جاندار كارىباي ۇلى – كورنەكتى قوعام قايراتكەرى. تاۋەلسىز قازاقستاننىڭ العاشقى سەناتورلارىنىڭ ءبىرى. ەكى سايلاۋدا حالىق قالاۋلىسى بولدى. قىزمەتتىك باسپالداقپەن ءوسۋى اۋداندىق گازەتتىڭ رەداكتورلىعىنان باستالدى. اۋداندىق پارتيا كوميتەتىنىڭ حاتشىسى, وبلىستىق پارتيا كوميتەتى ناسيحات جانە ۇگىت ءبولىمىنىڭ, سوسىن ۇيىمداستىرۋ, كادرلارمەن جۇمىس ءبولىمىنىڭ مەڭگەرۋشىسى, وبلىستىق تۋريزم, سپورت, سودان سوڭ مادەنيەت باسقارماسىنىڭ باستىعى سەكىلدى لاۋازىمدى قىزمەتتەردى ابىرويمەن اتقاردى جانە تەك ءوسۋ جولىندا بولدى.
ەكى دۇركىن سەناتورلىعىن جوعارىدا ايتتىق. قابىلدانعان قانشاما زاڭداردا قولتاڭباسى بار, ۇسىنىس, باستامالارى بار. رەسپۋبليكا ەكونوميكاسى مەن مادەنيەتىنىڭ وركەندەۋىنە ىقپال ەتكەن زاڭنامالىق اكتىلەردى دايىنداۋعا ۇلەس قوستى. ەڭبەگى ەلەۋسىز ەمەس, “قۇرمەت” وردەنىنىڭ, كوپتەگەن مەدالداردىڭ يەگەرى, “قازاقستاننىڭ ءمادەنيەت قايراتكەرى” دەگەن اتاعى دا بار. قازىر دە قاراپ وتىرعان جوق.
مەنىڭ اڭگىمەم بۇل قىزمەتتەر جايىندا ەمەس, جالپى, جاندار كارىباي ۇلىنىڭ ازاماتتىق كەلبەتى, ەل اعاسى رەتىندەگى بولمىس-ءبىتىمى جايىندا. ول ءۇشىن شەگىنىستەر مەن وتكەن شاقتارعا, ءجۇرىپ وتكەن جولدارعا ات باسىن بۇرۋعا تۋرا كەلەدى.
مەن دە قىزمەتتى جاندار اعامىز جەتەكشىلىك ەتكەن جامبىل وبلىسى جامبىل اۋداندىق “شۇعىلا” گازەتىنەن باستاعانمىن. بۇل گازەت رەسپۋبليكا جۇرتشىلىعىنا تانىمال تالاي اقىن-جازۋشىنى تاربيەلەپ شىعاردى. بىراق ول كەزدە جاقاڭ اۋداندىق پارتيا كوميتەتىنىڭ حاتشىسى-تىن. العاش قالاي جولىقتىق, قالاي تانىستىق, ەسىمدە جوق. ايتەۋىر قاپ-قارا بۇيرا شاشتى شالقايتا قايىرعان, ات جاقتى, ءىرى كىسىنىڭ سۇستىلاۋ كەسكىنى كوز الدىمدا. ءبىر كورگەنگە جاقاڭ وتە قاتالداۋ ادام. ول كەزدە كوممۋنيستىك پارتيانىڭ سىرتقى ءپىشىنى دە سۇستىلاۋ ەدى عوي. ءجۇزى قاتال بولعانمەن ار جاعى اق ساراي. ونىسىن كەيىن بىلدىك قوي.
