• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
قازاقستان 21 ماۋسىم, 2022

جەر اڭساعان جىلقىلار

720 رەت
كورسەتىلدى

قازاق جىلقىسى جەرشىل كەلەدى. ءوزىنىڭ تۋعان توپىراعىنان جىراققا كەتكەن نەمەسە الىس جەرگە ساتىلعان, يا بولماسا سىيعا تارتىلعان تەكتى جانۋارلار بارعان مەكەندى جەرسىنبەي قايتا قاشىپ كەلگەن وقيعالار جەتەرلىك. ءتىپتى سوناۋ جاۋگەرشىلىك زاماندا جاۋدىڭ ايداۋىندا كەتكەن ءۇيىرىن قايىرا ايداپ, ەلىنە امان-ەسەن اكەلگەن تەكتى ايعىرلار جايلى دا اڭىز بار. وسى ورايدا ەرىكسىز الىسقا ايدالىپ بارعان جەرىنەن تۋعان ولكە, تۋما تابيعاتىن اڭساپ, ادامنىڭ تابانى تيمەگەن قيا-جارتاس, اعىسى قاتتى اساۋ وزەن, ۇشى-قيىرىنا كوز جەتپەيتىن قۇلا ءدۇزدى كەسىپ ءوتىپ, توپىراعىنا ورالعان جىلقىلار جايلى دەرەكتى – ەتنوگرافيالىق وقيعالاردى ۇسىنىپ وتىرمىز.

قان مايداننان قايتىپ كەلگەن قوزىكۇرەڭ

حالىق جازۋشىسى قابدەش ءجۇمادىلوۆ­تىڭ 1984 جىلى الماتىدا جارىق كور­گەن «سايگ ۇلىكتەر» اتتى حيكاياتتار توپ­تا­ماسى بار. وسى تۋىندىدا تورەقۇل اتتى كەيىپكەردىڭ اۋزىمەن ايتىلاتىن ءبىر شوكىم اڭگىمە بارىسىندا:

– ۇلى وتان سوعىسى باس­تالعان جىلدارى, – دەيدى توكەڭ. – ءبىز, ون شاقتى كىسى مايدانعا ات اپاراتىن بول­دىق. ات-ايعىرى ارالاس مىڭداي ساي­گ ۇلىكتى قىزىل ۆاگوندارعا تيەپ الىپ, قازاق دالاسىن قاق جارا, باتىسقا قاراي تارتىپ بارامىز. سودان نە كەرەك, ورال قالاسىنان وتكەن سوڭ جىلقىنى ۆاگوننان ءتۇسىرىپ, ۇيىرلەپ دالامەن ايداۋعا تۋرا كەلدى. بەت الدىمىز – قالماق دالاسى. ەدىلدەن پاروم ارقىلى ءوتىپ, ستالينگراد مايدانىنا توتە جولمەن جەتۋ تۋرالى بۇيرىق بولىپتى.

وسىنداعى مايدانعا جىبەرىلگەن جىلقى­لار ىشىندە «قىزىل بايراق» كولحوزىنان الىنعان, س ۇلىكتەي جيرەن ايعىر بولىپتى. جىلقىشىلار ونى مەڭسىز, قان جيرەن تۇسىنە قاراپ «قوزىكۇرەڭ» دەپ اتاپ كەتكەن ەكەن. جارىقتىق سەگىز جاسار جىلقى ەكەن. ەدىل بويىنا جەتكەن سوڭ قوزىكۇرەڭ توتەنشە مىنەز تانىتا باستاپتى. جانۋار كەشكى سالقىندا ەپتەپ جايىلادى دا, كۇندىز باسىن جەرگە سالماي, ءوزىن ءوزى جاراتادى. وقتاۋداي جۇمىرلانعان قوزىكۇرەڭدى كورگەن ساياقباي دەيتىن جىلقىشى: «ەي, جىگىتتەر, مەن بىردەڭە بىلسەم, سەندەر وسى قوزىكۇرەڭنەن ايىرىلاسىڭدار» دەيدى ەكەن. مىناۋ تۋرا قاشاتىن جىلقىنىڭ سۇرقى. باسقالارى ساكەڭنىڭ سوزىنە ونشا ءمان بەرمەي, كۇلەدى دە قويادى. «قازاقستان قايدا, ءبىز قايدا, ءتىرى ادام بارا المايتىن جەرگە بۇل ءتىلسىز جانۋار قالاي قاشپاق».

