قازاقستان • 10 قاڭتار, 2018

عىلىم بيىگىندەگى بەدەلدى ءىز

503 رەت
كورسەتىلدى
20 مين
وقۋ ءۇشىن

قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, فيلوسوفيا عىلىمدارىنىڭ دوكتورى, پروفەسسور ۇلىقپان سى­دىق­وۆ­تىڭ ەسىمى قازاق ەلىنە جاقسى تانىس. ول ەلى­مىزدىڭ جوعارى مەكتەبىنىڭ كەمەلدەنۋىنە, جوعارى تەح­ني­كالىق ءبىلىم جۇيەسىنىڭ زامان تالابىنا ساي وركەن­دەۋ­ىنە بىلىمپازدىعىمەن, ىسكەرلىگىمەن جانە شەبەر ۇيىم­داس­تى­رۋشىلىق قابىلەتىمەن ۇلەس قوسىپ كەلە جاتقان ازامات. قو­­عام ومىرىنە دە بەلسەنە ارالاسىپ, ايگىلى «دوس-مۇقاسان» ءان­­سام­بلىنىڭ ىرگەتاسىن قالاۋشىلاردىڭ قاتارىندا بولدى. قا­زاق ەستراداسىنىڭ التىن قورىنا ەنگەن «توي جىرى», «قۋا­نىشىم مەنىڭ», «بويجەتكەن», «اسەم جۇلدىز», «عا­شىق­پىن» سياقتى تالاي اندەردىڭ ءسوزىن جازعان سىرشىل اقىن.

عىلىم بيىگىندەگى بەدەلدى ءىز

– ۇلىقپان اعا, كەزىندە اۋىل تۇگىل, قالا قازاعىنىڭ بالاسى دا ەسىگىنەن سىعالاي ال­ماي, سىرت اينالىپ جۇ­رە­تىن پوليتەحنيكالىق ينس­تي­­تۋت­تىڭ تامىرىنا ستۋدەنت بولىپ ءجۇرىپ-اق قازاقى قان­نىڭ جۇگىرۋىنە سەپتىگىڭىزدى تي­گىزگەنىڭىزدى ەستەلىكتەردىڭ بى­رى­نەن وقىپ قالعان ەدىك. سول تاريحتى قايىرا ءبىر ەسكە الساڭىز... 

– جاستىق شىركىن, ادامعا نە ىستەتپەيدى؟ تاۋدى دا, تاستى دا قوپارتادى. قالىڭ قازاق جاي­لا­عان قيانداعى اۋىلدان مەكتەپ ءبىتىرىپ, پوليتەحنيكالىق ينس­تيتۋتقا وقۋعا تۇسكەن مەن, اۋ­ديتورياداعى ءدارىس اياق­تالىپ, ۇزىن دالىزگە ۇزىلىسكە شىق­قان­نان كەيىن موينىمدى سوزىپ, كوزىم جەتەر جەرگە دەيىن ەلە­گىزىپ الدەكىمدى ىزدەيتىنمىن. «سون­دا كىمدى ىزدەيسىڭ؟» دەيسىڭ عوي – قازاق ىزدەيمىن. بىراق قاي جاعىما قاراسام دا, ءوزىم سە­كىل­دى كۇنگە ابدەن قاقتالعان قا­را­تورى تۋمالاستارىمنىڭ سون­شالىقتى ازدىعىن كورىپ, ەڭسەم كادىمگىدەي جانشىلىپ قالاتىن.