“شۇعىلاعا” بارعاندا گازەتتىڭ تىگىلگەن ەسكى ساندارىن اقتاردىم. جۋرناليستىك ادەت قوي. ءوتكەنىمەن تانىستىم. سوندا جاندار كارىباي ۇلىنىڭ ءازىل اڭگىمەلەرىن وقىعانىم بار. ساتيرامەن شۇعىلدانۋدى باستاپ قويعان مەن ءۇشىن ول كىسىنىڭ سىقاق جازاتىنى قىزىقتى ءارى جاقىنداۋ كورىندى. ءوزىن كورمەي تۇرىپ جاقىندىعىمىز شىعارماشىلىق ارقىلى ويانعانىن, ارينە, ول كەزدە سەزگەن جوقپىن. پارتيا قىزمەتكەرىن قاتاڭ ءتارتىپتىڭ, قاساڭ تىرشىلىكتىڭ ۇلگىسىندەي قابىلدايتىنبىز. ال, مىنا كىسى سىقاق اڭگىمە جازادى. كۇلمەيتىن, كۇلدىرمەيتىن اپپاراتتىڭ جاۋاپتى, لاۋازىمدى قىزمەتكەرىنىڭ ءازىل جازاتىندىعى مەنى تاڭعالدىرماي قايتسىن.
كەرىسىنشە, جەڭگەمىزبەن ءا دەگەننەن-اق ەتەنە تانىس بوپ كەتتىك. ول كىسى – حاليما بەكمۇرزاەۆا اۋداندىق سوتتىڭ ءتورايىمى. اقىلىمىز اسا جەتكىلىكتى بولماسا دا, تاجىريبەمىز توگىلىپ-ارتىلىپ تۇرماسا دا بىرەۋگە كەڭەس بەرۋگە, ءجون سىلتەۋگە قۇمار, سوعان وراي مورال تاقىرىبىنا ماقالا جازاتىن كەزىمىز. اۋداندىق سوت ءۇشىن ول وتە كەرەك تاقىرىپ. ءاربىر پروتسەسكە شاقىرادى. سونىڭ قورىتىندىسى بويىنشا كولدەي ماقالانى وقىرمان نازارىنا ۇسىنىپ مەن ءمازبىن.
سونىمەن “شۇعىلاداعى” جەتى اي ءوتتى دە شىقتى. ءبىر كۇنى بۇكىل رەداكتسيا ابىر-سابىر.
– سەنى جاندار كارىباي ۇلى ماي شاممەن ىزدەپ جاتىر, – دەيدى “ساماۋرىننان سۋ اقتى” دەسە, “سامارقاندى سۋ اپتى” دەيتىن جۋرناليست ارىپتەستەرىم.
“نە بوپ قالدى؟ قاي جەردەن قاتە كەتتى؟” گازەتتە ىستەپ جۇرگەندە جوعارى جاق ىزدەي قالسا, ەڭ اۋەلى “كەزەكشىلىكتەن قاتە جىبەردىم بە” دەپ قاتتى قاۋىپتەنەسىڭ. قازىر دە مەنى سول قاۋىپ شىرماپ العان. “قۇداي ۇردى” دەپ قويام وزىمە ءوزىم. ەكى وكپەمدى قولىما الىپ, اۋپارتكوم جاققا قۇستاي ۇشتىم. جول-جونەكەي ۇرەي قويۋلانا ءتۇستى. حاتشى شاقىرىپ جاتسا, وندا وتە جامان قاتە كەتكەن عوي.
– وبلىستىق گازەتكە اۋىساتىن بولدىڭ. وبكوم سۇراپ جاتىر سەنى. قايدا ءجۇرسىڭ؟ تىكە بودانوۆقا بار. جولىڭ بولسىن! ىسكە ءسات! – دەدى شولاق قايىرعان جاندار اعام.
مەن اقىرىن جىلىستاپ, حاتشىنىڭ كابينەتىنەن شىعا بەردىم. جيرەنشە بودانوۆ – وبكومنىڭ ناسيحات جانە ۇگىت ءبولىمىنىڭ مەڭگەرۋشىسى. جاڭا جۇمىستىڭ قۋانىشى مەنى بوركىمدى اسپانعا اتىپ, الاقايلاتا المادى. ويتكەنى, قاتە جونىندەگى ىشكى قورقىنىش پەن ۋايىمنىڭ قارا بۇلتى ءالى سەيىلىپ ۇلگەرگەن جوق بولاتىن. سونىمەن نە كەرەك, جاندار اعامىزدىڭ اق باتاسىمەن اۋداندىق گازەتتەن وبلىستىق “ەڭبەك تۋى” گازەتىنە ءبىر كۇننىڭ ىشىندە اۋىسىپ جۇرە بەردىم.
