سارسەنبى, 12 جەلتوقسان 2012 7:15
قازاق ادەبيەتى ورنى تولماس اۋىر قازاعا ۇشىرادى. 75 جاسقا قاراعان شاعىندا قازاق قارا ولەڭىنىڭ ەرەن جۇيرىگى, كورنەكتى اقىن ساكەن يماناسوۆ ومىردەن وزدى.
ول 1938 جىلى 2 مامىردا الماتى وبلىسى, الاكول اۋدانىنداعى تالاپكەر اۋىلىندا تۋعان. قازىرگى ءۇشارال قالاسىنداعى اباي اتىنداعى ورتا مەكتەپتى بىتىرگەننەن كەيىن تەمىر جول قۇرىلىسىندا قاتارداعى جۇمىسشى, اۋداندىق كومسومول كوميتەتىنىڭ نۇسقاۋشىسى بولعان. اۋداندىق, كەيىن كەلە «لەنينشىل جاس» گازەتتەرىندە, وبلىستىق پارتيا كوميتەتىندە,
سارسەنبى, 12 جەلتوقسان 2012 7:15
قازاق ادەبيەتى ورنى تولماس اۋىر قازاعا ۇشىرادى. 75 جاسقا قاراعان شاعىندا قازاق قارا ولەڭىنىڭ ەرەن جۇيرىگى, كورنەكتى اقىن ساكەن يماناسوۆ ومىردەن وزدى.
ول 1938 جىلى 2 مامىردا الماتى وبلىسى, الاكول اۋدانىنداعى تالاپكەر اۋىلىندا تۋعان. قازىرگى ءۇشارال قالاسىنداعى اباي اتىنداعى ورتا مەكتەپتى بىتىرگەننەن كەيىن تەمىر جول قۇرىلىسىندا قاتارداعى جۇمىسشى, اۋداندىق كومسومول كوميتەتىنىڭ نۇسقاۋشىسى بولعان. اۋداندىق, كەيىن كەلە «لەنينشىل جاس» گازەتتەرىندە, وبلىستىق پارتيا كوميتەتىندە, قازاقستان جازۋشىلار وداعىندا جاۋاپتى قىزمەتتەر اتقارعان. «بالدىرعان» جۋرنالىندا, «قازاق مەملەكەتى» گازەتىندە, دۇنيەجۇزى قازاقتارىنىڭ قاۋىمداستىعىندا ىستەگەن. «جازۋشى» باسپاسىندا رەداكتور, رەداكتسيا مەڭگەرۋشىسى, باس رەداكتور بولىپ جەمىستى ەڭبەك ەتكەن. الماتى وبلىستىق اكىمدىگىندە جاۋاپتى قىزمەتتە بولدى. قازاق كسر جوعارعى كەڭەسىنىڭ دەپۋتاتى بولىپ سايلانعان.
العاشقى ولەڭى 1956 جىلى جارىق كورگەن. سودان بەرگى كەزەڭدە: «تۋعان اۋىل», «اق ايدىن», «اق داريعا», «جايدارمان», «عاشىق دۇنيە», «التىن ايماق», «عاشىقپىن ساعان», «بەل-بەلەس», «ادىرنا», «جەبە», ورىس تىلىندە «سوزۆۋچيە», «تەتيۆا» اتتى كىتاپتارى, 1993 جىلى شىعارمالارىنىڭ ەكى تومدىعى جارىق كوردى. 1998 جىلى ءبىر تومدىق تاڭدامالىسى, 2001 جىلى «قالامداستارىم مەن زامانداستارىم» اتتى ەسسەلەر, پايىمدامالار, ارناۋ ولەڭدەر كىتابى شىققان. 2003 جىلى «ەلوردا» باسپاسىنان سوڭعى ونشاقتى جىل ىشىندە جازىلعان ولەڭدەرى «وتكىردىڭ ءجۇزى», ەستەلىكتەرى «جازۋشى» باسپاسىنان «قالام مەن زامان» دەگەن اتپەن جارىق كوردى. «جازۋشى» باسپاسىنان 2007 جىلى شىعارمالارىنىڭ ەكى تومدىعى, 2008 جىلى تاڭدامالى شىعارمالارىنىڭ 5 تومدىعى, بالالارعا ارنالعان «جانىبەك پەن اتاسى» اتتى كىتابى شىقتى.