بىردە ءارى-بەرى جوڭكىلگەن ادامدار ىشىنەن باسىندا اق تاقياسى بار عۇلاما عالىم اقجان ماشانوۆتىڭ كە­تىپ بارا جاتقانىن كورىپ, جۇ­رەگىم جارىلۋعا شاق قالدى. ۇن­جىرعاسى تۇسكەن ەڭسەمدى, قا­زاق تابا الماي قۇلازيتىن كو­ڭىلىمدەگى مۇڭدى توبەسىندەگى شو­كىمدەي تاقيانىڭ قۇدىرەتى تاس-تالقان ەتتى. ول كىسىنى ءبارى تا­نيتىن ەدى. ماتەماتيكادان رەس­پۋبليكالىق وليمپيادادا ءبى­رىنشى ورىن الىپ, قازاق كسر-ءنىڭ گراموتاسى مەن جولداما­سى بويىنشا وقۋعا قينالماي قا­بىلدانعانىممەن, ادەبيەتتى الابوتەن سۇيەتىن ەدىم. ءوزىم ولەڭ جازامىن. كوپ ۇزاماي-اق تاۋ-كەن فاكۋلتەتىندە وقيتىن اقىن يرانبەك ورازباەۆتى تاۋىپ الىپ, ەكەۋمىز دوس بولىپ كەتتىك. باسقا دا ادەبيەتتى سۇيەتىن بالالاردى ىزدەستىرىپ, تاۋ­ىپ الدىق. تىنىش جۇرمەي «باي­شەشەك» دەپ اتالاتىن ادە­بي ۇيىم قۇردىم. بىراق قۋا­نىشىم كوپكە سوزىلمادى. قاۋ­ىپسىزدىك ورنىنىڭ ادامى ۇس­تاپ الدى. ەكى كوزىمدى توس­تا­عانداي قىلىپ «ماس­كەۋ­دەگى «جاس تۇلپارمەن» باي­لا­­نى­سىڭ جوق پا؟ باسقا قان­داي ۇلتشىل ۇيىمدارمەن ارا­لا­ساسىڭ؟» دەپ سۇراقتىڭ اس­تىنا الىپ, مەكەمەلەرىنە سۇي­رەپ اپارىپ تۇسىنىكتەمە جاز­دىر­­دى. نازارعا ىلىككەن سوڭ امال­سىز اقجان اتاعا بارىپ سا­لەم بەردىم. تانىستىق. مەنىڭ جاع­دايىمدى ەستىگەن سوڭ ابدەن را­حات­تانىپ كۇلدى. ء«اي, بالا, اقىلىمدى الساڭ, سەن الدىمەن قابىرعا گازەتىن شىعار.

باسقا فاكۋلتەتتەردە وقيتىن بالالاردىڭ ولەڭىن, اڭگىمەلەرىن توپتاستىر. گازەتىڭنىڭ ەڭ باسىنا مەنىڭ سۋرەتىمدى ءىلىپ قوي. ەرتەڭ كەل, ءوز قولىممەن باتالى ءسوزىمدى ازىرلەپ قويامىن, سونى سۋرەتىمنىڭ جانىنا جاپسىرىپ قوي. وسىندا بولات جارماعامبەتوۆ دەگەن پروفەسسور بار, مەنىڭ اتىمنان بارساڭ, ول دا ساعان قولداۋ بىلدىرەدى», دەدى. ولەڭ, اڭگىمە جازاتىن جى­گىتتەردىڭ جازعاندارىن جاياۋ ءجۇ­رىپ جيناپ الىپ, ۇزىندىعى 3-4 مەتر بولاتىن گازەت شىعار­دىم. سويتسەم «قازاق جوق, ەش­كىم وقىمايدى» دەگەن ءسوز بەكەر ەكەن, الگى قابىرعا گازەتىنىڭ ال­دى­نا ۇيمەلەپ كەلەتىن قازاق­تار­دىڭ سانى كۇننەن-كۇنگە كوبەيە بەردى. 

– اقجان ماشانوۆتىڭ ال­عى­سىن, جازۋشى ءسابيت مۇ­قا­نوۆتىڭ باتاسىن الاتىن كە­زىڭىز وسى ۋاقىت پا ەدى؟ ول كى­سىنىڭ ريزالىعىن الۋى­ڭىز­عا نە سەبەپ بولدى؟

– قابىرعا گازەتىن شىعارىپ, ءوزىم­دى باس رەداكتوردان ءبىر مىس­قال كەم سەزىنبەي, ماساتتا­نىپ جۇر­سەم, دەكاناتتاعى قىز­دار­دىڭ ءبىرى كەلىپ: «سەنى پارتكوم شا­قىرىپ جاتىر» دەدى. بارسام, ءورىس­تىلدى بەيتانىس ءبىر قازاق شى­عارعان گازەتىمنىڭ پارشا-پار­شاسىن شىعارىپ جىرتىپ, قو­لىمەن ۋىستاپ ۇستاپ تۇر ەكەن. «قۇرتامىن, جويامىن!» دەدى ول.