جۋرناليستىك جولداعى, شىعارماشىلىق جولداعى اعامىزدىڭ بەرگەن العاشقى باتاسى وسى بولاتىن.
كوپ ۇزاماي ءوزى دە وبلىستىق پارتيا كوميتەتىنە, تۋرا بودانوۆتىڭ ورنىنا قىزمەتكە كەلدى. قاعاز اپارىپ بەرۋ, قاعاز الىپ كەلۋ سەكىلدى وبلىستىق گازەتتىڭ جاس قىزمەتكەرلەرىنە بۇيىرعان “شابارماندىق” شارۋا بولماسا, وبكومعا باس سۇقپايمىز. بارا قالعاننىڭ وزىندە نۇسقاۋشىلاردان عانا “نۇسقاۋ” الىپ قايتۋ پەشەنەمىزگە بۇيىرعان, بىزگە مەڭگەرۋشىنىڭ كابينەتىن كورۋ قايدا؟!
ءبىر كۇنى تاعى شاقىردى. باردىم. الدىندا بەلگىلى جازۋشى تۇتقاباي يمانبەكوۆ وتىر. ول كىسىنى جاقسى تانيمىن. ۋنيۆەرسيتەتتە ساباق بەرگەن. سالەمدەسۋدەن كەيىن:
– مىنا اعاڭدى بىلەسىڭ بە؟ – دەدى مەڭگەرۋشى.
– ءيا, – دەدىم.
– بىلسەڭ, وسى كىسىمەن تالاس اۋدانىنا بىرگە باراسىڭ. شارۋاسىن اياقتاعانشا جانىندا جۇرەسىڭ. توي تويلاپ كەتىپ جۇرمە. ول جاعىنا قالاي ەدىڭ؟
قالاي بولعاندا دا “جوقپىن” دەپ جاۋاپ بەرەسىڭ عوي. مەن دە ءسويتتىم.
– جوق بولساڭ, جولىڭ بولسىن! – دەپ تاعى شولاق قايىردى.
ارتىنان “جوقپىن دەيدى” دەپ وزىنەن ءوزى مىرس ەتسىن. گۇرىلدەپ سويلەگەنىنەن ك ۇلىمدەپ سويلەگەنى تارتىمدى ەكەن. ءبىرىنشى رەت بايقادىم. ءىشىم جىلىپ سالا بەردى. ءسويتىپ, مەن كورنەكتى قالامگەر تۇتقاباي يمانبەكوۆكە ىلەسىپ, ىسساپارعا اتتاندىم دا كەتتىم. كەۋدەدە جەلىك پايدا بولدى.
كەيىن ءبىلدىم, جاقاڭ مەن تۇقاڭ ەكەۋى ءبىر اۋىلدىڭ, وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى تۇلكىباس اۋدانىنداعى “اقبيىكتىڭ” ناعاشىلى-جيەندى ادامدارى ەكەن. ساپارىمىز ءساتتى ءوتتى. مال ءتولدەتۋدىڭ ۇستىنەن تۇستىك. تۇتقاباي يمانبەكوۆ شەبەر اڭگىمەشى, شەجىرەشى, ناعىز يۋموردىڭ كىسىسى بوپ شىقتى. قولى دومبىراعا تيسە قارا شاناق بەبەۋلەي جونەلەدى, ءوزى اندەتىپ قويا بەرەدى. سۋىرىپسالمالىعى تاعى بار. “اتتەڭ, توننىڭ كەلتەسى-ايدى” تۇڭعىش رەت سول تۇتقاباي اعامىزدان ەستىگەن ەم. وتىرىستىڭ گ ۇلى, قىز-كەلىنشەكتىڭ ءسۇيكىمدىسى, داستارحاننىڭ سىيلىسى, باتانىڭ قاينار كوزى ەكەن. كوپ نارسەگە قانىقتىم. كوپ نارسەنى ۇيرەندىم. اۋىرتپاي تىستەپ سويلەۋدىڭ ۇلگىسىن اڭعارتتى. ساپاردان سوڭ وبكومعا بارىپ, جاقاڭا مەنى ال كەپ ماقتاسىن. توبەم كوككە ءسال-اق جەتپەي قالدى. مەڭگەرۋشىنىڭ الدىندا از دا بولسا بەدەلىم كوتەرىلگەن شىعار دەگەن ۇرلىقى وي ءىشتى جىلى عانا تىرنالايدى.
