• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
11 قىركۇيەك, 2012

سايىن دالانىڭ ساردارى

525 رەت
كورسەتىلدى

سايىن دالانىڭ ساردارى

سەيسەنبى, 11 قىركۇيەك 2012 7:28

(بۇقارباي باتىردىڭ تۋعانىنا – 200 جىل)

تاريحشىلارىمىزدىڭ پايىمداۋىنشا, تەك سوڭعى بىرەر عاسىر كولەمىندە عانا قازاق حالقى 360-تان استام قاندى شايقاستاردى باستان وتكەرگەن ەكەن. ايتسە دە كەنەسارى قاسىم ۇلى باستاعان ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىستىڭ ماڭىزى دا, سالماعى دا, ءتول تاريحىمىزدان ويىپ الار ورنى دا ەرەكشە. نەگە دەسەڭىز, اتالمىش الاپات ايقاس الدىنا قويعان ارمان-ماقساتىنىڭ ايقىندىلىعىمەن دە, اۋقىمدىلىعىمەن دە كۇللى الاشتى ورتاق مۇددەگە جۇمىلدىرا بىلگەن جالپىحالىقتىق سيپاتىمەن دە دارالانىپ تۇرادى. بۇگىن ءبىز قالىڭ قازاقتى اتقا قوندىرعان وسىناۋ ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىستىڭ باس ساردارلارىنىڭ ءبىرى, اقتىق دەمى بىتكەنشە كەنە حاننىڭ ەڭ سەنىمدى سەرىگى بولا بىلگەن مىڭباسى – بۇقارباي  ەستەكباي ۇلى ءباھادۇر جايلى سىر شەرتكەلى وتىرمىز.

 

سەيسەنبى, 11 قىركۇيەك 2012 7:28

(بۇقارباي باتىردىڭ تۋعانىنا – 200 جىل)

تاريحشىلارىمىزدىڭ پايىمداۋىنشا, تەك سوڭعى بىرەر عاسىر كولەمىندە عانا قازاق حالقى 360-تان استام قاندى شايقاستاردى باستان وتكەرگەن ەكەن. ايتسە دە كەنەسارى قاسىم ۇلى باستاعان ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىستىڭ ماڭىزى دا, سالماعى دا, ءتول تاريحىمىزدان ويىپ الار ورنى دا ەرەكشە. نەگە دەسەڭىز, اتالمىش الاپات ايقاس الدىنا قويعان ارمان-ماقساتىنىڭ ايقىندىلىعىمەن دە, اۋقىمدىلىعىمەن دە كۇللى الاشتى ورتاق مۇددەگە جۇمىلدىرا بىلگەن جالپىحالىقتىق سيپاتىمەن دە دارالانىپ تۇرادى. بۇگىن ءبىز قالىڭ قازاقتى اتقا قوندىرعان وسىناۋ ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىستىڭ باس ساردارلارىنىڭ ءبىرى, اقتىق دەمى بىتكەنشە كەنە حاننىڭ ەڭ سەنىمدى سەرىگى بولا بىلگەن مىڭباسى – بۇقارباي  ەستەكباي ۇلى ءباھادۇر جايلى سىر شەرتكەلى وتىرمىز.

