گۇلنار سيقىمباەۆا: ونەرگە ەشقانداي وكپەم جوق

جۇرت جاقسى ءانشىنى جوعالتقىسى كەلمەيدى ەكەن. كورىنبەي قالسا ىزدەيدى, سۇرايدى, الاڭدايدى. قازىر ەل اراسىنان «سوڭعى كەزدەرى بەلگىلى ءانشى گۇلنار سيقىمباەۆا كورىنبەي كەتتى عوي, جاعدايى قالاي ەكەن, قايدا ءجۇر؟» دەگەن اڭگىمەلەردى ءجيى ەستىپ قالامىز. قالىڭ قاۋىمعا «مەن ساعان وكپەلەمەيمىن» اتتى انمەن تانىلىپ, ءا دەگەننەن-اق تىڭدارمانداردىڭ جۇرەگىن جاۋلاپ العان گۇلنار سيقىمباەۆا راسىندا سوڭعى جىلدارى كورىنبەي ءجۇر. قىم-قۋىت تىرشىلىك. ۋاقىت – زىمىران. ومىردە دە, ونەردە دە ۇرپاق, بۋىن الماسىپ جاتىر عوي دەپ كوڭىلدى جۇباتۋعا دا بولار ەدى. ايتسە دە, ءبىز ەلدىڭ سۇيىكتى ءانشىسى گۇلنار ەرمەكقىزىمەن حابارلاسىپ, جاعدايىن سۇراپ, ازدى-كەم اڭگىمەلەسۋدى ءجون كوردىك. – سوڭعى ءبىر جارىم جىلدان بەرى قازاق مەملەكەتتىك قىزدار پەداگوگيكالىق ۋنيۆەرسيتەتىندە ساباق بەرىپ ءجۇرمىن, – دەيدى ءبىز­بەن اڭگىمەسىندە ءانشى, قازاق­ستان رەس­پۋبليكاسىنىڭ ەڭبەك ءسى­ڭىر­گەن ءارتىسى گۇلنار سيقىم­باە­ۆا. – اعا وقىتۋشى دەگەن دارەجەم بار. جالپى, بۇل جۇمىسقا وسى وقۋ ورنىنداعى ونەر جانە مادەنيەت كافەدراسىنىڭ مەڭگەرۋشىسى گۇل­نۇر ومىرباەۆا شاقىرعان بولاتىن. شىنىن ايتۋ كەرەك, ءبىزدىڭ جاسىمىزدا انشىلىك ونەردى تاستاماي, جالعاستىرۋ ءبىرشاما قيىندىق تۋدىرادى. ول ءۇشىن ۇنەمى كونتسەرت, ءىسساپارلاردا ءجۇرۋ كەرەك. وتباسى, بالا-شاعا, تىرشىلىك قامى بار دەگەندەي... ايتەۋىر, قازىر ۇستاز بولىپ, ءدارىس وقىپ ءجۇرمىن. – بۇرىن ءوزىڭىزدى كونتسەرتتەردەن بولەك, رەسپۋبليكالىق تەلە­ارنالاردىڭ باعدارلاما­لا­رى­نان دا ءجيى كورىپ تۇرۋشى ەدىك... – ءيا, ويىڭىزدى ءتۇسىنىپ وتىرمىن... رەسپۋبليكالىق ارنا­لاردىڭ ءبىرازى الماتىدان اس­تاناعا كوشىپ كەتكەندىكتەن بە, قازىر باياعىداي تەلەجوبالارعا, ءتۇرلى باعدارلامالىق ءتۇسىرىلىم­دەرگە شاقىرۋ جوقتىڭ قاسى. ونىڭ ۇستىنە وسىنداي ىستەرمەن شۇعىلداناتىن پروديۋسەرىم دە جوق. ەكرانداردان كورىنبەي, ەلدىڭ نازارىنان تىس قالىپ جاتقانىما ءوزىمنىڭ دە جۇرەگىم اۋىرادى. بىراق نە ىستەيمىن؟ راس, جان-جاققا حابارلاسىپ, ءبىر-ەكى مارتە ىزدەنىپ كوردىم. الايدا, «ءسىز كەشىگىپ قالدىڭىز, كەيىنىرەك حابارلاسىڭىز» دەگەن جاۋاپتار ەستىگەننەن كەيىن, تىپتەن جۇرەگىم شايلىعىپ قالدى. ارينە, ونەردىڭ جولى قاشاندا اۋىر. ونەرگە ەشقانداي وكپەم جوق. ونەرىمنىڭ ارقاسىندا ءوندىم-ءوستىم, ەلگە تانىل­دىم, ابىروي جينادىم. ايتسە دە, ءالى دە بولسا ماعان بۇل با­عىت­تاعى جۇمىستاردى جاندان­دىرىپ, تىنىم تاپپاۋ كەرەك سياقتى. – دەگەنمەن