ارادا جىلدار ءوتتى. تاعى دا جاندار كارىباي ۇلى شاقىردى.
– كراسنوگور اۋدانىنىڭ گازەتىنە رەداكتور بوپ باراسىڭ, – دەدى توتەسىنەن.
دايىن ەمەس ەدىم. ناقتى جاۋاپ بەرە المادىم. سەنىمى دە بار, شالعاي اۋدانعا بارعىم كەلمەيتىنى دە راس. ەكىۇداي ويدا قالدىم. ءبىر اپتا مەرزىم بەردى.
– قابىرعاڭمەن كەڭەس, – دەدى.
شىنىن ايتسام, ءوزىم دە بىلمەيمىن. بارايىن دەسەم – الىس, ول جاقتىڭ جاعدايى ءمالىم. ەكى بىردەي كۋرستاسىم – قىدىرالى قويتاي مەن ءدىلدار مامىرباەۆا ىستەيدى. ماتەريالدىق-تەحنيكالىق بازاسى ناشار, كادر جوق. قيىنى قيىن. بارمايىن دەسەم – بارعىم دا كەلەتىن سياقتى. قىسقاسى, ءبىر اپتادان سوڭ قايتا جولىقتىق.
– جاقىنداۋ, تاۋىرلەۋ جەرگە جىبەرمەيسىز بە, – دەدىم باتىلداۋ ۇسىنىس ايتىپ.
– بولمايدى. قىزمەتتى سۇراپ المايدى. شەشىلىپ قويعان. اۋداننىڭ ءبىرىنشى حاتشىسى گ.كالاچەۆ تا بىلەدى, وبكومنىڭ حاتشىسى ءا.يساقوۆ تا بىلەدى. كەلىسىلگەن. باراسىڭ, كۇن سايىن ۇسىنىس بولا بەرمەيدى, جولىڭ بولسىن, ەڭبەگىڭ ەگىستى, ەگىسىڭ جەمىستى بولسىن! – دەدى بۇل جولى دا اڭگىمەنى ۇزاققا سوزباي.
قىزمەت بابىنا قاتىستى ەكىنشى باتاسىن الىپ, وبلىستىق گازەتتەن ءوزى جىبەرگەن اۋداندىق گازەتكە بۇل جولى باستىق بولىپ قايتا كەتتىم.
