• RUB:
    6.68
  • USD:
    520.93
  • EUR:
    609.07
باستى سايتقا ءوتۋ
27 ماۋسىم, 2012

بۇقارباي باتىردىڭ شوبەرەسى

731 رەت
كورسەتىلدى

بۇقارباي باتىردىڭ شوبەرەسى

جالاعاش كەنتىنىڭ نىسانباي جىراۋ كوشەسىندەگى №136 ءۇيدىڭ ەسىگى قىسى-جازى جابىلمايدى دەۋگە بولادى. سەبەبى, مۇندا عاسىر جاساعان راۋشان اتتى انا تۇرادى. بىلەتىندەر ونىڭ اتىن اتامايدى, «الىپ انا» دەيدى. ونىڭ دا وزىندىك سەبەبى بار. ەندى سونىڭ ءمان-جايىنا توقتالايىق.

راۋشان اپا جاس كەزىندە سوۆ­حوزدا ساۋىنشى بولىپ جۇمىس جاساپ جۇرگەندە, سول شارۋاشى­لىقتا قاسىنا جان جۋىتپايتىن سۇزەگەن بۇقا بولىپتى. بىردە جۇمىستا جۇرگەن راۋشان ويدا جوقتا سول بۇقامەن بەتپە-بەت كەزدەسىپ قالىپتى. قاشۋعا ءمۇم­كىندىك بولماسا كەرەك. بۇقا قاراپ تۇرسىن با, مۇيىزىمەن تۇيرەمەك بولىپ ۇمتىلعان عوي. سول كەزدە جاس كەلىنشەك قوس قولىمەن ونىڭ مۇيىزىنەن ۇستاي الىپ, جەر تابانداپ تۇرىپ ال­عان كورىنەدى.

جالاعاش كەنتىنىڭ نىسانباي جىراۋ كوشەسىندەگى №136 ءۇيدىڭ ەسىگى قىسى-جازى جابىلمايدى دەۋگە بولادى. سەبەبى, مۇندا عاسىر جاساعان راۋشان اتتى انا تۇرادى. بىلەتىندەر ونىڭ اتىن اتامايدى, «الىپ انا» دەيدى. ونىڭ دا وزىندىك سەبەبى بار. ەندى سونىڭ ءمان-جايىنا توقتالايىق.

راۋشان اپا جاس كەزىندە سوۆ­حوزدا ساۋىنشى بولىپ جۇمىس جاساپ جۇرگەندە, سول شارۋاشى­لىقتا قاسىنا جان جۋىتپايتىن سۇزەگەن بۇقا بولىپتى. بىردە جۇمىستا جۇرگەن راۋشان ويدا جوقتا سول بۇقامەن بەتپە-بەت كەزدەسىپ قالىپتى. قاشۋعا ءمۇم­كىندىك بولماسا كەرەك. بۇقا قاراپ تۇرسىن با, مۇيىزىمەن تۇيرەمەك بولىپ ۇمتىلعان عوي. سول كەزدە جاس كەلىنشەك قوس قولىمەن ونىڭ مۇيىزىنەن ۇستاي الىپ, جەر تابانداپ تۇرىپ ال­عان كورىنەدى. مۇنداي كە­دەرگىگە بۇرىن-سوڭدى كەزىكپەگەن الگى بۇقا بار پارمەنىمەن وڭدى-سولدى بۇلقىنسا كەرەك. سول كەزدە قوس ءمۇيىزى قابىعىمەن سىپىرىلىپ كەلىنشەكتىڭ قولىندا قالىپتى. ءبىر عاجابى الگى بۇقا سودان كەيىن ادامعا ۇمتىلۋىن قويعان كورىنەدى. بۇل وقيعا تەز ارادا اۋدان كولەمىندەگى ەلدى-مەكەندەردىڭ بارلىعىنا تارايدى. سۇزەگەن بۇقانىڭ تىرىدەي قوس ءمۇيىزىن ج ۇلىپ العان بۇل ءوزى نەتكەن الىپ كەلىنشەك دەپ ونى كورۋگە ارنايى كەلۋشىلەر قاتارى دا از بولماپتى.