«جويا المايسىز. بۇل جەردە باسى ارتىق ەشنارسە جوق. جاس­تاردىڭ عاشىقتىق, سەزىم تۋ­را­لى شىعارمالارى. قانداي ساياساتتى ايتاسىز؟» دەپ ەدىم, الگى كىسىنىڭ اشۋى ازداپ باسىلدى. بىراق سوڭىمنان «ناتسيوناليست» دەپ قالدى. شىعا سالا اقجان اتاعا باردىم. تاعى دا ءماز بولىپ كۇلدى. «نەگە كۇلە­دى؟» دەپ ىشىمنەن ەپتەپ رەن­جىپ قويامىن. سويتسەم, ول كىسى مۇن­داي قۇقايدىڭ نەشە اتاسىن كورىپ, ەتى ءولىپ كەتكەننەن كەي­ىن ەرىكسىز, بولدىرعاننان كۇلەدى ەكەن عوي. ول كىسى مەنىڭ جازۋشىلار وداعىنا بارۋىمدى, وندا ءوزىنىڭ بىرگە وقىعان جولداسى ءىلياس ەسەنبەرليننىڭ ەكىنشى حاتشى بولىپ وتىر­عا­نىن, جاستاردىڭ تالابىن ەس­كە­رۋسىز قالدىرمايتىنىن ايت­تى. بۇل 1968 جىل ەدى. «قا­ھار­دىڭ» جارىققا شىعىپ, باس­پاسوزدە ەسەنبەرليننىڭ تۇ­گىن قالدىرماي تالقانداپ جات­قان ۋاعى. ايتقانىمدى مۇ­قيات تىڭداعان ول «شاماڭ كەل­سە, سەن ينستيتۋتىڭدا كەزدە­سۋ ۇيىم­داستىر», دەدى. اقجان اتا­­مىزدى الدىعا سالىپ ءجۇرىپ, ءوتى­نىشىمىزدى رەكتورعا جەتكىزىپ, اقىرى رۇقسات الدىق. سودان كەيىن دە ءى.ەسەنبەرلينمەن التى رەت كەزدەسۋ جاسادىق. «پوليتەحتا كەزدەسۋ بولادى ەكەن» دەگەن حاباردى ەستىگەن ستۋدەنتتەر جان-جاقتان لەك-لەگىمەن اعىلىپ كەلەتىن. كەيىن ءبارىبىر «بايشەشەك» بوي بەرمەي, ءبۇر جارىپ شىقتى. ادەبي بىرلەستىك بولىپ قۇرىلدى. ال­ماتىداعى وقۋ ورىندارى ارا­سىن­داعى بەدەلى كۇشتى بول­دى. دە­گەنمەن, پوليتەحتا سى­رەس­كەن سەڭنىڭ اقىرىن قوز­عا­لا باس­تاعانى بايقالدى.

تازا اد­ە­­بي ورتالىق ەكەنىنە كوزى جەتكەن سوڭ, قارسىلىق ءبىلدىرىپ تى­رەس­­كەندەردىڭ اۋزىنا قۇم قۇي­ىل­دى. كەزدەسۋگە ستۋدەنتتەر عانا ەمەس, ۇستازدارىمىز دا كەلىپ وتىراتىن بولدى. ۇلتتىق رۋحتىڭ ءيىسى شىقتى. ەندى ماعان توسقاۋىل بولمادى. بۇل كەزدە ءىلياس اعاما ەركىنسىپ, ەركەلەي باستاعام, ەندى ول كىسىدەن كەزدەسۋگە ءسابيت مۇقانوۆتى شا­قىرىپ بەرۋدى سۇرادىم. ء«سا­بيت كەلەدى» دەگەندى ەستىپ, قا­زاق تەلەۆيزياسى «تىكەلەي ەفير جۇرگىزەمىز» دەپ اساي-مۇ­سەيلەرىن ارقالاپ, ءبىزدىڭ ينس­تيتۋتقا ءۇش كۇن بۇرىن كوشىپ كە­لدى. سابەڭ كەزدەسۋگە وزىمەن بىرگە اتاعى جەر جارعان 12 اقىن-جازۋشىنى ەرتىپ كەلدى. كەلگەن قوناقتار اڭگىمە ايتىپ, ستۋدەنتتەر ولەڭ وقىپ, اعا بۋىن مەن جاس بۋىننىڭ ىشتەي ۇعىنىسقان, ۇلاعاتى تىلمەن ايتىپ جەتكىزگىسىز اسەرلى كەش ءوتتى. مەن دە «اياقتار» دەگەن ولەڭىمدى وقىدىم. ءسابيت اعامىزدىڭ ريزا بولعانى سونداي, شالقىپ تۇرىپ تامام جۇرتتىڭ الدىندا باتا بەردى.