پارتيا ايتسا باس شۇلعىپ, قارسىلىق كورسەتپەي, ۇسىنىس-پىكىر ايتپاي جۇرە بەرەتىن ۋاقىت. مەن دە ءۇن-ءتۇنسىز جۇرە بەردىم. بارا سالىسىمەن قاتتى قينالدىم. شىن مانىندە قيىن بولدى. گازەت 6-7 نومىرگە قالىپ قويعان, جىل بولسا اياقتالۋعا جاقىن. جانتالاستىق. قوردايدان ءبولىنىپ شىققان جاڭا اۋدان عوي, بازاسى ناشار. گازەت بەدەلدەن جۇرداي. ءار جەردەن: بىرەسە شۋدان, بىرەسە قوردايدان, بىرەسە تارازدان, ءبىرەسە مەركىدەن, قىسقاسى وبلىستىڭ بارلىق اۋداندارىنىڭ باسپاحاناسىنان شىعارامىز گازەتىمىزدى. ول از بولسا, ورىس رەداكتسياسى بويىنشا ورىنباسارىم شالا ساۋاتتى, اياقتالماعان ورتا تەحنيكالىق ءبىلىمدى, ىشىمدىكتى سۋشا ءسىمىرەتىن, شوۆينيستىك كوزقاراستاعى بىرەۋ بوپ شىقتى مەنىڭ سورىما. بۇكىل اۋداندا ورىسشا جازاتىن سول. شىرەنگەندە ورىندىقتىڭ ارقالىعىن سىندىرادى. جاراسپادىق. جۇمىستان قۋدىق. “بىلىكتىلىگى تومەن” دەگەن باپپەن. العاشىندا قوقان-لوققى دەپ تۇسىنگەن ول كەۋدەسىن ودان سايىن كەردى. “قۇرتام” دەدى. جەلتوقساننىڭ ءدۇمپۋى, سودان كەيىنگى قۋدالاۋدىڭ ەتەك الىپ, “كادرلار ساياساتى” جونىندەگى قاۋلىنىڭ قىلىشىنان قان تامىپ تۇرعان كەزى. ول سوكپ ورتالىق كوميتەتىنە, قازاقستان كپ ورتالىق كوميتەتىنە, “پراۆدا” مەن “يزۆەستياعا”, “سوتس. قازاقستان” مەن “كازپراۆداعا”, “كروكوديلگە”, “اراعا” ارىزدى بوراتتى كەپ. “قازاقتار كۇن كورسەتپەي جاتىر” دەيدى باياعى. “قازاقتار كۇن كورسەتپەي جاتىر” دەگەن جەلبۋاز جالانىڭ دا ورلەپ تۇرعان تۇسى. تەكسەرۋدەن تەكسەرۋ, قورقىتۋلاردان قورقىتۋ. ءبىزدىڭ قارۋىمىز – اتتەستاتسيا, ول بولسا اتتەستاتسيادان ات-تونىن الا قاشادى.
ءبىرىنشى حاتشى كالاچەۆ ماعان ءبىر عانا سۇراق قويدى:
– ەشقانداي ەڭبەك زاڭدىلىعىن بۇزعان جوقسىڭ با؟
– بۇزعان جوقپىن, – دەدىم.
– وتە دۇرىس ىستەگەنسىڭ, – دەگەن ريزاشىلىعىن قىسقاشا ءبىلدىردى.
تەك مەنىڭ جاندار اعام عانا مازاسىز. تۇسىنەم, ونى جوعارى جاق ۇلتتىق ماسەلەمەن, ورتالىق كوميتەتتىڭ قاۋلى-قارارلارىمەن, پارتيانىڭ جارعىسىمەن تىقسىرىپ جاتقانى ءمالىم. “سەنىڭ كادرىڭ” دەپ كىنالاۋى دا بەلگىلى ءجايت. “ورىنباساردى جۇمىسقا قايتىپ ال” نەمەسە بۇلتارتپاس كىناسىن تاپ تا قۇتىل دەيدى. “مەن المايمىن” دەيمىن. اقىرى سول ورىنباسارىم كۇندەردىڭ كۇنىندە “وتاردىڭ” قاق ورتاسىندا ساموگونمەن ۇستالىپ, جانىمىز تىنىشتالعان.
