اسەل كارىباي. توگىلەردەي ايۆازيان تەڭىزى

مەن بىلمەدىم ومىردە كۇنا بارىن,

ەسىمدە جوق سۇيگەنىم, جىلاعانىم.

جوق ەسىمدە ەسسىزدەۋ ءبىر قارىنداس,

اينالعانى جىرىنا ءبىر اعانىڭ.

 

تۇسىنگەن دە ەمەسپىن تىرلىك ءمانىن,

پەندە بىتكەن سويلەيتىن ءتىلدى ۇقپادىم.

مەن جۇباتتىم زاماننىڭ زارلىقتارىن,

مەن ەسكەردىم مۇددەتتىڭ مۇڭلىقتارىن.

 

ارمان ەتىپ ايتادى ءومىر نەنى؟

پاراساتسىز پەندەلىك – توڭىرەگى.

ولەڭ بولىپ وقىلعان عاسىرلاردى,

ءولىم كومىپ تاستايتىن كورىنەدى.

 

اتىلماعان بەرەننەن سياقتى وقتاي,

كەۋدەسىنەن قۇسالى كۇي اتقاقتاي,

ۇلى ادامدار ومىردەن وتەدى ەكەن,

ميات تاپپاي ول جاقتان, ۇيات تاپپاي.

 

جەر ۇستىندە قالعانداي ولكە قۇرىپ,

ادامزاتتى مەن جاققا ەلتەدى ءۇمىت,

سۋى قۇرىپ اۋزىنىڭ ايتادى ەكەن,

پەيىشىمدى عالامات ەرتەك قىلىپ.

 

دۇعا وقىپ ءار مۇڭ مەن ءار قايعىدا,

ولار جاساپ جۇرەدى قانداي كۇنا؟

...ارى تازا بولسىن دەپ ءتاڭىر مەنىڭ,

جازباعان عوي ءومىردى ماڭدايىما.

 

***

بىلمەيسىز ءسىز, جارقىنىم, ءبىزدىڭ جايدى,

بالاۋسا گۇل ساباعىن ءۇزدى قايعى.

سىرتىندا تەرەزەنىڭ كوكتەم كۇلگەن,

ىشىندە كۇز جىلايدى, قىز جىلايدى.

تۋا قويماس, بىلەمىز, ءبىز عاشىق كۇن,

قاي جاققا الىپ بارادى كۇزدى اسىپ مۇڭ؟

مەن نەگە بۇل كوكتەمگە وكپەلىمىن؟

مەن نەگە كۇزگە اسىقتىم, سىزگە اسىقتىم؟

شىداپ جۇرەر ەكەنبىز ءبىز قانشا اي, كۇن؟

جەتەگىندە جۇرەرسىز ءسىز قانشا ويدىڭ؟

نەلىكتەن ەرتە قاجىپ كەتتى جۇرەك؟

نەلىكتەن كۇزدى اڭسايمىن, ءسىزدى اڭسايمىن؟..

***

گۇلگە سəلەمىمدى جەتكىز,

قۇسقا سəلەمىمدى جەتكىز,

كوكتەم!

مەن وسى ەسكى جۇرتتى قىستاپ قالايىن.

قورجىنىمدا:

مۇقاباسىن شاڭ باسقان – جيۋل ۆەرن,

پاراقتارى سارعايعان – ماعاۋين.

 

قاڭىراعان ءۇي مىناۋ:

قيراعان ەسىك پەن شاعىلعان تەرەزە,

قۋىسىنا قارلىعاش ۇيا سالىپتى.

مەنىڭ جارىم كوڭىلىمدەي

ەلەگزيدى يەسىز ءۇي,

قۇلازيدى يەن دالا.

 

كەۋدەمە كوك سەڭگىر تاۋلاردى كوشىرىپ,

كوزىمە كوك بارقىت تەڭىزدى كوشىرىپ,

باسىمنان قاراعاي ءوسىپ شىعارداي,

ەرنىمنەن بورتەگۇل ءوسىپ شىعارداي –

ءوزىم-اق كوكتەمگە اينالارمىن.

