ەت دايىن بولىپ قالعاندا اپايىمىز: «ال مىنا جاققا قولدارىڭىزدى شايا قويىڭىزدار» دەدى. قولىمىز تاپ-تازا بولسا دا اس الدىندا قول شايۋ ءسىڭىپ قالعان سۇننەت قوي, ءبارىمىز جاپا-تارماعاي ورنىمىزدان تۇردىق. الدىمىز ەسىكتەن ەندى شىعا بەرگەندە اجەمىز ساڭق ەتە قالدى: ء«اي, وتىرىڭدار تۇگە! بۇ قازاق قالاعا كەلدىك دەپ قوناقتىڭ قولىنا سۋ قۇيۋدى دا ۇمىتىپ قالعان با؟ شاقىر انا ەراسىلدى تاي جەگەن بورىدەي تالتاڭداتپاي» دەگەنى. ەراسىل دەگەن جيەنىمىز عوي. 10 جاستا. «سۋ قۇيسىن, بىرەۋدىڭ راحمەتىن الماسا, العىسىن الۋعا ۇمتىلماسا قايتىپ ادام بولادى دەپ وتىرسىڭدار؟» دەيدى اجەمىز.
ويلانىپ قالدىق. جارتى ساعات شۋلاپ, دۇردىك ەرنىن بۇرتيتىپ ەراسىلعا سۋ دا قۇيعىزدىق. اجەم ايتقانداي ءوزى دە دومالانىپ العان ەكەن. تىعىرشىقتاي دەنەسىنە تىرسيتىپ مايكە كيىپ العانىن دا ۇناتپاعانداي بولدى ۇلكەن كىسى.
سۋ قۇيعان «جىگىتكە» ءبارىمىز «وي, كوپ جاسا», «راحمەت!», «اللا رازى بولسىن!», «وقۋدا وزات بول!» دەگەن اق تىلەكتى جاۋدىرتىپ جاتىرمىز. ۇيرەتۋىمىز بويىنشا يىعىنا سالىپ كەلگەن ورامالىن العاشقى ادامعا ۇسىنا سالىپ اينالا قۇيىپ شىقتى. اياعىن الا ءتىپتى تىشقاننىڭ قۇيرىعىنداي جىڭىشكەرتىپ ءاپ-ادەمىن عىپ قۇيۋدى دا تەز يگەرىپ الا قويدى...
وسى بۇرىنعى قازاق بالا تاربيەسىنە قانشالىقتى باس قاتىردى ەكەن دەگەن وي كەلۋشى ەدى كەيدە. ارنايى «مىنانى بىلاي تاربيەلەۋ كەرەك» ەكەن دەپ كىتاپ اقتارىپ, پسيحولوگ ىزدەپ, سارساڭعا تۇسپەي-اق, نەبىر ونەگەلى ۇل-قىزداردى ءوسىردى ەمەس پە؟ ويلاپ باقساق, ول كەزدەگى تۇرمىستىڭ ءوزى دە تاربيە بولعان ەكەن دە.
قوناق كەلگەندە ءوز بولمەسىنە كىرىپ, ەسىگىن تارس جاۋىپ, «بۇلار قاشان كەتەر ەكەن» دەپ كومپيۋتەر شۇقىلاپ وتىراتىن بالالاردى كورىپ ءجۇرمىز عوي. ولاردىڭ پسيحولوگياسىن اناۋ قوناققا سۋ قۇيىپ, زىر جۇگىرىپ جۇرگەن بۇرىنعى بالالارمەن سالىستىرۋعا كەلمەيدى. كەلگەن قوناقتاردىڭ اڭگىمەلەرىن تىڭداپ, ءانىن ەستىپ, كۇيىنە ەلىتىپ… ەلىكتەپ, قۇرمەتتەپ, قىزمەت قىلىپ, ءوزى دە العىس الىپ…
اجەمنىڭ «بىرەۋدەن العىس الۋعا ىنتىق بولماي, قالاي ادام بولادى دەپ وتىرسىڭدار؟» دەگەن سوزىندە وتە ۇلى ۇعىمدار جاتقان سەكىلدى. بالا قىزمەت قىلسا, ۇلكەندەر ارينە, العىسىن ايتادى, بالا مارقايادى. كوپشىل بولىپ ەسەيەدى, بىرەۋگە قىزمەت ەتكىسى كەلىپ تۇرادى. «بەرەگەن قولىم – الاعان». بۇل دا بىرەۋدىڭ سەنىمى مەن كومەگىنەن تىس قالمايدى. بىرەۋگە راحمەت ايتقىزا الماي, راحمەت ايتسا ونىڭ قادىرىن سەزىنبەي… قالاي ءومىر بولماق؟..
باياعىدا سىرتتان كەلە جاتقان قوناققا «اسسالاۋماعالەيكۋم» دەپ وڭ قولىمەن كوكىرەگىن باسا الدىنان شىعاتىن بالالار ەدى. سالەمىن العان كىسىنىڭ «بارەكەلدىسىن» ەستىپ تۇرىپ ەسىك اشاتىن دا بالالار بولاتىن. ودان كەيىن سۋ قۇيىپ, قۇلاق جەپ, كەڭەس تىڭداپ…
اس قايىراردا ەراسىلىمىز قايتا كەلىپتى. قىزمەتى ۇناپ قالعان سەكىلدى. تاعى دا العىس جاۋدىردىق. مارقايىپ قالدى. عىلىم دوكتورى اتانعان اكەسى ىستەتە الماعان ونەگەلى ءىستى جاۋىرىنى قۋشيعان «جامان كەمپىر» جارتى ساعاتتا-اق ىستەتىپ, تاربيەلەپ كەتتى. «شالعى شالىپ, ۇلكەننەن العىس العان» قازاقتىڭ دانىشپاندىققا تولى ونەگەلى ءومىرى-اي دەشى, ءا! ساعىناسىڭ…
ۇلاربەك نۇرعالىم ۇلى,
«ەگەمەن قازاقستان»