بۇقارباي باتىر 1812 جىلى, ياعني ورىس-فرانتسۋز سوعىسى تۇ­سىندا جالاعاش اۋدانىنداعى وسى كۇنگى ءوزىنىڭ ەسىمىمەن اتالاتىن اۋىلدا ومىرگە كەلگەن. اكەسى ەس­تەك­باي ەلگە وتە سىيلى, ءتىل­گە شەشەن, قوعامشىل, قايى­رىمدى, ساياتشى, سەرى كىسى بول­عان دەسەدى. قازاقتا: «جاقسىنى ءبىر جاپىراق ەتتەن قىسادى», دەگەن ەجەلدەن كەلە جاتقان ءسوز بار عوي. سول ايت­قانداي, ەستەكباي بابامىزدىڭ دا پەرزەنتتەرى تۇر­ماي, قىرقىنان شىعار-شىقپاس­تان شەتىنەي بەرسە كەرەك. ايتسە دە ابىز اقساقال تابيعاتىنا ءبىت­كەن سابىرلىلى­عى­مەن اقجارىل­قاپ كۇن تۋار ساتتەن ۇكىلى ءۇمىتىن استە ۇزبەيدى.بىردە داستارقان باسىندا باس قوسقان ەل اعالارىنىڭ ءبىرى: «ءىز­دەنگەن جەتەر مۇراتقا», دەگەن ءسوز بار عوي حالقىمىزدا. وتكەنگە سالاۋات, قالعانعا بەرەكەت, شىرا­عىم. كەزىندە سوپىلىق اعىمنىڭ ءىرى عۇلاماسى اتانعان باقۋادين اۋليەنىڭ باسىنا بارىپ, زيارات ەتىپ قايتساڭ قايتەدى. وزىڭمەن بىرگە كەلىندى دە الا كەتكەيسىڭ. قانشا پەرزەنت بەرەمىن دەسە دە, بۇل جاراتۋشى يەمىزگە قيىن شارۋا ەمەس قوي. ءبىزدىڭ بىلۋىمىزشە, ول جاقتان ەشكىم دە قۇرالاقان قايتىپ جاتپاعانعا ۇقسايدى. اللا جار بولىپ, نيەتتەرىڭدى قابىل ەتسىن», دەپ اعىنان جارىلىپ, اق باتاسىن بەرگەن كورىنەدى. سونىمەن, ەستەكباي بابامىز قۇداي قوس­قان قوساعى زاعيپا انامىز ەكەۋى ساۋدا كەرۋەنىنە ىلەسىپ, اراعا بىرەر اپتا سالىپ, باقۋادين ءاۋ­ليەنىڭ باسىنا كەلىپ تۇنەيدى. مال شالىپ, قۇدايى ساداقا تاراتادى, ءولى ارۋاقتارعا دۇعا باعىشتايدى. سول كۇنى تۇسىندە اسا تاياقتى, اق سالدەلى اقساقال ايان بەرەدى:– شىراعىم, پەيىلىڭ پاك, جۇرەگىڭ تازا, تاۋبەشىل جان ەكەن­سىڭ, وسىنىڭ ءۇشىن دە ءتاڭىرىم سا­عا­ن بەك ريزا. اللادان ون پەرزەنت سۇرايسىڭ با, الدە سولارعا تاتىر­لىق بىرەۋىن قاناعات تۇتاسىڭ با؟قۋانعانى سونشالىق, جالعىز شارانانىڭ تىرناعىنا زار بولىپ جۇرگەن ەستەكباي اتامىز:– بىزگە سول ءبىر ءتۇيىر ۇلىڭىز دا جەتىپ جاتىر عوي, تاقسىر, – دەپتى.– وندا بۇل ۇلىڭ بىرەۋ بولسا دا بىرەگەي بولىپ ەرجەتەر. اۋازاسى التى الاشقا جايىلار حاس باتىر بولار. ينشاللا, ۇزاق جاسار, ءاۋمين, – دەسە كەرەك.اراعا جىل سالىپ جارىق ءدۇ­نيەگە كەلگەن نارەستەگە اكەسى بۇ­قارباي دەگەن ەسىم بەرەدى. ەرتەرەك ەسەيسىن دەپ ونى كىشكەنتايىنان-اق شاباندوزدىق ونەرگە باۋليدى. ال ساياتشىلىعى ەكى باستان عوي. بۋىنى بەكىپ, بۇعاناسى قاتپاي جا­­تىپ, ءومىرى جاۋىرىنى جەر ءيىس­كەپ كورمەگەن تۇيە بالۋاندى جى­عىپ, باس بايگەگە ءبىر ءۇيىر جىل­قى­نى ايداپ قايتادى. وسىدان كەيىن-اق ونىڭ الاپات كۇش يەسى عانا ەمەس, قاس قاعىم ساتتە-اق قار­سى­لاسىن قاپى قالدىرىپ كە­تەرلىك ايلاكەرلىگى, كوز ىلەسپەس شالت­تىعى اۋىل-ايماققا تۇگەل جايىلىپ كەتەدى.