– ءسىز تەحنيكالىق وقۋ ورنىن ءتامامداپ, ينجەنەر ما­مان­دىعىن الىپ شىققا­نى­ڭىزبەن, فيلوسوفيا عى­لىم­ىن سەرىك ەتىپ كەلەسىز. تا­بي­عاتى بولەك ەكى سالانىڭ ءبىر-بىرىمەن قانداي بايلانىسى بولۋى مۇمكىن؟

– ءبىز مەكتەپ بىتىرگەن كەزدە گاگارين عارىشقا ۇشتى, «كوممۋنيزمگە قارىشتاپ قادام باسىپ بارا جاتىرمىز» دەگەنگە يمانداي سەنەتىن ۋاقىت, كەڭەس وداعى جابىق ەل بولسا دا, دۇ­نيەدەگى ەڭ سوڭعى ماماندىق اۆ­تو­­ماتيكانىڭ ەندى پايدا بولىپ جات­قان شاعى. «ەلەكتروندى ەسەپ­تەۋ تەحنيكاسى», «ەلەكترو­نيكا» دەگەندى ەل ەندى عانا ەس­تىپ جاتتى. رەسپۋبليكالىق وليم­پيادانىڭ جەڭىمپازى رەتىندە قازمۋ-ءدىڭ مەحماتىنا وقۋعا ءتۇسىپ تۇرسام دا, جاڭا عىلىمعا اۋەستىكتىڭ بويىمدى بيلەگەنى سونداي, ويىمنان دەرەۋ اينىدىم دا, پوليتەحتى تاڭدادىم. «اۆتوماتيكا جانە ەسەپتەۋ تەحنيكاسى» دەگەن فاكۋلتەت – بۇكىل قازاقستان جوعارى وقۋ ورىندارىنداعى جالعىز فا­كۋلتەت. بارىنەن ارتىق ەڭ­بەك­تەنىپ, كۇن سايىن 3-4 سا­عات كەم ۇيىقتاپ جۇرسەم دە, وزى­مە ك ۇلىپ, مازاقتاپ قاراۋعا جول بەرمەدىم. ءسويتىپ ءجۇرىپ قو­عام­دىق جۇمىستاردىڭ دا ور­تا­سىنان تابىلاتىنمىن. 2-كۋرس­تا وقىپ جۇرگەنىمدە ستۋ­دەنت­تەردىڭ عىلىمي كونفەرەن­تسيا­سىندا «ويلاۋ جۇيەسىن مو­دەل­دەۋ» دەگەن تاقىرىپتا في­­لوسوفيادان بايانداما جا­سا­عان ەدىم.

سول جۇمىسىم رەسپۋبليكالىق بايگەدەن ءبىرىن­شى جۇلدە الىپتى. سىيعا مەنىڭ اتىم ارنايى جازىلعان جازۋى بار ساعات بەردى. وسى باياندا­مام اراعا از ۋاقىت سالىپ ماس­­كەۋدە وتكەن بۇكىلوداقتىق باي­گەدەن دە جۇلدە الىپ كەلدى. ەكى بىردەي ۇلكەن بايگەدەن جە­ڭىس سىيلاعان وسى بايانداما مە­نىڭ بولاشاق تاعدىرىمنىڭ باع­ىتىن انىقتادى. فيلوسوفيا كا­فەدراسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى, في­لوسوفيا عىلىمىنىڭ دوكتو­رى, پروفەسسور د.كىشىبەكوۆ اعا­مىز مەنى اسپيرانتۋراعا شا­قىردى. «نەگە؟» دەدىم. «سەن ما­ت­ەماتيكانى دا, فيزيكانى دا, ادەبيەتتى دە, تاريحتى دا, ءداس­تۇردى دە, سالتتى دا, ءبارىن دە بىلەتىن جىگىت ەكەنسىڭ. بۇل وتە كەرەمەت. ەكىنشىدەن, سەن تەح­­نيكانى وقىعان مامانسىڭ. تا­­زا فيلوسوفيانى وقىعاندار شەڭ­­بەردەن شىعا الماي قالادى. باس­قا سالاعا ءتىسى باتپايدى. الەم­­دە داڭقى جەر جارعان اتاق­­تى فيلوسوفتاردىڭ ءبارى باس­­قا ماماندىقتى يگەرگەندەر. تەحنيكانىڭ اتى وزىپ با­را جاتقان زاماندا, تەحنيكا مەن رۋحانيلىقتىڭ اراسىن زەرت­تەيتىن مامان جوق, اقى­لىم­دى تىڭداساڭ, سەن وسى سالادا ىزدەنىپ, جۇمىس ىستە», دەدى. 