ءسويتىپ, بىرنەشە كۇننەن كەيىن جىلقى­لاردى ۇلكەن داريادان پاروم ارقىلى وت­كىزۋ قاجەت بولادى. جانۋارلاردى ءۇيىر-ۇيى­رىمەن جاعالاۋداعى اعاشتان جاسالعان شار­باققا قاماپ, سودان ءارى پارومعا شى­­عا­رادى. وسى ادىسپەن العاشقى ەكى بو­­لەك جىلقى وزەننىڭ ارعى جاعاسىنا شى­عىپ­ تا ۇلگەردى. ءوز كەزەگىندە ءبىر توپ جىل­قىمەن بىرگە قوزىكۇرەڭ دە پارومعا شى­عا­دى. پاروم باياۋ ورنىنان قوزعالادى. بۇ­رىن مۇندايدى كورمەگەن دالانىڭ تاعى جانۋار­لارى وسقىرىپ-پىسقىرىپ الەك. ءبىر زامان­دا قوس قۇلاعىن قايشىلاپ, شيرىعىپ تۇرعان قو­زىكۇرەڭ ادام بويىنان بيىك شار­باق­­تان قار­عىپ ءوتىپ, ءتۇپسىز تەرەڭ دارياعا قويىپ كەتەدى. جىلقىشىلار: «ويباي, كەت­تى! – قو­زىكۇرەڭ كەتتى», دەسىپ, شۋلاپ جا­تىر. وعان ءمان بەرەتىن جىلقى قايدا, شوق­تىعىنان سىر­عىپ اققان سۋدى قاق جارا ءجۇزىپ, ارعى جاعاعا جەتكەن قوزىكۇرەڭ ءبىر-ەكى رەت ازىناي كىسىنەپ جىبەرىپ, قۇيرىعىن شان­شىپ الىپ شىعىستى بەتكە الىپ تارتادى.

جىلقىلاردى قابىلداپ العان كاپيتان قاسىنداعى سولداتتىڭ مىلتىعىن ج ۇلىپ الىپ «مىنا ديزەرتيردىڭ سازايىن تارتقىزايىن», دەپ تىزەرلەپ وتىرا قالىپ, قاشىپ بارا جاتقان قوزىكۇرەڭدى ەكى رەت اتقان ەكەن. وعى دارىماپتى. ۇلى ساسكەنىڭ كەزى, جانۋار تۇيدەك-تۇيدەك شاڭ تاستاپ, شىعىسقا قاراي ماڭىپ بارادى. وزدەرى ەلدەن شىققالى بىرنەشە اي بولعان جىلقىشىلار مىنا سۋرەتتى كورىپ, كوزدەرىنە جاس الىپتى. قوش, قوزىكۇرەڭ!

سودان نە كەرەك, ۇزىن ءسوزدىڭ قىسقاسى, ايداپ بارعان جىلقىلارىن امان-ەسەن تاپ­سىرعان باقتاشىلار ساراتوۆ ماڭىنان پويىز­عا وتىرىپ, ەلگە قايتادى. سوعىس ۋاقىتى, ىر­عىلىپ-جىرعالىپ جارتى اي جول جۇرەدى.

* * *

اڭگىمەنى ءارى قاراي جازۋشى قابدەش اعامىز جازىپ كەتكەن سۇرلەۋدەن شىقپاي وقيعانى دالمە-ءدال وربىتسەك, وسى جىلى تورەقۇل جىلقىشى ۇزىنبۇلاقتىڭ باسىن­داعى شۇرىققا بارىپ جايلاعان ەكەن.

– ءبىر كۇنى ءتۇن ىشىندە, ەل شىرت ۇيقىدا جاتقاندا, الدەقايدان ارقىراعان ساياق جىلقىنىڭ داۋى­سى ەستىلدى. وياۋ جاتىپ تىڭ-تىڭداپ ار­تىن كۇتتىم. سالدەن سوڭ, الگى جىلقى ءتىپتى تاياۋ ماڭ­نان كىسىنەگەندەي بولدى. ازى­ناي, اڭساي كىسىنەگەنىنە قاراعاندا, جاي ءبىر ءۇي ارا­سىنىڭ ءۇيىر ىزدەگەن كوپ تۇ­عىرى­نىڭ ءبىرى ەمەس, الىستان سۋىت كەلە جات­قان مال ەكەنى بەلگىلى, – دەيدى تورەقۇل جىلقىشى.

سول ەكى ورتادا ساياق جىلقىنىڭ ءدۇبىرىن كورشى ۇيدەگى ساياقباي دا ەستىپ جاتسا كەرەك. – تورەقۇل, وياۋمىسىڭ؟ دالاعا شىعىپ تىڭداشى, مىنا كىسىنەپ كەلە جاتقان الگى قوزىكۇرەڭ ەمەس پە؟ ءاي, سونىڭ داۋىسى, – دەدى ءۇي سىرتىندا تۇرىپ. شەكپەنىن يىعىنا ىلە-سالىپ, دالاعا اتىپ شىققان ەكى جىلقىشى تىڭ تىڭداپ تاعى ءبىراز تۇرىپتى. ارقىراي كىسىنەگەن الگى جىلقى باتىس جاقتاعى قوڭىر بەلدەن بەرى اسىپ تۇسەدى دە, اۋىلدىڭ اياق جاعىندا جاتقان ساۋىن ۇيىرگە كەلىپ قوسىلعانداي بولادى.

– ءجۇر, بارايىق. مىناۋ داۋدە بولسا, قوزىكۇرەڭنىڭ ءوزى!, – دەيدى ساياقباي تىقىرشىپ. – مەن سەنەر-سەنبەسىمدى بىلمەي, سوڭىنان ىلەستىم, – دەيدى تورەقۇل. – ەكەۋىمىز وكپەمىزدى قولىمىزعا الىپ, تومەن جۇگىرىپ كەلەمىز. تۇندە جول ۇزاپ كەتەتىن ادەتى عوي, قارعا ادىم جەر جەتكىزسەشى. ءول­دىم-تالدىم دەگەندە, سايدىڭ ىشىندە جاتقان جىلقىنىڭ شەتىنە دە ىلىندىك-اۋ, ايتەۋىر. اي سۇتتەي جارىق. الايدا شەتتەن كەلىپ قوسىلعان جاڭاعى جانۋار بىردەن كوزىمىزگە تۇسە قويمادى. ءىستىڭ انىق-قانىعىنا جەت­كەنشە سابىرىمىز قالماي ەكەۋىمىز كورىن­گەن جىلقىنىڭ قاسىنا ءبىر بارامىز. سالدەن سوڭ ساياقباي مەنەن ءبولىنىپ كەت­كەن-ءدى. ءبىر مەزگىلدە ونىڭ كۇڭىرەنە شىققان داۋىسى ەستىلدى. «جانۋارىم-اي, امان-ەسەن كەلگەن ەكەنسىڭ عوي! ايشىلىق جولدى التى اتتاپ, الاتاۋىڭا جەتكەن ەكەنسىڭ-اۋ! قاسيەتتى تۇلپارىم-اي! ەلسىز-سۋسىز شولدەردەن, اسۋ بەرمەس بەلدەردەن ءوتىپ, تۋعان جەرگە قالاي جەتتىڭ؟!»

