• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
03 شىلدە, 2010

اعا

1720 رەت
كورسەتىلدى

بارشاعا ايان, نۇراعاڭمەن ءبىر اكە-شەشەنىڭ تاربيەسىن كورگەن باۋىرلارى – وزىنەن كەيىنگى ءىنىسى, بۇگىندە مارقۇم ساتىبالدى, ودان سوڭ قارىنداسى ءانيپا مەن كەنجە ءىنىسى بولات. “تار قولتىقتان وق تيسە, تارتىپ الار قارىنداس” دەگەن, ەلباسىنىڭ اناسىنان كەيىنگى تىلەۋلەس, تىلەۋقور ەڭ جاقىن ادامدارىنىڭ ءبىرى ءانيپا ابىشقىزى باۋىرى جايىندا كوپشىلىك بىلە بەرمەيتىن قىزىقتى ەستەلىكتەرىمەن قارىنداس كوڭىلىمەن بولىسكەن ەدى. – ءانيپا ابىشقىزى, نۇراعا ون جاسقا تولعاندا دۇنيەگە كەلىپ, ول كىسى مەكتەپ ءبىتى­رىپ كەتكەندە جەتى جاستا ەكەنسىز. جەتى جاس­تاعى بالانىڭ ەسىندە دە تالاي نارسە قالسا كەرەك, بالالىق شاعىڭىزداعى اعا­ڭىز­دىڭ بەينەسىن كوز الدىڭىزعا اكەلىپ كورىڭىزشى. – مەن بەس جاسقا كەلگەندە, اعا 15-تە عوي, سوندا اكەم قازىر بولات ءىنىم تۇرىپ جات­قان اۋلاعا كىرپىشتەن ءۇي سوقتى. ول كەزدە ۇيىمشىلدىق كەرەمەت. اۋىلدىڭ با­لالارى, اعانىڭ جولداستارى, كلاس­تاس­تارى ورىسى بار, قازاعى بار جينالىپ كەلىپ, ارىقتاعى سۋدى توعانداپ, توپىراققا شە­لەك­پەن سۋ تاسىپ, سابان شاشىپ ارالاس­تىرىپ, لايدى جالاڭاياق تاپتاپ, اعاش قالىپپەن ەسىكتىڭ الدىنا كىرپىش قۇيدى. 3-4 كۇننەن سوڭ كەپسىن دەپ ءبىر-بىرىنە الكەس­تىرىپ, شوشايتىپ جيناپ, ءۇي تۇرعىزعان­دارى بار. تاعى ءبىر ەسىمدە قالعانى, ىلعي ورىس­تىڭ قىزدارى كەلىپ, اعادان ساباق سۇرايتىن. اعا ەرىنبەي وتىرىپ ءتۇسىندىرىپ جاتاتىن. شەشەمىزدىڭ ىسمەرلىگى سونشا, كۇرتەشە, كوستيۋمگە دەيىن تىگەتىن. اعا سولاردى كيىپ, اياعىندا حروم ەتىك, جەيدەسىنىڭ جالپاق جاعاسىن كوستيۋمىنىڭ سىرتىنان جىبەرىپ قوياتىن. مەن مەكتەپكە بارعاندا اعا 10-شى كلاستى ءبىتىرىپ, تەمىرتاۋعا كەتتى دە, تەك جىلىنا ءبىر رەت جازدا كەلەتىن. شامامەن ەكىنشى كلاستى بىتىرگەن كوكتەمگى كانيكۋل كەزى عوي دەيمىن, ءۇيدىڭ جانىنداعى الاسا جوتالار دەگدىگەنمەن, جەر اياعى كەبە قوي­ماعان. كۇنىگە ۇلدارمەن ەكى تاياقتىڭ ۇشىن ۇشكىرلەپ, ءتورت بۇرىشتاپ شۇڭقىر قازىپ, شىلىك وينايمىز. بىردە ويناپ ءجۇر­گەنمىن, بىرەۋ ء“انيپا” دەپ داۋىستادى. ارتى­ما قاراسام, اعا دوسىمەن كەلە جاتىر. ويىن­دى تاستاي سالىپ, جۇگىرىپ الدىنان شىق­تىم. قۇشاقتاپ بەتىمنەن ءسۇيدى دە, قولىم­نان ۇستاپ: ء“انيپا, ەسىڭدە بولسىن, شىلىكتى قىز بالا وينامايدى, بۇل ۇلدار­دىڭ ويى­نى”, دەدى. مىنە, سول سوزدەن كەيىن شىلىكتى دە, اسىق ويناۋدى دا قويعانىم بار. ال 5-ءشى كلاستى بىتىرگەندە ۋكراينا­دان اياعىما تاپىشكە, اق جاعاسى بار ال­جاپ­قىشىمەن فورما اكەلىپ بەردى. سوندا­عى قۋان­عانىمدى ايتپاڭىز. ويتكەنى, ءبىرىنشى رەت دۇكەننەن ساتىپ العان فورما كيدىم. وعان دەيىن اپام قولدان قوڭىر, قارا سارجادان فورما, ساتەننەن الجاپ­قىش تىگىپ بەرەتىن. ءبىزدىڭ بالا كەزىمىزدە وقۋ بىتىرگەندەر­دىڭ دەنى جان-جاققا كەتەتىن. ول كەزدەگى جاستار وجەت ەدى عوي. ءبىلىمنىڭ سوڭىنان قاي جاق بولسا دا بارىپ, قولى جەتكەن وقۋلارىنا تۇسۋگە تىرىساتىن. “پالەنشە ريگادان كەلىپ­تى” دەسە, سونى قىزىق كورە­مىز. ال ريگانىڭ قايدا ەكەنىن بىلمەيمىز, ايتەۋىر جەردىڭ ءتۇبى, الىس شىعار دەپ ويلايمىز. قالاي دەگەندە دە, اۋىلدىڭ بالاسىنىڭ شەت جاققا بارىپ وقىعانى كيگەن كيىمىنەن, سويلەگەن سوزىنەن, وزدەرىن ۇستاعاندارىنان ءبىلىنىپ تۇراتىن. ءوز قاتارلارىنا قاراعاندا ءبىر ساتى بيىك, انا جاقتاعى كورگەندەرى مەن اۋىلداعى ءومىردى سالىستىرىپ ايتىپ وتىر­عاندا ويىن بالا­سى بولساق تا قۇلاعىمىز تۇرىك جۇرە­تىن. شىنىن­دا دا, باسقا ەلدىڭ جەرىن, تابيعا­تىن, مادەنيەتىن, ءداستۇرىن كورگەن بالالار وزگەشە ەدى. سونى ءبىز ماقتان تۇتاتىنبىز. اعا