مىنە, ەلۋ جىلعا اياق باستى, رۋحانيات پەن تەحنيكانىڭ اراسىنداعى پروبلەمالاردى كۇنى بۇگىنگە دەيىن زەرتتەپ كەلە جاتىرمىن.

– جەكە ادامنىڭ نەگىزگى ساپالىق كورسەتكىشىن انىق­تاي­تىن رۋحانيلىقتى كەڭ اۋقىمدا قاراستىرساق, ۇلت­تىق يدەياعا دەيىن ۇلاسادى. ال ونى تەحنوكراتيامەن قابىس­تى­رۋ ءتىپتى دە مۇمكىن ەمەستەي, سوندا بۇل ماسەلەنىڭ ماڭىزى نەدە؟

– ماڭىزىنىڭ ءوزى قىزىق. ادام دا, تەحنيكا دا – تابيعات­تىڭ تۋىندىسى. ال تابيعات قيسىن مەن زاڭدىلىققا تولىپ تۇر. سيممەتريا جانە گارمونيا – سۇلۋلىق. وبەكتيۆتى زاڭ­دىلىق ادامنىڭ ساناسىنان تىسقارى. قاردىڭ جاۋىپ, اياز­دىڭ بولۋىن ەشكىم باسقارا ال­مايدى, تەك كورىپ, سەزىنگەن سوڭ عانا جىلىراق كيىنىپ قام­دا­نامىز. ادام, سونىڭ ىشىندە قازاق – تابيعاتتىڭ ءتول بالاسى. ءبىز كەيىنگى عاسىرلارعا دەيىن تابيعاتتىڭ ءبىر بۇتاعى سياقتى ءومىر ءسۇرىپ كەلدىك. ءبىزدىڭ كەرەمەت رۋحاني دامىعانىمىز, شەشەن سويلەۋىمىز, سوزگە تۇ­رۋىمىز, ۇلتتىق قادىر-قا­سي­ەتىمىزدىڭ ءبارىنىڭ ارعى جا­عىن­دا تابيعاتپەن ەتەنە جاقىن­دى­عىمىز تۇر. تەحنيكاعا كەلسەك, ونى جاسايتىن ادام. ال تەح­نيكا تەك قانا زاڭدىلىققا با­عىنادى. رۋحانيلىق تا بەل­گىلى ءبىر دارەجەدەن كەيىن تابي­عات­تان قول ۇزەدى دە, ءوزىنىڭ جە­كە زاڭدىلىعىنا باعىنىپ كە­تەدى. رۋحانيلىق تەحنيكامەن ۇشتاسقان كەزدە اراسىنان كە­لىسىم دە شىعادى, قايشىلىق تا شى­عادى. ماسەلە – دۇرىس باعىت ۇستانۋدا. 

– بىراق ادام مەن تابي­عات­­تىڭ ۇيلەسىمى ابدەن بۇ­زىل­دى عوي. تابيعاتتى بىلاي قويعاندا, ادامنىڭ ءوز ىشىن­دەگى پروپورتسيا مەن ۇي­لەسىمنىڭ پارشا-پارشاسى شىق­تى. شەكتەن اسىپ كەتكەن قاتىگەزدىك پەن قاسيەتسىزدىك نەمەسە مولشەرىنەن تىم ازايىپ كەتكەن مەيىرىم. بۇل اپاتتان ادام ءوزىن قالاي قورعايدى, نەمەن قورعانا الادى؟

– بۇگىنگى ءبىزدىڭ سورىمىز تابيعاتتى تاپتاپ, قۇدىرەتىن مويىنداماي, ساناسپاعاننىڭ, قادىر-قاسيەتىن تۇسىنبەگەننىڭ زار­دابىنان تۋ­ىپ وتىر. تا­بيعاتتان قالاي ال­شاق­تا­دىق, ادامدار سولاي في­زي­ولو­­­­گيالىق, بيولوگيالىق, رۋ­حا­ني دەگراداتسياعا ۇشىراي باس­تادى. وزعان ەلدىڭ ءبارى مۇ­نىڭ وپىندىراتىن ءىس ەكەنىن ءبى­لىپ, تابيعاتقا ورالىپ جاتىر. باس­قاسىنا بارماي-اق, اراب امىر­لىكتەرىن الايىق. قىزىل قۇم­نىڭ ىشىندە جاتىر. زايد ءال-ناحايان دەگەن كوسەمدەرىنىڭ دا­نىشپاندىعىنا قايران قالا­مىن. «جيىرما جىلدا ەلىمە جۇ­ماق ورناتامىن» دەدى, ون ەكى جىلدا ول ويىن جۇزەگە اسىردى. تەحنولوگياسىن تۇ­گەل زەرتتەدىم. ول «مۇنايعا تاۋەل­دى­لىكتەن قۇتىلۋ كەرەك» دەگەن ساياسات جۇرگىزگەن. قازىر ەل ەكو­نوميكاسىنداعى مۇنايدان تۇ­سەتىن پايدا 8-اق پايىز ەكەن. قۇمنىڭ ءىشىن جاسىل باققا اينالدىردى. 