قوزىكۇرەڭ جىلقىنىڭ ءبىر شەتىندە, جالداس تورى بيەنىڭ شوقتىعىنا يەگىن ارت­قان كۇيى, ەكى ءبۇيىرىن سوعىپ, سەندەلىپ تۇرىپ­تى. ءبىز قاسىنا جىلقىشىلار جاقىن­داعاندا وقىرانىپ جىبەرىپتى. قۇلاعىنىڭ ءتۇبى, ساۋىرى سابىندالىپ, ونە بويىن اق كو­بىك باسىپ كەتكەن. قانشىرداي قاتىپ, وق­تاۋداي جاراعان ايعىردىڭ اي استىن­دا كە­رىلىپ تۇرعان سونداعى كەيپى كەرەمەت. ساياق­باي قوزىكۇرەڭنىڭ موينىنان قۇ­شاقتادى, قۇلاعىنىڭ تۇبىندەگى اششى كو­بىككە تۇمسىعىن تىعىپ, قۇشىرلانا يىس­كەپ, شىداي الماي كوزىنىڭ جاسى كول بولىپ ەڭىرەگەن ەكەن.

– جانۋارىم-اي, ساۋدىراعان قۋ سۇيە­گىڭ عانا قالىپتى-اۋ! دەدى ارقا-باسىن, جالىن سيپاپ كورىپ. – قىسى-جازى قارا ەتىن ءبىر جىبەرمەيتىن, جۋان ءسىڭىر, كومپىس ەدى, قاراشى, جالىنىڭ القىن­دى­سى قولعا ارەڭ بىلىنەدى. مىنا تۇرىنە قارا­عاندا, وسى بۇگىن-اق كۇنشىلىك جەردى باسقان-اۋ, بۇل جانۋار... ءجۇر, تورەقۇل, الىستان كەلگەن ارداعىمىزدى اۋىلعا اپارايىق...

بۇل كەزدە شىعىستان قۇلانيەكتەپ تاڭ دا اتىپتى. ساياقباي بەلبەۋىن اعىتىپ الىپ, ايعىردىڭ موينىنا سالادى دا, اۋىلعا قاراي جەتەلەيدى. ءتۇن قاراڭعىسىندا اڭعارماعان ەكەن, تاڭ جارىعىمەن قاراسا ۇزاق سۋىت جۇرىستەن شالدىققان ايعىردىڭ تۇلا بويى ءىسىنىپ كەتىپتى. ءتىپتى ىڭىرشاعى اي­نالعان قۇر سۇلدەرى عانا قالىپتى. «ەر ارىسا – ارۋاق, ات ارىسا – تۋلاق» دەگەن وسى مىنە. ەسىل جانۋار جال-قۇيرىعىنىڭ ءوزىن اۋىر­­سىنعانداي, قابىرعاسى ىرسيىپ, تىر­سەگى مايىسىپ زورعا تۇر. قۇندىزداي جىل­تىراپ تۇراتىن قان جيرەن ءتۇسى دە ابدەن كۇنقاقتى بولىپ وڭىپ, ۇيپا-تۇيپا ءتۇسى وزگەرىپ كەتكەن.