اتاق-داڭقى ءۇش جۇزگە ءماشھۇر ساركەنىڭ نەمەرەسى بايقادام باتىر:– مىناۋ ءتىرى بولسا, بولايىن دەپ تۇرعان بالا ەكەن, ەندى مۇنى اسكەري ونەرگە باۋليىق, – دەپ ونى ءوزىنىڭ جاساعىنا قوسىپ الادى. ءىنىسىنىڭ ات قۇلاعىندا ويناي ءبى­لەرلىك شاباندوزدىعى, نايزا­گەر­لىگى, قىسىلشاڭ ساتتەردەن وپ-وڭاي جول تاۋىپ كەتەرلىك تاپ­قىر­لىعى, جۇرەكتىلىگى قاتتى ۇنايدى. ساركە اتاڭنىڭ جولىن بەرسىن دەپ اعىنان جارىلىپ, اق باتاسىن بە­رەدى. اعاسىنىڭ لەبىزى قابىل بولىپ, بابامىز بەرتىن كەلە كۇللى قازاقتىڭ جوعىن جوقتاپ, جانىنا جالاۋ بولار حاس باتىرى بولىپ قالىپتاسادى.ءسويتىپ جۇرگەندە 1836 جىل دا كەلىپ جەتەدى. بۇل كەزدە بابامىز نەبارى 24 جاستا ەكەن. سول جىل­دىڭ جادىراعان جازىندا جالا­عاش جەرىنە كەنەسارى باستاعان ءمار­تەبەلى مەيماندار ات باسىن تىرەپ, ءداۋىمباي وزەگىنىڭ جاعا­سىنا كەلىپ جايعاسادى. قۇشاق جايا قارسى العان ەل اعالارىنا باس قولباسشى الداعى جىلدارى باستاۋ العالى تۇرعان ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىسىنە كىشى ءجۇز حالقى اراسىنان ەل نامىسىن قورعاي بىلەر ساربازدار ىرىكتەگەلى كەلگەنىن جەت­كىزەدى جانە وسىعان جان-جاقتى قولداۋ كورسەتۋلەرىن وتىنەدى. قا­شاننان قوناقجاي حالىق ەمەسپىز بە. مۇنىڭ ۇستىنە اتاق-داڭقى جەر جارعان ابىلاي حاننىڭ نە­مەرەسى ادەيىلەي ساۋىن ايتا كەلگەن سوڭ, ەل قورعاۋ ىسىنەن كىم قالىس قالار دەيسىز, العاش­قى­لار­دىڭ ءبىرى بولىپ بۇقارباي باس­تاعان ەل ازاماتتارى قابىلداندى. بۇلاردىڭ شاباندوزدىعى دا, نايزاگەرلىگى دە, ەڭ باستىسى جۇ­مىلعان جۇ­دىرىقتاي ءاۋىزبىر­شى­لىگى كەنە­سارىنىڭ ويىنان شى­عادى. ولار ءبىر اي بويى باس قول­باسشىنىڭ سۇزگىسىنەن ءوتىپ, جو­عارى باعاسىن الادى.كەنەسارى باستاعان مەيماندار قاس قارايىپ, ىمىرت ۇيىرىلگەنشە سىر بويى جىگىتتەرىنىڭ اسكەري جاتتىعۋلارىن قىزىقتاسا, قالعان ۋاقىتتارىن ءان-جىر تىڭداۋعا, اي­تىسكەر اقىنداردىڭ ايشىقتى ونەرلەرىن تاماشالاۋعا ارنايدى. جىر دوداسىندا وزا شاۋىپ, باس بايگەنى قانجىعاسىنا بايلاعان قارشاداي بالانىڭ وتكىرلىگى مەن قيىننان قيىستىرار ءسوز ساپتاۋى كەنەسارىعا قاتتى ۇنادى. ما­قامى قانداي دەسەڭىزشى. توكپە جىراۋدىڭ ناعىز ءوزى دەرسىڭ! كۇنى ەرتەڭ-اق جورىق جىرشىسى بولۋعا سۇرانىپ-اق تۇرعان بۇل بوزبالا جالاعاشتىق اشامايلى كەرەيت نىسانباي جىراۋ بولاتىن-دى. وسى ساپارىندا ايتۋلى اقىنى اتانىپ, حاننىڭ اقتىق دەمى تاۋ­سىلعانشا نەبىر تار جول, تايعاق