تابيعاتقا اينالارمىن.

 

ونسىز دا ساعان جەتەم دەپ – 

كۇنشىلىك جولدان قاجىدىم,

ايشىلىق جولدان شارشادىم.

جولشىراعىمنىڭ سəۋلەسى سونۋگە تاياۋ.

جولجازبامنىڭ əرىپتەرى عايىپقا ءسىڭىپ,

كىرپىگىمنەن سياسى سورعالايدى.

كەمەڭگەر قارعا عانا,

داناگوي ورمەكشى عانا

بىلەدى بولعان جايدى.

 

اداسقان ءدəرۋىشپىن.

قاڭعىرعان ديۋانامىن.

قۇبىلانامامدا ءبۇتىن ءبىر ءدəۋىر قۇبىلدى.

قۇبىلتاستار مەن زامارتاستاردان

ساراي سالارمىن وسى ماۋسىمعا,

وسى ماۋسىمدى قىستارمىن.

 

گۇلگە سəلەمىمدى جەتكىز,

قۇسقا سəلەمىمدى جەتكىز,

كوكتەم!

 

escapism

ءبىز نەگە عارىشتى اڭسايمىز؟

 

كەتكىمىز كەلىپ اسىعىپ.

جانارىمىزدان جۇلدىزدار اعىپ,

اي ءجۇزىمىزدى تۇنگى ىزعار قارىپ,

الدانىش بولار ماس ءۇمىت.

جەردى əلدە جاتسىندىق پا ەكەن؟

 

جاتسىندىق, كوكەم...

ءبىر ءتۇيىر مەيىرىم تاپپاي.

كۇيىگىن قاپتاي باسىڭا

مəڭگۇرتتەندىرەر.

دالانى جاڭعىرتقان جىلار...

توبەڭنەن قاڭعىرتقان كۇلەر...

 

استاڭ-كەستەڭ دۇنيەنى توڭكەرىپ تاستاپ

كەتكىڭ كەلەدى.

سەبەبى,

بۇل جاقتا:

 

ۋماجدالعان گۇلدەردىڭ تاعدىرى اڭقىر.

ولگەندەردىڭ قايعىسى اۋادا مۇڭكىر.

شاشى اعارعان ارماننان əلسىرەپ جارقىل.

قارعىس ايتىپ قاقالعان كەمپىردەي كۇڭكىل.

 

دەمىڭە سىڭگەن ءدəۋىردىڭ حاتتارىن وقىپ,

جەڭىڭە جۇققان سيامەن جازاسىڭ ولەڭ.

اقىنمىن دەگەن بىرەۋدى ماقتارسىڭ كوكىپ.

ادالمىن دەگەن بىرەۋدەن تۇرشىگەر دەنەڭ.

 

جىرتىعىن جامار جانىڭنىڭ شۇبەرەك-سوزدەر.

ءبىر تىنىم تاپپاي قۋاسىڭ ساپ-سارى ساعىم.

كەپتەرىڭ ۇشقان كەۋدەڭنەن ۇپەلەك-كەزدەر.

سودان سوڭ,

كوكتەمىڭ جۇرەر پانالاپ قابىردىڭ ماڭىن.

 

شاڭ باسقان ميىڭ تۇشكىرتەر,

كونەرەر كوزىڭ,

كەزەرىپ ەرنىڭ كەتەدى,

جاسىڭ دا قۇرعاپ,

ەتىڭدى سىلىپ العانداي ءمۇجىلىپ ءتوزىم,

عارىشقا كەتكىڭ كەلەدى

 

ءبىر ۋاق.

 

«حاتيكو» سيندرومى

"قىزدىڭ اتى – اقتولقىن."