كەلگەندە مەن دە قاسىنان شىقپاي, قولىنان ۇستاپ قىدىرعىم كەپ, ال امان­داسا كەلگەن ۇلكەن كىسىلەردىڭ بالالارى­نىڭ باسىنان سيپاي قالسا, سونى قىزعانا­تىن­مىن. مەن ويلايمىن, ۇلكەنگە, باۋىرعا دەگەن بالالىق سەزىم سول شىعار دەپ. زادى, كوپ بالالى وتباسىنداعى ءبىر ۇيدە قاتار وسكەن ۇيەلمەلى-سۇيەلمەلى بالا­لار­دىڭ ۇيىمشىلدىعى ءبىلىنىپ تۇرا­دى. ال ءبىزدىڭ وتباسىندا اتا-انامىز اعانى كەش كورگەن سوڭ, ارامىز الشاق – مەنىمەن – 10, ساتىبالدىمەن – 7, بولاتپەن ارا­سى – 13 جاس. ءسويتىپ, ول كىسى ەرتەرەك ەسەيىپ, ۇيادان ۇشىپ كەتكەندىكتەن, تەك كىشكەنە كەزىمىزدى عانا ءبىلدى, ال جەتىلىپ وستىك پە, جەت­پەي وستىك پە, ءبىزدىڭ ومىرگە دە­گەن تالپى­نىسىمىز قانداي بولدى, ول جاعى اعاعا بەيمالىمدەۋ شىعار. ال اعانىڭ كەزىندە اكە-شەشەمىز جاس بولدى. ءبىر قىزىعى, اعادا جاس بالالارداعىداي وزىنە ءتان ءبىر كەرەمەت ءسابي ءيىسى بولاتىن. ساتىبالدى مارقۇم: “مىڭ كىسىنىڭ ىشىنەن اعاڭدى تاپ دەسە, باس كيىمىن يىسكەپ تابار ەدىم”, دەپ ايتاتىن. مەكتەپتە وقىپ ءجۇر­گەندە ۋكراينادان دەمالىسقا كەلىپ, كەتە­تىن كۇنى تاڭەرتەڭ انام: ء“انيپا مەكتەپكە كەتىپ بارا جاتىر, ول كەلگەنشە سەن كەتىپ قالاسىڭ عوي”, دەگەن سوڭ, كەلىپ قوشتاسىپ, بەتىمنەن ءسۇيىپ يىسكەگەندە, سول جۇپار ءيىسى مۇرنىمدى جاراتىن. شىنىندا دا, سول ءبىر حوش ءيىسى وزىمەن بىرگە جاراتىلعان عوي دەي­مىن. اعانىڭ دا, مەنىڭ دە قۇلاعىمىزدا ەن سياقتى ينە وتەتىندەي تەسىگىمىز بار (كور­­سەتىپ ەدى, شىنىندا دا سولاي). ال جەل­كە جاعىنداعىداي قال نەمەرەم اقەركەدە بار. – تەمىرتاۋ – نۇراعاڭنىڭ ناعىز بوز­بالالىق, جىگىتتىك, ساقالىق جاستىق شاعىنا كۋا قالا عوي. سول جىلدارى ىرگەسىن بەكىتىپ, شاڭىراعىن ورنىقتىرعان, تىرشىلىك تال­قى­سىندا ىسىلعان, قوعامدىق ورتادا بەرىك ورىن تەۋىپ تانىلعان, ءومىر شىڭىنا كو­تەرىل­گەن التىن باسپالداعى بولعان قالادان اتتاپ وتكەنىمىز بولماس. نۇراعاڭ تەمىرتاۋ­دا ءبىراز جىل ايالدادى. ەندەشە, بولات قالامەن سىزدەردىڭ بايلانىستارىڭىز قالاي بولدى, قانشا رەت جولدارىڭىز ءتۇستى؟ – 1961 جىلى, وندا مەن 11 جاستامىن, العاش تەمىرتاۋعا اكە-شەشەم, بولات ءتور­تەۋمىز باردىق. اعا ول كەزدە ۇيلەنگەن جوق, جاڭا جاتاقحانادا تۇراتىن. قازاقستان ماگنيتكاسىنا جولدامامەن كەلگەن كوم­سومول-جاستار بريگاداسىندا جۇمىس ىستەي­تىن – ساتىبالدى يبراگيموۆ, عابيدوللا, توكەن سۇلەيمەنوۆ, التاي ما, اسقار ما, ايتەۋىر ءتورت جىگىت بىرگە جاتتى. ءبىز تورتەۋ بولىپ باردىق تا, اعانىڭ قاسىنداعى ءجى­گىت­­تەر ورىن بوساتىپ, وزدەرى باسقا بولمە­دەگى بالالارمەن جاتىپ ءجۇردى. سونداعى تەمىر توسەكتەرى ءالى ەسىمدە. اكەمنىڭ وندا­عى بارعان شارۋاسى بالاسىنىڭ قانداي جۇمىس ىستەي­تىنىن ءوز كوزىمەن كورىپ قايتۋ ەدى. ەرتەسىنە-اق اكەم شىداماي, اعامەن بىرگە جۇمىسقا كەتىپ, ءبىر اۋىسىم قاسىندا تۇرىپ, ءبارىن بايقاعان عوي. باسىندا كيىز قالپاق, قولىنا كوسەۋ ۇستاپ وت كوسەگەن بالاسىن كورگەندە, ويى نەشە ساققا جۇگىر­گەن. پەشتىڭ ىشكى جاعىنىڭ تەمپەراتۋراسى 2000 گرادۋسقا جەتىپ, وت ۇشقىندارى جار­قىل­داپ جارق-جۇرق ەتىپ بەت قاراتپاعان جا­لىن­نان ءوزى دە قورىققان. ال شويىن اعىزۋ باستالعاندا, ءتىپتى, ەسى شىققان. بالا­سىنىڭ ۇستىنەن تەر شۇمەكتەپ اعىپ, شو­يىن­نىڭ لەبىنەن ءجۇزى الاۋلاپ, قىزا­رىپ كەت­كەن. اسىرەسە, بالقىپ جاتقان بولات­تى كورگەندە: “ويباي, بالام-اۋ, تۇنگى اۋىسىم­دا قالعىپ كەتىپ, مىنا وت­تىڭ ىشىنە ءتۇسىپ كەتسەڭ, سەنى قايدان تابا­مىز. بۇيتكەن جۇمىسىڭ قۇرىسىن, تاستا. مۇنداي اۋىر دا قاۋىپتى جۇمىستىڭ كەرەگى نە ساعان؟” دەپ كەمسەڭدەپ جىلاعانى ەسىمدە. اعا بولسا ك ۇلىپ: “بۇل جۇمىستى ءوزىم قالا­دىم ەمەس پە, جوق, تاستاي المايمىن. ونىڭ ۇستىنە “قازاق­تاردىڭ قولىنان قوي باققان­نان باسقا كەلمەيدى” دەپ ويلايدى, سونى دا ءدا­­لەل­دەۋىم كەرەك. اعا, قورىق­پاڭىز, قۇلا­م­ايمىن دا, ۇيىقتامايمىن دا”, دەپ ايتقانى بار. ونان كەيىن تەمىرتاۋعا بىرنەشە رەت باردىق. ەكىنشى رەت اعا ءبىزدى سارا تاتەمەن تانىستىراتىن بولىپ, شەشەيمەن بىرگە مەن باردىم. وندا جاندوسوۆ اۋىلىنداعى نامازباەۆ دەگەن كىسىلەر تەمىرتاۋدا تۇرا­تىن, سول كىسىنىڭ ۇيىنە تۇستىك. ءسويتىپ, تاتەنى تانىستىرۋعا اكەلدى. ول كەزدە تاتە دە جاس, ورىسشا وقىعان, قالانىڭ قىزى, تانىسۋعا كەۋدەسى اشىق, جولاق ءتۇستى, تومەن­گى جاعىندا ۇلكەن ەكى قالتاسى, ۇلكەن تۇيمەلەرى بار كيمونو كويلەك كيىپ كەلدى. اۋىلدا تۇرىپ ونداي اشىق-شاشىق كوي­لەك­تى كورمەگەن شەشەم جاقتىرىڭقىرا­ماي, ازداپ نارازى­لىعىن بالاسىنا ءبىل­دىر­دى. سودان ەرتەسىنە اكەي سامولەتپەن ۇشىپ كەلدى دە: ء“الجان-اۋ, بالانىڭ بەتى­نەن قاقپا, سەن ءبىر كۇنگە كەلەسىڭ دە كەتەسىڭ. كەلىن­مەن سەن تۇرمايسىڭ عوي, ءوزى تاڭداپ, قالاعان ەكەن, باقىتتى بولسىن, باتامىز­دى بەرەيىك”, – دەدى. سودان ەرتەسىنە الپىس قۇدانىڭ ۇيىنە بۇرىنعىنىڭ ءجون-جورالعىسىمەن قۇدا ءتۇسىپ باردى. سودان ۇيلەنۋ تويى بولدى. قازاقستان ماگنيتكاسى قۇرىلعالى العاشقى ۇيلەن­گەن جاستار بولعاندىقتان, كومسومول تويىن جاساپ, اعا مەن تاتەگە ەكى بولمەلى پاتەردىڭ كىلتىن تابىس ەتتى. تويدا تاتەنىڭ اتا-اناسى, اعا-جەڭگەسى, تۋعان-تۋىستارى, ال ءبىز جاقتان ۇشەۋىمىز عانا بولدىق. ەسىمدە قالعانى توي “كومسومولەتس” ءدامحاناسىندا ءوتتى. كومسومول­دىق توي بولعان سوڭ تاتە قىسقا كويلەكپەن باسىنا فاتا كيىپ وتىردى. شەشەم كەلىنى باسىنا ورامال سالعانىن قالاسا, تاتە سالعىسى كەلمەدى. تاتەمنىڭ تۇرسىن دەگەن جەڭگەسى قازىر دە بار: “سارا­جان, ۇيات بولا­دى, اناۋ ۇلكەن كىسىلەر وتىر, ورامال سال”, دەپ جەپ-جەڭىل ورامال­دى باسىنا سالسا, ۇمىتتىرىپ بارىپ, اقىرىن يىعىنا ءتۇسىرىپ قويادى. ول كەزدە تاتە جاپ-جاس, ادەمى, كوز الماي قىزىعىپ قارايمىن. شاش تۇيگەن مودا, وعان كەيىن شەشەم كۇلەتىن ء“بىر باستان ءبىر باس شىعارعان” دەپ. اعالار ۇيلەنگەن سوڭ دا اكە-شەشەمىز ءجيى بارىپ تۇردى. ساتىبالدى 8-ءشى كلاستى تەمىرتاۋدا وقىدى. تاتەنىڭ داريعاعا اياعى اۋىر كەزىندە ساتىبالدىنىڭ اعا ەكەۋىمەن تۇسكەن سۋرەتى دە بار. مەن دە 9 كلاستىڭ قىسقى كانيكۋلىندا تەمىرتاۋدا ونشاقتى كۇن بولىپ قايتتىم. اكەي قىستا سوعىم اپارسا, كۇزدە كارتوشكاسىن موشەككە سالىپ, پويىزعا وتىرىپ, ەرتەسىنە قايتىپ كەلەتىن. جازدا ءوزى وسىرەتىن الما باعىنان بىزدەن تىعىپ, قۇرتى جوق, اپورتتىڭ ادەمى­سىن تاڭداپ, پوسىلكانى كوپ سالدى. قىسقا دەيىن اكەم ۇيدە الما ساقتايتىن­دىقتان, نەمەرەلەرىنە جاڭا جىلعا قارسى تاعى جىبەرەتىن. تاتەنىڭ دە اتا-اناسى باقۋاتتى تۇردى. ول كىسىلەر دە سوعىم­دارىن سويىپ, جاستارعا كومەكتەسىپ تۇردى. ءبىر جىلدان كەيىن العاشقى نەمەرەلەرى داريعا تۋعاندا, اكەي مەن شەشەيدىڭ قۋان­عانىن ايتپاڭىز. قۋانىشتى حاباردى ەستىسى­مەن نەمەرەسىنە جولدا الىپ جۇرگەنگە ىڭ­عاي­­لى بولسىن دەپ, اتاسى اعاشتى ءيىپ, قول­دان كىشكەنە عانا بەسىك جاسادى. شە­شەي: “سامولەتپەن اكەلەمىز عوي” دەسە كون­بەي: “سەندەر سامولەتتىڭ ىشىندە بالا­نىڭ جايالى­عىن اشىپ قۇرعاتقاندا, سۋىق تيگىزىپ الا­سىڭ­دار. بەسىككە بولەپ اكەلسەك, تاپ-تازا بولىپ جاتادى, ءارى ەشكىم بەتىن كورمەيدى” دەپ, اقىرى بولماي شەشەمە جابدىقتارىن تىككىزدى. ءسويتىپ, داريعانى بەسىككە بولەپ, سامولەتپەن اكەلىپ, قىر­قى­نان شامالعاندا شى­عاردى. وعان قوسا كەلى­نىن قالجالاپ, سور­پ­الاپ, مونشاعا ءتۇسى­رىپ, اكەمنىڭ شەك­پەنىن كيگىزىپ, شىلدە تەرىن شىعاردى. جاز­دىڭ كۇنى ونسىز دا ىستىق, تاتە كيمەي­مىن دەسە: “جوق, كيەسىڭ, تەرلەمەسەڭ, شىلدە تەرىڭ شىقپاسا, مىنا بەتىڭدەگى نوقتاڭ قالىپ قالادى” دەپ وعان قوسا ەمشەك سۇتىمەن ءسۇرت­كىزىپ جاتاتىن. “سورپا ىشپەيمىن” دەسە: “جوق, ىشەسىڭ, ىشىڭدەگى جەلىڭ كەتەدى. بۋىن-بۋىنىڭ, ءتىسىڭ­نىڭ ءتۇبى بەكىگەن جوق, اۋزىڭدى جاۋىپ ءجۇر, جەل كىرمەسىن”, دەپ كورگەن-بىلگەنىن جاساپ, كەلىنىن دە كۇتتى. سول كەزدە سارا تاتەنىڭ سەسسياسى باستالاتىن بولدى ما, ايتەۋىر قىرقىنان شىعارعان سوڭ, بالا­نى الىپ قالدى. ال تاتە: “قالاي بولادى ەكەن, تىم كىشكەنتاي عوي”, دەپ داريعانى قيماي جىلاعانى ەسىمدە. ءسويتىپ, اي سايىن داري­عانى سۋرەتكە ءتۇسىرىپ, پوشتامەن جىبەرىپ وتىردىق. داريعانىڭ ءبىر جاسىندا پليۋش پالتومەن قاز تۇرعان سۋرەتى بولاتىن. سودان نەمەرەلەرى 1-ءشى كلاستى بىتىرگەنشە اۋىلدا اتاسى مەن اپاسىنىڭ قاسىندا ءجۇردى. داريعا وتە جاقسى وقىدى, تاتە بولسا: “اتا, ءسىز بارىپ مۇعالىمدەرگە ايتىپ نەمەرەڭىزگە “بەس” قويدىرىپ ءجۇرسىز”, دەپ سەنبەيتىن. كەيىن داريعا جاقسى وقيتىنىن دالەلدەدى. ارينە, نەمەرەنىڭ الدى بولعان سوڭ وتە ەركەلەتىپ ءوسىردى. قاراعاندىعا بارعان سوڭ اعا مەن تاتەنىڭ تاربيەسىنە شىداماي داريعا حات جازاتىن كورىنەدى. “اپا, مىنالار مەنى بۇرىشقا تۇرعىزدى, كوپ جۇمساي بەرەدى...” دەپ. سودان شەشەم قولىن­داعى بولاتتىڭ كەلىنشەگى گۇلجانعا حات جازدىرادى. “سۇل­تان, سارا. مەنىڭ بالام­دى نەگە جۇمسايسىڭ­دار...” دەگەن سياق­تى ۇرسىپ, سوڭىنان “ايتقان ءالجان, جازعان گۇلجان” دەپ, ءوزى اپارىپ پوشتاعا سالاتىن كورىنەدى. انام ايتاتىن: ء“بارىڭ­نىڭ ءبىر-ءبىر بالالارىڭدى باعىپ بەرەمىن, ال ەكىنشىلەرىن وزدەرىڭ ءۇشىن تۋىڭدار” دەپ. اللا تاعالا نيەتىن قابىل الىپ, اعانىڭ داريعاسىن, ساتىبالدىنىڭ قايراتىن, مەنەن ەلميرانى, بولاتتان گۇلميرانى قوينىنا سالىپ, باعىپ بەردى. – باياعىدا جاۋگەرشىلىك زاماندا ءبىر ايەل جانى ولجا بولىپ, سونشاما قىرعىن­­نان امان قالادى. جالما-جان تۇرىپ, جاقىندارىن ىزدەي باستاعاندا, وق ءتيىپ ىڭىرانىپ جاتقان كۇيەۋىن, بوساعادا جىلاپ وتىرعان بالاسىن, ءۇي اينالا بەرە جارالان­عان باۋىرىن كورەدى. قايتا شاپقان جاۋ جامان دەگەن, ءبىر كەزدە قىر استىنان اتوي­لاپ شاۋىپ كەلە جاتقان جاۋدىڭ داۋىسىن ەستيدى. ايەل امال ىزدەپ, جان-جاعىنا قاراسا, وسقىرىنىپ اۋىزدىقپەن الىسىپ تۇرعان ەرتتەۋلى اتتى بايقايدى. ەڭ بولماسا بىرەۋىن ارتىما مىنگەستىرىپ اكەتسەم, امان قالار دەگەن وي كەلەدى. بىراق, قايسىسىن – ۇشەۋى دە قيمايتىن ەت جاقىندارى. ۋاقىت از, قالايدا ءبىر شەشىمگە كەلۋى كەرەك. سوندا “اللا تاعالا ءومىر بەرسە باي تابىلار, بالا دا بەرەر, ال بىرگە تۋعان, ارتىمنان ىزدەپ-سۇراي­تىن باۋىردى قايدان تابارمىن” دەپ شىرىلداپ جاتقان بالاسىنا, قيىلىپ قاراعان كۇيەۋىنە قاراماي, باۋىرىن قولىنان تارتىپ مىنگەستىرىپ, شابا جونەلگەن ەكەن. باسقا حالىقتى بىلمەيمىن, قازاقتىڭ ايەلدەرى وتە باۋىرمال. ونى ءومىر كورسەتىپ تە ءجۇر. ءاني­پا تاتە, ءوزىڭىز دە ءبىراز جاسقا كەلدىڭىز, تا­لاي ءومىردى كورگەن انا, اجەسىز. ەندەشە, قارىن­داس رەتىندە اعاڭىز جايىندا بۇگىن نە ايتار ەدىڭىز. ءسىزدىڭ كوزىڭىزبەن ول كىسى قانداي ادام؟ – دۇنيەگە اياق-قولىڭ ءبۇتىن, دەنى-قار­نىڭ ساۋ بولىپ تۋعانىڭ ءۇشىن, الدىمەن اللا­عا شۇكىرشىلىك ەتۋ, ەكىنشىدەن, “تۇم­سىق­تىعا شوقىتتىرماي, قاناتتىعا قاق­تىر­ماي”, كەمتار ەتىپ وسىرمەي, دۇرىس ءتار­بيە بەرىپ, وسىنداي دارەجەگە جەتكىزگەن اتا-اناعا راحمەت ايتۋىمىز كەرەك شىعار. ءبىر وتبا­سىنداعى بالانىڭ ءبارىنىڭ بىردەي بولۋى مۇمكىن ەمەس. ءار ادامنىڭ تاعدىرى ءارتۇرلى بولاتىنى سەكىلدى, وتباسىنداعى ءار بالانىكى دە ءار قالاي. مەن ويلايمىن, اعا ءبىزدىڭ ارا­مىزدا اللانىڭ نۇرى جاۋعان, جارات­قان­نىڭ شىن سۇيگەن ق ۇلى. سوندىق­تان دا, جارا­تىلىسى ەرەكشە جارالعان جان. ول كىسىدەن ۇيرەنەتىن قاسيەتتەر كوپ: ادامگەر­شى­لىگى, ۇستامدىلىعى, شەشەندىگى, كوسەم­دىگى, ەنتسيكلوپەديالىق ءبىلىمى, ت.