– «عىلىمي تانىم» دە­گەن نارسە بار. جوعارى دال­دى­گىمەن ەرەكشەلەنەتىن وسى تانىمنىڭ كەيىنگى جاس عا­لىم­داردىڭ بويىندا تىم تو­مەن­د­ەگەنىن, ءتىپتى كورىنىس تاپ­پايتىنىن بايقايمىز. جاس عالىمدار ماسەلەنى قو­رىتۋ, ساراپتاۋ, ءتۇسىندىرۋ, يدە­ال­داندىرۋعا كەلگەندە قا­را­بايىر, قارادۇرسىندىلىك تا­نى­تىپ, قارىن اشىرادى...

– عىلىم – وتە كيەلى, قادىرلى سالا. رۋحانيلىقتىڭ ءبىر سالاسى. ەسكى زامانداردا عىلىمنىڭ تەك ءبىر-اق سالاسى بولدى. ول – فيلوسوفيا. كەيىننەن استرونوميا, ماتەماتيكا, مەديتسينا پايدا بولدى, ال بۇگىندە 4,5 مىڭ عىلىم بار ەكەن. ەكى عىلىمنىڭ ورتاسىنان ءۇشىنشى عىلىم ءوسىپ شىقتى نەمەسە ءبىر عىلىمنىڭ ىشىنەن سان تاراۋ عىلىم ءبولىنىپ شىقتى. ءبىر كيبەرنەتيكانىڭ ءوزى ءبىرتالاي عىلىمنىڭ باسىن قوسقان اتاسىنا اينالىپ كەتتى. قانشا تاراۋعا بولىنسە دە, شىن عىلىمعا ورتاق ءبىر نارسە بار: مەيلى ماتەماتيكا, مەيلى فيلولوگيا بولسىن, عىلىمنىڭ نەگىزگى مىندەتى ءوزى زەرت­­تەپ وتىرعان وبەكتىنىڭ قۇ­بى­لىستىق, ىشكى قۇپياسىن, تا­بيعاتىن, زاڭدىلىعىن اشىپ, سونىڭ ءومىر ءسۇرۋ, قىزمەت اتقارۋ, دامۋ زاڭدىلىقتارىن كور­سەتۋى كەرەك. ءوز وبەكتىسىنەن عىلىمدى تاۋىپ بەرە الماسا, ول عىلىم ەمەس. بىردە ماعان «قا­زاقتا عىلىم بولعان با؟» دە­گەن سۇراق قويىلدى. مەن كۇ­لىپ «قازاقتا «اش بالا توق بالامەن وينامايدى, توق بالا اش بولام دەپ ويلامايدى», «باي  بايعا, ساي  سايعا قۇيادى» دەگەن ماقال بار. بۇل ماقال وسى كۇنگى قوعامدىق الەۋمەتتىك پروتسەستى ءبىر-اق اۋىز سوزبەن تۇيىندەيدى.

ال ەندى وسى ما­قالدىڭ قاۋىزىنا سىيعان ما­سەلەنى بالەنباي ينستيتۋت, تۇ­گەنباي مامان زەرتتەپ وتىر. بۇل ءوز زامانىندا ماقال بولىپ تۋ­سا تۋعان شىعار, بىراق بۇل شى­نىندا دا اينالىسۋدى قاجەت ەتەتىن الەۋمەتتىك ماسەلە», دە­­دىم. عىلىمنىڭ ۇساقتالىپ كە­تۋىنە كوپتەگەن فاكتور اسەر ەتىپ وتىر. وعان ەكونوميكالىق دا­مۋ دەڭگەيى, مەملەكەتتىك سايا­سات, عىلىمنىڭ الدىنداعى ماق­­سات, عالىمعا جاسالعان قام­قور­ل­ىق, ەڭ باستىسى, عىلىمعا دەگەن ادالدىق ءسوزسىز ءوز اسەرىن تي­گىزەدى. شىنايى عالىمدى قۇ­لىن كۇنىنەن تانۋ, قابىلەتىن ۇش­تاۋ, باعالاي ءبىلۋ كەمشىن. ال وسىلاردىڭ ءبارىنىڭ باسى قو­سىلعاندا عىلىمنىڭ ناتي­جە­سى شىعادى. 