مىنە, ءبىز بۇگىن ۋاقىتىندا الىپ كەلىنشەك اتانعان, 101 جاس­تاعى راۋشان اپانىڭ ۇيىنە كەلىپ وتىرمىز.

اپامىز مۇنتازداي تاپ-تازا بولمەدە دەمالىپ جاتىر ەكەن. ءبىز بارعاننان كەيىن اسىقپاي تۇرىپ, سالەمدەسىپ بولعان سوڭ جايعاسىپ وتىرىڭدار دەگەندەي يشارات ءبىلدىردى. ءسوزدى كەلىنى باقىتكۇل باستادى.

– ەنە, بۇل كىسىلەر سىزگە ارنايى كەلىپتى. قازىر ءسىزدى سۋرەتكە تۇسىرەدى. ءوزىڭىز جايلى گازەت بەتىنە ماقالا جازباق, – دەدى.

وسى ءساتتى كۇتىپ تۇرعانداي مەنىڭ سەرىگىم, اۋداندىق «جال­اعاش جارشىسى» گازەتىنىڭ فو­تو­تىلشىسى ماحامبەت احمەتوۆ ءوز قىزمەتىنە كىرىسىپ تە كەتتى.

ءبىز راۋشان اپايدان ءوزى جايلى اڭگىمە ايتىپ بەرۋىن وتىندىك.

– بۇقارباي باتىر بابامىز­دىڭ جۇبايى شىنار انامىزدان ءۇش بالا بولىپتى. ولار: كوتى­بار, الدانازار, تومان. بۇلار­دىڭ ۇشەۋىنەن دە ۇرپاقتار بار. مەن الدانازار اتامنىڭ بالاسى سەرالى اكەم مەن دامەگۇل شە­شەم­نىڭ وتباسىندا 1901 جىلى دۇنيەگە كەلىپپىن. اتام الدانازار ءۇش جۇزگە بەلگىلى, دۋالى اۋىزدى, ءارى ادىلەتتى, ءارى تاپقىر, ءارى وتكىر ازامات بولىپتى. ەل اراسىندا الدانازار ايتىپتى دەگەن ونەگەلى, وسيەتتى سوزدەر كوپ. مەن جاس كەزىمدە سول اتام­نىڭ اڭگىمەسىن ەستىپ وسكەنمىن.

اتام جازعىتۇرىم جايلاۋعا كوشىپ شىققاننان كەيىن كوگال­عا كىلەمدى توسەتىپ, ونىڭ ۇستىنە قات-قابات سالىنعان كورپەگە جاي­عاسىپ وتىراتىن ەدى. جاي وتىرمايتىن, اينالاسىنا بار­لىق نە­مەرەلەرىن, اۋىلدىڭ بار­لىق بالالارىن جيناپ الىپ, ۇلداردى ءوز الدىنا, قىزداردى ءوز الدىنا كۇرەستىرەتىن. سوندا مەن ءوز قا­تار­لارىمنىڭ بارلى­عى­نان دا باسىم تۇسەتىنمىن. اتام الدانازار 1928 جىلى كوكتەمدە, ەل قارا­قۇم­عا كوشىپ بارا جاتقاندا «جىڭ­عىلدى قاق» دەگەن جەردە, 84 جاسىندا قايتىس بولدى. اتام­نىڭ دە­نە­سىن اكەسى بۇقارباي باتىر با­بامنىڭ قاسىنا جەرلەدى دەگەن ول اڭگىمەسىن ودان ءارى جالعاس­تىرىپ اكەتتى. – ءيا, ۋاقىت ءشىر­كىن ءوز دەگەنىن جاسايدى ەكەن. جاس ۇلعايعان سوڭ ادام ۇمىتشاق بولا ما دەيمىن. ايتايىن دەسەڭ, كوپ نارسە ەستە ساقتالماپتى. بىزدەر جاسىمىزدا «قىزعا قىرىق ۇيدەن تيىم» دەگەن ءسوزدى ەستىپ, قازاقتىڭ سالت-ءداستۇرىن ۇلكەندەر­دىڭ ايتۋى بويىنشا ەسىمىزدە ساقتاپ, ونى ءىس جۇزىندە ورىنداۋعا تالپىنىپ وسكەن ۇرپاقپىز.