دە, كوشەدە, كوپ­شىلىك ورتادا جۇرگەندە جۇرت تانىپ, امانداسىپ جاتاتىن بولار... – تانىپ جاتادى. ارينە, جاقىن كەلىپ امانداسۋعا كوبىنىڭ باتىلى بارمايدى. بىراق, مەنى كورگەندە جالت قاراپ, كەيبىرى قاسىن كەرىپ, تاڭ قالىپ, كەيبىرى قولىمەن نۇسقاپ, اڭگىمە ەتىپ جاتاتىندارىن بايقايمىن. ايەل بولعاننان كەيىن مايدا-شۇيدە شارۋامەن «كوك بازارعا» ءجيى بارامىن عوي. كەشە عانا سول بازاردا جۇرگەنىمدە ءبىر جاس جىگىت كورگەن جەردەن قولىمنان ۇستاي الدى. ول دا «اپكە, كورىنبەي كەتتىڭىز؟ قايدا ءجۇرسىز؟» دەگەن سۇراقتى جاۋدىرىپ جاتىر. كەيبىر كەزدە سوناۋ اتىراۋدان ءبىر جان-اشىر جاندار تەلەفون شالىپ, جاعدايىمدى سۇراپ, ءسىزدى تەلەارنالاردان قاشان كورەمىز دەيدى... شىنىن ايتقاندا, قازىر كوپ ءنار­سە قارجىعا كەلىپ تىرەلەدى عوي. بىلتىر شىعارماشىلىعىمنىڭ 35 جىلدىعىن قارجىنىڭ جوق­تىعىنا بايلانىستى اتاپ وتە المادىم. بىراق ءوز-ءوزىمدى قامشىلاپ, بۇل قۋانىشىمدى اتاپ ءوتىپ, ەل الدىندا ءبىر ەسەپ بەرۋدەن ءالى دە ءۇمىتىم بار. – انشىلىكتى تاڭداۋىڭىزعا نە سەبەپ بولدى؟ ەڭ العاش ساح­نا­عا شىققان كەزىڭىز, قات­تى تولقىعان, جۇرەكسىنگەن ساتتە­رىڭىز ەسىڭىزدە مە؟ – انام سىندار 39 جاسىندا قايتىس بولدى. كەڭشاردا ساۋىنشى بولىپ جۇمىس ىستەۋشى ەدى, قاسىندا قولقانات بولىپ كومەكتەسىپ ءجۇردىم. سول اياۋلى انامنىڭ ءان سالعانىن ءبىر-اق مارتە ەستىدىم. سول داۋىس ماڭگىلىككە قۇلاعىمدا قالىپ قويدى. بالكىم, اناما دەگەن ىستىق ساعىنىشىم, ىشتەگى مۇڭىم, شەرىم بولار, انامدى ويلاسام, كوبىنەسە سول ءان سالعان ءساتى كوز الدىما كەلەدى. جاعىمدى ءۇنى قۇلاعىما ەستىلەدى. انشىلىك جولدى تاڭداۋىما وسى جايت تا كوپ اسەر ەتتى عوي دەيمىن. كىشكەنتاي كەزىمىزدە اۋىلدا ءۋاليحان دەگەن بالا سىرناي تارتىپ, ونەرىمەن ەلدىڭ ءبارىن ايران-اسىر قىلاتىن. بويى ءبىر قارىس, سىرنايدى قۇشاقتاعاندا باسى قىلتيىپ, ارەڭ كورىنەدى. ءدال سول بالاداي ەلدى تاڭ قالدىرىپ, العىسىن الۋدى مەن دە ارماندادىم. ارينە, اكەم مۇعالىم بولۋىمدى قالادى. بىراق, باسقا جولدى تاڭداعانىما ەش رەنجىگەن جوق. 3-سىنىپتا وقىپ جۇرگەندە مەنتاي جالبيەۆ دەگەن اعايىمىز كورشى اۋىلعا اۋداندىق بايقاۋعا الىپ باردى. سوندا ساحناعا شىعىپ, ءبىر شۋماق ولەڭ وقىدىم. قانشاما رەت ۇلكەن ساحناعا شىعىپ ءان سالدىم, قانشاما رەت تولقىدىم, جۇرەكسىندىم... بىراق بالا كەزدەگى سول ساحناعا شىققانىم, قاتتى تولقىپ ابىرجىگەنىم, ەلدىڭ ريزا بولىپ قول شاپالاقتاعانى, كادىمگىدەي ارقالانىپ, اۋىلعا بال-بۇل جانىپ قايتقانىم ەش ەسىمنەن شىقپايدى. اڭگىمەلەسكەن ورالحان ءداۋىت, «ەگەمەن قازاقستان»