– عىلىم سارقىلماس دۇ­نيە عوي, دەگەنمەن, عالىم رە­تىندە قارىمىڭىز بەن ءبى­لى­مىڭىزدى تولىقتاي يگىلىككە جاراتتىم دەپ ايتا الاسىز با؟

– ءبىر قىزىعى, جەتپىسكە كەلدىم دەپ جۇرگەم جوق, ءالى كوپ دۇنيە تىندىراتىن ادام سياقتى شيىرشىق اتىپ جۇرەمىن. د.كىشىبەكوۆ ەكەۋمىز قازاق فيلوسوفيا عىلىمىنداعى تۇڭعىش وقۋلىقتىڭ اۆتورى بولدىق. سول وقۋلىق ون رەت قايتا باسىلىپ شىقتى. قازاقستانداعى جوعارى وقۋ ورىندارى ءالى وسى وقۋلىقتى پايدالانىپ كەلەدى. وندا ساياسات تا, يدەولوگيا دا جوق. قاي كەزدە قولىڭا الىپ وقىساڭ دا, ەسكىرمەيتىن وزەكتى. ەڭ الدىمەن حالىققا تي­گىزگەن پايدام دەپ وسى ەڭ­بەك­تى اتايمىن. قازاقستانعا «ين­جە­نەرلىك ەڭبەكتىڭ سوتسيولوگياسى» دەگەن تىڭ تاقىرىپتى اكەلدىم. ورىسشا-قازاقشا وقۋلىق جازىپ, ول بارلىق وقۋ ورىندارىنىڭ كادەسىنە جارادى. كوپ جىلدىق ىزدەنىستىڭ ناتيجەسىندە «ساياساتتانۋ» دەيتىن ىرگەلى عىلىمنىڭ نەگىزى قالانىپ, قازاقستاندىق ۇلگىسى قالىپتاستى. 

– ءسىزدىڭ ەسىمىڭىز «دوس-مۇ­قا­سان» انسامبلىمەن تىعىز باي­لانىستى. رەپەرتۋ­ارىن­داعى تاڭداۋلى, تانىمال اندەر ءسىزدىڭ قالامىڭىزدان تۋدى. ءان ايتپايسىز, گيتارا مەن باراباندا وينامايسىز, سوندا ءسىزدىڭ انسامبلدەگى ءرولىڭىز قانداي ەدى؟

– راس, ەلدىڭ الدىنا شىعىپ, ساحنادا تۇرىپ ءان ايتقان ادام ەمەسپىن. مەنىڭ ءرولىم باسقاشا. «دوس-مۇقاسانداعى» جىگىتتەردىڭ ءبارى پوليتەحتا وقىعانىمەن, فاكۋلتەتىمىز باسقا بولدى, بىراق جاتاقحانادا بىرگە تۇردىق. ول كەزدە «بيتلز­دىڭ» داڭقى جەر جارىپ, دۇنيە ءجۇزىن دۇركىرەتىپ تۇردى. ورىس ەستراداسىنىڭ دا اسەرى ودان كەم ەمەس ەدى. ارينە, العاشىندا «دوس-مۇقاسان» دا سولارعا ەلىكتەدى. بىراق ءوز بەت-بەينەسىن قالىپتاستىرماسا, بىرەۋلەردىڭ سورابىنا ءتۇسىپ الىپ, ونەرىن قايتالاي بەرسە, اۋەسقويلىق دەڭگەيىنەن اسا الماي قالار ەدى. قازاقتىڭ جۇرەگىن تەربەيتىن, اكەنىڭ قانى, انانىڭ سۇتىمەن كەلىپ سىڭگەن ۇلتتىڭ ءتولتۋما ءان-كۇيىنىڭ, ءىنجۋ-مارجانىنىڭ تابيعاتىن بۇزباي, بۇتارلاماي ەلەكتروندى اسپاپتىڭ كومەيىنە قوندىرا السا, زاماناۋي مۋزىكا قۇرالىنىڭ تىلىمەن ور­نەكتەي السا عانا وزىندىك اجا­رىن قالىپتاستىرىپ, قارا ءۇزىپ, دارالانىپ شىعا الاتىن مۇم­كىندىگى بار ەكەنىن ايتتىم. «رەپەرتۋارعا ۇلتتىق ءان-جىرى­مىز­دى كىرگىزسەك قانا ۇتامىز دە­گەن ۇستانىم ءبىزدىڭ ۇرانىمىز بو­لۋ كەرەك» دەگەن ويىمدى جى­گىتتەر دە قۇپ الدى. كەز كەلگەن جەكە ءانشىنىڭ دە, مۋزىكالىق ۇجىم­نىڭ دا تاعدىرىن رەپەرتۋار شەشەدى. «دوس-مۇقا­سان­نىڭ» قولعا ىلىككەن ءاندى ورىنداپ قارابايىرلىققا ۇرىنباي, تالعاممەن ونەر كورسەتۋىنە وزىمشە ۇلەس قوستىم. ەڭ العاشقى اندەرىن جازدىم. 