كەشۋلەردى بىرگە وتكەرىسەدى. نى­سەكەڭ تاۋەلسىزدىگىمىز جو­لىنداعى تاباندى كۇرەسكەر  عانا ەمەس, سون­داي-اق «كەنەسارى – ناۋرىزباي» اتتى كولەمدى تاريحي داستانىندا جازعان اسىلى زامانى­مىزدىڭ زاڭعار جازۋشىسى مۇح­تار اۋەزوۆتىڭ نىسانبايدى ابىلاي زامانىنداعى بۇقار جىراۋدان كەيىنگى «جالىندى جورىق جىرشىسى», دەپ جوعارى باعالا­ۋى دا تەگىن بولماسا كەرەك.قايسىبىر ساردار, قايسىبىر مىڭ­­­­باسى بولماسىن, جاۋعا جال­عىز شاپپاعان. ونىڭ ولىسپەي بەرىسپەس جاراقتى جاساعى, قيىن-قىستاۋ ساتتەردىڭ   وزىنەن جول تاۋىپ شىعا الاتىنداي سەنىمدى سە­رىكتەرى, كيەلى بايراعىن ارىنداي, جانىنداي اسپەتتەپ, ۇلىقتاي ءبىل­گەن تۋبەگىلەرى بولعان. ءوزىمىز ءاڭ­گىمەلەگەلى وتىرعان ەلقوندى باتىر دا اتالاس اعاسى, باۋىرى بۇ­قارباي باتىردىڭ وڭ قولى بول­عانعا ۇقسايدى.باتىر بابامىز جورىققا شى­عاردا ەڭ الدىمەن الگىندەي مىق­تى جىگىتتەردەن جاسالعان جاسا­عىنا جانە جەكپە-جەككە شىققان­دا قارسىلاسىن ات ۇستىنەن اۋدارىپ تاستار الاپات كۇش يەسى تۋبەگىسى ەلقوندى ىنىسىنە سەنەدى ەكەن. باتىر بابامىزدىڭ: «ەل­قون­دىم بار, نە قامىم بار», – دەۋىنىڭ سىرى دا وسىندا جاتسا كەرەك. تۋبەگىنىڭ تاعى بار ەرەكشە قاسيەتى – قۇرا­لايدى كوزدەن اتىپ تۇسىرەرلىك حاس مەرگەندىگى دەگەندى ايتادى كونەكوز قاريالار. ەل­قوندى باتىر قارا­قۇرىم بولىپ قاپتاپ كەلە جاتقان قالىڭ جاۋ­دىڭ شاشاقتى تۋىن ءدال كوزدەپ, ۇڭعىسىنان اتىپ تۇسىرەدى ەكەن. تۋى قۇلاعان سوڭ, اللا ءبىزدىڭ جولىمىزدى وڭعار­مادى دەپ جاۋ دا ات باسىن كەرى بۇراتىن بولعان. مىنە, وسىلايشا اۋەلى قۇ­داي, سونان سوڭ تۋبەگىنىڭ مەر­گەندىگى ار­قاسىندا كوپتەگەن شاي­قاستاردى باتىر بابامىز قانتو­گىسسىز اياقتاپ جۇرگەن.بىزگە جەتكەن دەرەككوزدەرگە قا­راعاندا, بابامىزدىڭ جۇرەك­تى­لىگى سونشالىق, تىپتەن قىلى­شى­نان قانى سورعالاپ تۇرعان حان­داردىڭ دا قاھارىنان قايمىق­پاعان. قارا قىلدى قاق جارارلىق ءتۋابىتتى سول تۋراشىلدىق قا­سيەتىنەن استە اينىماعان. مۇنى وزىمەن قارۋلاس بولعان قاندى كوي­لەك جولداستارى ارعىن اعىباي دا, ءالىم جانقوجا دا, قىپشاق جانازار دا, سونداي-اق ساراي اقىنى, جەرلەسىمىز اشامايلى كەرەيت نىسانباي جىراۋ دا جوققا شىعارماعان. كەنە حاننىڭ تۋعان قارىنداسى, الىم-سالىقپەن اينالىساتىن ارنايى جاساقتىڭ قول­باسشىسى بوپاي حانىمعا كەزىندە بابامىزدىڭ دا كوڭىلى اۋعان سىڭايلى. مۇنىڭ ءوزى اقىرىندا قىزۋقاندى ناۋرىزبايدىڭ نامىسىنا ءتيىپ, قاپىسىن تاپسا, قا­لايدا بۇقاربايدىڭ كوزىن جويۋعا ۇمتىلادى. بىراق قانشا وقتالسا دا جۇرەگى داۋالاماي-اق قويعان. ويتكەنى «اققا قۇداي