اكەم مەن بەسىكتە جاتقاندا ءوزىنىڭ زامانداسى تابىن رۋىنىڭ موڭكە اتالىعىنىڭ قارجاۋباي اتتى ازاماتىمەن قۇدا بولۋعا ۋاعدالاسىپتى.

سوناۋ جىلدارداعى زوبالاڭ زاماندا اكەمنىڭ قۇداسى وزبەك­ستان جاققا قونىس اۋدارىپ, ەلگە كەيىن ورالىپتى. ولاردان حابار كۇتكەن اكە-شەشەم مەنى اتالعان جەرگە تۇرمىسقا 16 جاسىمدا شى­عاردى. كەلىن بولىپ, تۇسكەن­نەن كەيىنگى باستى ماقساتىم – ءوز اۋلەتىمە كىر كەلتىرمەي, بارعان جەرىمە سۋداي ءسىڭىپ كەتۋ بولدى. شۇكىر, ول ماقساتىما دا جەتتىم. دۇنيەگە سەگىز پەرزەنت اكەلدىم. وكىنىشتىسى التاۋى جاستايىنان شەتىنەپ, ورىنكۇل مەن ورىنبەك قانا ۇرپاق جالعاستىرىپ وتىر.

جالپى, ەلىمىزدە ءاربىر وتباسىنان ۇلى وتان سوعىسىنا قا­تىسپاعان ادام كەمدە-كەم, تىپتەن جوقتا شىعار. مۇنداي زوبالاڭ قارجاۋباي اقساقالدىڭ دا وتباسىن شارپىپ ءوتتى. جالعىز ۇلى ەمبەرگەن دە 1942 جىلدىڭ تامىز ايىندا جوسالى ستانساسىنان قىزىل ۆاگونعا ءمىنىپ, سو­عىسقا اتتانعان ەدى.

– ەمبەرگەندى, بۇكىل وتباسىمىزبەن, اعايىن-تۋعان بولىپ, شى­عارىپ سالدىق. جوسالى ستانساسىنا جينالعان جۇرتتا ەسەپ جوق بولاتىن. جىلاعان ايەلدەر­دىڭ زارلى داۋىسى ارادا قانشا جىل وتسە دە قۇلاقتان كەتەر ەمەس. بۇل ءبىر ەستەن كەتپەيتىن كۇن بولدى. اسىرەسە, كۇيەۋىمنىڭ «بالا­لار­دىڭ امانشىلىعىنا قا­را» دەگەن ءسوزى قۇلاعىمدا الىگە دەيىن ىزىڭداپ تۇرعانداي بولادى, – دەپ اياقتادى ءسوزىن راۋشان اپا.

قولىندا قارت اتا-ەنەسى جانە ەكى بالامەن قالعان ول ەندى ءۇي شارۋاسىمەن وتىرا بەرۋگە بول­ماي­تىندىعىن كۇيەۋى سوعىسقا اتتانعان كۇنىنەن-اق سەزىنە باستادى. ول كەزدە وتىرعان قونىس­تارى «يىركول» اتالاتىن كولحوز ورتالىعى ەدى. تۇرمىس قيىندى­عىمەن كۇرەسۋگە بەلدى بەكەم بۋ­عان ول ەڭبەك جولىن ساۋىن­شىلىقتان باستادى.

