىنىپتاستارىم كورسە ەكەن دەيمىن. قىراۋ قاتقان تەرەزەنىڭ ارعى بەتىندە ولار قاراپ تۇر ما, جوق پا بەل­گىسىز.

ىشىمنەن ويلاپ قويامىن. قار كوبەسى سو­گىل­­گەن سوڭ تاي مىنگەن بالالار جارىس وت­كىزەدى. سول كەزدە قۇلا جاباعىمدى ويناق­تاتىپ مەن دە قوسىلامىن. قىس بويى جوڭىشقاعا سەمىرگەن ء ارى قانت جەگەن قۇلا جاباعى ءبىرىنشى كەلۋگە ءتيىستى. قىسقى ۇزاق-ۇزاق كەشتەردە اتامنىڭ كۇپىسىن جامىلىپ ۇيقىلى-وياۋ جاتىپ قيالعا شومىلامىن. مىنە, كوكتەم دە كەلدى. اۋىل ىرگەسىندەگى جازىق قارا تاقىر. ءوزىم سياقتى قىس بويى تاي-جاباعىسىن ۇيرەتكەن 20-30 بالا جارىس جولىنا شىعامىز. سىنىپتاس قىزدار قاراپ تۇرادى. ايگۇل مەن گۇلمارا دا. مەن ءبىرىنشى كەلەمىن. جارىس سوڭىن ەشقاشان اياقتاعان ەمەسپىن. قوي تەرىسىنەن تىگىلگەن جۇمساق ءارى جىلى, اتامنىڭ ءيىسى اڭقيتىن قالىڭ كۇپىنى جامىلىپ جاتىپ ۇيىقتاپ قالا بەرەمىن. ءسويتىپ قيالىمداعى بايگەنىڭ بىرەۋىن دە اياقتاي المادىم. 

كەلەر جىلى اتام قۇلا تايدى سوعىم­عا سويماقشى بولدى. ول كەزدە اۋىلداعى ادامدار جىلقىنى كوپ ۇستامايتىن. ءار ۇيدە ءبىر بيەدەن. اسسا ەكەۋ. ال ءۇش بيە ۇستاعان ەشكىم جوق. شاماسى سول كەزدەگى ۇكىمەت مالدى كوپ ۇستاۋعا تىيىم سالدى عوي دەيمىن. نەگە كوپ ۇستامايمىز دەپ اتامنان دا سۇراعام. ۇكىمەت جاقتىر­مايدى دەگەن اتام ساقالىن ساۋمالاپ وتىرىپ. ەل مالدى كوپ ۇستاسا, قوعامنىڭ جۇمىسىن ىستەمەي قويادى. ىستەسە دە جاندارىن سالىپ ىستەمەيدى. ۇيىندەگى قورا تولى مالعا الاڭدايدى عوي, سوسىن ادەيى ۇستاتپايدى. بالكىم سولاي دا بولعان شىعار, ءبىز ۇعا بەرمەيتىن ەدىك. 
– سويساڭ سويا بەر, – دەدىم اتاما وكپە­لەپ,– ءبىز اپام ەكەۋىمىز اشتان ولسەك تە قۇلا تايدىڭ ەتىن جەمەيمىز.

– سوعىمعا جۇمسايتىن باسقا تاي جوق قوي, – دەدى اتام,–  ەشبىر رەتى كەلمەي تۇر. كە­­لەسى جىلى اناۋ قاراگەر جاباعىنى الا­سىڭ. 

– كەرەگى جوق, – دەدىم مەن, – قاراگەردىڭ دە, شابداردىڭ دا.

اقىرى اتام كوڭىلىمدى قيمادى عوي دەيمىن, ءوزىمنىڭ باسىرەم – قۇلا تايىمدى سوعىمعا سويعان جوق. ۇيدەگىلەردەن جاسىرىپ قانت اپارىپ بەرگەن سايىن ءىشى سەزگەندەي ­باسىن شۇلعىپ-شۇلعىپ قوياتىن. راحمەت ايت­قانى. 