كوركەم اۋدارما سالاسىندا ونىڭ تارجىماسىمەن شىعىس شايىرى جالالاددين رۋمي, ورىس اقىندارى ا.كولتسوۆ, ۆ. ماياكوۆسكي, انگولا اقىنى ا.نەتتو, ساحا اقىنى م.ەفيموۆ, قىرعىز اقىندارى ا.رىسقۇلوۆ, س.جۋسۋەۆتەردىڭ كىتاپتارى باسىلىپ شىقتى.
بىرقاتار رەسپۋبليكالىق بايگەلەردە جۇلدەلى ورىندارعا يە بولعان. حالىقارالىق «الاش» ادەبي سىيلىعىنىڭ لاۋرەاتى, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى, الماتى وبلىسىنىڭ جانە الاكول اۋدانى مەن ءۇشارال قالاسىنىڭ قۇرمەتتى ازاماتى.
قازاقستان رەسپۋبليكاسى مادەنيەت جانە اقپارات مينيسترلىگى,
قازاقستان جازۋشىلار وداعى باسقارماسى.
ناعىز الاماننىڭ سايگ ۇلىگى
الگىندە عانا باقىتجان مومىش ۇلىنىڭ ۇيىنە كىرىپ, وتباسىنا كوڭىل ايتىپ شىققانىم سول ەدى, سوڭىمنان تاعى ءبىر سۋىق حابار قۋىپ جەتتى: ساكەن قايتىس بولىپتى… اقىن يماناسوۆ… توبەمنەن جاي تۇسكەندەي بولدىم. قايران مەنىڭ اياۋلى دوسىم! ەكەۋمىز ءبىر جىلعى ءتول ەدىك. ءازىلىمىز جاراسقان قۇرداس ەدىك. مەنەن شىمشىم ءۇش اي كىشىلىگى بار بولاتىن. قالجىڭىمىزعا امسە وسى ءجايت تۇرتكى ەدى. «وۋ, ىنىشەك», – دەپ باستايتىنمىن مەن ءسوزىمدى كەزدەسكەن سايىن. «وۋ, مەنىڭ مارال اعام», – دەپ ك ۇلىپ سالەمدەسەتىن ول. «اسسالاۋماعالەيكۇم, مارال اعام, جالىقپاي دۇنيە ءجۇزىن ارالاعان», – دەپ قوسىپ قوياتىنى بار-دى. قۇرداسىمنىڭ وسى ازىلىنە شىنىمەن-اق زار بولىپ قالعانىم با؟!
ساكەنمەن العاش رەت 1959 جىلى تانىستىم. قازمۋ-ءدىڭ فيلولوگيا فاكۋلتەتىنە بىرگە تۇسكەن ەدىك. ادەبيەت دەيتىن كيەلى ورداعا ءوزى قاتارلى كەيبىر جىگىتتەرشە دۋىلداتىپ-شۋىلداتىپ كىرگەن جوق. ادەپتەن جاڭىلماي, بايىپتى سويلەپ, اپتىقپاي ەندى. الامانعا تۇسەتىن ناعىز سايگ ۇلىكتىڭ مىنەزىن تانىتتى. القىنعان-جۇلقىنعان ءبىراز جاس «تاي جارىستا» عانا ۇشقىرلىق كورسەتە, «قۇنان جارىسقا» ىلىككەندەر دە بىرتىندەپ شاڭ قاۋىپ قالدى. ال ساكەن سايگ ۇلىگىنىڭ تىزگىنىن تارتىپ ۇستاپ, ۇنەمى ورگە تارتاتىن ۇلان ءبايگەنىڭ جەل جاعىندا, ەركىن شاۋىپ وتىردى. اراعا ونداعان جىلدار سالىپ, ەكەۋمىزدىڭ جولىمىز قايتا قيىسقاندا, ول تانىمال ۇلكەن اقىن ەدى. «جازۋشى» باسپاسىندا ەكى جىلداي بىرگە ىستەدىك. دوستىعىمىز سول جەردە باستالدى. ول اۋەلدە رەداكتسيا مەڭگەرۋشىسى ەدى, سوڭىرا باس رەداكتوردىڭ ورىنباسارى, باس رەداكتور بولدى. ماعان ونىڭ تىڭعىلىقتى ىسكەرلىگى عانا ەمەس, ۇستانىمى بەرىك, ادالدىعى ۇنايتىن. 150-دەن استام كىل سايدىڭ تاسىنداي اقىن-جازۋشىدان قۇرالعان ساليقالى ۇجىم الدىندا ساكەننىڭ بەدەلى بيىك ەدى. جالتاقسىز تۋرا سويلەيتىن, ءادىل سويلەيتىن. كەرەكتى جەرىندە بەتىڭ بار, ءجۇزىڭ بار دەمەيتىن. سوندىقتان كوبىسى-اق ودان جاسقانا, ىعىپ جۇرەتىن. بىراق قياناتقا جوق ەدى. ارىپتەستەرىن قولداي دا, قورعاي دا بىلەتىن.