وسى جۇمىستى ول قىرىق جىل بويى, ياعني 70 جاسقا دەيىن ات­قارىپتى. وزىمەن ەڭبەكتەس بول­عان زەينەتكەرلەردىڭ ايتۋىنشا, راۋشان اپا قانداي سيىر ساۋسا دا ءسۇت بۇلاعىن اعىزعان كورى­نەدى. سونى بىلەتىن فەرما مەڭ­گەرۋشىسى مۇنىڭ الدىنا ەمشەگى قاتتى, ءسۇت بەرگىسى كەلمەيتىن اساۋ سيىرلاردى اكەلىپ بەرەدى ەكەن. ول كەزدە ءسۇت ساۋاتىن تەحني­كانىڭ جوقتىعىنان بارلىق جۇ­مىس قولمەن ىستەلەتىن. جازدىڭ تاس قايناتار شىلدەسىندە, قىستىڭ قاقاعان قىتىمىر ايازىندا ساۋىن مالىن كۇتىپ باپتاۋ, ودان ءسۇت ساۋىپ الۋ وڭاي شارۋا ەمەس-ءتى. وسىنداي قيىندىققا ول توزە دە ءبىلدى, ونى جەڭە دە ءبىلدى. بۇگىندە وسىنداي عاسىر جاساعان ارداگەر انانىڭ بار ەكەندىگىن بىرەۋ ءبىل­سە, بىرەۋ بىلمەيدى. وسى ورايدا بىزدەر, كوپشىلىك قاۋىم, وبلىس­تىق ارداگەرلەر كەڭەسى ايماق باسشىسىمەن كەلىسە وتىرىپ, وبلىس­تىق تەلەديداردا, گازەتتەردە «عا­سىر عۇمىر عيبراتى» اتتى ايدارمەن عاسىر جاساعانداردى ەلگە تانىستىرۋدى ماقسات تۇتىپ وتىر­مىز. مۇنىڭ اسىرەسە, جاستار تاربيەسىنە قوسار ۇلەسى مول دەگەن ويدامىز.

ءاربىر جاقسى باستاما اينا­لاعا جاقسى جاڭالىق اكەلەدى. وسى باس­تاما ارقىلى ادام جا­نىنىڭ ۇزاق ءومىر سۇرۋگە ءمۇم­كىندىگى بار ەكەن­دىگىنە, قولعا السا جەڭبەيتىن قي­ىن­دىقتىڭ بول­مايتىندىعىنا ءوزى­مىز دە كۋا بولىپ وتىرمىز. سونداي كەيىپ­كەرىمىزدىڭ ءبىرى – ءوزىمىز اڭگىمە ەتىپ وتىرعان راۋشان قو­ساەۆا اپايىمىز.

اپايىمىزدىڭ ءومىر بەلەستە­رىندە كورگەن قيىندىقتارىن اۋىزبەن ايتىپ جەتكىزۋ تىپتەن قيىن. وتكەن عاسىرداعى وتىزىنشى جىلداردىڭ اشارشىلىعىن باسىنان كەشىرگەن انانىڭ ءومى­رىڭدەگى ەڭ اۋىر قاسىرەت 1944 جىلى ەمبەرگەننەن قارا قاعاز كەلۋى ەدى. اللانىڭ جازۋىنان ارتىق ەشتەڭە بولمايدى دەگەن توقتام­عا كەلگەن ول جارىنىڭ سوعىسقا اتتانىپ بارا جاتقانداعى «با­لالاردىڭ امانشىلىعىنا قارا» دەگەن ەڭ سوڭعى ءسوزىن ەسىنە الدى. ەندىگى العا قويعان ەڭ باستى ماقساتى ەكى بالانى امان-ەسەن ەر جەتكىزۋ بولدى. سوعىس جەڭىسپەن اياقتالىپ, بەيبىت ءومىر باستالدى. سوعىستان ابىگەر بولعان حالىق ەندى-ەندى ەسىن جيناي باستادى.