قۇلا تاي جىلدار وتە كەلە ەسىك پەن توردەي ات بولدى. بىراق مەن قۇلا تايدى ءمىنىپ قيا­لىمداعىداي بايگەگە قاتىسا المادىم. اۋىلداعى مەكتەپ بار-جوعى باستاۋىش قانا بولعان سوڭ سىرتتا وقىدىق. قۇ­لا تاي اۋىلدا قالدى. كەيىن ۇمىتىپ تا كەتىپپىن. 

ءوز بالالارىمىز دا دۇنيەگە كەلدى. بى­راق  بۇل كەزدە باسىرەگە تاي اتاۋ ىرىمى جوق ەدى. ءتىپتى  قازىرگى جاس تولقىن باسى­رەنىڭ نە ەكەنىن بىلە قويماۋى دا مۇمكىن. تاي ورنىنا تايپالعان شەتەلدىك ماشينا مىن­گىزە باستادىق. قانداي بەرىك, مىقتى ماشينا بولسا دا بىرەر جىلدىڭ ىشىندە ساۋ-تامتىعى قالمايدى. ءوز ەڭبەگىنە الما­عان سوڭ, تيىن­داپ تەڭگە جيماعان سوڭ قادى­رىن قايدان بىلەدى دەيدى جۇرت. بالكىم سولاي دا شىعار. 

ال باسىرە دەگەن حالقىمىزدىڭ عاجاپ سال­تى. شاڭىراعىن شاتتىققا بولەپ مى­ناۋ جا­رىق دۇنيەگە ۇل كەلگەندە ءدال سول مەزەتتە تولدەگەن ق ۇلىندى باسىرە ەتىپ اتايدى ەكەن. ىلكىدەگى ۇعىم بويىن­شا نارەستەنىڭ بولا­شاعى دا باسىرە ق ۇلىن­شاقپەن تىعىز باي­لانىستى. ارىداعى قازاق مەنىڭ سوعىم سوي­عىش اتام قۇساپ باسىرەنى سويماعان, ساتپاعان. 

باسىرە تايدىڭ تۇقىمىن دا سۇرىپتاپ, ەلەكتەن وتكىزگەن ەكەن. جۇيرىگىن, ايت­پەسە جورعاسىن. جەلمەن جارىسقان جۇي­رىك مىنگەن, ۇستىنە مىنگەن ادامنىڭ قولىن­داعى توستاعاننان سۋ توگىلمەيتىن, ءتورت اياعىن تەڭ باسقان جورعا مىنگەن بالانىڭ دا مالعا دەگەن مەيىرى ءسابي كەزىنەن قالىپ­تاسىپ, ارتا تۇسەدى ەكەن. ىقىلاس-پەيىلى دە ءتۇزۋ بولماق. 

ءوزى قۇرالپى بالالارمەن بىرگە جالتاڭ قاق­تىرىپ ءمىنىپ شىقسا مارتەبەسى وسپەك. بالكىم بايگە دەگەندى, ءومىردىڭ ءوزى جارىس ەكەنىن وسى باستان ساناسىنا سىڭىرەتىن شى­عار. قاتارىنان قالىپ قويماي, الدىڭعى لەك­تەن تابىلۋ, الدىڭعى لەكتى ايتاسىز, وق بويى وزىق وتىرۋ, تۇششى ەتىنە اششى قامشى سال­دىرماۋ ادەتى قالىپتاساتىن شىعار. ءارى تەح­نيكانىڭ ءتۇر-ءتۇرى قوڭىزداي جورعالاپ جۇر­گەن بۇگىن­گى زامان ەمەس, ات جالىندا وس­كەن بۇلا جۇرت اتتى ەر قاناتى ساناسا كە­رەك. توي­عا بارسا, ماقتانىش, جاۋعا مىنسە, سەرىگى. 

بالانى ايتاسىز, نەمەرە دە تابالدى­رىقتان اتتاعان. ات ۇستار. بيىل جاز باسى­­رە­گە ءبىر تاي ساتىپ الىپ بەرەيىن دەپ ءجۇر­مىن. باياعى ءوزىم اڭساعان, بىراق سوڭى­نا دەيىن جەتە الماعان ۇلى بايگەگە قاتى­س­سىن. 

بايقال ءبايادىلوۆ

كوكشەتاۋ 
 

سوڭعى جاڭالىقتار