* * *

ەرتەڭىندە بۇل حاباردى ەستىگەن جاي­لاۋداعى جۇرت, قوزىكۇرەڭدى كورۋ ءۇشىن جان-جاق­تان اعىلىپ كەلىپ جاتتى. سوعىس ءالى بىتپەگەن, حالىقتىڭ قامكوڭىل كەزى, بەينە ماي­داننان تاعى ءبىر جارالى جاۋىنگەر امان ورالعانداي, عارىپ كۇيگە تۇسكەن ەل ەسىل جانۋاردى كورگەندە, كوزدەرىنە جاس الىپ, جىلاماعان ەشكىم قالماپتى. بىراق ابدەن جىلىك مايى ءۇزىلىپ, توباقازىعىنا تاقالعان قوزىكۇرەڭ وڭالىپ كەتە المايدى. بيەباۋدىڭ باسىندا اۋزىنا ءنار سالماي, ءبىر-ەكى كۇن س ۇلىق تۇرادى دا, اقىرى تاباناياقتانىپ جاتىپ قالادى. ۇزاق سۋىت جۇرىستەن قىزىل ماي بولىپ زورىققانى, ءتورت اياعىنا بىردەي قان تۇسكەنى بەلگىلى ەدى. ساياقباي ونى سۋىق سازعا دا بايلاپ باقتى, شاشاسىنان قان الىپ تا كوردى. ۇن ەزىپ ىشكىزدى, جىلان دا جەگىزدى. بىراق سونىڭ بىردە-ءبىرى كومەگىن تيگىزە المادى. قايران قوزىكۇرەڭ ورنىنان تۇرىپ كەتە الماي, ءبىر اپتاداي جاتتى دا, اقىرى تىرلىكپەن ءبىرجولا قوش ايتىستى. ساياقباي ونى تەرىسىن سىپىرماستان, ادامشا ارۋلاپ جەرلەدى... باسىن شۇرىقتاعى ەڭ بيىك جارتاستىڭ ۇستىنە شىعارىپ قويدى. كەزىندە ءبىزدىڭ ەلگە اڭىز بوپ تاراعان قوزىكۇرەڭ وقيعاسى, مىنە, وسىلاي اياقتالعان ەكەن.

«بوتەگەدەن» قاشقان ايعىر

مىڭ دا توعىز ءجۇز جەتپىس ءۇشىنشى – سيىر جىلى قىتاي حالىق رەسپۋبليكاسىنىڭ ىشكى ول­كەسىنەن ءبىر توپ مامان كەلىپ, شىڭ­جان – التاي ايماعىنا قاراستى كوكتو­عاي اۋدانىنىڭ جايلاۋىنا ماڭاي­دا­عى اۋىلداردىڭ بارلىق جىلقىسىن جينا­تىپ, قولدارىنداعى ارنايى ولشەم بويىن­شا سۇرىپتايدى. بۇل تۇستا كۇللى ولكە بويىنشا جاڭادان ەكونوميكالىق رەفور­ما قولعا الىنىپ, بۇرىن جاز جايلاۋ مەن قىس قىس­تاۋ­دىڭ اراسىندا ەركىن كوشىپ جۇرەتىن قازاقتاردىڭ قولىنداعى بارلىق مەنشىك مالى ورتاق كوممۋناعا (كوللەكتيۆ­تەندىرۋ) توپتاستىرىلىپ, قارا بۇقارانى ءبىر قازانعا تەلمىرتىپ قويعان زامان. ءسويتىپ, ىشكى ولكە­دەن كەلگەن مامان قىتايلار تاڭداپ الىنعان جىلقىلاردى الا جازداي بولەك باقتىرىپ, سارى كۇزدە ۇرىمجىگە ايداپ اكەلىپ, جۇك ۆاگوندارىنا ارتادى. وسى جىلقىلاردىڭ ىشىندە تۇقىمى تەكتى قارا ايعىر دا كەتەدى.

اڭگىمەنى ارىدەن باستاساق, جارىقتىق تەكتى جانۋار قارا ايعىر حالىق كوممۋنالا­سىپ, بارلىق مال ءبىر ىزبەن, ۇكىمەت نۇسقاعان جەرگە, شاشاۋى شىقپاي باعىلاتىن زاڭ – ءتارتىپ ورناعانىن قايدان ءبىلسىن. ءوزىنىڭ ءۇيىرىن تابىننان ءبولىپ الادى دا, ءشوبى شۇي­گىن, سونالى, قار-سۋى مول ولكەگە ايداپ كەتەدى. ول كەزدە جىلقى ت ۇلىگى باياعى­داي سارى جوندا جۋساپ جاتپاي قوي سياق­تى قورالاپ باعىلعاندىقتان, دالانىڭ قاس­قىرلارى بۇرىنعىداي جىرىپ جەيتىن مال جوق ابدەن جۇتىنىپ تۇرعان كەز. ءبىر تاڭ­دانارلىق جاعداي – جىلقىشىلار شىعانداپ كەتكەن قارا ايعىردىڭ ءۇيىرىن «قاس­قىر قىرىپ كەتكەن شىعار» دەپ ۋايىم­داپ ىزدەپ بارسا, جارىقتىق التايدىڭ اقشۋلان ارلاندارىنا سوقىر تايىن دا جەگىزبەي ءتۇپ-تۇگەل قايىرىپ تۇرادى ەكەن.