جاق» دە­مەكشى, بىرىنشىدەن, بابامىزدى بۇقارداعى باقۋادين اۋليەنىڭ ارۋاعى, ەكىنشىدەن, ەكى يىعىن­داعى قوس جولبارىسى قىزعىشتاي قورعاپ, قارسىلاستارىنىڭ ءسىل­تەگەن قىلىشىن دا, نايزاسىن دا قاعىپ تاستاپ وتىرعان. مۇنى كەيىن ناۋرىزبايدىڭ  ءوزى  دە  مو­يىنداپ, قارۋلاس اعاسىنان كەشى­رىم سۇراعان كورىنەدى. بۇل جەردە كەنە حاننىڭ دا: «ەر شەكىسپەي بەكىس­پەس دەگەن ءسوز بار, ناۋانجان, باسقا-باسقا, بۇقاربايدىڭ ورنى ءبىز ءۇشىن بولەك قوي, ارۋاعى دا باسىم, ودان ايىرىلساق, بىلايعى كۇنىمىز نە بولماق؟» – دەگەن ەسكەرتپەسىن دە جوققا شىعارا المايمىز.الاشتىڭ نەبىر جۇرەك جۇتقان حاس باتىرلارىن ءبىر تۋدىڭ استىنا بىرىكتىرە بىلگەن كەنەسارى قا­سىم­ ۇلى باستاعان ۇلت-ازاتتىق كو­تەرىلىسىنىڭ (1837-1847) اياقتال­عانىنا بيىل 164 جىل تولعالى وتىر. ارادا ءبىر جارىم عاسىردان استام ۋاقىت وتسە دە ونىڭ ءمان-ماعىناسى تاۋەلسىزدىگىمىزدىڭ ار­قاسىندا جاڭا ءبىر قىرىنان جار­قىراي تۇسۋدە. كەشەگى كەڭەس داۋىرىندە ورىس تاريحشىلارى كەنەسارىنى «ۇلتشىل, ب ۇلىكشىل, باس­كەسەر» دەپ جەردەن الىپ, جەرگە سالىپ, ورىنسىز جەرگە پىشاق ۇرىپ جاتتى. وسى تاقىرىپقا تۇڭعىش رەت عىلىمي ديسسەرتاتسيا قورعاعان ە.بەكماحانوۆ اعامىز يتجەككەنگە ايدالىپ كەتتى. كەنە حان تۇقىمى دا قۋعىن-سۇرگىننەن كوز اشقان جوق. بۇقارباي بابامىزدى دا اۋىزعا الۋعا باتىلىمىز بارمادى. «اققا قۇداي جاق» دەمەكشى, قازىرگى كۇنى سول ءبىر ارىستارىمىزدى جالعان جالادان اراشالاپ الىپ, تاريح ساحناسىنا قايتا شى­عارىپ جاتقان جايىمىز بار. بۇعان دا شۇكىرشىلىك دەيىك, اعايىن!سان عاسىرلار بويى ءوز قۇزى­رىنداعى بۇراتانا حالىقتاردى اشسا الاقانىندا, جۇمسا جۇدى­رىعىندا ۇستاپ, شەكسىز بيلىگىن جۇرگىزىپ كەلگەن ورىس وتار­شى­لارىنىڭ ازاتتىقتى اڭساعان كەنەسارى سىندى ارىستانداردى دا, البەتتە, ۋىسىندا ۇستاۋعا جان­تالاسىپ-اق باعادى. بىراق ەلجاندى, ۇلتجاندى ازاماتتار مۇنداي وزبىرلىققا كونگىسى كەلمەي, كەنەسارى تۋىنىڭ استىنا توپتاسادى. وسىلايشا قازاق دالاسىندا ۇلت-ازاتتىق كوتەرىلىسى كەڭ قانات جايا باستايدى. ءاۋ باستان مىڭ قا­رالى ساربازدان قۇرالعان شاعىن اسكەر بەرتىن كەلە قۇرامى 20 مىڭدىق جاساققا جەتەدى. رەسەي سياقتى الپاۋىت ەلمەن ايقاسۋدىڭ وڭاي شارۋا ەمەس ەكەنىن ىشتەي سەزسە دە, وسىنداي تاۋەكەلگە با­رۋى­نا تۋرا كەلەدى. سوندا ول قاۋ­قارسىز قارۋىنا ەمەس, قالىڭ ەلى –قازاعىنا, قيامەت كۇنىندە دە قا­سىنان تابىلا بىلەتىن اعىباي, بۇقارباي جانە ناۋرىزباي سىندى حاس باتىرلارىنا سەنگەن ەدى. وزىق اقىل-ويى, پاراساتى, ايلا­كەرلىگى, سوعىس تاكتيكاسىن جەتىك مەڭگەرگەندىگى ارقاسىندا جورىق جولىن ۇنەمى وزگەرتىپ, سوڭىنا شىراق الىپ تۇسكەن رەسەيدىڭ جازالاۋشى وتريادتارىن سان مارتە سازعا وتىرعىزىپ, كوپ شىعىنعا ۇشىراتادى. كەنەسارىنىڭ مۇن­داي وپشەس ەرلىگىن, تىپتەن, قار­سىلاستارى دا مويىنداۋعا ءماج­بۇر بولعان.