«ىسىراپشىل داستۇردەن ارىلايىق!» دەگەن ماقالانى («ەگەمەن قازاقستان», 08.12.2017 جىل) وقىپ وتىرىپ, وي ورامىنان شىعا الماي قالدىم. نەگە دەسەڭىز, جەرلەۋ راسىمىنە كەتەتىن شىعىندى ەسەپتەسەڭىز ءبىراز كەلەڭسىز جاعدايعا تاپ بولاسىز.
ەرتەرەكتە يسلام دىنىنەن حابارى بار ءبىر كىسىنىڭ ايتقان اڭگىمەسى وسى كۇنگە دەيىن جادىمدا. كورشىسىنىڭ اكەسى قاتتى اۋىرىپتى. دىمكاس اكەسىن قاراتۋعا دارىگەرلەر مەن ەمشىلەرگە جۇگىنەدى. ەش ناتيجە بولماعان سوڭ اكەسىنىڭ اۋرۋى دەندەپ قايتىس بولادى. اكەسىن سوڭعى ساپارعا شىعارىپ سالۋ ءۇشىن بالاسى قاتتى قينالادى. ءدىندار كورشىسىنەن اقىل سۇراۋدىڭ ورنىنا, بالەنباي جەردەگى تۋ بيەنى جەتكىزۋ, قالاعا بارىپ ماۋە – جەمىس-جيدەك, تاعى باسقا زاتتاردى اكەلۋ, ەكى-ءۇش قازان كۇرىش باسۋ, ەسىكتىڭ الدىنان ۇزىنا بويى بىرنەشە قاتار داستارقان ءمازىرىن دايىنداۋ, جىرتىس, شاپان جابۋ, تاعى سونداي كوپتەگەن تاۋسىلمايتىن جورالعىلاردى تاۋىپ, قازاعا كەلگەن كىسىلەردى قۇرمەتتەۋ راسىمىمەن اينالىسىپ كەتسە كەرەك. الگى بالا قازا بولعان اكەسىن مىڭ سان جۇمىسپەن ءجۇرىپ ۇمىتىپ كەتۋگە شاق قالادى. ال ءدىندار كورشىسى ازالى ءۇي يەسىنە وسىنىڭ بارلىعى بەكەر, ىسىراپشىلىق دەپ تۇسىندىرۋمەن الەك. مارقۇمنىڭ بالاسىنىڭ ءۋاجى «اكەمنەن نەمدى ايايمىن» دەپ قارىزعا بەلشەسىنەن باتقان.
سارىاعاشتا تۇراتىن قۇداعيىمىز قايتىس بولدى. سوندا ءبىر بايقاعانىم, سىرتتاعى وشاقتا ۇلكەن قازان توڭكەرۋلى تۇر. الىستان كەلگەن بىزدەرگە جانازاعا دەيىن ءبىراز ۋاقىت بارىن ەسكەرىپ, كورشىسىنىڭ ۇيىندە جەڭىل ءدام بەرگىزدى. جانازادان كەيىن قۇران باعىشتاپ ەلگە قايتىپ كەتتىك. ەلدەگىلەرگە وسى كورگەنىمىزدى ايتىپ ەك, تەرىس كورمەي قۇپتادى. قايسىبىر جىلدارى ەلدى مەكەندەردە ىسىراپشىلدىققا جول بەرمەۋ جونىندە باستاماشى بولدىق. ءوزىمىز قاتىسقان ارىس قالاسىنىڭ ىرگەسىندەگى سىرداريا ەلدى مەكەنىندە ازالى ءۇيدىڭ يەسى اس-سۋ بەرمەستەن, جىرتىس, شاپان جاپپاستان, اتا تەلىم ۇلەستىرمەي, تاماق بەرمەي-اق مارقۇمدى اقتىق ساپارعا شىعارىپ سالعانىمىز ەستەن كەتە قويعان جوق. ءبىزدىڭ بايقاۋىمىزشا, جىرتىس ۇلەستىرۋ, تاماق بەرۋ, تاعى باسقا جورالعى جاساۋمەن تىنسا ءبىر ءسارى. كوبىنە ولاي بولا بەرمەيدى. جۇرت ازالى ءۇيدىڭ يەلەرىن قۇرمەتتەپ, بەرگەن اسىن تولىعىمەن تاۋىسىپ ىشسە ماقۇل. كەرىسىنشە, ءبىر-بىرىنە داۋىس كوتەرىپ سويلەۋ نەمەسە ىرجىڭداپ ءبىر-ءبىرىن مۇقاتىپ وتىرۋى ەرسى ەكەنى داۋسىز. ودان دا تاماق ىشپەي-اق, جىرتىسقا تالاسىپ, داۋعا اينالدىرماي-اق ازالى ازاماتتارعا كوڭىل ايتسا جەتەرلىك بولار ەدى. بۇل ساۋاپتىڭ ۇلكەنى بولماق. بولماشى دۇنيە جۇرگەن جەردە ءسوز قاباتتاسىپ جۇرەتىنى ەكى باستان بەلگىلى. ازالى ۇيگە ۇلكەن اۋىرتپالىق تۇسەدى. سونى بىلە تۇرىپ, وسىمگە اقشا الىپ قينالعانشا, مارقۇمعا ازىن-اۋلاق داستارقانعا قۇران باعىشتاساڭ دا جەتەدى ەمەس پە! ء«ولىم باردىڭ مالىن شاشادى, جوقتىڭ ارتىن اشادى» دەگەن ءسوز شىندىققا كەلىپ تۇرعان جوق پا!
جاڭاباي ەركەەۆ, زەينەتكەر
وڭتۇستىك قازاقستان وبلىسى,
ارىس قالاسى,
سىرداريا ەلدى مەكەنى