ال كۇزدە ەل ەڭكەيىپ ەتەككە تۇسەر تۇستا ال­گى قارا ايعىر جالعىز تۇندە ءۇيىن اي­داپ جوق بولىپ كەتەدى. ىزدەپ كەلسە, بايا­عىدا ويعا ءتۇسىپ كەتكەن. ءۇيىر قارا ەرتىس­تىڭ بويىن جالداي جايىلىپ, شالعىندى جاپىرا شايقاپ, جاز بويى تاۋدىڭ بوز­تارلانىنا تويىنعان ءۇيىر جىرا سالىپ سەمىرگەن, تايپالا باسىپ, لىقسي قوزعالادى.

جىلقىشىلار قارا ايعىردىڭ ءۇيىرىن قانشا رەت قايىرىپ اكەلسە دە, كۇش بەرمەيدى. ۇكىمەت ادامدارى «نەگە يە بولمايسىڭدار» دەپ باقتاشىلاردى جازاعا تارتادى. ابدەن زىقىسى شىققان جىلقىشىلار اقىرى ىشكى جاقتان كەلگەن قىتايلارعا باعىنبايتىن ايعىردى ۇستاپ بەرەدى. تاعدىر-اي دەگەن, اردا التايدىڭ قويناۋىندا تۋىپ, تاۋدان قۇلاپ اققان ءمولدىر بۇلاقتىڭ سۋىن ءىشىپ, قۇيرىق-جالىنا دالانىڭ جەلىنەن باسقا ءتىرى پەندە قول تيگىزبەگەن: وت باسار ورنى وتاۋداي, قابىرعاسى جونساۋداي, ور قويان­داي قاباقتى, قيعان قامىس قۇلاقتى, سارى مىسىقتاي ازۋلى, ساپتىاياقتاي ەرىندى, قيداسان كارى جىلىكتى, ومىراۋى ەسىكتەي, ويىندى ەتى بەسىكتەي, تابانى جالپاق قارا ايعىر, اقىرى كوز كورىپ, قۇلاق ەستىمەگەن قيانعا ايدالاتىن كۇن تۋادى.

ءسويتىپ, التايدان تاڭداپ الىنعان جۇمىر تۇياقتى جانۋارلاردى ايداپ تۇسكەن جىلقىشىلار ولاردى ءۇرىمجى قالاسىنان قيىرلاۋ ءبىر تۇكپىردە ورنالاسقان جابىق قويماعا اكەلىپ قامايدى. بۇل جەرگە تەمىر جولدىڭ ءبىر ۇشى كەلىپ تىرەلەدى ەكەن. ەرتەڭىندە وسىندا دايىن تۇرعان ۆاگوندارعا جىلقىلاردى تيەيتىن بولادى. باياعى جارىقتىق قارا ايعىر ارقىراي كىسىنەپ, شاتاق شىعارادى. وعان باسقا جىلقىلار قوسىلادى. وقيعانى سىرتتاي باقىلاپ تۇرعان قارت جىلقىشى قىتايلارعا ايتادى: – سەندەر مىنا جىلقىلاردى بۇلاي الىپ كەتە المايسىڭدار, كۇشپەن ارتىپ العان كۇننىڭ وزىندە بۇلار ءبىر ستانسادان جارىپ شىعارى ءسوزسىز. ەگەر مەنىڭ اقىلىمدى الساڭ­دار جانۋارلاردىڭ قارا مەكەنى كوك­توعايدىڭ تاۋىنىڭ قىرتىسىن ويىپ اكەلىپ, ۆاگوننىڭ تابانىنا توسەڭدەر, – دەيدى. ءسويتىپ, قيىرداعى كوكتوعايدان ءتورت ماشينا توپىراق اكەلىنەدى. ونى ۆاگوننىڭ تابانىنا توسەپ, ۇستىنە جۋسان جايادى. قۇدا دا تىنىش, قۇداعي دا امان. جىلقىلاردى جەتەكتەپ اكەلىپ, ۆاگون ىشىنە بايلايدى. جارىقتىق جانۋارلار تۋعان دالاسىنىڭ جۋسانىن يىسكەپ تىپ-تىنىش تۇرا بەرەدى.