بۇل جونىندە ورىس تاريحشىسى ن.ن. سەرەدان: «كەنەسارى ءوز جاق­تاستارىنىڭ ىقىلاسىنا لايىقتى بيلەۋشىسى بولا ءبىلدى. ول باس­قار­عان جاساقتار رۋحىنىڭ جوعار­ى­لىلىعىنا ەۋروپالىق اسكەردىڭ قاي-قايسىسىنىڭ بولماسىن قول­باسشىلارى قىزعانا قارايتىن ەدى… كەنەسارى ءوزىنىڭ جويقىن شابۋىلدارى كەزىندە جولىندا­عىسىنىڭ ءبارىن تىپ-تيپىل ەتەتىن دۇلەي داۋىل سياقتى قۇيعىتا جونەلەتىن. الدىنان قانداي كە­دەر­گى كەزدەسسە دە بوگەلمەيتىن. قايتا, كەرىسىنشە, بارلىق توسقا­ۋىلدار مۇنىڭ توپان سۋداي ارىن­داعان قۋاتىنىڭ الدىندا تۇگەل كۇيرەپ بىتپەيىنشە وعان ەش توقتاۋ بولمايتىن. كەنەسارىنىڭ بو­يىن­داعى وسى قاسيەتتەرىن ءبىز­دىڭ كوشپەندىلەر جوعارى باعا­لايتىن جانە ونىڭ ساردارلارى ءوز قولباسشىسىنا شەكسىز بەرىلىپ, شىن جۇرەكتەرىمەن ونى قاتتى قۇرمەتتەۋشى ەدى», – دەيدى.ال ورىس زەرتتەۋشىسى ۆ.­ا.پوتتو «قىرداعى جورىقتار حاقىندا» (1872) اتتى كىتابىندا: «كەنەسارى كوتەرىلىسى كەڭ اۋقىمدى جانە بىراۋىزدىلىق سيپاتقا يە بولدى. سوندىقتان دا ونى اۋىزدىقتاۋ وڭايعا تۇسپەدى. مۇنىڭ ۇستىنە ب ۇلىكتى وتە وجەت, اسا دارىندى ءجا­نە اسقان جىگەرلى ادام باسقار­دى», – دەپ جازعان ەدى. مۇنىڭ ءبارىن ءبىز كەزىندە «قازاقتاردىڭ ءشاميلى» اتانعان كەنە حانعا دا, ونىڭ بۇقارباي سىندى سايىپ­قىران ساردارلارىنا بەرىلگەن ءادىل باعا دەپ ءتۇسىنۋىمىز قاجەت. قازاقتىڭ اقيىق اقىنى ماعجان جۇماباەۆتىڭ: «الاشتا تالاي-تالاي ەرلەر وتكەن, ەرلەردە كەنەكەمە كىم بار جەتكەن», – دەگەن جىر جول­­دارى دا دۋلىعالى دالا پەر­زەنتىنىڭ ابىروي-بەدەلىن ودان ءارى اسقاقتاتىپ تۇرعانداي.رەسەي پاتشالىعى 1730-1740 جىلدارى جاسالعان كەلىسىم-شارت­تاردىڭ ەكەۋىن دە ورىنداماي, العاشىندا ورىنبور, ترويتسك, ادىرلى, ورسك, پەتروپاۆل, پاۆلودار, سەمەي, وسكەمەن بەكىنىس­تەرىن تۇرعىزسا, ابىلاي حان ءدۇ­نيە­دەن وتكەن بويدا ىشكە تەرەڭ­دەي ەنىپ, ىرعىز, تورعاي, اقمولا, كوكشەتاۋ, ورتاۋ, قارقارالى قا­مال­دارىمەن قازاق جەرىن قۇر­ساۋلاي باستاعان. مىنە, وسى ءبىر باسقىنشىلىق  ساياسات كەنەسارى مەن ونىڭ ساردارلارىن اتقا سۋىت  قوندىرعان. كەنەسارى اق پاتشاعا جولداعان جەدەلحاتتارىنىڭ ءبى­رىن­­دە: «ەسىل, نۇرا, اقتاۋ, ورتاۋ, قارقارالى, توبىل, قوسمۇرىن اتام زاماننان بەرى ءوز جەرىمىز ەدى. ءبارىن تارتىپ الىپ, مىقتى بە­كىنىستەرمەن قورشاپ الدىڭىزدار. ەندى قارۋ الىپ, اتقا قونباسقا بىزدە وزگە جول قالمادى», – دەپ ءوز ويىن اشىق بىلدىرگەن.