مەن تيتىقتاپ ءبىتتىم. قايتادان جامبىلعا قايتقىم كەلەدى. وعان جاقاڭ كونبەيدى. “كەرى ورالعاندا قىزمەتىڭ ءوسىپ قايتۋىڭ ءتيىس, ونداي قىزمەت جوق, وتىراسىڭ ازىرگە”. باسپاحانانىڭ ايتەۋىر اتى بار, كۇيرەپ تۇر. ەشكىمنىڭ كەلگىسى كەلمەيدى. وتباسىم بولسا جامبىلدا. كەلگەن سايىن بوتاداي بوزداپ جاندار اعاما بارام. ول كونبەيدى. بىراق جاعدايىمدى تۇسىنەدى. بىردە “وبلىستىق گازەتتىڭ رەداكتورى ارعىنباي بەكبوسىنوۆ سەنى توسىپ وتىر, بار”,–دەدى. ول كىسى مەنىڭ العاشقى رەداكتورىم. ۇستازىم. سالىپ ۇرىپ سول كىسىگە باردىم. ول حالىمە قانىق ەكەن. ءبولىم مەڭگەرۋشىلىگىنە الاتىن بولدى. وسىنداي ءبىر جول تاپقانداي توقتامعا كەلدىك.
سول ەكى ارادا مەنى “ارا” جۋرنالى قىزمەتكە شاقىرسىن. قۋانعانىم-اي! مەنىڭ قۋانىشىم ءبىر بولەك, ال جاندار كارىباي ۇلىنىڭ قۋانىشىن ايتساڭىزشى! “وبالىڭا قالىپ قويماي تۇرعانىمدا, زاۋلا “اراعا”. جولىڭ بولسىن! جاز كۇمپىلدەتىپ”, دەگەن جاكەڭنىڭ اعالىق اق باتاسىن الىپ, الماتىعا تارتتىم دا كەتتىم.
بۇل ونىڭ ماعان بەرگەن ءۇشىنشى باتاسى ەدى.
قازاقتىڭ قاسيەتتى, قازىنالى اقساقالى بولا بىلگەن كورنەكتى قوعام قايراتكەرى قاراتاي تۇرىسوۆپەن جاقىنداستىرىپ, اعالى-ءىنىلى ەتكەن دە وسى جاندار اعامىز بولاتىن. “قارەكەڭ كەلدى, بارىپ امانداسپايسىڭ با نەمەسە ءجۇر ەكەۋمىز كىرىپ-شىعايىق” دەيدى. بارىپ شىعامىز. ول دا ونەگەلى ادامنىڭ ورەلى ءىسى. بۇل دا تاربيە, بۇل دا كوپ كورگەننىڭ ۇلگىسى. ۇرپاقتاردىڭ جالعاستىعى دەگەن جالاڭ سوزدەن گورى ناقتى تاربيە وسىندا جاتىر. كەيىنىرەك بەلگىلى قالامگەر, جازۋشى, ءوزىنىڭ كۋرستاس دوسى تولەن قاۋپىنباەۆپەن بىرلەسىپ, كورنەكتى قوعام قايراتكەرى, حالىقتىڭ سۇيىكتىسى قاراتاي تۇرىسوۆ حاقىندا كىتاپ جازدى. بىزدەرگە اعا بولا ءجۇرىپ, اعالار الدىنداعى ىنىلىك, ازاماتتىق پارىزىن دا وسىلاي وتەدى.
ايقايى كوپ جۇمىستا كوبىرەك سالماق ءتۇسىرىپ قويسا كەرەك, جاكەڭنىڭ ءجۇرەگىندە كىنارات بولدى. سول كىنارات ەلۋدەن اسقاندا مەندە دە توبە كورسەتتى. جۇرەك جايىندا دا سىرلاسامىز. تارازدا وپەراتسيا ۇستەلىنە جاتۋعا تۋرا كەلدى. قانشا سىرتقا سىر بەرمەۋگە تىرىسقانىڭمەن, جۇرەككە پىشاق تيەدى عوي, تولقۋلار, الىپقاشپا اقىماق ويلار مازالايدى. مازالادى. جاندار اعامىزبەن تەلەفونمەن سويلەستىك. ءمان-جايدى ايتتىم. “ەشتەڭە جوق, سەيىتحان جوشىباەۆ مەنىڭ قۇرداسىم, قولى التىن, قورىقپا” دەدى. تەلەفوندى قويدىق. ارتىنشا ەكى-ءۇش مينۋت وتەر-وتپەس قايتا قوڭىراۋلادى. “تاۋەكەل! بار. مەن قازىر ءوزىڭنىڭ وسىنداعى, تارازداعى اعايىندارىڭمەن, باۋىرلارىڭمەن سويلەستىم. استانادا ادىلبەك, تارازدا اباي باسى-قاسىڭدا بولادى. جولىڭ بولسىن! ءالى-اق شاۋىپ كەتەسىڭ” دەپ جىگەرلەندىردى, ۇرەيىمدى ۇمىتىمە جانىپ-جانىپ الدى. ماعان دا كەرەگى سول ەكەن, ويلانباستان تارازعا, اتىشۋلى سەيىتحان جوشىباەۆ اعامىزعا تارتتىم دا كەتتىم.