* * *

قىتايلار بۇل جىلقىلاردى تۇگەلدەي شاندۋنعا الىپ بارادى. بۇل ولكە قىتاي­دىڭ شىعىسىندا سارى تەڭىزگە سۇعىنا ورنالاسقان ءمۇيىستى ايماق. ەلدىڭ ەڭ نەگىزگى تە­ڭىز پورتتارى وسىندا. اكىمشىلىك ورتالى­عى تسزينان قالاسى رەسپۋبليكا استاناسى بەيجىڭنەن ءارى كەتسە 100 شاقىرىم قاشىق. ءارى ءىرى ءوندىرىس ورىندارى اشىلعان­دىقتان, كەن ورىندارىنا اربا تارتاتىن ول­شەمگە ساي قۋاتتى جىلقى قاجەت بولعان سى­­ڭايلى. ول تۇستا شاندۋن ولكە­سىن شىڭ­جان­دىق قازاقتار «بوتەگە» دەپ اتاي­دى. مىسالى, جازۋشى قابدەش ءجۇما­دى­لوۆ ءوزى­نىڭ «تاڭعاجايىپ دۇنيە» اتتى عۇمىر­نا­مالىق تۋىندىسىندا: «ەلۋ-الپى­سىن­شى جىلدارى شىڭجاڭ قازاقتارى ارا­سىندا قىتاي حالىق رەسپۋبليكاسىنىڭ كارتاسىن تاۋىققا ۇقساتىپ تۇسىنەتىن قىزىق تا­نىم بول­­دى. راسىندا قىتاي ەلىنىڭ كار­تاسى تاۋىق­­قا ۇق­سايدى. ءبىز شىڭجاڭدى تاۋىق­تىڭ­ «قۇي­­رىعى» دەيمىز, ال شىعىسىن تاۋىق­­تىڭ «بو­تەگەسى» دەپ ايتاتىن» دەپ جازادى.

ءبىز ءسوز ەتىپ وتىرعان شاندۋن ولكەسى ءدال وسى «بوتەگەدە» ورنالاسقان. وسىندا بارعان قارا ايعىر ارادا ءبىرجارىم جىل وتكەندە, «بوتەگەدەن» قاشىپ شىعىپ, جولاي حەبەي, شانسي, شەنسي, ينچۋان, گانسۋ, تسين­حاي ولكەلەرىن كوكتەي ءوتىپ, 5050 شاقىرىم جولدى تۇياعى ۇگىتىلگەنشە جەر باسىپ, تۇلپارداي ءمۇسىنى تۋلاقتاي بولىپ تۋ­عان جەرى كوكتوعاي اۋدانى قاراتۇڭكە اۋىل-قىستاۋلىعىنا قاراستى سانارالعا مامىر ايىنىڭ باسىندا كەلىپ جەتكەن ەكەن. قوزعالماي باۋىرىن سازعا توسەپ بىرنەشە كۇن جاتىپتى. سودان ءدۇر سىلكىنىپ تۇرعاندا قۋ ەرتىستىڭ سۋىنان ءشولى قانعانشا ءىشىپ, جاڭا كوكتەگەن بالعىن شالعىندى تۇبىنەن ورىپ اساپ, ءال جيناعان سوڭ, كوكتەمدە لاي تاسىپ جاتقان داريانى كەسىپ ءوتىپ, ارعى جاعاداعى قۇمقايراققا ءبىر اۋناپ الىپ, جايلاۋعا تارتادى.