مەن ونىڭ كىسىلىگىمەن قاتار اقىندىعىن دا قاتتى قۇرمەتتەيتىنمىن. مەرزىمدىك باسىلىمدار بەتىندە جارىق كورگەن ولەڭدەرىن وقىماي جىبەرگەن ەمەسپىن. ءبىر جولى ۇلكەن توپتاماسىمەن تانىسىپ شىققان سوڭ, بولاشاقتا كەرەگى بولار دەگەن ويلارىمدى قاعازعا ءتۇسىرىپ وتىرىپ: «اقىن كۇيرەك تارتا باستاسا, كەمەلدىككە قول ارتقانى», دەپ جازىپ قويعانىم ەسىمدە. شىنىندا دا, ول كەمەل اقىن ەدى. ۇستامدى, پاراساتتى اقىن بولاتىن. ويلى جىرلار جازدى. ويلارى كەسەك ەدى. پىكىرلى ەدى, تاۋىپ ايتاتىن. جەڭىل-جەلپى سوزگە جوق ەدى. سوندىقتان دا پوەزيا ولكەسىندە وتە ابىرويلى بولدى. رەسمي اتاعى بار اناۋ-مىناۋ جازۋشىدان ەڭسەسى بيىك تۇراتىن. ونىڭ تالانت قارىمىن قاي-قايسىمىز دا مويىندايتىنبىز. ادەبيەتتەگى ابىروي رەسمي اتاقپەن ەمەس, قالامگەردىڭ تىرمىسىپ شىققان بيىگىمەن ولشەنەتىنىن انىق دالەلدەگەن كىسىنىڭ ءبىرى – وسى ساكەن. ءوزى باقيعا اتتانعانمەن, فانيگە ماڭگىلىك مۇرا قالدىرىپ كەتتى. جەتپىسكە تولعان شاعىندا شىعارعان بەس تومدىعى قازاق پوەزيا الەمىندەگى بەس بيىك شوقى بولىپ قالارى كامىل. كوڭىلىمىزگە سول مەدەۋ. قايران دوسىم, ومىردەگى ورنىڭ دا, ادەبيەتتەگى ورنىڭ دا ويسىراپ قالدى عوي. باقۇل بول, باۋىرىم! جانىڭ ءجانناتتا بولعاي!
مارال ىسقاقباي,
جازۋشى.
ونداي مىنەزدى اقىن قايدا, ەندى…
قازاقتىڭ ءسوز ونەرى اتتى الەمگە وتكەن عاسىردىڭ 60-جىلدارىندا كەلىپ قوسىلعان پاسسيونار ءبىتىمدى ۇرپاقتىڭ ءبىر وكىلى ساكەن يماناسوۆ ەدى. وسى ۇرپاقتىڭ ءومىرباياندارى, تىرشىلىك ورىمدەرى, ءتىپتى دۇنيەتانىمدارى ءبىر-بىرىنە ۇقساس كورىنگەنمەن, شىعارماشىلىق قولتاڭبالارى, تەمپەرامەنتتەرى, سۋرەتكەرلىك ايشىق-ويۋلارى ەرەكشە وقشاۋلانىپ, دارالانىپ تۇرادى. ماسەلەن, مۇقاعالي مەن تولەگەندى, قادىر مەن تۇمانبايدى, جۇمەكەن مەن وتەجاندى زامانداستارى رەتىندە باستارىن بىرىكتىرۋگە بولعانمەن, بۇلاردىڭ اقىندىق ورىستەرىنىڭ الشاقتىعىن اڭعارۋ قيىن ەمەس. وسى اقىندار وسىنداي قاسيەتتەرىمەن قىمبات.