ەسەنعالي راۋشانوۆ

قاراشادا قۇس تا اۋىر كۇرسىنەدى,

قاراشىققا مولدىرەپ مۇڭ سىڭەدى.

قۇسني-حاتىم اينالىپ جاستىعىڭا,

سەن دە, جانىم, ساعىنىپ ءجۇرسىڭ مەنى.

 

جولدار ۇزاق.

ارامىز مىڭ شاقىرىم.

سامولەت ۇشسا باياۋ...

پوەزدار جۇرسە اقىرىن...

تەڭىز كەشىپ,

تاۋ اسىپ,

جەتسەڭشى ەندى!

دەمەسەڭ:

شاعىلسا ايىم,

سىنسا كۇنىم.

 

سەنسىز جۇرگەن جولداردىڭ ءبəرى بەكەر,

ءبىزدى جولىقتىرار ما ءتəڭىر-əكەم؟

 

قاراشامىز بيىلعى شىلدە بولدى,

كەرى كەتەر دۇنيە,

كەرى كەتەر...

 

كوشەلەر دە بوس قالدى كولىكتەرسىز,

ايىرىلدى باياعى كورىكتەن كۇز.

بۇل جاقتا جەر – قۇپ-قۇرعاق.

بۇل جاقتا اۋا – قاپىرىق.

شالشىق سۋعا اياعىن مالىپ وتىر

ەرىككەن قىز.

 

كوز جانارىڭ تالدى ما اي كۇزەتىپ؟

ايعىز بەتىن اقتادىم قايعى جەتىپ.

سەنىمەنەن تانىسقان قاي كۇز ەدى؟

سەنى مەنەن ايىرعان قاي كۇز ەدى؟

 

ەكەۋمىزدى سىنايتىن سىقىلدى كۇز,

جالعىزدىققا جابىرقاۋ جۇتىلدىم ءجۇز.

باتىس جاققا كەتىپ ەڭ...

جول قارايلاپ,

ءبىز الماتى ەكەۋمىز كۇتىپ ءجۇرمىز...

 

قاشان كەلەسىڭ؟

 

***

ەست گورودا, پوحوجيە نا ۆينو.

جايلى ماۋسىم قالاسى:

ەسكى ۇيلەر,

ەسكى جولدار,

ءبəرى ەسكى,

(و, ەسكىنى سۇيەمىن.)

جىلدارىم دا,

كۇندەرىم دە كومەسكى.

كىتاپ-مۇڭىم كيەلى.

 

جالاڭاياق جاڭبىر كەشكەن بويجەتكەن

ترامۆايعا اسىعادى,

قاشىق ءəلى بەكەتى.

كوزىندەگى ءتəتتى مۇڭدى جاسىرادى

جولمەن بىرگە əكەتىپ...

 

– قايىرشى شال, كەپتەرلەرگە سىبىزعى-مۇڭ شەرت ەندى!

(مەن باقىتتى ەمەسپىن-اۋ سول شالدان...)

جاپىراقتار ساعىنىشتان ورتەندى.

قايتەم, بىراق

تەرەزەمدە توڭسا ارمان؟..

 

تەاترلار دا,

ۆوكزالدار دا,

ۇيلەر دە

ءجۇز عاسىرعا كەشىككەن بە؟

قالاي جىلدام ەسكىرگەن؟

اڭساعان با؟

ساعىنعان با؟

سۇيگەن بە؟

قاڭعىپ جۇرگەن كولەڭكەمنىڭ ەسسىز كۇيىن كەشتىم مەن.

 

قولشاتىردىڭ استىندا تۇر ەكى عاشىق جاراسىپ,

ەرىن دە – گۇل,

سەزىم دە – گۇل,

گۇل اتادى – قاراشىق.

 

جازىلمايتىن دەرتى مەڭدەپ,

ورتىنە ولمەك ورانىپ,

قاراشانىڭ كوشەسىندە جالعىزدىق ءجۇر اداسىپ.