بۇل ونىڭ ءتورتىنشى باتاسى ەدى.
ايتقانداي, جاندار كارىباي ۇلى وتە جاقسى باتا بەرەدى. ول دا ونەر عوي. ولەڭدەتىپ, تەرمەلەتىپ جونەلگەندە ريزا بولاسىڭ. باتانىڭ ورنىنا ءسوز سويلەپ, اياعىن “الىپ قويايىقپەن” ءبىتىرەتىن شالدار جەتەدى. سولاردى كورگەندە قارنىڭ اشادى. اۋىلدىڭ اق باتالى اقساقالدارىنا ءتانتى بولاسىڭ. وسىنى ويلاعاندا قازىبەك بيدەن باتا الۋعا كەلگەن قاراجىگىتتىڭ مىنا سوزدەرى مەنىڭ ەسىمە تۇسەدى.
– ءبىر جىگىت بار – ەلىنىڭ تۋى بولار, ەندى ءبىر جىگىت بار – ەلىنىڭ سوڭى بولار, سونىڭ قايسىسىنا جاتاسىڭ, قاراعىم؟ – دەپتى قازىبەك اتامىز اماندىق-ساۋلىقتان سوڭ.
سوندا قاراجىگىت تە ىركىلمەي:
– ورازدىنىڭ كارىسى قارتايعاندا قازىنا بولار, شيىرلىنىڭ كارىسى قارتايعاندا قازىمىر بولار, ءوزىڭىز قايسىسىنا جاتاسىز؟ – دەپ قارسى سۇراق قويىپتى.
– ەلىمىز باعالاسا, قازىناسى بولارمىز, – دەيدى قازىبەك بي.
– ءبىز دە ەلىمىز قادىرىمىزدى بىلسە, تۋى بولارمىز, – دەگەن ەكەن قاراجىگىت.
جاندار اعامىزدىڭ ءون بويىنان قازىرگى زاماننىڭ قاريالارىنان تابىلا بەرمەيتىن كوپ بىلەتىن قازىنالىقتى, ارعى-بەرگى جاقتى سارالاپ, تۇگەندەي الاتىن ازاماتتىقتى كورەمىن. بالكىم, ونىڭ بارلىعى جاندار اعامىزدىڭ جۇرەگىنە ەلىنە ادال سىڭىرگەن ەڭبەگىنىڭ ارقاسىندا, كوپتى كورگەن ءبىلىكتىلىگىنىڭ ارقاسىندا ۇيا سالعان بولار دەپ تە ويلايمىن. كىشىلىكتىڭ تە, كىسىلىكتىڭ دە, دانالىقتىڭ دا, بالالىقتىڭ دا ۇلگىسىنە اينالعان تۇلعا جىل سايىن بيىكتەي بەرەدى ەكەن. شىنىندا دا ول كىسى مەن ءۇشىن جىل وتكەن سايىن بيىكتەپ, جىل وتكەن سايىن قۇندى قازىنا-بايلىققا اينالىپ بارادى. پاراساتىمەن دە, اقىل-ويىمەن دە, ۇلگى-ونەگەسىمەن دە!
تولىمبەك الىمبەك ۇلى.