ارىستانداي ارۋاقتى مۇحتار ماعاۋين ۇلتىنىڭ ادال پەرزەنتى ەدى. بار سانالى عۇمىرىن قازاقتىڭ ازاتتىعى مەن تەڭدىگى جولىنا ارناعان الاش زيالىلارى سياقتى كۇللى عۇمىرىن قازاق ادەبيەتىنىڭ بيىك بولۋىنا, ءور بولۋىنا, ءتور بولۋىنا قىزمەت قىلعان التىن ايدارلى ۇل بولدى. سوڭىنا سارقىلماس قازىنا قالدىردى. ونىڭ باسى ءوز جانىنان ارتىق سۇيمەسە كەم سۇيمەگەن حاكىم اباي مەن دانا شاھكەرىم تۋرالى تەرەڭ ماعىنالى تولعاۋلاردان باستاپ, سوڭى شىڭعىس قاعان مەن التىن وردا داۋىرىمەن تەبىرەنەتىن ەپوس-ەسسە بولىپ تياناق تاپتى.
كوركەم ادەبيەتتىڭ كوكجيەگىن كەڭەيتۋگە «تازىنىڭ ءولىمى» پوۆەسىمەن ايعايلاتىپ, مويىنداتىپ كەلىپ ەدى. ءىلياس اعاسىنداي (ەسەنبەرلين) قازاق تاريحي روماندارىنىڭ ىشىندە قايتالانباس حاس ءستيلدى «الاساپىران» رومانىن تۋدىردى. ازىرگە مۇنداي كوركەم كەستەلى, ايرىقشا كومپوزيتسيالى, وتارشىلدىقتىڭ قان-جىنىن بارىنشا شەبەرلىكپەن اشىق اقتارىپ تاستاعان تاريحي روماندى قازاق قالامگەرلەرى اراسىنان ەشكىم دە جازا الماعانى اقيقات.
«قوبىز سارىنى» ساناسىن ساۋلەلەندىرگەن, تانىمىن تەرەڭدەتىپ, تاريحي جادىن كەمەلدەندىرگەن جازۋشى سونى مانەرلى «سارى قازاق» پەن شەبەرلىك ۇلگىسى ەتىپ «شاقان-شەرى» روماندارىن, جىگىتتىك شاعىندا جازعان «قارا قىز» بەن «جىلاندى جاز», ء«ومىر جىرىنداي» پوۆەستەرى مەن ەگدە تارتقان شاعىندا تولستوي سياقتى «گوتەنىڭ ماحابباتى» مەن «كەسىك باس» حيكاياتتارىن بەردى. «ايەل ماحابباتى» مەن «ارحيۆ حيكاياسى» سەكىلدى قانشاما قالپى بولەك اڭگىمە تۋدىردى.
البەتتە, ول – تەك ماعاۋينگە ءتان قايتالانباس ستيل ەدى.
مۇحاڭ شىعارمالارىندا قازاق ۇلتىنا قىلاۋ جۇقتىرمايدى. سۋرەتكەرلىك بولمىسى دا سونداي تازا. شۇبارتاۋ مەن باقاناس دالاسىنىڭ اۋاسىنداي كاۋسار دا ساف, ەرتىستىڭ سۋىنداي ءمولدىر دە تۇنىق. ەندى سونىمەن سۋسىندا, وقىرمان قاۋىم!..
باقۇل بول, ەل ابىزى! قوش بول, اسىل اعا! ءسىز الاش تورىندەسىز!
اسقار التاي,
جازۋشى