قاراشانىڭ كوشەسىندە جالعىزدىق ءجۇر اداسىپ...

 

***

قاناتىم ءوسىپ ارقامنان,

كوكتەمگە مالىپ قاۋىرسىنىمدى

ۇشىپ بارامىن...

ەڭ نəزىك گۇلدىڭ جۇپارى اڭقيدى جانىمنان,

ەڭ عاجاپ تاڭنىڭ سəۋلەسى وينايدى كوزىمدە.

 

ينەلىكتىڭ ءتۇسسىز قاناتىنا جاسىل بوياۋ جۇقتىرىپ –

جۇرەگىمدى جاسىردىم.

مامىرگۇلدىڭ بۇرشىك جارعان مەزەتىنە اق بايلاپ –

ارمانىمدى جاسىردىم.

 

سامعاپ كەلەمىن,

سامعاپ كەلەمىن,

اقشۋلان بۇلتتار – اق كورپە,

اقكەربەز تاۋلار – اق بەسىك.

 

...اڭسادىم با ەكەن تəڭىرىمە جەتەر ءسəتتى ەرتە,

اڭداۋسىز شاقتا ارقامنان قانات كەتتى ءوسىپ.

 

قۇستاردىڭ ءəنىن,

تەرەكتىڭ ءبيىن

اينىتپاي – 

بەينەمدە قايتا بۇرلەدىم.

ساپارلاپ كەلەم

جۇلدىزعا قونىپ,

ايدى ىقتاي,

 

–  مەن قاشان ءومىر سۇرگەنمىن؟..

 

ىمىرتتا ورتەنىپ

كəمپيتتاۋ جارق-جۇرق ەتەدى,

شالقيدى تەڭىز ىنجۋمەن بوياپ كەمەرىن.

 

كۇڭگىرتتە – جارىق,

تۇنەكتە – شىراق

سەرىگىم بولىپ ولەڭىم,

دانىشپان شالدار ايتپاعان,

قالىڭ تومداردان تاپپاعان,

اقيقاتىمدى ىزدەپ كەلەمىن...

 

 

ءتاڭىرىنىڭ گالەرەياسى

جانساياعا

تۇنەكتە تىعىلىپ گۇل اتار ماڭگى مۇڭ,

تۇنەكتە تىعىلىپ گۇل اتار ماڭگى مۇڭ.

جارىقتىڭ جامالىنان ولەڭ قىمسىنىپ,

مۋنكتىڭ ايقايىنان دەنەم تۇرشىگىپ,

كۋيندجيدىڭ ايلى تۇنىندە قاڭعىدىم.

 

كەنەت...

دجوكوندانىڭ كۇلكىسى

تالىپ جەتتى لۋۆردان

استاڭ-كەستەڭ دۇنيەنى ارىلتىپ

وسەكتەن,

كۇبىردەن,

سىبىردان.

 

بيالاي كيگەن بوزبالا وتىر,

تيتسياننىڭ بارلىق بوياۋىن جۇتىپ,

عازالىن كىم بار ۇعىنعان؟..

 

دەگانىڭ بالەريناسى

ءبىر مۇڭلى مەلوديانىڭ نوتاسىندا بيلەيدى,

مىننەن ادا ءمۇسىنى,

كىردەن ادا ءمۇسىنى.

سونداي اسقاق!

سونداي پاڭ!

ديدارىندا ورتەن!

لاۋلا!

كۇي مەيلى!

سەن سۇيگەنمەن,

ول پەندەنى سۇيمەيدى!

 

ساباعىنان جەل ءۇزىپ,

داندەرى شاشىلعان دالانىڭ گ ۇلى

دارمەنسىز ءحالىن اھ ۇرىپ مەنەن سۇرادى.

جۇباتا الماعان سوزدەرىم عانا كىنالى!

جىلاي الماعان كوزدەرىم عانا كۇنالى!

