زاڭعار جازۋشى, كاسىبي جۋرناليست, مەملەكەت جانە قوعام قايراتكەرى شەرحان مۇرتازا اعامىزدىڭ دۇنيەدەن وزعانى تۋرالى حاباردى زور كۇيزەلىسپەن قابىلدادىم.
شەراعام ء«بىر كەم دۇنيە» دەپ ءجۇرىپ, بەس كۇن ءفاني جالعاننان كەلمەستىڭ كەمەسىنە ءمىنىپ, ماڭگىلىك مەكەنگە اتتاندى.
عيبراتقا تولى عۇمىرىندا, قازاق رۋحانياتىنىڭ دامۋىنا ولشەۋسىز ۇلەس قوسىپ, ادەبيەتتىڭ «تاۋ تۇلعاسى» اتاندى. «جەگەنى جانتاق, ارقالاعانى التىن» دەپ, ءتىلشىنىڭ تىرلىگىن ءھام بەدەلىن تۇزەپ, بەكەم ەتتى. شاكىرت تاربيەلەپ, ءوزى جۇرگەن داڭعىل جولىمەن ۇرپاققا ۇلگى بولا الدى. ونىڭ جازۋشىلىعى مەن جۋرناليستىگى ءبىر توبە, شىمىر سوزدەن ۇيقاس ۇيىتىپ, ولەڭ ورەتىن اقىندىعى ءبىر توبە ەدى.
جامبىل وڭىرىندە قىزمەت ىستەپ جۇرگەنىمدە, اعامنىڭ شاڭىراعىندا ءجيى بولىپ, ديدارلاسىپ, كەڭەسىپ تۇرۋشى ەدىم. ەرجىگىتتىڭ قار بارىسىنداي بايىپتى مىنەزدى بولعانى – ونىڭ باعى دەپ ايتۋشى ەدى ماعان.
شىنتۋايتىندا, اعانىڭ شىن ەسىمى – شەرى ەكەنىن بىرەۋ بىلسە, بىرەۋ بىلمەس. ايباتى مەن قايراتى باسىم تەك ۇشار بيىك, قار باسقان شىڭدا عانا ءومىر سۇرەتىن قازاق بارىسىنا بايلانىستى قويىلسا كەرەك.
ەڭ وكىنىشتىسى, ۇلتتىڭ ءداستۇرى, ءدىلى مەن تىلىنە, جالپى ەل تاعدىرىنا قاتىستى قاناتتى سوزدەرىن, شەكپەنىنەن شىققان شەرلى دۇنيەلەرىن ەندى باسپاسوزبەن جازىلعان تاسپالاردان, ءوزى قاتتاعان كىتاپتاردان عانا كورىپ وقيمىز.
اعالىق اقىلىڭىز, كەمەل كەڭەستەرىڭىز, ورامدى ويلارىڭىز كوكەيىمدە ءالى كۇنگە دەيىن سايراپ تۇر. وزىڭىزگە دەگەن قۇرمەتىم مەن ىزەتىم, كۇن ساناپ وسپەك. ساعىنىشقا اينالار جارقىن بەينەڭىز جادىمىزدا ماڭگى ساقتالاتىنىنا بەك سەنىمدىمىن.
باقۇل بولىڭىز, رۋحتاس اعا. جاراتقان جانىڭىزدى نۇرعا بولەپ, مەكەنىڭىزدى پەيىشتەن ەتسىن.
شەراعانىڭ وتباسىنا, تۋعان تۋىستارىنا جانە كۇللى قازاق رۋحانياتىنا قايعىرىپ كوڭىل ايتامىن.
قانات بوزىمباەۆ