سولاردىڭ اراسىندا ساكەن يماناسوۆتىڭ دا توبەسى كورىنىپ تۇر. جاي كورىنىپ تۇرعان جوق, مەن مۇندالاپ, ەرەكشەلەنىپ, ادەتتەگىدەي ەركىنسىپ, موينىنا بۇعالىق سالدىرمايتىن اساۋداي تارپاڭ مىنەزىن انىق تانىتادى. اسىلى, مىنەزسىز شىن اقىن دۇنيەگە كەلە قويمايدى. ساكەن دە وسىلاردىڭ سويىنان ەدى. ونىڭ قاي كىتابىن وقىساڭىز دا, ادىلەتسىزدىككە, قياناتشىلدىققا, ارەكەتسىزدىككە, جاعىمپازدىققا, دۇنيەپاراستىققا, تويىمسىزدىققا تولىپ كەتكەن ورتاسىنا اشىنعان اششى جىرىن ەستيمىز. ارينە, ءومىر-تۇرمىستىڭ سان قىرلى ساۋلە-بوياۋلارىن انىق اجىراتا بىلەتىن اقىن شىعارمالارىنان جاقسىلىق پەن قايىرىمدىلىقتى, دوستىق پەن ماحابباتتى اسقاقتاتا جىرلاعان جارقىن مۋزا اۋەندەرىن دە ءجيى ەستيمىز.
وسىنداي اقىنداردىڭ شىعارماشىلىق ءومىرى ۇزاق بولاتىنىنا ءبىزدىڭ سەنىمىمىز كامىل.
ورازبەك سارسەنباي,
مەملەكەتتىك سىيلىقتىڭ لاۋرەاتى.
العاۋسىز جىردىڭ ادىرناسى
ويدا جوقتا وپىندىرىپ ساكەن اعامىز دا ومىردەن وتە شىعىپتى. وپاسىز جالعان دەگەن وسى. سابىرحان اسانوۆتىڭ, ساعي جيەنباەۆتىڭ, قالداربەك نايمانباەۆتىڭ, تۇمانباي مولداعاليەۆتىڭ اقىرەتتىك دوسى ەدى. ءبىز سوڭعى شيرەك عاسىردا وسىلاردىڭ سوڭىنا ەرگەن ءىنى بولىپ ەدىك. بيىلعى ەرتە كۇزدە تەلەفون شالعانىمدا: «سەن دە الىستاپ باراسىڭ», دەپ اعالىق نازىن ايتىپ قالىپ ەدى. ءبىر جىلداي بۇرىن ورتالىق اۋرۋحانادان ەكەۋمىز وڭاشا بولمە الىپ, ءبىر اپتا دەنساۋلىعىمىزدى تەكسەرتكەن بولاتىنبىز. كوڭىلدە سەكەم جوق ەدى. سونىڭ الدىندا عانا تۇمانباي اعامەن بىرگە وتكىزگەن ءبىر ايىمىزدىڭ ءار كۇنىن ەسكە الىپ, راحاتتانا سىرلاسىپ ەدىك. وتە اڭگىمەشىل ەدى. اڭگىمەنى ەگجەي-تەگجەيىمەن, ۇساق-تۇيەگىنە شەيىن تاپتىشتەپ, قىزىقتىرىپ ايتاتىن. اسىرەسە, اعا دوسى تۇمانباي تۋرالى بىرىنەن ءبىرى ءوربىپ جاتاتىن, سىيلاستىققا, قۇرمەتكە تولى اڭگىمەلەرىنىڭ عيبراتى مول بولۋشى ەدى. قادىر مىرزا ءالى, تۇمانباي مولداعاليەۆ ۇشەۋىڭ قازاق جىرىنىڭ ءۇش ارىسى ەدىڭ عوي دەگەن سوزدەرىم ساكەن اعانىڭ مەرەيىن تاسىتۋشى ەدى. انىق ەلپىلدەمەسە دە, ىشىنەن مارقايىپ قالاتىنىن اڭعاراتىنمىن. شىنىندا دا, ەلدە جۇرىڭكىرەپ, ماسكەۋدە وقىپ, پوەزياعا ەسەيگەن شاعىندا ءبىرجولا دەن قويعان ساكەن اعا شەبەرلىكتىڭ شىڭىنا شالدىقپاي شىققان قاپىسىز اقىن ەدى. ولەڭ ءسوزىنىڭ اراسىنا قىلاۋ تۇسىرمەيتىن شالقار شابىتىنا ءتانتى بولۋشى ەدىك. نوقتاعا باسى سىيمايتىن ءور مىنەزى دە اقىندىق تابيعاتىنىڭ جالعاسى سەكىلدى جاراسىمدى بولاتىن. يىلمەيتىن, يلىكپەيتىن قالپىمەن, جالعاندىق اتاۋلىمەن ىمىراعا كەلمەيتىن تاكاپپار بولمىسىمەن ادالدىققا, تازالىققا قۇشتار ەدى. وزىنە ارناعان ءبىزدىڭ ءبىر ولەڭىمىزدەگى:
ءومىر ورگە باستاسا ەكەن,
قاباقتى مۇڭ باسپاسا ەكەن.