راۋشان اپامىزدىڭ بۇل كە­زەڭ­دەگى ەڭبەك جولى جايلى م.ءشا­مەنوۆ اتىنداعى اۋىلدىڭ ارداگەرلەر ۇيىمىنىڭ جەتەك­شىسى توقسەيىت قابىلوۆ اعامىز بىلاي دەپ سىر شەرتەدى.

– راۋشان مەن ءۇشىن جەڭگە, ال مەن ول ءۇشىن قاينىمىن. ءبىر ءسوز­بەن ايتقاندا, ونىڭ كەلىن بولىپ تۇسكەنىن كورگەندەردىڭ ءبىرىمىن. ول كەزدە توي بولعان ۇيگە اۋىل ادامدارىنىڭ تاي-تۇياعى قالماي جينالاتىن ەدى. ءبىز بۇل كەزدە ويىن بالاسى ەدىك. كەيىن كولحوزداس­تىرۋ ناۋقانى باستالعان كەزدە بۇل ايماقتا «يىركول», «بەل­سەندى», «جىگەر» اتتى شاعىن-شاعىن كولحوزدار پايدا بولدى.

1949 جىلدىڭ باسىندا ءۇش كولحوز قوسىلىپ «مولوتوۆ» اتاۋىن الدى. كەيىن «كوممۋنيزم», سوسىن ءمورالى شامەنوۆ اتىن­داعى شارۋاشىلىق بولدى. جەڭ­گەمىز اعامىز سوعىسقا كەتكەننەن كەيىن كولحوزدا ساۋىنشى بولىپ جۇمىس ىستەدى. ساۋىنشىلىقتى زەينەتكە شىققاننان كەيىن دە جالعاستىرىپ, 40 جىل بويى ءسۇت بۇلاعىن اعىزدى. بىرنەشە دۇركىن اۋدان بويىنشا ەڭ ۇزدىك ساۋىنشى اتاندى. موسكۆاداعى اۋىل شارۋاشىلىعى كورمەسىنىڭ بىرنە­شە رەت مەدالىن الدى. بۇل ەڭ­بەكتەگى قولى جەتكەن تابىسى.

ال, ونىڭ كۇندەلىكتى قارا­پايىم ومىردەگى ونەگەلى ىستەرى ءوز الدىنا. ول ادامدى جاتىرقاۋ دەگەندى بىلمەيدى. ەشكىمدى ءبولىپ-جارمايدى. ادامنىڭ بارلىعى دا وعان تۋىس. ۇلكەندى دە, كىشىنى دە قۇرمەتتەدى. قانشاما جىل بىرگە كورشى تۇرعاندا ونىڭ بىرەۋگە اشۋ شاقىرىپ, بىرەۋگە رەنجىگەن كەزىن كورگەن ەمەسپىز.

جەڭگەمىز تۇرمىس-تىرشىلىكتىڭ دە, جەسىرلىكتىڭ دە ازابىن كورگەن ادام. كۇيەۋىنەن جاس قالعان كوپ ايەلدەردىڭ قايتادان تۇرمىس قۇر­عاندارىنىڭ دا كۋاسى بولدىق. ول دا ءومىر زاڭدىلىعى. ال, ءبىزدىڭ جەڭ­گەمىز اعامىزدىڭ شا­ڭى­راعىنىڭ ءتۇتىنىن تۇتەتۋدەن جازبادى. بالالارىن تاربيەلەي ءجۇرىپ, باسىنا ءتۇس­كەن بارلىق قيىندىقتى جەڭە ءبىلدى.

جەڭگەمىزدىڭ اسا قايراتتى, اسا قارۋلى ايەل بولعاندىعى بۇل ايماقتاعى بارشا جۇرتقا ءمالىم. ءبىر مىسال كەلتىرەيىن.