كىرپىگىم قاقسام توگىلەردەي بوپ تۇرادى,

ايۆازيان تەڭىزى...

maktub

ەكەۋمىز دەرتتىلەردەنبىز:

سەرتتى بەرگەن ۇل.

سەرتتى بەرگەن قىز.

 

ەڭ اياۋلى مۇڭىمنىڭ كۋəسى ەتىپ

سەنىڭ ادالدىعىڭنىڭ كوك تيىن قۇنىن

ارقالاپ جەتتىم كوكتەمگە.

نەسىن سۇرايسىڭ؟

مۇزدان توڭعام مىڭ.

ورتتەن ولگەم ءجۇز.

قايعى-شالدىڭ تاياعىنا ۇقساس كولەڭكەمدى

ءوز ەلەسىنە

ەرتتى كەلگەن كۇز.

 

كىتاپتىڭ ىشىنە ساقتاعان

گۇلدەرىڭدى ورتەدىم.

جاستىقتىڭ استىنا جاسىرعان

حاتتارىڭدى ورتەدىم.

 

ەندىگى,

جاۋراعان كوشەنىڭ شامدارىن جىلىتار قاۋقارىم بولماي,

جالعىزدىعىما تىعىلام.

قاعازدى ايعىزداپ ءمولدىرىم

جازعىم كەلەدى.

(جازۋ ىشىندە عۇمىر بار.)

شەرىن ءىشىپ شەكسىزدىكتىڭ وتقا ءسىڭدىم مەن بۇگىن.

وبال ما؟

كوكتەمىمدى ىزدەدىم مەن تونالعان.

سəتتەرىمدى ساعىندىم مەن جوعالعان.

 

مەيلى, قوش.

تەمەكىڭنىڭ تۇتىنىندەي بۋداقتايدى ويلارىم,

مىڭ كۇدىككە اربالىپ,

مىڭ ۇمىتتەن قايتا جانعان شىراق-مۇڭ.

قۇراق-قۇراق جۇرەگىم,

جاماۋ-جاماۋ كوڭىلىم,

قالاي مەنى ۇناتتىڭ؟

تۇسىنبەيمىن...

ماعان سەنى ءجىپسىز بايلاپ قويعان كىم؟

جيەگىمدە كۇڭىرەنىپ كۇن قالدى.

اڭىرانىپ اي قالدى.

 

شەكسىزدىك جوق!

وتىرىك!

تاعدىرىمىز ءومىر-تالدىڭ بۇتاعىن,

مەكەن ەتكەن قۇس ەدى...

ەندى, مىنە,

ەسەپسىز مۇردەلەردەن

عيباداتحانا سالعىسى كەلگەن انتەيدەي

عاسىرلار ءبىزدى جۇتادى.

دəۋىرلەر ءبىزدى ىشەدى.

 

قارتايعان قۇستىڭ قاناتى سيپاپ كەۋدەدەن,

تəڭىرگە دەگەن تəۋبەمەن:

ماعان جازعان ولەڭىڭنەن دەرتتەندىم.

ساعان جازعان ولەڭىمنەن دەرتتەندىڭ.

 

...اي قوزعالىپ كەتسە, مەيلى,

اينىماس,

قالاي عانا تايدىق ەكەن سەرتتەن بۇل؟

 

***

قۇستاردىڭ كوز جاسىن قۇتىعا قۇيىپ اپ

جول كەزگەن بەيباقتاي,

جارىمجان كوڭىلىن جەرلەمەك نيەتتە

كور قازعان بەيباقتاي,

و, مەنىڭ تəۋەلسىز كولەڭكەم!

ءبىر سەزىم əۋەگە كوتەرگەن قۇستاي بوپ,

ءبىر قيال بىتىرگەن قاناتتى ۇشتاي كەپ,

سوڭىندا:

ءومىر دەپ ۇققانىم  –  تۇستەي بوپ...

سəۋلەلى مەكەندى بەتكە الىپ

كەتەرمىن مەن ەرتەڭ...