* * *

ەرتەڭىندە بادەلحان دەگەن جىلقىشى جىگىت جالعىز قۇدىقتىڭ بوكتەرىنەن «بو­تەگەگە» ۇستالىپ كەتكەن قارا ايعىردى كورىپ, جولداستارىنا شاۋىپ كەلەدى. كوزىندە جاس.

– ۋا, جىگىتتەر, مەن ءبىر عاجايىپقا كەز بولدىم!

– سونشالىق ابىرجيتىنداي نە بولدى ساعان؟

– قازىر ايتام, جاعاسى بارلار جاعا­لارىڭ­دى ۇستايسىڭدار, جاعاسى جوقتار كەڭىردەكتەرىڭدى ۇستايسىڭدار. بىلتىرعى «بوتەگەگە» كەتكەن قارا ايعىر قاشىپ كەلىپ­تى. جىلقىنىڭ ىشىندە ءجۇر.

– وتىرىك ايتپا, ول باسقا مال شىعار, – دەپ, جىلقىشىلار سەنبەيدى. كەشكە بارلىعى جينالىپ بارىپ كورسە, راسىندا دا قارا ايعىر قۇر سۇلدەرى قالعان جىلقىنىڭ ىشىندە ءجۇر. جىلقىشىلار اڭ-تاڭ. قارا ايعىردىڭ قاشىپ كەلگەنى جايلى اڭگىمە جاقىن ماڭايعا تاراپ, كۇللى كوكتوعاي دۇرلىگەدى. بىرەر كۇننەن كەيىن جانۋاردى كورەيىك دەپ ادامدار كەلسە ايعىر جوق. سويتسە, جارىقتىق تۇرعىننىڭ شاتىنداعى ۇتىبۇلاقتا جاتقان ءوزىنىڭ ءۇيىرىن تاۋىپ الىپ, ءبىر تۇندە كۇڭگەيتىگە شىعىپ كەتىپتى.

سودان ەل جايلاۋعا شىعىپ, كوشپەن بىرگە جىلقىشىلار تابىندى ايداپ, جونعا بارسا, قارا ايعىر تاۋ ەشكىسىنىڭ تەكەسىندەي سەرەكتاستىڭ باسىنا شىعىپ العان, قوس قۇلاعىن قايشىلاپ, سومداپ سوققان تاس مۇسىندەي سەرەيىپ تۇرعانىن كورەدى. مىنا, كورىنىسكە تامسانعان ساقا جىلقىشىلار «جانۋارىم-اي, سەنىڭ وبالىڭا قالعان ەكەن­بىز-اۋ...» – دەپ, ەڭكىلدەپ جىلاپتى.

كەيىن بۇل وقيعانى كوزىمەن كورىپ تەبىرەنگەن مەدەن كامالي ۇلى اتتى كۇيشى قارا ايعىرعا ارناپ «كەتتىم-اۋ» جانە «جەتتىم-اۋ» دەگەن ەكى كۇيىن شىعارعان ەكەن. «كەتتىم-اۋ» كۇيىنىڭ سارىنى: ق ۇلىن قىپ تۋىپ قۇيعىتقان, قۇت مەكەن سەنەن كەتتىم-اۋ, ەنە ءسۇتىن ەمىزگەن, ەسىل جەر سەنەن كەت­تىم-اۋ, كەكىلىم سيپاپ ماي جاققان, ەسىل ەل سەنەن كەتتىم-اۋ, تۇنىق سۋلى, شالعىن ءشوپ, جاسىل جەر سەنەن كەتتىم-اۋ», دەپ زارلى تول­عاۋمەن بەبەۋلەسە, «جەتتىم-اۋ» كۇيى شاتتىقتى, شالقىمالى, اسىرەسە ارقى­راي كىسىنەپ ۇيىرىنە قوسىلعان قارا اي­عىردىڭ ارەكەتى دومبىرا تىلىمەن اسەرلى بەرىلىپتى. بۇل ءسوزدى ءبىز كۇيدى تىڭداعان ادام رە­تىندە ايتىپ وتىرمىز.

سوڭعى جاڭالىقتار