سىزداناسىڭ سىرتىڭمەنەن,
جوق سەكىلدى باسقا ساكەن.
جىلدارمەنەن جارىسقانداي,
كەڭەيۋدە قارىس ماڭداي.
ىزالانعان كەزدەرىڭدە,
ارىلدايسىڭ ارىستانداي.
ودىرايعان ورىس اعام,
ديدارىڭنان ءدارىس الام.
جاقتىرمايسىڭ جان بالاسىن,
قارىزدارداي ءبارى ساعان.
ءبىر كيەتىن كيىمدەيسىڭ,
تۇنەرسەڭ دە, تۇيىلمەيسىڭ.
سىنار جەردە – سىناسىڭ دا,
يلىكپەيسىڭ, يىلمەيسىڭ.
سۇرلەۋدەيسىڭ, سوقپاقتايسىڭ,
ايار كورسەڭ – اتتاتپايسىڭ.
اشۋلانعان ادامىڭدى
كىتاپ جازىپ توقپاقتايسىڭ.
وت شاشاتىن شاقپاقتايسىڭ,
ساپارىڭدى توقتاتپايسىڭ.
بارلىق ساكەن اتاۋلىنى,
جالعىز ءوزىڭ جوقتاتپايسىڭ, – دەگەن جولداردى ىرزالىقپەن قابىلداپ ەدى. ۇلىتاۋدا, قاراعاندى مەن پاۆلوداردا, تالدىقورعان مەن شىمكەنتتە بىرگە ءجۇرگەن ساپارلار كوڭىلدە قۋانىشىمەن سايراپ تۇر. ساكەن يماناسوۆتىڭ تالعامىمەن سۇزگىدەن وتكەن تۋعان پوەزيامىزدىڭ قازاق راديوسىنداعى انتولوگياسى دا دەر كەزىندە اتقارىلعان يگى شارۋا بولدى-اۋ دەپ ويلايمىن. الاكولىن ارمانىنداي ايالاعان اياۋلى اقىن اقىرعى ساپارىنا دا الاڭسىز اتتانعان شىعار. ويتكەنى, ونىڭ جاۋھار جىردان جاساعان مۇراسى ءبىر اقىننىڭ پەشەنەسىنە ازدىق ەتپەيدى.
باقۇل بول, اعا!
ءجۇرسىن ەرمان,
اقىن, قازاقستاننىڭ ەڭبەك سىڭىرگەن قايراتكەرى.
دوستىققا ادال جان ەدى
كىم كەلىپ, كىم كەتپەگەن جارىق دۇنيە بۇل. اقىندىق سۇلۋ-سىرباز, تابيعاتىنان تاكاپپار قالپىنان ءبىر اينىمايتىن, جىگىتتىڭ سىرتتانىنداي بولىپ جۇرەتىن ساكەن – ساكەن يماناسوۆ تا باقيلىققا اتتانىپتى دەگەن حابار ەستىپ وتىرمىز.
ساكەن – سىپا تالانتتى اقىندارىمىزدىڭ ءبىرى – بىرەگەيى ەدى. ءوزىنىڭ شۇرايلى قالامگەرلىك جولىندا ۇلتتىق ءداستۇرلى, سۇلۋ پوەزيانىڭ قالىبىن بەرىك ساقتاعان, «قازاقتىڭ قارا ولەڭىنە» ادالدىقپەن ەڭبەك ەتكەن, اسىرەشىلدىكتەن اۋلاق, شىنايى اقىن بولدى.
ومىردە تاباندى, ءبىر ءسوزدى, مىنەزدى كىسى ەدى. بالا كەزىمىزدە زەردەلى ۇلكەندەردىڭ الدەكىمدەردى «بۇل ءبىر جۇرگەن تورعاي عوي» دەپ وتىرعانىن ەستۋشى ەدىك. سول «تورعايلار» كوبەيگەن مىنا كەزەڭدە ساكەن يماناسوۆ ول توپتان قاشىق ءجۇردى. اندا ولاي سايراپ, مۇندا بىلاي سايراپ جۇرەتىن, قىزدىرما قىزىل ءسوزدى ۇشىپ-قونبالىقتان اۋلاق جان ەدى.