1964 جىلدىڭ جاز ايلارىنىڭ ءبىرى بولاتىن. ازاڭعى ساۋىننان كەيىن دەم الىپ وتىرعان ساۋىن­شىلارعا تاياپ كەلگەن توكەن ءمىن­ايداروۆ دەگەن ازامات راۋشان­نىڭ تۋ سىرتىنان كەلىپ, «جە­ڭەشە, سەنىڭ كۇشتىلىگىڭدى كو­رەيىن» دەپ ءوزىنىڭ 150 كيلو­گرام­دىق سالماعىنا سەنىپ ونى ەكى يىعىنان باسا باستاعان كەزدە, جەڭگەسى وتىرعان كۇيىنشە ەكى قولىمەن قاينىسىن باسىنان اسىرا لاقتىرىپ جىبەرگەنىن ءوز كوزىمىزبەن كورگەنبىز دەدى 90 جاستاعى قاينىسى توقسەيىت قا­بىلوۆ اعامىز. مۇنداي ءوز زاما­نىنىڭ الىپ اناسىن قالاي ما­داقتاسا دا, قالاي دارىپتەسە دە, قالاي قۇرمەتتەسە دە ارتىق ەمەس. بۇل دا توقسەيىت اقساقالدىڭ ايت­قانى. بۇعان ءبىز دە قوسىلامىز.

قىزى ورىنكۇلمەن وتباسىندا كەزدەسىپ, راۋشان اپاي جايلى ءسوز قوزعاعان ەدىك. سوندا سەكسەن­نىڭ تورىنە تاقاعان ورىنكۇل اپاي بىزگە بىلاي دەدى:

– اپام ءبىزدى جاسىمىزدان ەڭ­بەك ەتۋگە ۇيرەتتى. قولداعى مال­دىڭ قىستىق ازىعىن دايىنداۋ ءىنىم ورىنبەك ەكەۋمىزدىڭ موينىمىزدا بولاتىن. قىستا جاعا­تىن وتىندى دا ەكەۋمىز ءازىر­لەيتىنبىز. ودان جامان بولعا­نىمىز جوق. جۇرت قاتارلى ءبىلىم دە الدىق. زەينەتكەرلىككە شىق­قانعا دەيىن اۋدانداعى ەلەۆاتوردا كۇرىشتى اق­تاۋ تسەحىندا ەڭبەك جاسادىم. ءبۇ­گىندە نەمەرە-شوبە­رە­لەردىڭ قى­زى­عىن كورىپ وتىر­عان جايىمىز بار. اپامنىڭ دەنە ءبىتىمى, ءجۇرىس-تۇ­رىسى, وتىرىسى عاسىر جاساسا دا ءوز قالپىنان پالەندەي وزگەرە قويعان جوق. راس, كوزىنىڭ كورۋى وي­داعىداي ەمەس. ايتسە دە ەش­كىمگە سالماق سالماي ءوزى ءجۇ­رەدى. ۇيگە اعا­يىن-تۋىستار كەلسە داۋىسىنان-اق تانيدى. وعان دا شۇكىرشىلىك جاسايمىز. جۇزدەن اسسا دا امان بولسا ەكەن دەپ تىلەيمىز. ءبىز­دەرگە ول ءالى بۇرىن­عىداي جاس سياقتى كورىنەدى.

وسىنىڭ الدىندا راۋشان اپاي­مەن اڭگىمە ۇستىندە ورىن­كۇل ءسىزدىڭ تۇڭعىشىڭىز با دەپ سۇراعانبىز.

– ءيا, ول تۇڭعىشىم. بىراق ءوزى كىشكەنتايىنان اتا-ەنەمنىڭ باۋىرىندا وسكەندىكتەن, اجەم­نىڭ قىزىمىن دەيدى دەدى ول.

– ءسىزدى شە؟

– مەنى اپا دەيدى. ونىڭ ءوزى دە سەكسەنگە قادام باستى. كۇ­يەۋى قارشابەك ەكەۋى ومىرگە 6 بالا اكەلىپ, 14 نەمەرە ءسۇيىپ وتىر.

