ەكى مىڭ تەڭگە

قايبىر كۇنى ەكى-ءۇش اۋداندى ارالاپ, تارازعا كەشتەتىپ جەتتىم. كولىگىمدى جۋاتىن ورىنعا قويدىم دا, كىلتتى كولىك جۋشى جىگىتكە ۇستاتىپ, اسىعىپ مەشىتكە قاراي جۇگىردىم. مەشىتتەن شىققاننان كەيىن اۋلاداعى ءدىني كىتاپتار ساتاتىن شاعىن دۇڭگىرشەكتىڭ قاسىنان ءوتىپ بارا جاتىپ, ءبىر كىتاپقا كوزىم ءتۇستى. قايرات جولدىباي ۇلىنىڭ كىتابى. نەگىزى وسى جىگىتتىڭ جازعاندارى, ويلارى, پايىمدارى ۇنايدى. سودان ىشكە كىرىپ باعاسىن سۇرادىم. 1400 تەڭگە تۇرادى ەكەن. تاعى مۇسىلمانشا كۇنتىزبە الدىم. ودان ساتۋشى جىگىتتىڭ مايداسى بولماي, تاعى ءبىر زاتتاردى قوسىپ, تۋرا ەكى مىڭ تەڭگەگە ساۋدا جاسادىم. پەندەمىز عوي... ءۇي تولا كىتاپ. وقىپ جاتقانىم دا شامالى... «ەكى مىڭ تەڭگەگە ودان دا كولىگىمە بەنزين قۇيعان دا بولار ما ەدى, الدە ۇيدەگى بالا-شاعاعا بىرنارسە العان دا بولار ما ەدى؟» دەگەن دە وي كەلدى. سول زاماتتا-اق «بۇل كىتاپتاردى كەيىن الامىن» دەپ, ساتۋشىدان اقشامدى قايتارىپ العىم دا كەلدى مە؟!. ايتەۋىر ءارى-ءسارى بوپ تۇرىپ قالعانىم راس. بىراق ۇيالدىم. سونىمەن كىتاپتاردى قۇشاقتاپ, كولىگىمە كەلسەم, جىگىتتەر ايناداي جارقىراتىپ اۋلاعا شىعارىپ قويىپتى. كىلتتى الىپ جاتسام, كولىك جۋعان جىگىت «اعا, سالوننان مىنانى تاۋىپ الدىم» دەپ, قولىما ەكى مىڭ تەڭگە ۇستاتادى. – تاۋىپ العانى قالاي؟ – ورىندىعىڭىزدىڭ جانىندا قىستىرۋلى تۇر ەكەن. سول كەزدە ەسىمە ءتۇستى. الىس اۋداننان كەلە جاتىپ, جول-جونەكەي قول كوتەرگەن ءۇش جىگىتتى الا كەتكەن بولاتىنمىن. تانىسىپ, جاپ-جاقسى اڭگىمەلەسىپ كەلدىك. قالاعا كەلگەن سوڭ ولار وسى تەڭگەنى ۇزاتقان. – جىگىتتەر, جول قىسقارىپ, جاق­سى اڭگىمەلەسىپ كەلدىك. اقشا­لارىڭا راحمەت,  – دەپ, قولدارىن قايتارعانمىن. سويتسەم جۇك سالعىش­تان سومكەلەرىن الىپ بەرىپ جات­قاندا ول جىگىتتەر اقشانى ورىن­دىقتىڭ جانىنا قىستىرىپ كەتكەن ەكەن عوي. «وي, اللا-اي!» دەپ, الگىندەگى پەندەشىلىك قىلىعىما قاتتى قىسىلدىم. ورالحان ءداۋىت, «ەگەمەن قازاقستان»