بەلگىلى عالىم ە. بەكماحانوۆ: «قىرمەن اراداعى ۋاقىتشا ءبىتىم, سول 1842 جىلى گورچاكوۆ تاراپىنان زاڭسىز بۇزىلدى. ەساۋل سوتنيكوۆ باسقارعان ءسىبىر وتريادى كەنەسارىنىڭ اۋىلدارىن شاۋىپ, كوپ مالدى ايداپ اكەتتى جانە كەنەسارىنىڭ ايەلى كۇنىمجاندى تۇتقىنداپ اكەتتى. كوپ ۇزاماي ءسىبىر وتريادى كەنەسارىنىڭ «اق­ساقال توبەدەگى» كوشىپ-قونىپ جۇرگەن اۋىلدارىن ويراندايدى. ابايسىز وتىرعان ەلدى قانعا بوياپ, 100-گە جۋىق ادامدى دارعا استىرىپ, 1000 تۇيە, 3000 جىلقى, 10000 قوي مەن 25 ادامىن تۇت­قىنداپ, وزدەرىمەن بىرگە الا كەتە­دى», – دەپ جازادى. («قازاقستان XIX عاسىردىڭ 20-40-جىلدارىندا». الماتى, 1994 جىل. 261-بەت).باتىر بابامىز 10 جىل بويى قاشان كەنەسارى حاننىڭ اقتىق دەمى بىتكەنشە ازاتتىق تۋىنىڭ استىندا ارىستانشا ايقاسادى. بۇ­قارباي باتىردىڭ ۇلقاياق, بۇلانتى, جىلانشىق وزەندەرىنىڭ بويىنداعى وشپەس ەرلىكتەرى مەن سوزاق, اقمولا بەكىنىستەرىن با­عىن­دىرۋداعى ابدەن ىسىلعان, شار بولاتتاي شيرىققان ءور تۇل­عاسى مەن كانىگى اسكەري قولباس­شى­لارعا عانا ءتان ويلى ءىس-قيمىل­دارىن كەنە حان ارقاشان ريزا­شىلىقپەن ەسكە الىپ, وزگە سار­دار­لارعا ۇلگى-ونەگە ەتىپ وتىرعان. مىسالى, ورىس وفيتسەرى كاربىشەۆ باسقارعان اقمولا بەكىنىسىن تىزە بۇكتىرۋ وتە قيىنعا تۇسكەنگە ۇقسايدى. تەرەڭ ورمەن, بيىك تە قالىڭ دۋالدارمەن تۇمشالانعان بەكىنىستى اۋزىنان وت بۇرىككەن   اۋىر زەڭبىرەكتەر بولماسا, وزگە قارۋمەن باسىپ الۋ مۇلدە مۇمكىن ەمەس-ءتىن. بۇقارباي, باسىقارا باتىرلار باستاعان جاساقتار بۇعان دا ايلا-امال تابادى. ولار ءوز ساربازدارىنا ۇشىنا مايلى ءشۇ­بەرەكتەر ورالىپ, وت تۇتاتىلعان جەبەلەرمەن اتقىلاۋعا بۇيرىق بەرەدى. وسىلايشا بەكىنىس ىشىندە جان تۇرشىگەرلىك ءورت پايدا بولىپ, ورىس اسكەرلەرى امالسىزدان تىزە بۇگەدى. وكىنىشكە قاراي, وسى كەسكىلەسكەن شايقاستا باسىقارا باتىر مەرت بولادى.البەتتە, باتىر بابامىزدىڭ 10 جىلعا سوزىلعان جورىق جىلدارى مەن وشپەس ەرلىكتەرىن ءبىر ماقالاعا سىيعىزۋ استە مۇمكىن ەمەس. بيىلعى بۇقارباي باتىر­دىڭ 200 جىلدىق تويىنا وراي ءالى دە تالاي-تالاي زەرتتەۋلەر مەن كولەمدى دۇنيەلەردىڭ جارىق كو­رەرى ءسوزسىز. ءبىز بۇل ماقا­لا­مىزدا باتىر بابامىزدىڭ تاۋەل­سىزدىك جولىنداعى تاباندى كۇ­رەسىنىڭ كەيبىر ساتتەرى جايلى عانا سىر شەرتتىك. ال ول كىسىنىڭ ەكى تاڭ­بالى تابىندى وتىرىق­شى­لىققا بەيىمدەپ, ۇلكەن نۇرا­نىڭ بويىنان 25 شاقىرىمدىق جارما قاز­دىرتىپ, ەگىنشىلىككە بەت بۇر­عى­زۋى, اقتىق دەمى ءبىت­كەنشە بيلىك قۇرىپ, ەل-حالقىنىڭ ىنتىماق-بىرلىگىن ساقتاۋداعى ءول­شەۋسىز ەڭ­بەگى قانشاما دەسە­ڭىز­شى؟! بۇل وزىنشە ءبىر پارا دۇنيە.