ب. قاسيەتتەرى تولىپ جاتىر. ەڭ باستىسى, كوپ وقىعانى ءوز الدىنا, سونى توقىپ, تەرەڭ ۇعىنىپ, ءوزىن جان-جاقتى دامىتا, ءوزىن-ءوزى تاربيەلەي بىلگەن ادام. كەيدە تەلەديدار­دان كوزىنىڭ الدى ءىسىنىپ, شارشاپ جۇرگەنى ءبىلىنىپ تۇرادى, كەيدە اۋديتوريادا سويلە­گەن كەزدە كوزى وتشا جانىپ, جالىنداپ, جىگەر­لەنىپ كەتەدى. سويلەگەندە دە قارا­پايىم, تۇسىنىكتى تىلمەن, ءارى دالەلدى, زەر­دەڭە قوناتىنداي ەتىپ جەت­كىزەدى. ال ونداي ادام كەمدە-كەم شىعار. اعا مەن تاتەگە اتا-انامىز قايتىس بولعاننان كەيىن اكە ورنىنا – اكە, شەشە ورنىنا – شەشە, اعا ورنىنا اعا بولۋعا تۋرا كەلدى. بۇعانعا دەيىن ارقايسىمىز ءار ءتۇرلى تالاپپەن جۇردىك تە, جولدارىمىز ءارتۇرلى بولدى. قۇدايعا تاۋبە, جامان جولعا تۇسپەدىك, قاتاردان كەم قالما­دىق. ءبىرىنشى اللانىڭ, ەكىنشى حالىقتىڭ قولداۋ-سەنىمىمەن اعا پرەزيدەنت بولىپ سايلاندى. ءبىزدىڭ اعانى مەنشىكتەۋگە قاقىمىز جوق. اعا حالىقتىڭ, ەلدىڭ ادامى. ارتىندا جالعىز قازاق ەمەس, قانشاما ۇلت تۇر. ال بىرگە تۋعان باۋىرلارى ءۇشىن ول كىسى – ماقتانىش, مەرەي, ميات. ماسكەۋلىك تەلەارنادان كەلىپ, اعانىڭ 70 جىلدىق مەرەيجاسىنا وراي 40 ءمينوت­تىك فيلم ءتۇسىرىپ جاتىر ەدىك دەپ, سۇحبات الدى. سوندا: ء“سىز باۋىرىڭىزدى جاقسى كورەسىز بە؟” دەپ, سونداي دا ساۋال قويدى. “قانداي ادام باۋىرىن جەك كورەدى” دەپ كوڭىلىم بوساسىن. ادام تۋىستى تاڭداماي­دى, ونى اللا تاعالا بەرمەي مە؟ سوندىق­تان بولات­قا: “قانداي بولماسىن دۇنيەگە باۋىر ەكى ورالىپ كەلمەيدى” دەگەنىم بار. اللا تاعالا ماڭدايىما ءۇش باۋىر جازىپ­تى, ولارعا دا مەن سياقتى, جاقسى, جامان بولايىن, بىرىنە قارىنداس, بىرىنە اپكە بەردى. ول كىسىلەر مەنى, مەن ول كىسىلەردى تاڭدامادىم. ال وسىن­داي اعا, وسىنداي باۋىر – بىزگە قۇدايدىڭ بەرگەن سىيى. – ۇلكەن كىسىلەر بالاسىنىڭ اتقا مىنگە­نىن, قىزىعىن كورە الدى ما؟ – 1971 جىلى اكەي قايتىس بولعاندا اعا قالالىق پارتيا كوميتەتىندە, 1977 جىلى شەشەي قايتقاندا قاراعاندىدا پارتيادا ەكىنشى حاتشى ەدى. شەشەيدى اعا قاراعان­دىداعى دارىگەردەن دارىگەر قويماي قارات­قانىمەن, جازىلمايتىن دەرت بولعان سوڭ, ۇشاقپەن اۋىلعا اكەلدىك. كوكتەمدە قايتىس بولدى. دەگەنمەن, انامىز بالاسى­نىڭ قى­زى­عىنىڭ شەت جاعاسىن كوردى. اعا جاڭادان كوتەرىلىپ, سەزدەرگە دەلەگات بو­لىپ جۇرگەن­دە گازەتتەگى فاميلياسىنىڭ استىن سىزدىر­تىپ قوياتىن. سوسىن كورشى­لەرىن شاقىرىپ, “سۇلتانىم گازەتكە شى­عىپ­تى” دەپ, شاي بەرەتىن. ول كەزدە دەلە­گات­­تار­دىڭ سۋرەتىن گازەتكە جاريالايدى, جىپىرلاعان ادامنىڭ ىشىنەن اعانى اينىتپاي تاباتىن­بىز. ال بالاسىنا بارسا, شامادانىن تول­تىرىپ ارتىنىپ-تارتىنىپ كەلەدى. سۇل­تانىمنىڭ ارقاسى دەپ, ول كەز­دە جۇرتتىڭ ءبارىنىڭ قولى جەتە بەر­مەيتىن قىتايدىڭ جەڭىل تونىن جارقىراتىپ كيىپ شىعاتىن. – اناڭىز بالاسى نۇراعاڭ جايىندا نە ايتاتىن ەدى؟ كەيدە اتا-انالار دا بالا­لارىن باعالاپ, ءبىر-بىرىمەن سالىستىرىپ جاتاتىن ەدى عوي... – اعانىڭ ءبىزدىڭ وتباسىندا ورنى ەرەك­شە بولەك-ءتىن. ويتكەنى, وڭدى-سول­دارىن تانىپ, بىرنەشە جىل وتاسىپ, زارى­عىپ ءجۇرىپ كورگەن پەرزەنتتەرى بولعان سوڭ دا اكەمىزدىڭ دە, انامىزدىڭ جاندارى سول بالاسىنىڭ ۇستىندە ەدى. وزەكتەرى تالىپ زور­عا جەتكەندەگى بالالارى ولاردىڭ انا­لىق, اكەلىك سانا-سەزىمدەرىن وياتتى. ءبىر وكىنىشتىسى, سونشاما بەينەت كورىپ, جىلاپ-سىقتاپ, رايىمبەك بابانىڭ باسىنا بارىپ قۇلشىلىق ەتىپ, اللادان جالبارىنىپ سۇراپ, اتا-اناسىنىڭ سونشالىقتى ءسۇيىس­پەن­شىلىگىنەن جارالعان بالالارىنىڭ وسىنداي دارەجەگە جەتكەنىن ءبىر كۇن بولسا دا, ءبىر ساعات بولسا دا كورە الماي ارماندا كەتۋى. بۇل جاقسىلىقتى تاتەنىڭ اناسى كورىپ كەتتى. وعان دا شۇكىرشىلىك. – ءانيپا ابىشقىزى, پرەزيدەنتتىڭ قارىنداسى بولۋ وڭاي ما؟ ءبىر جاعىنان ول دا مارتەبە ەمەس پە؟.. – پرەزيدەنتتىڭ قارىنداسى بولۋ – ءبىر جاعىنان, ماقتانىش, ەكىنشىدەن, جاۋاپكەرشىلىك, باسقا جاقتارى دا بار. تۋعان قارىنداسى, باۋىرىنا قاراپ, اعاعا دا باعا بەرىپ جاتادى. مەن ويلايمىن, ادامنىڭ وزىنە ءبىر ۇستامدىلىق كەرەك. ءمار­تەبەسى ءوز الدىنا, بىرنەشە ميلليون­داعان حالىقتىڭ ىشىنەن ءبىزدىڭ وتباسىنا نازارى اۋىپ وتىرعانى, تاعى دا ايتامىن, الدىمەن اللا تاعالانىڭ ءىسى. ەكىنشىدەن, ماڭگىلىك ادام جوق, ماڭگىلىك پرەزيدەنت جوق. ەگەر اعامىز وسىنداي ادام دەپ, جۇرت­­تى مەنسىنبەي, بىرەۋدىڭ ەسىگىن تەۋىپ اشىپ, دورەكى سويلەسەك, وندا ءبىزدىڭ كىم بول­عانىمىز, ادامگەرشىلىگىمىز قايدا؟ ەڭ باستىسى ­– پرە­زي­دەنت ءبىز ەمەس, اعا عوي. پرەزي­دەنت­­تىڭ وتباسى – ول كىسىنىڭ زايىبى, بالا­لارى, نەمەرەلەرى. ءبىز تۋىستارى, ول كىسىگە جاقىن عانا ادامدارمىز. ءبىزدى قارا شال مەن قارا كەمپىردەن جارالىپ, ءبىر قۇرساقتا جاتىپ, ءبىر ەمشەكتى ەمگەن, ءبىر ناندى ءبولىپ جەگەن, ءبىر تاربيەنى كورگەن, سول وت­­باسىنان شىق­قان دەپ اعانىڭ قۇرمەتىنە سىي­لاۋى ءمۇم­كىن. ونداي سىيعا راحمەت. ءبىزدىڭ بار ءمىن­دەتى­مىز – ۇياتقا, سوزگە قال­دىرماي, ەرتەڭ اعانىڭ بەتىنە ءبىز دە تۋرا قاراۋىمىز كەرەك. ودان باسقا بىزدە ەش­قان­داي ماقسات جوق. ال ماڭدايىڭا جازىلعان ءومىردى ادام سياقتى دۇرىس ءسۇرۋ – ءار ادامنىڭ پارىزى. بۇل جەردە ايتا كەتەرىم, ەڭ باستىسى, اتا-انامىز بىزگە دۇرىس تاربيە بەردى. اكە­مىز ايتاتىن: “كەۋدەلى, كوكىرەكتى بول­ماڭدار, قاشان وزدەرىڭە وزدەرىڭ كەلىپ, ءبىر نارسەگە قولدارىن جەتكەندە بارىپ, ونىڭ ۇستىنە كورسەتەتىن جانە كورسەتپەيتىن جەرى بار. مەنمەنشىل بولماڭدار”, دەيتىن. بو­لات­­­تى الىپ قاراڭىز, اڭقىلداعان, ءجۇ­رەگى اق, ادامعا ءبىر جامانشىلىق ءىس­تەيىن دەپ ويلامايدى, قولىنان كەلسە كومەكتەسىپ, قولۇشىن بەرىپ جاتقانى. ءوزى­­مىزدىڭ مىنەزىمىزگە, ىستەگەن قىلىعى­مىز­عا قاراي اللا تاعالانىڭ دا كوزى ءتۇزۋ شىعار دەپ ويلايمىن. ويتكەنى, قارا­پايىم حالىق نە ءىشىپ-جەسە, ءبىز سونى ءىشىپ-جەپ جاتىر­مىز. ولار جۇمىس ىستەسە, ءبىز دە جۇمىس ءىس­تەپ جاتىرمىز. بىزدىكى دە ەلدىڭ جاساپ جات­قان جۇمىسى. ولاردان سونشا­لىق­تى ارتىق تۇرىپ, كەرەمەت بولىپ جاتقان جەرىمىز جوق. ەگەر مەنىڭ باۋىرلارىمدا بولسا, مەن دە سىرتتا قالمايمىن. بۇل – ءوزىمنىڭ قاعي­دام. جوقتان گورى, نە نارسەنىڭ بولسا دا بارى جاقسى. باۋىردىڭ بولعانى جاق­سى. قانشا ايتقانمەن ءبىر بۇيرەك تار­تىپ تۇرادى. ال قىزدىڭ باۋىرما­شىلدىعى انا­نىڭ سۇتىمەن بەرىلەدى. اللا تاعالا قىز بالانى ەر بالاعا قاراعاندا بولاشاق جار, انا, بىرەۋگە اپا, بىرەۋگە قارىنداس, بىرەۋگە اجە, جەڭگە, قايىنسىڭلى بولاتىنداي باۋىر­مال قاسيەتتەرىمەن تابيعاتىندا بىرگە جاراتسا كەرەك. – اعاڭىزبەن ءجيى كەزدەسەسىزدەر مە؟ – ءجيى, دامىل-دامىل كەزدەسەمىز دەپ اي­تا المايمىن. ول كىسىنىڭ ۋاقىتى بول­عان­دا كەزدەسىپ, ورايى كەلگەندە ءوزى تەلە­فون سوعىپ: “نە جاعداي, دەنساۋلىعىڭ قالاي؟” دەپ حابارلاسادى. تاتە دە تەلەفون شالىپ, حال-جاعدايىمىزدى سۇراپ تۇرادى. سوعان ريزامىز. كەيدە ءبىر جاعداي بولا قالسا دا, اعاعا ايتپاۋعا تىرىسامىز. ءويت­كەنى, ول كىسىنىڭ ءبىزسىز دە شەشەتىن ماسەلەسى جەتىپ-ارتىلادى. – ال اعاڭىزدىڭ باۋىرمالدىعى قالاي؟ – وسىدان 4-5 جىل بۇرىن وسى ءسوزدى اعانىڭ وزىنە دە ايتقانىم بار. اكەمىز قاي­تىس بولعاندا شەشەمىزدىڭ ارقاسىندا ول كىسىنىڭ جوعى بىلىنبەدى. ال انامىز قايت­قاندا مەن – 26, بولات – 23, ساتى­بال­دى – 30 جاستا. انامىزدى جەر قوي­نىنا بەرىپ, ەلدىڭ ءبارى تارقاعان سوڭ اعا, تاتە, ساتىبال­دى, سۆەتا, مەن, بولات پەن گۇلجان – ءتورت كوزىمىز تۇگەل وتىرعاندا ايتقان ءسوزى ءالى كۇن­گە ەسىمدە. “بۇل دۇنيەگە ادام بولىپ كەلىپ, ءوسىپ, ۇيلەنىپ, بالا ءسۇي­دىڭ­دەر مە, ەندى ارى قاراي ءوز كۇندەرىڭدى وزدەرىڭ كورۋلەرىڭ, وت­باستارىڭدى وزدەرىڭ ارقالاۋلارىڭ كەرەك. سەندەرگە ماتەريال­دىق كومەك بەرمەيمىن, بىراق مورالدىق جاعىنان قاشاندا قول­دايمىن”, دەدى. “ەندى سەندەردە اكە دە, شەشە دە جوق, ون ەكى مۇشە­لەرىڭ ساۋ, ومىرگە ءوز­دەرىڭ تالپىنىپ, تىرمىسىڭدار” دەپ ءبىزدى قامشىلاعانى ەكەن. بۇل ءسوزدى نەگىزىنەن ىنىلەرىنە قارا­تىپ ايتسا كەرەك. ويتكەنى, مەنى التى اي­دان كەيىن قاراعاندىعا كوشىرىپ اكەتتى. ەكى ايدان كەيىن قىزمەتى جوعارىلاپ, الماتىعا كەتتى. ال مەن سول قالعاننان 20 جىلدا وسى جاققا ارەڭ جەتتىم. جۇمىسقا تۇرىپ, جاتاق­حانادان باستاپ, ول كەزدە وكىمەتتىڭ زاڭى قاتال, ءبىر بولمەلى پاتەر الدىم. ومىردە بوس بولماي, ەل قاتارلى تىرىسىپ ءومىر ءسۇرىپ, بالا ءسۇيىپ, ونى وقىتىپ جەت­كىزۋدە, نەمەرە سۇيۋدە ءوز باسىما اعانىڭ سون­داعى ايتقان ءسوزى ۇلكەن ساباق بولدى. ساتى­بالدى كولىك اپاتىنان قايتىس بولعاندا, بالاسى قايرات قاتتى جىلاپ كۇيزەلگەندە اعا: “جىلاما, قايرات, مەن ساعان اكە بو­لا­مىن”, دەگەن ەدى. اعا سول سوزىندە تۇرىپ, اكەلىك پارىزىن وتەدى, جەڭگەمىز سۆەتا دا, قايرات تا, ساتىبالدىنىڭ ارۋاعى دا ريزا. – جاقسى جەڭگە دە شەشەنىڭ ورنىن الماستىرىپ جاتادى ەمەس پە؟ جەڭگە­لەرىڭىزبەن قالايسىز؟ – جەڭگەنىڭ دە جەڭگەسى بولادى. سەن بىرەۋدىڭ تاربيەسى بولەك وتباسىنا بارا­سىڭ. سولارعا كىرىگىپ, سول ءۇيدىڭ بالا­لارى­نا باس-كوز بولۋىڭ كەرەك. ياعني, جەڭگە بولا ءبىلۋىڭ دە كەرەك. كورە الاتىن جەڭگە, كورە الماي­تىن جەڭگە دەگەن بار. جەڭگە جاق­سى بولسا, قايىنسىڭلى دە جاقسىعا قاراي تارتىلادى. كىم ءوزىن “اينالايىن قاراعىم” دەپ باسى­نان سيپاپ وتىرسا, توسىنە شاۋىپ تەپپەيدى عوي. قۇدايعا تاۋبە, ەكى جەڭگەمىز بار. ءار­قايسىسىنىڭ ءوز ورنى, ءوز ءجونى بار. ادام­نىڭ جامانى بولمايدى, ءوزىڭ جاقسى بو­لىپ, ءتىل تابىسا, جاقىنداسا بىلسەڭ. شە­شەم: ء“اي, قىز, تىنىش كەل دە تىنىش كەت. شىققان قىز شيدەن تىسقارى, بۇل ۇيگە كەلگەن كەلىن – مەنىڭ ادامىم” دەپ وتىرا­تىن. بەت جىرتىسىپ ۇرسىسىپ, بىرىمىزگە ءبىرىمىز جامان ءسوز ايتقان جەرىمىز جوق. ەكى جەڭگەمە دە راحمەت, اعالارىما انالارىنان كەيىنگى جاقىن ادامدار سولار. ەر-ازامات­تىڭ اتقا ءمىنىپ جۇرگەنى ۇيىندەگى بەرەكەگە, تىلەۋىن تىلەيتىن زايىبىنا دا كوپ بايلا­نىس­تى. سول ءۇشىن سارا تاتەگە راح­مەت. سۆەتا جەڭگەم ساتى­بالدىنىڭ اتىن دا, ءتۇتىنىن دە ءوشىر­مەي, ءوزى بولماسا دا كوزىن­دەي ارتىنان ەرگەن ەكى ۇلدى جاقسى ءتار­بيەلەپ, ازامات ەتىپ ءوسىردى. ول كىسىگە دە ال­عى­سىمىز شەكسىز. قۇداي بەرگەن ءبىر كەلى­نىم بار. بولاتتىڭ ءۇيىن­دەگى گۇلجان بۇگىندە قاراشاڭىراقتا انامنىڭ ور­نىندا وتىر. سالماقتى, سالي­قالى, بىرتوعا جان. بولات­تىڭ بارىنا دا, جوعىنا دا شىداپ, بۇگىندە 6-7 نەمەرە ءسۇيىپ وتىرعان اياۋلى اجە. – ءانيپا ابىشقىزى, ءۇش ۇلدىڭ ورتاسىندا ءبىر تال قىز بولىپ ءوسىپسىز, ءوزىڭىز دە ەركە بولعان شىعارسىز... – اكەم ەكى كوزىنەن ايىرىلعانشا 8-ءشى كلاسقا دەيىن ەركەكشورا بولىپ ءوستىم. كو­بى­نەسە اكەمنىڭ قاسىندا جۇرگەنىمنىڭ پاي­داسى كوپ ءتيدى. ويتكەنى, ساتىبالدى اسكەر­گە كەتتى. بولات اپا-اتاسىنىڭ قولىن­دا ءوسىپ, ءبىزدىڭ ۇيگە كوپ قارامايتىن. شەشەي اۋرۋ, ەكەۋىنىڭ ورتاسىندا جۇرەمىن. بىرەسە, مالدىڭ استىن تازالايسىڭ, ءشوبىن سالا­سىڭ, سۋارا­سىڭ, بىرەسە ەسىكتىڭ الدى­نىڭ قارىن كۇرەي­سىڭ. تاڭەرتەڭ تۇرىپ مەك­تەپكە كەتەردىڭ ال­دىندا شايىن جاساپ, تاماعىن دايىنداپ قويامىن. قىز بالانىڭ ەركەلىگى تۇرمىسقا شىققانشا عوي, ودان انا, ودان اجە بولدىق. ەندى بالالار ساعان ەركەلەيدى. – ءوزىڭىزدىڭ ماماندىعىڭىز قانداي؟ قازىر نە ىستەيسىز؟ قانشا نەمەرەڭىز بار؟ – ەسەپشىمىن, كوپشىلىگىندە ەسەپ-قيساپ جاعىندا جۇمىس ىستەدىم. قاراعاندىداعى كونديتەر فابريكاسىندا, ەت كومبي­ناتىن­دا, اۆستريا-ۆەنگريالىق ءوندىرىس ورنىندا قىزمەت ىستەدىم. قازىر كاسىپكەرمىن. بەتىنە قاراپ وتىرعان ەلميرام مەن ازاماتىم – زاڭ قىزمەتكەرلەرى, ولاردان اقەركە, ازەل, الۋا دەگەن ءۇش نەمەرەم ءوسىپ كەلەدى. – بايقايمىن, ءوزىڭىز دە قارا جاياۋ ەمەسسىز. ەكى تىلگە بىردەيسىز. كەيدە سويلەگەندە شەشەن بولىپ كەتەسىز... وسى قاسيەتتەر كىمنەن دارىعان؟ – اتا-انامنىڭ ەكەۋىنەن دە كوپ ءۇي­رەن­دىم. شەشەمىز ادۋىندى كىسى ەدى. ازدا­عان سۋىرىپ سالما اقىندىعى, انشىلىگى, ءازىل-قالجىڭعا جاقىندىعى بار. سودان دا شىعار, اكەمىز شەشەمىزدىڭ ايتقانىن ەكى ەتپەي ىستەيتىن. “شەشەلەرىڭ ايتسا, دۇرىس ايتادى” دەپ سونى ورىنداتاتىن. اۋىل قاريالارى, ايەلدەرى, ەر-ازاماتتار بولسا دا شەشەمىزدىڭ ايتقان سوزىنەن اسپايتىن. شەشەمسىز اۋىلدىڭ ءبىر تويى, نە اسى وتپەگەن. ويتكەنى, ول كىسى ءسوز سالسا ءسوزىن, ءجون سالسا ءجونىن وتكىزەتىن, قولىنان دا, اۋزىنان دا كەلەتىن, ءوزىن سىيلاتا دا, كىسىنى سىيلاي دا بىلەتىن. “اعالارىڭ وقىسا, اعا­لارىڭ وسسە, سەندەر دە جەردە قالمايسىڭ­دار, سەندەرگە دە كومەكتەسەدى” دەپ وتىرا­تىن جارىقتىق. سول ءسوزى راس بولدى. – ءانيپا ابىشقىزى, اركىمنىڭ ماڭ­دايىنا نۇراعاڭداي باۋىردى جازا بەرمەسى حاق. مەنىڭشە, ءسىز باۋىرىڭىزدى ساعىنباي­تىن شىعارسىز. ويتكەنى, نۇراعاڭدى كۇندە تەلەديداردان كورىپ, گازەت-جۋرنالداردان وقىپ تۇراسىز عوي... – اعا قايراتتى ءبىر كورگەندە: ء“اني­پانىڭ جاسى ۇلعايعان سايىن انامنان اۋماي بارا جاتىر” دەپ ايتىپتى. مەنىڭ دە اعا مەن تاتەنىڭ ءبىر-بىرىنە جاراسىمدى قالجىڭدارىن, وتىرا قالىپ قوسىلىپ ءان سالعاندارىن ەستىگەندە, اتا-انام كوز الدى­ما كەلەدى. سۇراعىڭىز قىزىق ەكەن, تەلە­دي­داردان كورگەندە اماندىعىن كورىپ, “قىز تىلەۋى – قىدىر تىلەۋى” دەيدى, تىلەۋىن تىلەي­مىن. بولماسا قاۋىشىپ, ديدارىن كورىپ, وتكەندى ەسكە الىپ وتىرعانعا نە جەتسىن. ساعىنبايسىز با دەيسىز, ارينە, ساعىنامىن. ساعىنعاندا قانداي؟ اسىرەسە, اعانىڭ دومبىرا شەرتىپ, قوڭىر داۋىسپەن ءان سالعانىن, شىن نيەتىمەن اق جارى­لاتىن جارقىن كۇلكىسىن “اجارلى كۇلكى” دەيمىن, سول كۇلكىسىن ساعىنامىن... – بۇگىنگى مۇمكىندىكتى پايدالانىپ, اعاڭىزعا قانداي تىلەك ايتقان بولار ەدىڭىز؟ – ءبىرىنشى بايلىق – دەنساۋلىق, اللا تاعالا عۇمىرىن ۇزاق قىلسىن. ەلىم, حال­قىم دەپ جارعاق قۇلاعى جاستىققا تيمەي, جاس­تار وسسە, قازاقستانىم گۇلدەنسە دەگەن نيەتىن اللا تاعالا قابىل ەتسىن. بۇل كىسىنى تانىعان, تانىماعان ەلى بار, ورىسى, قازاعى, قانشاما وزگە ۇلت بار, سولاردىڭ اعاعا دەگەن كوز­قاراس­تارى, نيەتتەرى ءتۇزۋ بولسا دەيمىن. ءبۇتىن ءبىر ۇلت, ەل-جۇرت بەتى­نە قاراپ وتىرعان سوڭ الدىنا قويعان ماقساتتارىنا جەتسىن. باس امان, باۋىرى ءبۇتىن بولسىن. وتباسىندا بارلىعى دۇرىس بولىپ, ول كىسى دە ابزال اكە, اياۋلى اتا – بالا­لارى, نەمەرەلەرىنىڭ قىزى­عىن, راقا­تىن كورۋگە جازسىن. ال ءبىزدىڭ سىي­لى­عىمىز – ول كىسىنىڭ اتىنا كىر كەل­تىرمەي, دۇرىس ءجۇرىپ-تۇرعانىمىز. “اعاسى باردىڭ جاعاسى بار, ءىنىسى باردىڭ تىنىسى بار” دەگەن, جاعام جايلاۋدا بولىپ, تىنى­­سىم تارىلماسىن... – اڭگىمەڭىزگە ۇلكەن راحمەت. اڭگىمەلەسكەن گۇلزەينەپ سادىرقىزى.
سوڭعى جاڭالىقتار