– ال, وزىڭىزدەن تاراعان ءۇرىم-بۇتاق قانشا؟

– مەن قىزىم مەن ۇلىمنان 10 نەمەرە,14 شوبەرە, 3 ءشوپ­شەك ءسۇيىپ وتىرمىن.

اڭگىمە اراسىندا ءاربىر ادام­نىڭ ەڭ باستى ارمانى ۇزاق جاساۋ عوي. ءبارى دە جۇزگە جەتۋدى ارماندايدى. الايدا بۇكىل اۋدان­داعى 40 مىڭ ادامنىڭ ىشىنەن جۇزدەن اسقانى ەكەۋ عانا. سو­نىڭ ءبىرى ءوزىڭىز. ءسىزدىڭ ارمانى­ڭىز بار ما؟ – دەگە­نىمىزدە:

– ارمانسىز ادام بولمايدى. ويتكەنى, ارمان بولماسا ءومىر دە بولمايدى. ارينە, مەنىڭ دە ارمانىم بار. وسى بيىل بۇقار­باي باتىر بابامىزدىڭ 200 جىل­دىق مەرەيتويى بولادى. سوعان قاتىسىپ, سول تويدى كور­سەم دەيمىن. ۇرپاعىم امان بولسىن, ەل بيىككە جەتسىن دەپ تە ارماندايمىن.

ارمان دەمەكشى, راۋشان انانىڭ ۇلى ورىنبەك 52 جاسىندا دۇنيەدەن وزىپتى. ءبۇ­گىندە بارى دا, نارى دا كەلىنى باقىتكۇل مەن ودان تۋعان نەمە­رەلەرى: نۇ­رىم­جان, راحىمجان, ءاليا, ءاسيا.

– نۇرىمجان مەن راحىمجان كوزىمنىڭ قاراسى بولسا, ءاليا مەن ءاسيا كوزىمنىڭ اعى عوي, – دەيدى راۋشان اجە.

ادام ومىرىندە نەبىر تاڭعا­جايىپ ساتتەر بولىپ جاتادى. ونى ادامنىڭ ءوزى اڭعارما­عا­نىمەن سىرت كوزگە بىردەن باي­قالادى. سونداي ساتتەردىڭ راۋشان اپايدىڭ ءومىر جولىندا دا از بولماعاندىعىن ونىمەن ەڭ­بەكتەس بولعان قاريالاردان ەس­تىپ ءبىلىپ وتىرمىز. ماسەلەن, راۋشان اپاي 70 جاسقا دەيىن ەڭبەكتەن قول ۇزبەپتى. «زەينەت­كەرلىككە شىق­تىڭىز, دەمالمايسىز با؟! دەگەن بالالارىنا. – مەنىڭ ون ەكى مۇشەل قوزعالىستا بولماسا جانىم جاي تاپپايدى, بوس وتىرسام اۋىرىپ قالامىن – دەگەن ول ودان ءارى. قاراپ تۇرسام زامان جاقسى, ەل تىنىش, بارلىق جەردە توقشىلىق. سوعان قاراماستان, كوپتەگەن ادامداردىڭ, ءتىپتى جاس­تاردىڭ دا ءولىم-ءجىتىمى كوبەيدى. ميىنا قان قۇيىلدى, جۇرەگى توقتاپ قالدى دەيدى. مۇنىڭ بارلىعى, مەنىمشە دەنە قوزعا­لىسىنىڭ ازدىعى ما دەيمىن. وسى كۇنى اتتام جەرگە جۇرت جاياۋ ءجۇر­مەيتىن بولدى. سونىڭ زاردابى ءبارى دە  – دەيدى ەكەن ول.

قاراپايىم ەڭبەك ادامى­نىڭ وسى تۇجىرىمى قاراپ وتىر­­ساڭىز, شىندىقتان الشاق جاتقان جوق.

شىڭعىس ايبوسىنوۆ,

قازاقستان جۋرناليستەر وداعىنىڭ مۇشەسى.

قىزىلوردا وبلىسى.

سوڭعى جاڭالىقتار