اڭگىمەمىزدى قورىتىندىلاي كەلە, قاراسوزگە قايماق تۇرعىزعان حالىق جازۋشىسى, سۇيىكتى جەر­لەسىمىز, باتىر بابامىزعا جيەن بولىپ كەلەتىن ءابدىلدا تاجىباەۆ اعامىزدىڭ «بۇقارباي باتىر – ناعاشىم» اتتى تولعاۋىمەن اياقتاساق:كەنەسارى حانمەن ءبىر بولعان,نىسانبايعا جىر بولعان.قيىن-قىستاۋ ساتتەردە,ەلىنە قالقان, تۋ بولعان.ەلى ءۇشىن عانا ەڭىرەگەن,ولەتىن جەردە دە ولمەگەن.جاسقانىپ جاۋدان كورمەگەن.نامىستى قولدان بەرمەگەن,كوز ىلەسپەس شالتتىقپەنجاۋىنا نايزا سەرمەگەن.بۇقارباي باتىر – ناعاشىم.سەكىلدى ەدى دارا شىڭ.شيىرشىق اتىپ تۇراتىن,كورسە جاۋدىڭ قاراسىن.وردا بۇزار شاعىندا-اق,حالقىنان العان باعاسىن.جاراتپايتىن دۇشپاننىڭوزبىرلىعى مەن نالاسىن.باتىرلىق پەن تەكتىلىكتۇراتىن تاۋىپ جاراسىم.بۇقارباي باتىر – ناعاشىم.قىرانداي قاعىپ قاناتىنجاۋىنان تويات تاباتىن.ابىلايلاپ ات قويسا,وت بولىپ لاۋلاي جاناتىن.جاۋىن جەڭسە جانىشتاپ,ايىزى ءبىر قاناتىن.تىلەگىن تىلەر حالقىنانكەرەمەت قۋات الاتىن.قازاعىم دەسە قان جۇتقانجىرتقىزباعان جاعاسىن.بۇقارباي باتىر – ناعاشىم.كورمەگەن تاققا تالاسىپ,كورمەگەن ەشبىر اداسىپ.قورعاپ وتكەن قىزعىشتايقوينى قۇتتى دالاسىن,شىداپ باققان ەلەمەيقان جوسا بولعان جاراسىن.ارىستانداي ايباتتى,جولبارىستاي قايراتتىبۇقارباي باتىر – ناعاشىم.جەتىدە تاعام ءبىر تاتقان,جورىقتى عانا ۇناتقان.تاس قامالدىڭ ءوزىن دەقام كەسەكتەي ۋاتقان.جاپا شەككەن جانداردىجاقسى سوزىمەن جۇباتقان.سۇرىنبەي وتكەن سىناقتانجاقىنداتۋدى عانا ويلاعاناعايىنداردىڭ اراسىن.قاسيەتىمەن دە شەشەندىكتانتى ەتكەن الاشىن.بۇقارباي باتىر – ناعاشىم.جوقتان باردى قۇراعان,ەگىن ەكتىرگەن نۇرادان.قىرمانى تولىپ قىزىلعادان كەتپەگەن ۇرادان.ەلدىڭ قارنىن توعايتقان,نەسىبەسىن دە مولايتقان.ەكى تاڭبالى تابىننىڭابىروي-دانقىن زورايتقان.بۇقارباي باتىر – ناعاشىم.قازاق دالاسىندا وتكەن وسىنداي باتىردىڭ ارۋاعىن قاستەرلەۋ ءۇشىن قىزىلوردا وبلىسىنىڭ اكىم­دىگى بۇقارباي ءباھادۇردىڭ 200 جىلدىق مەرەيتويىن كەڭىنەن اتاپ وتپەكشى. وسىعان وراي اي­ماقتا قىركۇيەكتىڭ 28-29-ى كۇن­دەرى كەڭ كولەمدە ەكىكۇندىك ءىس-شارا وتەدى. مەرەيلى مەرەيتويعا الىس-جاقىنداعى اعايىننىڭ ءبا­رىن شاقىرامىز.احات جاناەۆ, قازاقستان جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى, قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى ءجۋرناليسى.قىزىلوردا.

سوڭعى جاڭالىقتار