– «ۇلت», «ۇلتجاندى», «ۇلت­شىل» دەگەن ۇعىم بۇگىندە ەش­كىمدى تاڭىرقاتپايدى. ال مۇنداي ءسوز داۋىستاپ ايتىل­ماق تۇگىلى ويلاۋدىڭ ءوزى قورقىنىش تۋدىرعان كە­ڭە­ستىك كەزەڭدە بۇل ۇعىمدى «دوس-مۇقاسان» ءبىر ءوزى ار­قا­لادى دەسەك, تالاس تۋدىرا­تىن­دار تابىلا قويماس. «دوس-مۇ­قاسان» فەنومەنىنىڭ سىرى نەدە؟

– تاپ سولاي, ۇلتتىڭ ءيىسى بۇرقىراپ شىعىپ تۇرعان تۋىندىلار «دوس-مۇقاساننىڭ» رەپەرتۋارىنان بىرىنەن سوڭ ءبىرى ورىندالىپ جاتتى. ءساتسىز شىققان ءبىردى-ەكىلى ءان بولسا, ءوزىمىز دە سەزە قويامىز, دەرەۋ رەپەرتۋاردان الىپ تاستايمىز.

تاريحتا تاعى ءبىر زاڭدىلىق بار. گرەك فيلوسوفياسىنىڭ نەگ­ىزىن قالاعان اتاقتى عالىم­دار­­دى الىپ قارايىق, ءبارى دە شوق­جۇلدىز سەكىلدى ءبىر داۋ­ىر­دە دۇنيەگە كەلدى. سول سە­كىل­دى قازاقتىڭ مۋزىكا ونەرىنە قۇب­ىلىس بولىپ كەلگەن قايتا­لانباس ءانشى مەن كومپوزيتورلار تۋعان ءحىح عاسىر دا التىن عاسىر بولىپ تاريحتا قالدى نەمەسە انالارىنىڭ ءبارى ءبىر مەزگىلدە تولعاتىپ, قازاقتىڭ باعى ءۇشىن تۋعان حح عاسىردىڭ باسىنداعى الاش ارىستارىن الايىق. مىنە, ونەرلى, تالانتتى, جان-جاقتى, ەڭبەكقور جى­گىتتەردىڭ ءبىر مەزگىلدە كەلىپ تەح­نيكالىق وقۋ ورنىنا تۇسە قا­لۋى, ولاردىڭ ۇيىمداسا كە­لىپ «دوس-مۇقاساندى» ق­ۇ­رۋى, نامىسشىل جىگىتتەردىڭ ەل­دىڭ اتىن بي­ىك­تەتۋ ءۇشىن ءبىر ماق­سات­تا ەڭبەك­تەنۋى سول مىسالدى ەسكە تۇ­سىرەدى جانە ونىڭ بار­لىق سى­رى دا وسىندا – جەكە-دا­را ايتىلمايتىن, ەلەنبەيتىن قازاق­ستان دەگەن الىپ ەلدىڭ كى­شى­­گى­رىم بەينەسى اينالدىرعان بەس جىگىت­تىڭ ونەرىمەن وزگە جۇرتقا كەڭىنەن تانىلدى.

– اڭگىمەڭىزگە راحمەت.

اڭگىمەلەسكەن 
ايگۇل احانبايقىزى,
«ەگەمەن قازاقستان»

سوڭعى جاڭالىقتار