دوستىققا دا بەرىك, ادال, جاراستى تابيعاتى بار-دى. سونان سوڭ دا شىعار, قاسىم قايسەنوۆ ءتارىزدى اعالارى, تۇمانباي مولداعاليەۆ, قالداربەك نايمانباەۆ ءتارىزدى قاتارلارى ىسساپارعا شىقسا, الدەقايدا بارا قالسا ساكەنمەن ءجۇرۋدى قول كورىپ تۇراتىن.
ەندى مىنە, قاس-قاعىم ساتتە وسىنداي جايساڭ جان دا باقيعا اتتانىپ كەتىپتى. پەيىشكە بەت السىن دەپ تىلەيىك.
توپىراعىڭ تورقا بولسىن, اقىن, ازامات!
بەرىك شاحان ۇلى,
جازۋشى.
ارىن اسپانداتقان ازامات
ساكەن ايتارىن ىشتە بۇگىپ قالمايتىن, كىمگە دە بولسا, تايسالماي, قاسقايىپ تۇرىپ ءتىل قاتاتىن ادۋىندى ازامات ەدى. ءسىرا, بۇل مىنەزى وعان تۋا بىتكەن. سول مىنەزىن ول بارلىق جەردە دە كورسەتەر ەدى. ونى جاقىن ارالاسقان دوستارى دا, اعايىن-تۋىستارى دا, شىعارماشىلىق قاۋىم دا بىلەتىن. بۇل مىنەزدىڭ بىرەۋگە ۇناۋى دا, بىرەۋگە ۇناماۋى دا زاڭدى. الدىمەن ول باسقالاردان جوعارى تۇرعىسى كەلەتىندەرگە ۇناماسى انىق. ال ساكەن ەشكىمنەن ورىنسىز تومەن تۇرعاندى قالامايتىن.
جوق, ساكەننىڭ وركوكىرەكتىگى دە, تاكاپپارلىعى دا جوق ەدى. قيانات كورسە, ۇندەمەي قالا المايتىن ادەتى. ايتپەسە, ۇلكەنگە قۇرمەت, ازاماتتى سىيلاۋ – بۇل دا ساكەننىڭ بويىنا تۋا بىتكەن قاسيەتتەر. ونىڭ قاسىم قايسەنوۆ, تۇمانباي مولداعاليەۆ سەكىلدى اعالارىمەن ءازىل-قالجىڭدى ارالاسى قانداي ەدى! ادەمى ەركەلەي الاتىن. مىنەزى جاراسقان قۇربى-قۇرداستارى مەن قارىم-قاتىناسى شە؟! وزىنەن كىشىلەردى دە ەركەلەتە بىلەر ەدى.
وسى مىنەز ونىڭ شىعارماشىلىعىنا دا ءتان. ونىڭ جىرلارىنان ازاماتتىق اسقاق اۋەن اتوي سالىپ, ادالدىققا, ارلىلىققا شاقىرىپ تۇرادى. جۇرتقا ساكەننىڭ ولەڭدەرى سونىسىمەن ۇنايدى.
ايتام بۇگىن – ايتسام دەگەن ءسوزىم ەڭ,
دۇنيەگە قاراپ شىندىق كوزىمەن.
ار الدىندا مەن ءوزىمدى ءاردايىم,
دار الدىندا تۇرعانداي-اق سەزىنەم, – دەگەن شۋماقتى ساكەڭ عانا جازادى.
تاعدىر بىزگە ساكەنمەن ءبىراز بىرگە ءجۇرۋدى جازدى. قۇرداس ەدىك, دوس ەدىك. قۋانىشىمىز ورتاق ەدى, قيىندىقتى بولىستىك. جانى شۋاق شاشقان, دوسقا تىرەك ازامات ەدى. ونىڭ دوستارى دا كوپ بولاتىن. ەندى ونى سول دوستارى ىزدەيدى, جوقتايدى. بارشا قازاق ادۋىندى اقىنىن ىزدەيتىن بولادى. تاباتىنى – ونىڭ ارتىندا قالدىرعان ولمەس مۇراسى.
ماماديار جاقىپ,
قازاقستاننىڭ قۇرمەتتى ءجۋرناليسى.