قۇرمەتتى, زامانداس! ەستى الاتىن قاسىرەتتىڭ ءبىرى – ەسىرتكى. ەسىرتكىنىڭ دەنساۋلىقتى جوياتىن, ءتاندى السىرەتەتىن زياندى زات ەكەنى ايتپاسا دا بەلگىلى.
تاۋەلدى ادامعا ول باقىت, جەڭىلدىك, دەمالىس سياقتى سەزىلگەنمەن, ءبىر-اق ساتتە ادامنىڭ بارلىق بولمىسىن باۋراپ الاتىن يلليۋزيا. الايدا يلليۋزيانىڭ ار جاعىندا تۇرعان ءبىر عانا شىندىق بار – ول ءوزىڭدى, ءومىردى جوعالتۋ. سول ءۇشىن جاستارعا ۇندەۋ جولداپ, زيان ارەكەتتەن اۋلاق بولۋعا شاقىرامىن.
اركەز ەسىرتكىگە «جوق!» دەپ ايتۋدى ماقسات تۇتىپ, قىلمىستىڭ الدىن الۋعا ۇلەس قوسۋىمىز كەرەك. قاسىرەتتىڭ الدىن الىپ, جاقىندارىمىز بەن جولداستاردى قاۋىپتەن قۇتقارۋ مۇمكىندىگى بارىن ۇمىتپايىق. سوندا عانا الەم وزگەرىپ, مەيىرىم شۋاعى شارتاراپقا تارايتىنى ءسوزسىز. جالىنداعان جاستىقتىڭ ەتالونى, ۇلگى تۇتار عاني مۇراتباەۆ اتامىز «زاماننىڭ تۇتقاسى – جاستار» دەپ ايتىپ كەتكەنىن بىلەمىز. نەمەسە ماعجانشا ايتساق, ء«بىز جاستارعا سەنەمىز». ەندى ەسىرتكىنىڭ بۋىنا ماسايىپ, قان مەن جاندى تارازىعا سالىپ, ۇرپاقتارىنا جەرىن, تاريحىن ساقتاپ قالعان بابالاردىڭ اماناتىنا قيانات ەتپەيىك. ەرتەڭىن ويلاعان ەلدە ەسىرتكىگە جول جوق!
قىزىلوردا وبلىسى قازالى اۋدانى
№ 226 مەكتەپ-گيمنازياسىنىڭ
8 «ا» سىنىپ وقۋشىسى
ىڭكار شاكيزادا