 

ىزدەمە وزگە جۇرت, وزگە ەلدەن,

سۇراما باۋىردان, تانىستان كوزكورگەن,

مازاسىز ويلارىڭ جامىراپ جان-جاققا بەزگەندە,

كۇبىرلەپ دۇعامدى وقى دا,

عايىپقا ءسىڭىپ كەت.

 

سودان كەيىن ەكەۋمىز دە ەستەلىككە كوشەمىز:

 

تابانىمىزدى ءشوپ سۇرتكەن

ولكەدە قالار,

ماڭدايىمىزدى كۇن سۇيگەن

شاقتاردا قالار

ءىزىمىز...

 

ەڭ ءبىر اياۋلى قۇربىنىڭ

ەسىندە قالار,

بولمەگە ىلگەن اينانىڭ

ىشىندە قالار

ءجۇزىمىز...

 

سياسى كەۋىپ, قۇرعاعان

جازۋدا قالار,

ەلدىڭ نازارى اۋماعان

مىنبەردە قالار

ءسوزىمىز...

 

تاسپاعا جازعان ەڭ قۇندى دەرەگىم قالىپ,

مۇراعاتتاردا ساقتالعان ولەڭىم قالىپ,

سارعايعان ەسكى سۋرەتتەن بەينەمدى تانىپ ادامزات...

 

سودان كەيىن ەكەۋمىز دە قوقىسقا اينالامىز...

كۇنə

سəبي شاعىمدا سانسىز قۇمىرسقا ءولتىردىم

جاڭبىر جاۋسىن دەپ...

 

جانارى ما ەدى سۋالعان كورشى كەمپىردىڭ؟

مەن كۇتكەن وسى ماۋسىم با ەد؟

 

جاڭبىرىڭ قايدا,

تاعدىرىم قايدا, قاراشا؟

تۇنىڭنەن ەمەس,

جالعىزدىعىمنان جاۋرادىم.

قاي سəتتەرىڭە قالدىردى مەنى وڭاشام؟

قاي تۇكپىرىڭە əكەتتى مەنى اۋلاعىم؟

 

اق شاربى بۇلتتان اق كويلەك تىگىپ كيسەم بە؟

ءوزىم-اق, بəلكىم, جاۋارمىن.

قىپ-قىزىل ەرنىم – ورتەنبەس ەندى سۇيسەڭ دە,

جاپ-جاسىل جانىم – جاراڭا تاڭعان داۋام بۇل.

 

كۇن جاماي ۋاقىت,

اي جاماي ۋاقىت سىرعۋدا,

نايزاعايلاتىپ قايعىرار قاشان زەۆس شىن؟

ءوڭسىز كۇزىڭدى كورۋگە باتپاي ءتۇستى مە əلدە ۇنجىرعام؟

كەلمەدى مە ەكەن كورىسكىم؟

 

تاۋ كوڭىل قايدا,

ءور كوڭىل قايدا تاسىعان؟

عاسىر دا ءوتتى-اۋ,

جىلدار دا كەتتى-اۋ جىلىستاپ.

 

قاراشا, سەنىڭ كەۋدەڭدە جاتقان وكسىگىم قالاي باسىلار؟

ءولۋ كەرەك پە قۇمىرسقا؟

 

***

كوگدا يا پەرەستانۋ تەبيا جدات,

ليۋبيت, نادەياتسيا ي ۆەريت,

تو يا زاكرويۋ پلوتنو وكنا, دۆەري

يا پروستو لياگۋ ۋميرات.

مارينا تسۆەتاەۆا

سەن جوق قالا – كورىكسىز! سەنەسىڭ بە؟

سەن جوق قالا – مولالى جارعا اينالعان!

مەن ءوزىڭدى كۇتەمىن... كەلەسىڭ بە؟

ەڭ العاشقى جاپىراق سارعايعاندا...

 

تاعاتىمدى تاۋىسىپ ءۇنسىز مەنىڭ,

ورتەپ كەتتىڭ كوبەلەك-قاناتىمدى.

كۇن سىرعىتتىم بەتىندە كۇنتىزبەنىڭ...

مۇڭ سىرعىتتىم تىلىندە ساعاتىمنىڭ...

 

سەن كەتكەلى الماتى وزگەردى انىق.

بۋلۆارى دا جاتسىندى!

گۇلزارى دا!

قۇربان بولعان جولىڭا كوزدەر-عارىپ,

ءبىر كورۋگە جەتە الماي ءجۇر زارىعا.

 

سەنىڭ ايتقان ءانىڭنىڭ كۋاسىندەي –

اي جارىعىن ساقتارمىن كەۋدەمدە ۇزاق.

..."قوش!" دەگىزگەن تاڭداردىڭ كۇناسىن كەي,

سوڭعى جۇلدىز سۇرتەدى سونگەندە ۇزاپ.

 

كوككە, ايعا, ساعان دا كەرەگىم نە؟

جۇرەگىمدە بولماسا اياداي مۇڭ.

...ءار تامشىسىن جاڭبىردىڭ تەرەمىن دە,

سەنىڭ جازعان جىرىڭداي ايالايمىن.

 

...ءتاڭىر-مۇڭنان سۇراعان تىلەگىمىز!

...اسپان جاققا شاقىرعان اسقاق ارمان!

(جاپىراق بوپ كەتكەن بە جۇرەگىمىز؟

ساعىنىشتان سارعايا باستاعان با؟)

 

قاڭعىعان وي كەزەدى مۇنار ءىشىن,

كورىنەر مە ساۋلەڭنىڭ ءبىر ۇشقىنى؟!

جاس كەپپەگەن كوزىمنىڭ جۇبانىشى!

قاسىرەتتى جانىمنىڭ تىنىشتىعى!

 

...سەن جوق قالا – كورىكسىز! سەنەسىڭ بە؟

سەن جوق قالا – مولالى جارعا اينالعان!

مەن ءوزىڭدى كۇتەمىن... كەلەسىڭ بە؟

ەڭ العاشقى جاپىراق سارعايعاندا...

 

***

قالانى – قار,

جۇرەكتى – مۇڭ

توڭدىردى,

جاتقا ەلەڭدەپ.

اق كوبەلەك – توڭىرەك.

اۋىل جاققا اپارماي جول

قور قىلدى –

شاقىرىمدار شەگى جوق.

الماتىنىڭ قىسى بوتەن.

ءارسىز تىم.

ايازى دا قارىمايدى بەتىمدى.

تىم جالاڭاش,

تىم جۇتاڭداۋ,

جانسىز تىم –

تۇرعىندارى سەكىلدى.

اسپان جاقتان جاۋعىزادى ءتاڭىرى,

راقىمىنىڭ ەڭ نۇرلىسىن, ەڭ مولىن.

جەرگە تۇسكەن ساتتەن باستاپ قادىرى –

تابانىنا تاپتالادى پەندەنىڭ.

تاپتالادى

اپپاق ارى!

و, سورى-اي!

جاتسىنادى جات قالانى...

سەزىنەم.

كىرىن شايىپ اسفالتتاردىڭ...

شاشىراي –

جاس اعادى كوزىنەن.

بۇل الماتى –

سۇقتى سۇلۋ!

وڭباعان!

جەسىر قالىپ.

ەسىڭدى الىپ اربايدى.

جۇرەگىڭدى ساعىنىشپەن قورعاعان

اۋىلىڭداي ادال بولا المايدى!

كەزىم كەلسە,

ءار تايعان دا,

قارتايعان...

ءولىپ كەتسەم,

جۇلدىزعا انىق,

ايعا انىق –

رۋحىم مەنىڭ ورالادى التايعا

قار قىزىنا اينالىپ!